Jobs (2013)

Een film die het "leven" van Jobs weergeeft, maar niets van zijn privé blootlegt. Het vergrootglas ligt op zijn zakelijke wandelgangen. Heel sporadisch valt er plotsklaps iets uit zijn persoonlijke leven op het witte doek, wat er dan zonder voorgeschiedenis tussen lijkt geplakt; iets in de trend van o ja, laten we dit ook toch nog maar tonen.

Ondanks dit manco toch een niet onaardige film, waarbij vooral zijn vriendschap met techneut Wozniak ontroerde. Uiteindelijk roept dit verhaal met name de vraag op of Jobs een persoonlijkheidsstoornis had.

Hollywood stijl verfilming van een levensverhaal. Punten waar Jobs juist bekend om stond wordt in deze film heel licht aangepakt.

Welja, na gisteren Steve Jobs ook deze maar gekeken. Ik merk dat ik toch wel geinteresseerd ben in de persoon Jobs en de weg die Apple aflegt. Ik heb overigens helemaal niks met het merk zelf, van wat ik er tot nu toe van wist vond ik het zelfs een behoorlijk naar bedrijf.

Het is best een oke film, natuurlijk wel een rechttoe rechtaan biopic, maar de zonnige 70's sfeer kijkt wel aardig weg. Het is wat lastig om langs Ashton Kutcher heen te kijken, maar hij doet het op zich wel prima (hoewel dat loopje echt too much is, wtf).

De hele opbouw van Apple de eerste anderhalf uur is best onderhoudend, maar helaas gaat er puur voor het laatste half uur een halve ster af, want wat een gevecht om het uit te zitten wordt het dan ineens. Ik had gehoopt dat we zouden zien hoe het beeldmerk van de producten tot stand zou komen en hoe Jobs daarin de boel zou leiden tot aan de iPhone aan toe, maar helaas wordt er naar mijn smaak teveel gefocust op conflicten met the board en al het interne gedoe om het leiderschap. Natuurlijk is dat een deel van het levensverhaal van Jobs, maar een interessantere film levert het wat mij betreft niet op.

We zien niets van het succes dat de Apple producten wereldwijd hebben (en vooral niet echt waaróm dat zo is), van de gekte, van de vernieuwing, maar slechts wat geouwehoer in conference rooms. Die laatste Think Different speech valt dan ook totaal weg in het niets, en raakt echt niet de snaar waarop wordt gemikt. Jammer.

2,5*

Een stuk minder boeiend en/of intrigerend dan Steve Jobs (2015).

Allereerst vond ik de opzet van laatsgenoemde versie boeiender dan onderhavige variant die teveel als een biopic in sneltreinvaart alle onderdelen wil belichten.

Vervolgens vond ik Ashton Kutcher ook niet overtuigend als Jobs. Dat deed Fassbender toch echt wel beter.

Toch completeren beide films elkaar wel als je een beetje een volledig beeld van Jobs en de geschiedenis wilt hebben moet je ze gewoon beide zien.

Redelijk brakke film.

Ik vind Jobs als persoon wel boeiend, maar niet vanwege z'n effectieve bewerkstellingen. Wél voor de manier waarop hij Apple weer op de kaart gezet heeft (pikant detail, mét de hulp van Gates). De cult die hij rond z'n bedrijf heeft opgebouwd is fascinerend, jammer genoeg is de uitkomst wat minder positief.

In deze film zie je vooral de key momenten uit z'n beginnende carriere. Met een aantal dik aangezette momenten en richtinggevende quotes wordt redelijk snel het karakter van Jobs uiteen gezet. Althans, het bekende karakter van de harde genie. De man die op harde wijze zijn wil aan iedereen doordrukt en daarmee met geniale apparaten komt. Ondertussen is ook wel duidelijk geworden dat Jobs wel wat meer facetten kende dat enkel de idealist te zijn.

De film an sich is ook weinig waard. De vergelijking met The Social Network wordt vaak gemaakt, maar waar die film kon steunen om goede regie, is er hier geen sprake van. Flauw in beeld gebracht, dik aangezette muziekale begeleiding en uiterst lineair, met een paar stevige bokkesprongen doorheen de tijd.

Acteerwerk was nog wel oké, maar de film wil nergens boeiend worden en Jobs zelf krijgt nooit enige menselijkheid. Het is een film die vooral aan mythe uitbouw doet, iets wat Jobs niet echt meer nodig heeft. Onderwerp blijft me op zich wel boeien, dat en het redelijke acteerwerk maakten deze film nog het uitzitten waard. Maar meer is er niet.

1.5*

Deze was op tv en eens bekeken. 'k vond het geen misse film en wel eens het bekijken waard. Ondanks dat het hoofdpersonage niet zo sympathiek is, blijf je toch geboeid kijken. Overtuigend geacteerd en de cast leek ook wel goed op de echte personen. Verder zag de film er prima uit. Ondanks de lange speelduur was het toch geen lange zit.

'k heb de film eens bekeken, maar hoef hem wel niet meer terug te zien, één kijkbeurt is wel voldoende.

Hagiografie van de heilige Stefanus Labores...

Deze film is best de moeite waard maar enkel als suf vermaak en niet als je echt iets wilt weten over Steve Jobs. Dan moet je die andere Jobs-film ook kijken, plus nog een documentaire of twee - en dan je eigen conclusie trekken.

Deze film gaat bijkans meer over de opkomst en bijna-ondergang van Apple dan over de man die er achter zat. En wat we van Steve Jobs te zijn krijgen, zijn dingen die toevallig aansluiten bij die invalshoek.

Ik heb niets vóór of tegen Steve Jobs, maar wel tegen de debiele Apple manie en de achterlijke cultus en persoonsverering die sinds de iPhone om hem heen hangt. Daar ken ik hem vooral van. In die zin ook best vreemd een biopic te maken die stopt ver vóór de iPhone. Maar blijkbaar was hij ook ver vóór het mobiele tijdperk al revolutionair bezig - al vind ik het bereikbaar maken van Pc's voor iedereen ook een verdienste van Gates en Microsoft. Apple is in de jaren 90 en daarna altijd een niche product geweest, ik heb ze nooit als marktleider gezien.

Hoe dan ook - best boeiend. Prettig 70s sfeertje. Ashton Kutcher die het waagt iets te doen wat je volgens fanboys toch nooit goed kunt doen.

3 sterren

Troep eerste klas.

Werkelijk niks van wat de film suggereert is daadwerkelijk gebeurt.

Heerlijke film, naar mijn idee ook eentje die dichtbij de waarheid ligt. Heb het boek Steve Jobs 3 x gelezen.

Het opmerkelijke leven van Steve Jobs [Ashton Kutcher] vanaf zijn studietijd in 1974 aan Reed College tot aan de lancering van de iPod in 2001. Alle sleutelfiguren komen netjes voorbij en we ontdekken al snel dat Steve een opportunist was die misbruik maakte van het vertrouwen en de technische kennis van studievrienden ter meerdere eer en glorie van Steve Jobs. Zijn gedrevenheid komt ook voort uit idealisme, maar Jobs komt vooral over als een narcist met een marketingstrategie. Erg florissant is dat beeld niet en hoewel Kutcher overtuigt in de titelrol is dit een teleurstellende karakterstudie die meer geïnteresseerd is in het puntsgewijs afvinken van alle belangrijke voetnoten dan in een analyse van Jobs’ complexe persoonlijkheid.