Jobs (2013)

Jobs heeft een groot entertainment gehalte en met een speelduur van 122 min vliegt de tijd voorbij. Het eindresultaat is eeen gemengde film met een inspirerend verhaal, vol met ideeën en personages, albeit deze blijven onderontwikkeld. Daarnaast heeft de film een rare structuur, waardoor de film beter "Steve Jobs: Greatest Hits" genoemd had kunnen worden.

Gisteren gezien in de sneak preview in vlissingen. Aardig om te zien en realistisch jammer dat niet geheel word vertoond tot en met 2011. Nu heb ik idee dat ik nog een keer een film moet zien over de laatste en meest succesvolle jaren. Grote plus voor Ashton Kutcher trouwens, prima gespeeld

Een leerzaam verhaal over Apple waar Steve Jobs de man was met buitengewoon veel vastberadenheid en doorzettingsvermogen. Natuurlijk had hij de mensen om zich heen nodig om vooruit te komen maar uiteindelijk bracht zijn karakter de doorslag en wist hij zo iets op te bouwen. Mooi om het zien te verlopen. Ook wel tof om hem eerst als een hippie te treffen die in een grasveld van de LSD aan het genieten is en vrij afwezig in de klas zit te luilakken.

Eerst maar eens het grootste -en makkelijke- vooroordeel uit de weg helpen. Ashton Kutscher speelt lang niet zo slecht als beweerd wordt. In de eerste scene gaat het nog niet helemaal lekker, maar verderop in de film heb ik eigenlijk continu het gevoel gehad naar Steve Jobs te kijken. Uiteraard door de bijna griezelige uiterlijke overeenkomsten, maar ook gewoon door goed acteerwerk. Alleen... dat loopje. Je kan het ook overdrijven met het overnemen van gewoontes.

Ook geen JOBS ook een mooi en interessant inkijkje in een deel van Jobs' Appleleven. Maar daarmee is ook direct het nadeel van de film benoemd. Het is een deel van Jobs' leven. Het hangt allemaal als los zand aan elkaar. Lisa wordt kort aangestipt, maar verder helemaal niet meer uitgewerkt, tot het moment dat ze als een puber op de bank ligt te slapen. Het ontstaan van de directie, ook niet geheel onbelangrijk in het bestaan van Apple, wordt weggelaten. Het 2e deel van Jobs' loopbaan bij Apple wordt afgedaan in 1 zin. En dan Steve Wozniak (held!)... ik kan me wel voorstellen dat die niet blij is met de film. Niet bepaald een eerbetoon aan het échte genie van Apple, als je het mij vraagt.

Leuk om gezien te hebben, maar verder dan een paar weken bioscoop zal-ie niet gaan komen. Het equivalent van een mager zesje: 2,5 ster.

Nee, ik ben niet zo enthousiast over deze film.

Het is geen samenhangend geheel, en dat is meteen waar de schoen wringt. Je ziet veel over het bedrijf zelf, maar daarnaast worden enkele subplotjes (India, zijn vriendenkring, zijn privésituatie) geïntroduceerd die nergens uitgediept worden en zelfs zonder enige verklaring weg worden gesmeten. De balans tussen Jobs als persoon en zijn bedrijf vond ik zwak.

Jobs is gewoon geen sympathieke vent. Toen hij jong was niet, en op latere leeftijd al helemaal niet. Dat maakt het lastig om 2 uur lang naar zo'n vent te kijken. Ashton zet het dan gelukkig wel goed neer, maar het personage doet je gewoon weinig. Hij is een vervelende vent die naar doet tegen zijn directe omgeving en compleet in zijn eigen wereld leeft. Nou, prima. Dat kan natuurlijk. Maar breng het dan iets boeiender.

Bijna 2 uur lang gebeurde er heel weinig. Wat CEO geneuzel, een paar 'uitbarstingen' van Jobs en dat was het wel. Op een gegeven moment was ik ook klaar met het hele bedrijfsleven gedoe, ik had wel door hoe het zat en was de langdradigheid moe.

Aan het einde van de film blijf je achter met het onbevredigde gevoel: 'Waar heb ik eigenlijk naar gekeken, wat is er nou écht gebeurd?' De tijdsprongen lagen niet ver uit elkaar, maar verhalen werden gewoon niet afgemaakt. Zijn beste vriend was plotseling weg. Zijn vriendin was zwanger, hij wilde er niks mee te maken hebben en een paar tijdsprongen later was hij weer samen met haar, en meteen even drie kinderen verder? Dat soort dingen kunnen natuurlijk, maar er werd geen halve minuut uitgetrokken om even het e.e.a. te verklaren, waardoor de mens Steve Jobs alleen maar verder van je af komt te staan.

Het acteerwerk was goed, enkele bijpersonages zijn wel aardig maar het verhaal zelf is iets wat in 30 minuten kort samengevat had kunnen worden, in plaats van telkens dezelfde herhalingsoefening die aanvoelt als 30 jaar.

Om wat zicht te krijgen op die wereld aardig, maar dat is het dan ook. Na 5 minuten heb je het hoogtepunt gehad: de aankondiging vd ipod, die was leuk. De rest van de film is onsamenhangend, zonder diepgang, er gebeurt maar wat. Iedereen om Jobs wordt ouder, hij nauwelijks. Kort samengevat: ondanks mijn beroepsinteresse een teleurstellende langdradige film met spaarzame aardige momenten.

Aardige biopic.

Maar niet goed genoeg om zelfs alleen maar de schoenveters van The Social Network te mogen vastknopen. Kon noch met Jobs noch met de rest van de slaafjes of management meeleven. Wat er dan overblijft is een leuk tijdsbeeld wat langzaam richting die van ons verschuift. Ashton Kutcher is zeker een geweldige look-alike van Jobs, geeft de film w.m.b. ook net even een halfje meer. De verplichte foto vergelijking bij de aftiteling was ook weer aanwezig. Wat natuurlijk een beetje een zwaktebod is, maar ik eigenlijk toch altijd wel leuk vind.

3*

Goede rol van Kutcher, maar verder een rommelige film, veel lawaai, veel onrust en een rammelend verhaal. Zeer matig.

Zonder de nodige voorkennis is deze film amper te volgen. Personages komen en gaan; hele hoofdstukken uit het leven van Jobs worden overgeslagen. Belangrijker nog- wanneer je de film zou bekijken zonder iets te weten van de materie zou je werkelijk geen idee hebben waarom Jobs zo'n baanbrekende innovator is geweest. Het van-de-hak-op-de-tak springende script is echter niet het enige probleem. Kutcher doet zijn best in de hoofdrol maar is zoals vaak te lichtgewicht om echte diepgang te kunnen bieden. Visueel biedt de film een leuk tijdsbeeld (die oude computers zijn bijvoorbeeld echt te gek), maar qua camerawerk, montage en muziek wordt het niveau van een standaard tv-film niet ontstegen.

Zo ergens halverwege foetert Jobs (na Mandela toch wel de meest overschatte persoon van de afgelopen 20 jaar) hard tegen Bill Gates dat hij hem gaat aanklagen. En that's it. Ze schijnen een ruzie gehad te hebben, maar verder komt men daar in de film niet op terug. Typerend voor de film en haar rommelige script.

Kutcher is dus Jobs, nog niet eens een heel slechte rol. En ja, ik zie en hoor constant Kutcher, maar hij doet zijn best (dat loopje viel me niet op, maar ken Jobs ook niet) en zeker die verbeten blik heeft hij constant. Dat is best knap acteerwerk. Maar het zijn alle losse flarden van zijn geschiedenis die de film zo zwak maken. Alle belangrijke fasen uit het leven krijgen we even kort aangestipt, en eens je net lekker in de film zit, gaat die rustig weer vijf jaren verder. Maar verder zegt de film helemaal niets over Jobs karakter. Met zijn woedeuitvallen best een personage dat voor een film geschikt is, maar verklaringen krijgen we niet, of zelfs maar hints daarvoor. Ja, hij wordt soms ineens heel kwaad, maar waarom precies? En wat deed die dochter nog in de film, die jaren later gewoon bij het gezin te hoort na eerst afgewezen te zijn. De makers wilden dit dus overduidelijk in de film hebben, maar hebben nooit verder nagedacht of en hoe dat eigenlijk moest.

Verder schijnt de iPod een revolutie te zijn geweest. Prima, en Kutcher legt in scène één al uit wat daar nieuw aan is (al weet ik dat ook wel) maar waarom de Apple I en vooral de Apple II zo bijzonder ware? Ik weet het niet, en de film geeft dat antwoord ook niet. Kortom, de film geeft geen antwoord op haar eigen bestaansrecht: waarom verdient Jobs een film? Sterker nog, we zien een hele computerbeurs met allerlei computers, maar wat de Apple zo bijzonder maakt wordt nergens duidelijk.

Buiten dat lijkt het budget ook niet heel hoog. Op wat oude auto's en prehistorische computers na wordt nooit een mooi tijdsbeeld gegeven. Je waant je dus niet in de jaren 70 en 80, nochtans een interessante tijd om te tonen lijkt me. Wel kiest de regisseur voor heel erg veel (en dan bedoel ik echt heel veel) muzikale montagesequenties, waarin weer een klein stukje ontwikkeling plaatsvindt. Dat is gewoonweg ergerlijk maar elke mogelijke emotie wordt weggeblazen. Maar het meest ergerlijke is wel dat men doet alsof het de nieuwe Messias is. De manier van cameravoering, de muziek die aanzwelt bij de presentatie van de iPod, et cetera. Adoratie die doorslaat, volstrekt ongepast (zelfs als het de nieuwe Messias was. zou het nog ongepast zijn).

En toch, eerlijk is eerlijk, de fotografie is af en toe best heel fraai en ondanks alle rampspoed en irritatie weet de film best de volle twee uren te vermaken. En dat vind ik toch wel een essentieel punt van cinema. 1,5* derhalve.

Dit was eigenlijk enorm saai om naar te kijken en dat vind ik echt jammer, want je had rondom Steve Jobs echt wel een boeiende film kunnen bedenken. Jammer dat de focus nu vooral lag op de oprichting van Apple en de eerste successen van dat bedrijf en niet op Jobs en Apple van pakweg de laatste 10 jaar, toen ze zeer vernieuwend waren met oa de iPhone (wat je wel in het begin van de film even zag), iPad, iPod en iTunes en andere bijzondere producten hebben ontwikkeld. Ik snap wel dat de focus van deze film op wat anders lag, maar ik had het anders gedaan. Ik vond de Jobs aan de top van Apple een stuk interessanter. Dan had je ook meer over zijn dominante karakter als leider van Apple kunnen tonen, maar ook zijn vervelende einde, met een overlijden op veel te vroege leeftijd dankzij kanker.

Ik heb echt heel veel respect voor Jobs zijn werk. Vernieuwend en creatief, die woorden passen erg bij hem. Ik heb zijn biografie hier ook liggen, maar ben er nog altijd niet aan begonnen. Aston Kutcher speelt Jobs overigens best goed, maar wat ik al zei, ik had hem liever gezien als de Jobs van de laatste jaren, met zijn spijkerbroek en zwarte trui.

Nu heb ik een te lange film gezien met minimale hoogtepunten. Te lang, te traag, te saai en dat levert helaas een onvoldoende voor de film op.

2*

Jattende Jobs.

Vermakelijke biopic die gelukkig niet ten onder gaat aan een feitjeskabinet, maar het tegelijkertijd ook niet zo nauw neemt met de waarheid. Althans, zo menen de insiders en anderen die het zouden kunnen weten. Het doet er allemaal weinig toe want de film kijkt lekker weg en Kutcher's vertolking van de voorman van Apple is op zijn minst enthousiast. Dit geldt ook voor de rest van de cast.

Het valt de makers te prijzen dat ze niet in een en al romantiek zijn verzand onder eventuele druk van wie dan ook, want dat Jobs op zijn minst sociaal gestoord was blijkt wel uit de minder leuke kanten die hier naar voren worden gebracht. Ondanks het in eerste instantie gepresenteerde image van coole hippie was hij eigenlijk een hufter. Hij jatte zelfs van zijn vrienden, zo blijkt als hij liegt over inkomsten.

Ondanks dat de vertelstructuur geen schoonheidsprijs verdient en interessante zaken regelmatig onderbelicht blijven, is jOBS een onderhoudende vertelling geworden over een van de belangrijkste mensen uit de innovatieve geschiedenis. Het blijft allemaal wel wat aan de oppervlakte kabbelen op een enkele duik in het diepe na, de film trekt evengoed gemakkelijk en prettig aan het kijkersoog voorbij.

Goed.

Met dank aan Entertainment One voor het recensie-exemplaar.

Van een film als "Jobs" verwacht je eigenlijk dat het eerder een uitgerekte reclamefilm voor Apple zou zijn, dan een schets van de stichter van dit eigenzinnig product. Dit was het net niet, maar het scheelde niet veel. Ik vraag me af hoeveel inbreng Jobs zelf had in deze film. Of was het script opgesteld zonder inzage van hemzelf ?

Het nadeel van een biografie is dat als de geportretteerde persoon deel uit maakt van een geheel dat ver buiten je interesse ligt, je het waarschijnlijk een nietszeggende en saaie bedoening gaat vinden. Idem dito als ik een biografische film zou kijken over de bezielende kracht achter het Tupperware verhaal, zou ik waarschijnlijk ook in slaap sukkelen en ongeïnteresseerd deze uitzitten. "Jobs" heeft mij vanzelfsprekend als IT'er in de ban gehouden. Zelf heb ik het opkomen van de befaamde PC meegemaakt. Ik heb het helemaal doorlopen : programmatie met een ponskaartenmachine,Winchester schijven, de C64 en C128, floppy-disk die tegenwoordig gebruikt worden als onderlegger en waarop je naar de huidige standaarden vreselijk weinig op kan opslaan, de Sinclair ZX Spectrum,Tandy TRS-80,de 286/386/486 DOS machines enz. enz. En dan begon ik mijn loopbaan waarop de persoon die mij ging aanwerven vroeg of ik ook iets van Macintosh afwist. Volmondig beaamde ik dat en de volgende dag vroeg ik op een cursus DBase II die ik op dat moment aan het volgen was, of ze me eindelijk konden vertellen wat in godsnaam een Macintosh was. En daar mocht ik dan beschikken over een Mac Plus en hield ik voor de eerste keer een muis (verrekt onhandig vond ik) vast en leerde ik bestandjes slepen en in het vuilbakje gooien. Niemand kan zich voorstellen hoe baanbrekend en schokkend dit gegeven was voor mensen die gewend waren om naar een promptje te kijken in een DOS omgeving en te sukkelen met CD en DIR commando's. Een hele nieuwe wereld openbaarde zich dankzij Apple. Diep vanbinnen is er nog altijd die bewonderende affectie voor alles wat met Apple te maken heeft.

Wat mis ik dan in deze film ? De technische kant van het ontstaan van dit doordacht product. We zien de Apple II wel passeren. Lisa wordt vermeld. En dan is er het ontstaan van de Macintosh wat zorgt voor het uitrangeren van Jobs uit de Apple firma. De Next passeert en voor je het weet kijken we naar de voorontwerpen van de iMac. Dat is het. Geen uitweiding over het ontstaan van de grafische interface. Wie heeft er in godsnaam dat briljant idee gekregen om die muis te ontwerpen ? Uiteindelijk is de film een zelfverheerlijking van de persoon Jobs. We krijgen eigenlijk een heel tirannieke en gevoelloze persoon te zien. Om eerlijk te zijn vind ik hem een arrogante klootzak die over lijken gaat. De mensen die samen met hem begonnen en die hij opzij schoof en niks toebedeelde op het moment dat het een succes werd. Een programmeur die niet het enthousiasme toonde wordt op staande voet ontslagen. Het kind dat hij volledig negeert en niet aanvaard als zijnde zijn kind. Het verkopen van zijn aandelen om het bedrijf te destabiliseren. Het debacle over het vermeend kopiëren van de Macintosh software door Microsoft (waar ik ook stellig van overtuigd ben) is ook maar een flits in de hele film. Hier hadden ze voor mij ook wat verder in kunnen gaan. Maar dat het een visionair was met een uitgesproken mening over welke plaats de computer in het gewone leven zou innemen, staat onomstotelijk vast. Dat het een asociale bullebak bleek te zijn, is nu ook wel overduidelijk.

Aston Kutcher heeft eigenlijk een puike prestatie geleverd met het portret van Jobs. De houding, de afdwalende blik en het enthousiasme lijkt oprecht. Evenzeer kan dit gezegd worden over de medespelers die de bende computernerds moeten voorstellen die aan de wieg stonden van Macintosh. Een film die niet een diepe indruk zal maken op de meeste mensen. Ik vond het een aangename film die eventjes toeliet om op een andere manier te kijken naar een product dat centraal in ons leven staat.

2.5*

Knap gemaakte film met een prima acteerprestatie van Ashton Kutcher. De film vliegt een beetje snel door het leven van Jobs heen en laat vele zaken onbelicht, maar toch geeft het wel een prima indruk van een zeer egocentrische maar geniale Steve Jobs.

Uitstekende biopic, absoluut geen reclamefilm voor Apple of Jobs. Integendeel zelfs, Jobs blijkt een asshole van de eerste orde die zijn beste maten naait voor een paar centen.

Veel biopics lijden aan een zekere oppervlakkigheid, omdat men vaak bang is om een historisch figuur teveel smoel te geven wat dan niet helemaal klopt met de werkelijkheid, en daarom houdt men het meestal bij de bekende feiten wat vaak bordkartonnen karakters oplevert. Dat is hier niet het geval, het is vooral een karakterschets, en er is gekozen om een beperkt deel van zijn leven te tonen.

Ik had het gevoel naar een Jobs van vlees en bloed te kijken. Goed werk van Kutcher.

Goeie film over Steve Jobs die de wereld veranderde met zijn innovativiteit. Wellicht hier en daar niet helemaal goed uitgewerkt, maar de film kijkt wel lekker weg. Vooral ook leuk om de evolutie van de personal computer te zien hier. Ashton Kutcher is wellicht niet de beste acteur, maar hij heeft wel wat weg van Steve Jobs. Een kleine 3.5 sterren.

Een goede dramafilm...

Prima verhaal...

Een waargebeurd verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteurs Kevin Dunn, Dermot Mulroney en

James Woods ...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Hoewel ik zeker geen aanhanger ben van Apple (ik ben meer gericht op Samsung) en ook geen fan ben van Ashton Kutcher, heb ik toch genoten van deze film. Dat komt vooral omdat het interessante verhaal omtrent Steve Jobs zich vooral afspeelt in de beginperiode van Apple en ik dat tijdperk en opkomst van computers heel bewust heb meegemaakt. Dat is uiteindelijk ook snel een hobby van mij geworden en ik verdien er ook mijn brood mee in de automatiseringsbranche. Dus alles in deze film was zeer herkenbaar voor mij en ik moet zeggen dat ik genoten heb om de oude computertechnologie (zoals o.a. Atari, ik wist niet eens dat Steve Jobs daar iets te maken mee had) weer terug te zien.

De familie van Steve Jobs zal wel niet blij zijn met deze film, omdat hij behoorlijk negatief (als een soort dictator) wordt neergezet. Maar volgens mij is hij niet eens zo slecht neergezet want Steve Jobs was natuurlijk geen gemakkelijk persoon. Hij was behoorlijk eigenwijs en wilde alles doen volgens zijn regels en visie. Daardoor is uiteindelijk Apple wel heel groot geworden, maar het had weinig gescheeld of Apple zou buitenspel zijn gezet.

Het verhaal wist mij in ieder geval van de eerste tot de laatste minuut te boeien en Ashton Kutcher deed het prima in de rol van Steve Jobs, hij leek er zelfs ook op. Ook de overige cast deed het prima zoals Josh Gad in de rol van Steve Wozniak. Het enige jammere van deze film vind ik dat het misschien allemaal wat te snel wordt afgerateld (zo zie Steve Jobs nog met een heel klein team in de garage van zijn vader werken aan de ontwikkeling van de Apple II en een paar minuten later zie Steve Jobs opeens lopen door een enorm groot Apple gebouw) en ook het einde (zeg maar de payback/wraak van Steve Jobs) had ik liever anders gezien.

Maar al met al heb ik me prima vermaakt met deze film en hij deed me ook denken aan de oudere film "Pirates of Silicon Valley (...", die vooral draait om Bill Gates en ik persoonlijk ook net iets beter vond.

Ik vond het leuk om te zien omdat ik het verhaal van Steve Jobs eigenlijk compleet niet kende maar jezus, wat een slappe hap. Ashton Kutcher als Steve Jobs is lachwekkend. De scénes waarin Jobs high is en door de weilanden huppelt zijn lachwekkend. Het einde is niet eens lachwekkend meer. Een stukje van mij stierf die dag.

Maar de film ziet er wel goed uit en het is wel leuk omgezet in een avontuurtje. Het is alleen totaal niet serieus te nemen en daardoor slaat deze film de plank zo genadeloos hard mis.

Natuurlijk kon het niet uitblijven dat er een film over Steve Jobs gemaakt zou worden, de man die door velen (vooral Apple-fanboys) tot een soort god van het 'out-of-the-box'denken is gebombardeerd. Waar doodgaan al niet goed voor is; dag leven, hoi martelaarschap!

Ik had me al eens ingelezen over Steve Jobs en hoe zijn carrière tijdens en na Apple is verlopen. Het is maar goed dat ik dit gedaan heb, want de film bevat allerlei suggestieve dingen die je als niet-kenner zou missen.

Zo wordt bijvoorbeeld Steve's nieuwe bedrijf NeXT amper aangehaald, en wordt er hooguit met een korte scène naar gerefereerd. Terwijl dat juist wat meer uitgediept kon worden.

De film is sowieso niet bijzonder duidelijk in hoe bepaalde dingen tot stand zijn gekomen. De afkeurende reacties van het Board rondom Jobs' project Lisa, de groeiende onvrede bij Wozniak over de koers van het bedrijf...het wordt allemaal erg onderbelicht.

In plaats daarvan wordt er teveel gefocust op Steve Jobs persona, als het visionair genie dat als enige de marketing en einddoelen begrijpt, terwijl iedereen om hem heen onbeholpen corporate bullshit-mensen zijn.

Dat op zichzelf is al een nogal eenzijdige visie, maar dat Jobs vooral wordt gepresenteerd als filosoof zonder ook maar een hand uit de mouwen te steken is vooral gemakzucht van de filmmakers.

Steve gooit oneliner na oneliner eruit, maar het is allemaal weinig inhoudelijk. Dan weer staat Steve denkend voor zich uit te staren alsof ie weer een epiphany krijgt (dat krijg je als genie!), het andere moment heeft ie een woedende bui waarbij zijn werknemers elkaar aankijken met een blik van "waar zitten we nu weer mee opgescheept?"

Kortom, een nogal vereenvoudigde weergave van de werkelijkheid. Natuurlijk, het is een film, bedoeld om in te spelen op emoties van mensen door bepaalde zaken van zijn karakter uit te vergroten, maar dat hebben we al eerder gezien in elke andere biopic ooit gemaakt. Waarom durft niemand het aan om eens een biopic te maken waarbij realisme een rol speelt. De werkelijkheid kan immers ook heel interessant zijn. De filmmakers laten na wat Steve Jobs ons in de hele film duidelijk probeert te maken: je moet niet op gebaande paden wandelen, je moet iets maken wat nog niemand ooit gezien heeft. Think different!

Ashton Kutcher vond ik goed als Steven Jobs spelen.

ik vond duidelijk de film

Ik moet zeggen dat het me alleszins meevalt, na de baggergeluiden. Er valt genoeg op aan te merken, zo wordt NeXT inderdaad amper aangehaald, al moet ik zeggen dat ik dergelijke omissies wel kan begrijpen. Je kunt een veelbewogen leven als dat niet lekker in een film van twee uurtjes vatten. Voor de mensen die al enigszins weten hoe het zit, is dit leuk om te zien (al dan niet als ramptoerisme, al vond ik dat nogal meevallen), maar wie een beter beeld wil hebben kan beter een van de vele docu's kijken die er al zijn, of wachten tot Gibney's Man in the Machine uitkomt. In hoeverre die genuanceerd is, zal moeten blijken, maar ik heb wel vertrouwen in een eerlijk doch kritisch beeld.

Ashton lijkt echt goed op Jobs op sommige momenten, en doet 'het loopje' bij tijd en wijle ook het treffend, al lijkt het ook regelmatig een karikatuur. Echt goed acteren doet hij niet ('Woz' acteert hem van het scherm), maar een ramp, vond ik het allerminst. Als je het vergelijkt met de gelijkenis van Fassbender in de trailer van Boyle's komende biopic (waar ik hogere verwachtingen van heb), dan wint hij het in ieder geval op dat vlak, al zal het vermoedijk het enige zijn.

Het grootste nadeel is dat het allemaal te gelikt voelt. De film doet zijn best om zowel de innovatieve kanten van Jobs' visie te laten zien, als zijn niet altijd even aimabele persoonlijkheid, maar het voelt nooit echt en gaat nergens de diepte in. Het blijft allemaal erg en toen, en toen, en toen, waarbij soms zomaar jaren overgeslagen worden zonder dat er een lekkere overgang is, en ook de dialogen zijn niet altijd even geweldig ("what do we do now..?"). Ook slaan enkele scénes de plank behoorlijk mis, zoals de LSD weiland scéne. Veel te gekunsteld. De soundtrack daarentegen is overigens niét onaardig, doch niet heel origineel.

Geen heel memorabel filmpje dus, maar als zeer geïnteresseerde in het onderwerp rond ik de 6,5 toch naar boven af. Het komt niet vaak dat ik een panned movie hoger waardeer, maar het zij zo. Ik heb me er genoeg mee vermaakt voor die naar boven afgeronde voldoende, al zal ik de eerste zijn om toe te geven dat die wat scheutig is voor een filmpje als dit. Hopelijk brengen de komende projecten wel 4* (op meer durf ik niet te hopen).

Here's to the Crazy ones 3,5*

Inderdaad, betere film dan ik na alle berichten verwachtte. Prima rol van Kutcher. Waar denk ik veel mensen moeite mee zullen hebben, is dat je hier nou niet een bijster sympatieke fuguur geportretteerd kreeg met wie je je kan identificeren. De missie van het bedrijf ging Jobs voor alles, boven mensen. Doordat natuurlijk het nodige dramaturgisch gecondenseerd moest worden, wordt dat misschien wat ondankbaar vergroot. Het ironische is dat Apple natuurlijk zo snoeihard is geworden als z'n oprichter. Rijkste onderneming in de wereld doordat o.m. veel wordt gefabriceerd in de sweat shops in China, en winsten worden weggesluisd naar tax havens. Begrijp de idolatie t.a.v. Apple dan ook niet.

Welja, na gisteren Steve Jobs ook deze maar gekeken. Ik merk dat ik toch wel geinteresseerd ben in de persoon Jobs en de weg die Apple aflegt. Ik heb overigens helemaal niks met het merk zelf, van wat ik er tot nu toe van wist vond ik het zelfs een behoorlijk naar bedrijf.

Het is best een oke film, natuurlijk wel een rechttoe rechtaan biopic, maar de zonnige 70's sfeer kijkt wel aardig weg. Het is wat lastig om langs Ashton Kutcher heen te kijken, maar hij doet het op zich wel prima (hoewel dat loopje echt too much is, wtf).

De hele opbouw van Apple de eerste anderhalf uur is best onderhoudend, maar helaas gaat er puur voor het laatste half uur een halve ster af, want wat een gevecht om het uit te zitten wordt het dan ineens. Ik had gehoopt dat we zouden zien hoe het beeldmerk van de producten tot stand zou komen en hoe Jobs daarin de boel zou leiden tot aan de iPhone aan toe, maar helaas wordt er naar mijn smaak teveel gefocust op conflicten met the board en al het interne gedoe om het leiderschap. Natuurlijk is dat een deel van het levensverhaal van Jobs, maar een interessantere film levert het wat mij betreft niet op.

We zien niets van het succes dat de Apple producten wereldwijd hebben (en vooral niet echt waaróm dat zo is), van de gekte, van de vernieuwing, maar slechts wat geouwehoer in conference rooms. Die laatste Think Different speech valt dan ook totaal weg in het niets, en raakt echt niet de snaar waarop wordt gemikt. Jammer.

2,5*

Een stuk minder boeiend en/of intrigerend dan Steve Jobs (2015).

Allereerst vond ik de opzet van laatsgenoemde versie boeiender dan onderhavige variant die teveel als een biopic in sneltreinvaart alle onderdelen wil belichten.

Vervolgens vond ik Ashton Kutcher ook niet overtuigend als Jobs. Dat deed Fassbender toch echt wel beter.

Toch completeren beide films elkaar wel als je een beetje een volledig beeld van Jobs en de geschiedenis wilt hebben moet je ze gewoon beide zien.

Redelijk brakke film.

Ik vind Jobs als persoon wel boeiend, maar niet vanwege z'n effectieve bewerkstellingen. Wél voor de manier waarop hij Apple weer op de kaart gezet heeft (pikant detail, mét de hulp van Gates). De cult die hij rond z'n bedrijf heeft opgebouwd is fascinerend, jammer genoeg is de uitkomst wat minder positief.

In deze film zie je vooral de key momenten uit z'n beginnende carriere. Met een aantal dik aangezette momenten en richtinggevende quotes wordt redelijk snel het karakter van Jobs uiteen gezet. Althans, het bekende karakter van de harde genie. De man die op harde wijze zijn wil aan iedereen doordrukt en daarmee met geniale apparaten komt. Ondertussen is ook wel duidelijk geworden dat Jobs wel wat meer facetten kende dat enkel de idealist te zijn.

De film an sich is ook weinig waard. De vergelijking met The Social Network wordt vaak gemaakt, maar waar die film kon steunen om goede regie, is er hier geen sprake van. Flauw in beeld gebracht, dik aangezette muziekale begeleiding en uiterst lineair, met een paar stevige bokkesprongen doorheen de tijd.

Acteerwerk was nog wel oké, maar de film wil nergens boeiend worden en Jobs zelf krijgt nooit enige menselijkheid. Het is een film die vooral aan mythe uitbouw doet, iets wat Jobs niet echt meer nodig heeft. Onderwerp blijft me op zich wel boeien, dat en het redelijke acteerwerk maakten deze film nog het uitzitten waard. Maar meer is er niet.

1.5*

Deze was op tv en eens bekeken. 'k vond het geen misse film en wel eens het bekijken waard. Ondanks dat het hoofdpersonage niet zo sympathiek is, blijf je toch geboeid kijken. Overtuigend geacteerd en de cast leek ook wel goed op de echte personen. Verder zag de film er prima uit. Ondanks de lange speelduur was het toch geen lange zit.

'k heb de film eens bekeken, maar hoef hem wel niet meer terug te zien, één kijkbeurt is wel voldoende.

Deze film is best de moeite waard maar enkel als suf vermaak en niet als je echt iets wilt weten over Steve Jobs. Dan moet je die andere Jobs-film ook kijken, plus nog een documentaire of twee - en dan je eigen conclusie trekken.

Deze film gaat bijkans meer over de opkomst en bijna-ondergang van Apple dan over de man die er achter zat. En wat we van Steve Jobs te zijn krijgen, zijn dingen die toevallig aansluiten bij die invalshoek.

Ik heb niets vóór of tegen Steve Jobs, maar wel tegen de debiele Apple manie en de achterlijke cultus en persoonsverering die sinds de iPhone om hem heen hangt. Daar ken ik hem vooral van. In die zin ook best vreemd een biopic te maken die stopt ver vóór de iPhone. Maar blijkbaar was hij ook ver vóór het mobiele tijdperk al revolutionair bezig - al vind ik het bereikbaar maken van Pc's voor iedereen ook een verdienste van Gates en Microsoft. Apple is in de jaren 90 en daarna altijd een niche product geweest, ik heb ze nooit als marktleider gezien.

Hoe dan ook - best boeiend. Prettig 70s sfeertje. Ashton Kutcher die het waagt iets te doen wat je volgens fanboys toch nooit goed kunt doen.

3 sterren

Het opmerkelijke leven van Steve Jobs [Ashton Kutcher] vanaf zijn studietijd in 1974 aan Reed College tot aan de lancering van de iPod in 2001. Alle sleutelfiguren komen netjes voorbij en we ontdekken al snel dat Steve een opportunist was die misbruik maakte van het vertrouwen en de technische kennis van studievrienden ter meerdere eer en glorie van Steve Jobs. Zijn gedrevenheid komt ook voort uit idealisme, maar Jobs komt vooral over als een narcist met een marketingstrategie. Erg florissant is dat beeld niet en hoewel Kutcher overtuigt in de titelrol is dit een teleurstellende karakterstudie die meer geïnteresseerd is in het puntsgewijs afvinken van alle belangrijke voetnoten dan in een analyse van Jobs’ complexe persoonlijkheid.