The Hangover Part III (2013)

Kijkt lekker weg, al is het concept wat mij betreft wel uitgewerkt. Het is is allemaal vrij voordpelbaar omdat je de karakters in de film nu wel kent. Ondanks dat n hele kleine voldoende

Tijd om te stoppen.

In de eerste films draaide het naast de komedie vooral om het mysterie. Wat was er gebeurt in de afgelopen nacht, toen ze allen gedrogeerd waren? Gaandeweg kwam je dit als kijker te weten. In dit derde deel draait het voornamelijk om een flauw misdaadplot, met Mr. Chow in de hoofdrol. Mr. Chow en het hele misdaadplot voegen helaas niets aan de formule toe.

Doordat vrij direct al duidelijk is hoe de vork in de steel zit, boet dit deel flink aan spanning in. De grappen vallen in herhaling en deden me nauwelijks meer dan glimlachen. Alleen de openingsscène met de giraf is briljant. Het is logisch dat de makers op zoek waren naar iets om de formule nieuw leven in te blazen, maar een misdaadactiekomedie past niet bij deze acteurs.

Nog net voldoende. 3***

Waar in de eerste twee Hangover-films nog sprake was van een kater waarna The Wolfpack hun stappen proberen na te gaan om iemand te vinden, is er in dit deel zowaar geen (wacht ongeveer een half minuut tot de credits) kater. Nog een kater zou waarschijnlijk wederom aanvoelen als hetzelfde riedeltje en weinig verrassend meer zijn. Ditmaal hebben de schrijvers gekozen voor een vrij rechttoe rechtaan verhaal maar met het behoud van dezelfde grove humor en absurde situaties als voorheen. De humor moet vaak komen uit de hoek van Chow en/of Alan en zijn helaas niet altijd even sterk en lang niet altijd raak. Ken Jeong als Chow wilt het bij vlagen wel eens overdrijven waardoor hij zich akelig dicht in de buurt van de irritatiegrens begeeft. De hoofdrolspelers, met uitzondering van Galifianakis, leken enigszins op de automatische piloot te spelen en speelden voor een vriendendienst. Ondanks hun komisch talent, krijgen Goodman, Graham,Tambor en McCarthy helaas weinig te doen en worden onderbenut.

Did you know your name used to be Carlos? I think it suits you better

Ik was oprecht benieuwd naar dit derde luik in de Hangover trilogie. De eerste film was een onverwacht schot in de roos en ook de tweede film vond ik nog wel leuk. Toegegeven, een herhaling van zetten maar ik heb me indertijd wel goed geamuseerd in de cinema. Bij dit derde deel had ik wat een dubbel gevoel eerlijk gezegd. Het pluspunt was dat er afgeweken werd van de vertrouwde formule maar de meeste reviews braken de film compleet af waardoor mijn enthousiasme serieus getemperd werd.

En eerlijk gezegd, ik vond dit derde deel nog vrij leuk. Het begint natuurlijk heerlijk episch met de uitbraak van Chow maar de nieuwe aanpak vond ik wel geslaagd. Het is inderdaad geen Hangover in de zuiverste zin van het woord, een kater komt er zelfs niet aan te pas tot ergens in de eindcredits, maar de verwijzingen naar de vorige delen zijn leuk en het misdaadverhaaltje blijft genoeg boeien. Alleen een beetje jammer dat regisseur Todd Phillips er niet in zijn geheel in slaagt om de reeks echt te laten eindigen. Hij laat een aantal personages wel evolueren, deze Alan is niet meer dezelfde persoon als de Alan uit de eerste twee films, maar laat een paar plotlijnen open om toch nog een vervolg er aan te kunnen breien. Zo heeft de scène waar Alan tegen Tyler/Carlos vertelt dat hij zogezegd zijn vader is geen enkel nut tenzij ze dit later nog willen gebruiken. Deze keer ook veel meer focus op Mr. Chow en die heeft nog een aantal leuke scènes maar heeft zijn vervaldatum nu toch wel bereikt.

Geen idee wat er met Bradley Cooper scheelde maar die stond hier precies dik tegen zijn goesting. De Hangover reeks lanceerde zijn carrière voor het grote publiek maar ik kreeg de indruk dat hij zich hier zo snel mogelijk wou vanaf maken. Hij heeft nog wel een aantal leukere scènes maar het is deze keer Ed Helms die de leukere van de twee is. Justin Bartha loopt er als Doug weer voor spek en bonen bij en Zach Galifianakis doet weer hetzelfde kunstje als gewoonlijk. Als Alan is hij nog goed maar voor de rest toch een vrij beperkt acteur naar mijn gevoel. Zelfde geldt ook wat voor Ken Jeong die hier toch wel erg love it or hate it wordt. Toffe bijrol wel van John Goodman als Marshall.

Todd Philips heeft op alle mogelijke manieren geprobeerd om duidelijk te maken dat het hier mee eindigt en ik hoop voor hem en de reeks dat dat ook effectief het geval zal zijn. De minste van de drie inderdaad maar best nog wel vermakelijk, al heeft Goodman daar ook wel wat mee te maken. Deze keer dus een andere aanpak in vergelijking met de twee vorige films maar het resultaat mag er zijn.

3,5*

Nou ja zeg, ze hebben niet eens een Hangover... Toch redelijk geslaagd derde deel, dat uiteraard niet in de schaduw kan staan bij het origineel maar toch wel weet te vermaken. Bij die scene met de verschillende kleuren draadjes kon je me bijvoorbeeld opvegen, dat is ook wel wat waard.

2,5*.

Vermoeiende en bloedeloze rip-off.

Was deel 2 nog echt een leuke film, hier niks dan flauwe grappen en hyperactief gedoe zonder enige subtiliteit.

Alan, toch de leukste v.h. stel waar de eerdere Hang-over op draaide. is hier verworden tot een bordkartonnen karikatuur van de Alan in de vorige films.

Niet leuk!

The Hangover Part III is een lekker onvoorspelbare film geworden. Er valt bij tijd en wijlen genoeg te lachen, en de film is daarnaast ook nog eens best wel spannend.

De film focust zich vooral op Alan en Chow, waarbij Stu en Phil een beetje naar de achtergrond verdwijnen. Dat is niet erg, want dat zijn wel de twee meest interessante personages. Galifianakis zet Alan neer als een mentaal verward groot kind, maar ondanks dat krijgt hij wel de leukste grappen toegespeeld, en kent daarnaast ook nog een aardige karakterboog. Maar Ken Jeong steelt de show als Leslie Chow. Zijn personage kan van het ene op het andere moment van grappig naar super intens gaan, wat van hem een totaal onvoorspelbaar personage maakt. De karaoke-scène is één van de fraaiste voorbeelden: hij zingt niet, maar vertelt met het gekozen nummer op kalme wijze precies in welke toestand hij verkeert, iets wat uitmondt in één van de beste uitbarstingen die ik tijden gezien heb.

John Goodman heeft niet al te veel scènes, maar zijn aanwezigheid wordt zeker wel gevoeld en hij komt erg angstaanjagend over. En wat dat betreft ligt hij helemaal in lijn met de soms best pittige gitzwarte momenten die door de film verspreid zitten. Het hele amnesie-plot is hier echt verleden tijd; het hele verhaal mondt uit in een redelijk spannende heist-film die goed gebruik maakt van kleine details en grotere gebeurtenissen uit de eerdere films, waarbij echt bijna elk personage en locatie uit deel één en twee nog eens langskomt.

Uiteindelijk wordt het verhaal wel erg netjes afgerond, maar in de anderhalf uur daarvoor is er echt wel genoeg te lachen (hoewel de humor vaak wel van de zwarte variant is) en worden er aardig wat leuke capriolen uitgehaald om het allemaal leuke n spannend te houden. Ja, ik vind dit een waardige afsluiter van de trilogie, en door de stijlbreuk de leuker dan deel twee.

Deel 2 was al niet veel meer maar daar kon nog wel af en toe gelachen worden, nu valt er helemaal niets meer te lachen. Om de aandacht toch een beetje vast te kunnen houden zit er een thrillerverhaaltje in, maar boeiend is dat niet. Typisch ook hoe Galifianakis in de vorige films een leuk karakter was maar nu de plank volledig misslaat.

Alan en Chow vond ik de twee leukste personages uit de twee eerste films. In The Hangover III komen zij er goed naar voren en dat zorgt voor veel komische momenten. De originaliteit is, ook al slaan ze deze keer een iets andere weg in, er wel vanaf maar naar mijn mening doet hij niet veel onder voor de vorige twee delen. Een halfje minder, maar nog steeds prima vermaak. 3.5*

Matige film waarin de vrienden van Alan hem proberen te helpen na het overlijden van zijn vader. Qua opzet wijkt de film af van de vorige twee delen, wat uiteraard een pluspunt is. Echter mist de film ook de vaart van de vorige twee delen en is minder chaotisch en daardoor ook minder grappig. Een aantal vermakelijke scenes en het is leuk om de personages weer voorbij te zien komen.

Deel 2 van The Hangover wees wel uit dat het niet verstandig was om dezelfde formule als het origineel te hanteren. Wat volgde was immers gewoon een exacte kopie, maar dan op een andere plaats. Toch viel er nog het een en ander te lachen in Part II, waardoor ik ook nog wel benieuwd raakte naar de afsluiter van de reeks.

Todd Phillips' nieuwe aanpak kan ik wel waarderen. Het gaat ten koste van een stuk humor en ook van een soort sfeer die in de twee voorgangers aanwezig was. Desondanks had ik het ook afgekeurd als het derde deel precies dezelfde formule volgde; ook al had ik er meermaals om moeten lachen. Eigenlijk is het ook alleen de daadwerkelijke hangover die ontbreekt. De film is per slot van rekening toch een zoektocht, hetgeen ook het geval was bij de vorige films. Daarnaast is er een beetje een thriller van gemaakt. Dat is misschien iets dat wel in wat mindere mate had gekund, maar echt storen deed het me ook niet.

Jammer is dan wel de eerdergenoemde tekortkoming aan geslaagde grappen. In de gehele eerste helft is er maar één moment waarop ik hardop moest lachen, namelijk wanneer Alan huilt. Pas wanneer The Wolfpack terugkeert naar Vegas, komen er meerdere leuke scènes en komt ook weer de sfeer uit de eerste film wat meer terug. Het hele gedeelte in Ceasars Palace vond ik ronduit hilarisch. Hetzelfde geldt overigens voor het onverwachte moment in de credits.

The Hangover Part III is niet zo leuk of goed als het origineel. De vergelijking met het tweede deel vind ik wat lastiger. Deze film was minder grappig, maar als film zijnde wel wat beter. Ik heb er uiteindelijk dan ook toch wel van kunnen genieten. Het ontbreken van de hangover was een goede zet, maar tegelijkertijd het zwakste punt uit de hele film. Ik ben iig al lang blij dat ze weer teruggingen naar Vegas, in plaats van Bangkok. Die locatie leende zich wat mij betreft immers echt een stuk minder voor de fratsen van het drietal.

Geen lachsalvo per minuut, maar imo zeker een aangename afsluiter van de reeks.

3*

Ik ben nooit een liefhebber geweest van The Hangover films. Maar eerlijk is eerlijk, om het 1e deel heb ik nog wel enigszins moeten lachen. Deel 2 heb ik overgeslagen en dat had ik met dit 3e deel eigenlijk ook moeten doen. Het is allemaal een herhaling van cliché's die al 100 keer voorbij zijn gekomen. Plus het feit dat de film voornamelijk (naast het volledige Wolfpack uiteraard) om Alan en Mr. Chow draait. En in mijn ogen zijn dit de meest tenenkrommende personages die ik ooit heb gezien. Godzijdank is het stukje tijdens de aftiteling vrij episch qua humor dus dat tilt m'n score nog naar 2*.

2*

4/10 (IMDB)

Sommigen zullen Cho wel als erg irritant zien, maar ik vond juist dat hij ervoor zorgde dat dit Hangover-deel met moeite nog naar een voldoende werd getrokken. Hij zorgde voor de leukste en humoristische verwikkelingen in deze verdere niet bijzondere komedie. Denk dat de Hangover-formule nu ook wel uitgewerkt is.

Het draait in deze film wel erg veel om het personage van Galiafianakis. Die probeert hier regelmatig net iets teveel grappig te zijn. Hierdoor melkt hij grappen vaak iets te lang uit, waardoor ze dus niet grappig meer zijn.

De bijrollen van Goodman en het gestoorde personage van Jeong zorgen hier en daar nog wel voor wat leuke momenten.

Over het algemeen de minst leuke van de Hangover serie die nog wel redelijk uit te zien is, maar het is zeker geen topper. Hij had ook wel 10 tot 20 minuten korter mogen duren.

De film begint erg leuk met de giraffe. Daarna werd het steeds slechter. Ik vond alle hangovers al niet zo geweldig. Dus had dit wel verwacht. Erg matig en vaak niet leuk.

Deze was toch weer beter dan deel twee (echt een herhalingsoefening van het origineel, maar minder grappig). Alvast een origineler verhaal en eens geen vrijgezellenavond.

'k vond de film wel serieuzer dan de eerste en dus ook minder grappig (behalve de aftiteling).

De cast was wel weer goed op dreef.

Toch leuk dat 'k me toch nog aan deze heb gewaagd. Het was wel een ander concept dan de vorige films (minder grappig, maar meer verhaal), maar vond hem wel het bekijken waard.

Overbodige sequel. Pijnlijk ongrappig in hoe het dwangmatig probeert te scoren met puberaal leedvermaak en een vreemde fixatie met het typetje Mr. Chow. Zoals het een derde deel in een franchise betaamt, heeft het weinig meer te maken met de kracht van het origineel; dus geen wilde avonturen na een heftig avondje uit, maar nu een geforceerd misdaadplotje om de belangrijkste figuren bij elkaar te krijgen.

Derde episode van de Hangover-trilogie en helaas nog slechter dan deel 2. Wanneer gaan filmmakers eens leren om kaskrakers niet steeds uit te melken met jammerlijke vervolgverhaaltjes. Doorbraak uit deel 1 Zach Galifianakis staat centraal in deze threequel bestaande uit flauwe scetches, doorzichtige grappen, ontsnappende crazy Koreanen, giraffen en bruggen. Geen zuippartijen, blackouts en tijgers deze keer ... en wat jammer. 2*

Nou goed, dan maar ook weer even wat tijd vrij gemaakt om de trilogie dan waardevol aftesluiten en alle films gekeken te hebben, vind ik het toch komisch hoe snel het niveau van deel één gezakt is en vooral verkloot is door de twee herhalingen die volgden want man ó man wat was dit derde deel vergeleken bij het eerste deel niet om aan te zien, echt verschrikkelijk. De leukigheid is er zo langzamerhand wel van af, en de orgineliteit is al sinds deel twee nergens meer te zoeken en dat vind ik best jammer, zeker omdat ik best heb genoten van deel één. Dit derde is al helemaal een verschrikking, zeker omdat het concept totaal niet meer doelt op het feit waar ‘The Hangover’ ooit voor stond, en dat is jammer.

“Do you even know how to get home?”
“Of course I do. I'm a grown man. I'll ask a stranger.”

Tja, ik zou het een beetje kort houden aangezien ik best moe ben om wat langs uit te typen, en ik denk dat het ook niet echt waard is voor deze film om veel energie er in te stoppen aangezien de film het amper waard is.

De film doemt zich voort door te doelen op vooral puberalistische komedie, wat nu niet meer echt een leuke doelstelling is om de film door te komen. De cast is het zelfde, en helaas vond ik het niveau van Zach nu ook dusdandig drastisch naar beneden kelderen dat ook zijn rol geen indruk wist te maken.

Het verhaal is ook niet echt bijzonder, vooral op het punt waar Alan een giraffe koopt en deze vervolgens onthoofd word is nergens echt super vermakelijk te noemen in mijn ogen, en dat vind ik best jammer aangezien deel één en twee best een geinig verhaal hadden maar daar hadden ze het gewoon bij moeten laten. We volgen de drie vrienden nu weer, terwijl Doug wederom weg is. Hij word nu gegezijeld door een rijke zakeman die mot heeft met Chow, Chow blijkt goudstaven bij die man gestolen te hebben en deze wil die staven graag terug. Hij stuurt de drie vrienden op pad om zo Chow te vinden en Doug te redden, ja het heeft nog weinig met ‘The Hangover’ te maken, dus een overbodig derde deel.

2.0*

Matig.

Voorgaande delen moet ik nog eens bekijken, maar het lijkt er gewoon op dat ze het nog een keer doen. Althans, niet echt, want deze film kiest ondanks zijn titel voor een meer road achtige film en laat het dronken-wakker-worden achterwege.

Niet echt grappig helaas, Cooper heeft geen goede komische uitstraling en hoort eigenlijk niet echt dit soort rollen te spelen, Galifianakis is al wat leuker, maar hij speelt dan ook echt zijn karakter goed. De film kent na het eerste half uur haast geen leuke delen meer en is soms zelfs saai.

Suffe film, die waarschijnlijk helemaal niks toevoegt in zijn reeks. Hiermee zijn mijn verwachtingen van deel 1 & 2 gelijk omlaag gekelderd. Vond dit niet echt een komische bedoeling, van iets dat puur een komedie hoort te zijn.

Verreweg het minste deel van de trilogie. Galifianakis was wel weer op dreef. De scene met de giraffe was briljant. Over de top maar wel met een knipoog. Kan dus niet tippen aan deel 2 en zeker niet aan deel 1. Waarschijnlijk zit een deel 4 er niet meer in. Jammer want een film gestoeld op deel 1 kan best weer leuk worden. Net aan 3 sterren met dank aan Galifianakis .

Matig. Er zit een enkele geslaagde grap in, maar op 100 minuten is dat wat weinig. Echt leuk wordt de film nergens en sommige personages zitten al snel in mijn irritatiezone. In ieder geval wist de film me niet te boeien. Visueel wel prima en goede locaties met sfeer, maar dat is het enige echt positieve. 1,5*.

Het vervolg te veel lijkt me. Kan nauwelijks tippen aan de eerste twee films van The hangover. Alan is nog vervelender dan anders al vond ik de opener met de giraf niet perse slecht, maar het werd gewoon onnozeler in plaats van grappiger. Hier en daar wel iets beter, maar te weinig om te spreken van een geslaagd vervolg.

Die ontvoering komt letterlijk uit de lucht gevallen en dat beloofde eigenlijk weinig goeds want de creativiteit en het nieuwe is er totaal af. Wat volgt is eerder een uitgemolken franchise dan een fris vervolg.

Het ergste van dit alles is eigenlijk ook dat de core van de film gewoon weg is. Dit had nog weinig met het concept van The hangover te maken. Je kan niet altijd trouwen natuurlijk, maar je kon best creatiever zijn dan dit. Jammer.

The Hangover Part 3 wijkt in die zin behoorlijk af van wat we gewend zijn uit de eerste twee delen. Dit deel is in die zin vernieuwend maar daarmee niet gelijk succesvol. Het is mijns inziens een losstaande komedie die prima door de beugel kan maar niet meer dan dat. Het is vooral aan Zach Galifianakis te danken dat het toch wel op sommige momenten behoorlijk hilarisch is.

Vergezochte sequel met een meer prominente rol voor Ken Jeong als Mr. Chow die ontsnapt uit een gevangenis in Bangkok en drugsbaas Marshall [John Goodman] heeft bedrogen. Marshall gijzelt Doug [Justin Bartha] en laat hem alleen vrij als Alan [Zach Galifianakis], Phil [Bradley Cooper] en Stuart [Ed Helms] Mr. Chow opsporen en aan hem uitleveren. Cooper en Helms doen voor spek en bonen mee dus de nadruk ligt meer dan ooit op Jeong en Galifianakis en die zijn alleen leuk in kleine doses. Maar er valt sowieso niet veel te lachen.