La Vie d'Adèle (2013)

Ik mag toch hopen dat je het bekijken van seks interessanter vindt dan het bekijken van slapen! Dat iets een normaal onderdeel is van een mensenleven maakt het niet meteen oninteressant.

Sleep (1963)

Maar dat beweert volgens mij ook niemand. Wel blijf ik erbij dat de scènes naar exploitation rieken (zeker ook als je kijkt naar hoe ze geschoten zijn). De kern van mijn kritiek op de film is al goed door Ferdydurke verwoord:

Die homoseksualiteit, en die sexscènes, zijn ook helemaal het punt niet. Maar beide zaken blijven een beetje in de lucht hangen, omdat de film verder qua vorm en inhoud weinig voorstelt. Ze missen daardoor beide een overtuigende functie, maar worden wel pontificaal gebracht. Het zijn opvallende bijzaken in een film zonder hoofdzaak, zo lijkt het wel. Dan is de verdenking van effectbejag niet geheel onbegrijpelijk.

Daarom voeren we die discussie ook.

Ik snap dat boekverfilmingen nooit exact zijn zoals het boek. Maar dit is gewoon zonde, de liefde die ik uit het boek vond stralen komt totaal niet over in de film. Superzonde. De seksscènes vond ik geweldig, de man naast mij in de trein niet.

Of stiekem toch wel Was een lange treinreis zeker, met SB en deze Adèle?

Heheh. Misschien moet Kechiche al die takes waar BBarbie het over had, maar achter elkaar plakken en uitbrengen als documentaire. Wie weet komt ie wel aan de vijf uur. 'Experimenteel en rigoreus'.

Ik zeg niet dat iemand dat beweert, maar door de discussie bij voortduring over de seksscènes te voeren, wordt wel de suggestie gewekt dat dat het belangrijkste onderdeel van de film is. Anderen mogen dat vinden, maar ik ben het daar niet mee eens. De film gaat over het met veel pijn en moeite volwassen worden van een jong meisje en over het wel en wee dat zij tijdens dat proces tegenkomt. Dat pubers zich zitten te vergapen aan het gevrij van twee bloedmooie meiden, daar kan ik me iets bij voorstellen. Ik was vroeger niet anders. Maar dat ervaren filmkijkers als de leden van dit MM-forum a.h.w. gefixeerd zijn op die ene (veel te lange) scène, dat verwondert mij. a) Omdat je zulke scènes te kust en te keur kunt vinden op internet; b) Omdat deze film zoveel meer is dan die ene vrijpartij.

Maar met jouw welnemen, ik heb het mijne erover gezegd. Het ziet er niet naar uit dat wij het daarover eens worden. Soit...

Even voor de duidelijkheid: daar ben ik het mee eens. Ik vind het verfrissend dat seks niet wordt weggecijferd, maar bijzonder veel voegen die scènes verder niet aan de film toe imo.

Het interview met Seydoux en Exarchopoulos kun je vinden op The Daily Beast, 1 september 2013.

10 dagen! Fucking hell.

Zo lang naar uitgekeken om deze film dan eindelijk te bekijken 3 uur lang! Na het zien erg teleur gesteld Vanaf het begin af aan miste ik eigenlijk al de 'connectie' tussen de 2 actrices! Waarop was de aantrekkingskracht nu eigenlijk gebaseerd? Vooral bij een film die over vrouwen-liefde gaat, zou ik toch wel denken dat deze wat gevoeliger zou zijn neergezet?

De sex scenes waren voor mijn gevoel nergens op gebaseerd.. Ineens lagen ze gewoon weer in bed van de ene in de andere scene! Van de hak op de tak of gewoon? na het eten!

Ik voelde er niets van! Alleen bijna een schaamte naar de andere bioscoop bezoekers, die misschien wel zouden kunnen denken dat alle lesbische vrouwen zo nergens op gebaseerd sex hebben, dat het bijna plat is. Geïnspireerd op sex gebied werd ik er dus niet van! Oh ja ik vergeet bijna mijn snottebellen irritatie van Adele! Waarvan je telkens het snot tussen haar lippen zag verdwijnen! Was dat niet gebeurd had ik wel trek gehad in de spaghetti bolognese die goed gepromoot wordt!!

Van Alkmaar naar Amsterdam Bijlmer, heen en terug met vertragingen. Op zondag. Dat doe ik dus nooit meer

mooie film, maar toch wat te langdradig

vooral de seks scenes beginnen na 10 minuten te vervelen

Gelukkig zijn ze dan ook net afgelopen

Herzien en verhoogd naar 5*

Deze film verdient niets anders dan het maximum, met name toe te schrijven aan Adèle Exarchopoulos. De wanhoop die ze laat zien, vooral tijdens de scène in het café, snijdt dwars door je ziel.

la vie d'adele. (MET SPOLERS!)

ouch.

ik had eerst de strip waarop deze film gebaseerd is, gelezen, nl blauw is een warme kleur. De strip was een vuisslag in mijn maag. De liefde van Emma en Adéle is eentje om voor eeuwig te koesteren. Hier kan ik mezelf in blijven verliezen.

En dan was daar de film. Gouden palm in Cannes. Veel kritiek op de explicite seksscènes. En die zitten er zeker in. Ondanks dat is het een zeer subtiele film geworden als je wil meegaan in dit claustrofobische verhaal. Je mioet maar eens letten op het moment wanneer Emma haar haar niet meer blauw kleurt: dat is het kantelmoment. Er is alleen oog voor de liefde tussen Emma en Adèle. Zelfs op een feestje of in de kunstgalerij, als gesprekken tussen anderen interessant worden, blijft de camera gekluistert aan Emma en Adèle. Het is een allerverterende liefde. En die kunnen nooit blijven duren. Laat me zeker zeggen dat de strip veel rijker is aan verhaal. Het verhaal van de film is eigenlijk alleen de zoektocht van Adèle, het vinden van Emma en het weer uiteengaan. En dat uitgesmeerd in 3 uur! Maar dat is eigenlijk nog te kort. Nadat deze film stopt is er nog zeker voor 2 uur verhaal.

Eigenlijk wil dat zeggen dat er uit de strip 'blauw is een warme kleur' makkelijk 2 meesterwerken te puren zijn.

Ondanks de kritiek hierboven vond ik deze film zeker een meesterwerk. Het is een film die het van sfeer sfeer en sfeer moet hebben en dat doet hij als geen ander. Maar ik ben ook blij dat ik de strip heb, die verder gaat dan dit

5/5

iemand trouwens opgemerkt dat de relatie verandert vanaf het punt emma haar haar niet meer blauw kleurt? Hoewel het dus vol explicite sex zit, is deze film tegelijkertijd erg subtiel, zolang je het maar wil zien natuurlijk.

Wat een ge-wel-di-ge film was dit! Bijna 3 uur? voelde als een normale anderhalf... Adèle Exarchopoulos is een actrice die voor 70% met haar ogen acteert. En dat zie je niet zo veel. Op alle fronten geweldig. Beste film sinds Jagten.

Geweldige realistische cast, goed acteerwerk en een meeslepend verhaal!

4.5**

Een mooie en bijzondere film, en voorzover ik weet ook behoorlijk uniek. De drie uur gingen vrij snel voorbij, en de momenten waarop ik even de aandacht iets verloor waren toch op een hand te tellen. De film kan ik in een woord samenvatten: intens.

En dat geldt ook voor de niets verhullende seksscenes. Ik vond dat deze weldegelijk van toegevoegde waarde voor de film zijn, al zou ik als heterosexuele man waarschijnlijk heel anders tegen die scenes aan kijken als het een film over een homo-koppel was geweest i.p.v. een lesbische koppel. Dat er kritiek is op die scenes begrijp ik ook wel.

Maar de film is veel meer dan een handvol seksscenes, het is een realistische film over liefde en homosexualiteit, met uitstekend acteerwerk, beeld en muziek, waarbij het geheel de som der delen overtreft. Verplichte kost voor filmliefhebbers.

DVD/Blu-ray is een double dipper mensen. Wie hier dus om geeft gewenst om daar rekening mee te houden. Voor de liefhebbers/verzamelaar.

Net gezien en toch wel diep onder de indruk, nog een stuk beter dan verwacht. Het middenstuk is iets minder, maar vanaf het wéérgaloze terugzien in het café is er geen houden meer aan... En Exarchopoulos is werkelijk fabelachtig.

Ah, de enorm geliefde en tevens omstreden winnaar van de Gouden Palm 2013: La Vie d'Adèle. Het schrijven van deze recensie heb ik wat uitgesteld, omdat ik er nog niet helemaal uit was bij deze film.

Voorop, de eerste helft vond ik enorm sterk. Zo'n dicht-op-de-huid-aanpak vind ik wel fijn bij een film als deze. De cinematografie wordt hier nog wel eens lelijk of zelfs stijlloos (heh?) genoemd, maar de aaneenschakeling van close-ups zetten je dicht bij de hoofdpersonages en zorgen ervoor dat je iedere nuance in de gezichten ziet. De twee dames spelen ook buitengewoon goed. Adèle Exarchopoulos met name is zo goed dat de hele film makkelijk boeiend blijft. Ik ging ook erg mee met haar zoektocht naar haar eigen identiteit. Of zo'n lange seksscènes nodig zijn kun je eeuwig over twisten. Niemand kan denk ik serieus beweren dat het punt na 1 minuut van zo'n scène niet duidelijk was. Niettemin haalde het me niet uit het verhaal.

In de tweede helft zakt het echter wat in. Zodra de relatie gesetteld is wordt het even wat minder boeiend. In feite is het dan ook geen coming-of-age-drama meer, want de twee protagonisten zijn inmiddels al volwassen. Daarmee verloor het verhaal al iets wat dramatische spanning voor mij, want voor mij ging het tot dan toe meer over Adèle's acceptatie van zichzelf, iets wat compleet overboord gegooid wordt in de tweede helft, waarna het nog slechts gewoon over een relatie gaat die uit elkaar valt.

En daar gaat het mis. De problemen met het koppel begon al eerder, maar wat de situatie definitief op scherp zet is dat Adèle een relatie begon met een mannelijke collega. Een mannelijke collega. Ik herhaal een mannelijke collega. Noem me een aansteller, maar ik ben het gewoon zat dat in ieder lesbisch drama wanneer één van de vrouwen vreemdgaat het met een man is. Ik had het een tijdje later nog met een lesbienne erover en die was dit merkwaardige cliché ook al opgevallen. Op een bepaalde manier doet dit me steeds vermoeden dat dit een seksuele fantasie van de mannelijke regisseur is. Een film maken over sexy lesbiennes, die het handig genoeg toch ook nog met mannen doet.

Dan wordt ook meteen alles verdacht, met zijn lange lesbische seks. In feite ademt bijna de hele film een fetisjistische sfeer uit, wat acceptabel is zolang het een verhaal lijkt over twee verliefde vrouwen, maar als de achterliggende gedachte vooral de seksuele fantasieën van Kechiche lijken wordt het allemaal meteen een stuk minder. Dat hij zijn actrices uitgebuit zou hebben op de set geeft het geheel nog eens een extra nare nasmaak. Als klap op de vuurpijl wordt een aanvankelijk ontroerende afscheidsscène in een café plotseling 'kracht' door ook deze scène te seksualiseren, iets wat totaal niet paste en bijna lachwekkend is. Waar is Kechiche mee bezig? Ik heb zo m'n vermoedens.

Ja, de tweede helft heeft nog steeds sterke momenten en het acteerwerk is nog steeds enorm goed. Echter zakt het ook af en toe wat in en is het uiteenvallen van de relatie gewoon niet zo boeiend als het ontstaan ervan. De eerste helft voelde serieus als vijf sterren aan, maar de tweede helft maakt dit verre van waar. Daarnaast blijft er gewoon een nare nasmaak hangen. Hier zat meer in. De lengte op zich stoort me niet, maar is wat vreemd verdeelt.

Ik zat op vier sterren, maar ik ga toch een halfje omlaag. Tijdens het typen van deze recensie merkte ik toch duidelijk dat mijn waardering voor deze film wat bekoeld is.
3,5*

Dat is toch helemaal niet relevant?

Ben gewoon nieuwsgierig.