The Client (1994)

Bijzonder vermakelijke film dat hier en daar wat last heeft van een zwakker moment. Typisch zo'n film dat weinig hoogstaand is maar dat geen moment weet te vervelen vanwege een boeiend verhaal, goed acteerwerk en een paar behoorlijk spannende momenten. Jammer dat het verhaal nogal ongeloofwaardig overkomt bij momenten en dat het einde weer wat aan de sentimentele kant was. Maar afgezien daarvan is dit wel een aangenaam wegkijkfilmpje..

3.0 sterren

Kwaliteit die je van Schumacher kan verwachten, maar niet meer dan dat: 2.90 (3.00)

De carrière van Joel Schumacher mag dan gekenmerkt worden door hoge pieken en diepe dalen, toch bestaan er weinig twijfels over zijn veelzijdigheid, hetgeen hij met The Client maar weer eens fijntjes tentoonstelt. Het plot wordt goed opgebouwd, inspireert hij Sarandon en Renfro bewust of onbewust tot grootse daden en komen een hoop scenes gewoonweg erg sterk uit de verf. Helaas is het script an sich niet altijd even geloofwaardig en komt het zoetsappige slotakkoord nogal klef over, hetgeen toch weer van die momentjes zijn waarvan je denkt: komop Joel, dat zou jij niet nodig moeten hebben om een film over een dood punt heen te tillen of op Hollywoodiaanse wijze af te sluiten. De werkelijkheid is echter anders, waardoor The Client niet boven de brede middenmoot uitstijgt.

Wel een aardig filmpje, natuurlijk al tig keer bekeken, maar wat erger ik mezelf aan die irritante accenten zeg

Goede film, kijkt makkelijk weg. Je hoeft er niet te veel over na te denken, maar hij is toch wel spannend.

Een aardige film die op een aantal punten wel wat anders is dan je vermoedt.

Om te beginnen heeft Tommy Lee Jones, die hier als eerste acteur staat genoemd, een bijrol. De hoofdrollen zijn voor Sarandon en dat jochie. Op zich jammer, want ik mag Tommy Lee Jones erg graag zien spelen.

Daarnaast is de hele opzet van de film natuurlijk vreselijk. Je vraagt je meteen af waarom die jongen niet gewoon alles vertelt, want een echte reden om het te verbergen had hij niet. Overigens klopt het predikaat "Mystery" bij deze film ook niet, want je weet van meet af aan wat er is gebeurd, de vraag is alleen welke uitwerking dit heeft op de diverse personages.

Het frappante is dan zelfs dat het is gebaseerd op een redelijk bekend boek van John Grisham (!).

Het jongetje irriteerde me ook steeds meer. Met zijn oorbel, redneck accent en jaren '90 matje. Een pak rammel moet dat joch hebben. Bah. Ik lees overigens net dat de acteur die hem speelt zichzelf heeft doodgespoten met heroïne. Nou ja dat is ook weer een beetje teveel straf, maar een draai om zijn oren had die blaag echt wel nodig.

Redelijk spannend, maar niet verrassend en vooral irritant.

2,5 sterren

Prima film met een uitstekende Susan Sarandon en een heel goede Tommy Lee Jones.

Debuut ook van Brad Renfro, die het zeker niet slecht doet in deze film als jonge knaap. Helaas heeft hij dit niet lang kunnen volhouden en kreeg hij een beetje teveel sterallures, wat zijn carrière geen goed heeft gedaan. Ondertussen is Brad Renfro al overleden aan een overdosis.

De film heeft een knap scenario, naar een boek van John Grisham, en is toch wel spannend met af en toe een vleugje humor.

Goede verfilming van het boek. Het is spannend en blijft goed bij de feiten (uit het boek). Natuurlijk is er veel weggelaten, maar dat stoorde mij niet.

Vroeger gezien, vond ik 'm erg spannend. De jongens die stiekem gaan roken, ik deed toen hetzelfde. Leefde erg met ze mee. Zenuwslopende scéne in die auto. Is sindsdien altijd blijven hangen en ik zou deze eigenlijk nog eens moeten herzien.

Goede thriller met een uitstekende Jones, al is zijn rol kleiner dan ik dacht.

Degelijk gemaakt.

The Client bevat toch wel enkele erg spannende scènes. De spanningsboog wordt in de scène erg strak gespannen om uiteindelijk een beetje met een anti climax te komen. Hadden ze het wat beter afgewerkt kon dit een bovengemiddelde thriller worden. Verhaal is onderhoudend, maar helaas worden de cliché's wat te veel uit de kast getrokken, en dat maakt dit een erg standaard werkje. Acteurs als Tommy Lee Jones en Susan Surrandon spelen op de automatische piloot. Kim Coates doet het als bad-guy erg leuk, amar krijgt helaas wat te weinig screentime. Renfro doet het ook meer dan aardig.

Dit scheelt mij weer wat typwerk. Precies wat ik er van vind!

Wel aardig, gewoon kijken-film. Alleen de naam Reggie Love had echt anders gemoeten en een iets aantrekkelijkere titel was ook niet verkeerd geweest.

Nooit geweten dat Brad Renfro een tijdje geleden is overleden. Een film die vaak op TV is geweest, maar eigenlijk heb ik deze film nooit echt goed afgekeken.

Best genoten van de film...

Alleen, zoals volgens mij al genoemd, erg ongeloofwaardig...

Want hij heeft geen enkele reden om alles te verzwijgen tegenover de FBI!

Inderdaad.

Als je dat wegdenkt is het een zeer aangename film om volgen.

De film was prima, het kind eerder irritant!

Aardige thriller die lekker wegkijkt. Ik vond hem niet echt spannend, maar dat komt omdat ik het boek ooit heb gelezen en dus al wist hoe het verhaal ging. Voor een boekverfilming is het helemaal niet slecht. Susan Sarandon is zoals altijd erg goed, Tommy Lee Jones doet zijn gebruikelijke kunstje, maar dat joch is erg slecht. Jammer! Een Haley Joel Osment (toen nog te jong, maar hij kan niet het enige kindsterretje zijn geweest dat goed kon acteren) had een stuk beter geweest.

Goed in elkaar gezette thriller die lekker wegkijkt, onderhoudend.

Onlangs heb ik de erg goede rechtbankthriller 'A Time to Kill' van Schumacher gezien en ik was daardoor nieuwsgierig geworden naar deze film.

Eveneens komt hier een rechtszaak aan de orde dus ik was hoopvol. Helaas kan ik achteraf concluderen dat deze film bij lange na niet het niveau van 'A Time to Kill' haalt, maar toch nog onderhoudend genoeg is.

Het verhaal is veel minder interessant en veel minder uitgediept. Eigenlijk blijft het allemaal heel klein en nergens vond ik het echt uit de verf komen.

Vond het acteerwerk van het jongetje ook een beetje tegenvallen, maar gelukkig trekken Tommy Lee Jones en vooral Susan Sarandon het weer recht.

De film was zo om dus het boeide wel, maar ik had er meer van verwacht eigenlijk!

Voldoende.

Ongeloofwaardig verhaal met hoog Bassie en Adriaan gehalte. Echt spannend wordt het niet. Prima film voor wie niet kan slapen. Zeker weten dat je na 30 minuten wegdommeld.

Een reactie hier: “Want hij heeft geen enkele reden om alles te verzwijgen tegenover de FBI!”

Kinderen reageren niet rationeel.

Als je verder ziet hoe zijn gezin door een nogal cynische agent (die de rest van de film ook cynisch blijft) direct in de allereerste scenes op een bepaalde ontactische manier wordt weggezet in de categorie van de "minvermogenden", zou je als puber voor minder gaan dwarsliggen … … daarbij komen dreigementen uit bepaalde hoek aan zijn adres.

De film heeft een aantal komische elementen. Jason, die hoe dan ook bij het clubje van Roy wil horen, maar met vragen als “You still want the donuts” en later een nieuwe haardracht en een nieuw accent zich niet al te populair maakt. Roy met zijn “I never liked that cow” over een omroepster en verder zijn verhouding met Reggie Love, om maar iets te noemen van zijn totale optreden in deze film. Barry “The Blade” Muldano, die een net iets te fraaie prestatie neerzet. Een acteur, bij een televisie in een ziekenhuis, die overacteert, hoe je in het bijzijn van een puber moet acteren dat je overacteert. Een maffialid, die de binnenkant van een koelkast mag inspecteren.

Een mystery is deze film niet, er zijn wel enige thriller-elementen. Het komische aspect wordt ten onrechte niet benoemd. Wel een voldoende voor deze film vanwege de uiteindelijk geboden ontspanning.

Een voldoende voor deze film voor de constante spanning en het interessante verhaal. De puber speelt niet altijd heel goed. Lee Jones doet het wel goed als slick advocaat.

Zeer matig uitgewerkt scenario met toch wel onzuiverheden in het plot.

Als dat de tongval is, dáár in de States, dan is dat dan zo maar en vind ik niet storend, maar wat wel irritant overkwam waren de barslechte vertolkingen, inzonderheid van Tommy Lee Jones die flink wat naast zijn rol viel en was Susan Sarandon ook maar zus en zo.

Het begon nochtans veelbelovend...

Maar goed, Amerika kon zich weer verheugen over een superclevere youngster.

Zeer povere Schumacher.

Zelfs z'n mindere films weet hij meestal wel wat flair mee te geven, maar deze The Client is toch echt wel te droog. Sarandon is sowieso al niet echt een actrice waar ik warm voor loop, dat jonge ventje is niet te harden. In combinatie met het arme Zuiden levert dat een redelijk vervelende basis op.

De criminelen zijn ook redelijk belachelijk, veel dreigend gaat er allemaal niet van uit. Het leukste waren nog wat bekende gezichten bij de feds, waaronder een aantal echte 90s kopjes. Verder zijn er links en rechts wel wat scenes die een basisinteresse in de film bewaren, maar het is allemaal maar kantje boordje.

Zo vlak na Falling Down zou dit echt een enorme teleurstelling geweest zijn. Mnee, zo zie ik Schumacher liever niet aan het werk.

1.0*

Niet het eerste boek van Grisham dat verfilmd wordt en als je deze dan achter de vorige verfilmingen The Firm en The Pelican Brief zet, is dit toch een stap achteruit. Veel minder van verhaal en veel van de figuren zijn nogal karikaturaal. Susan Sarandon valt eigenlijk nog best mee. Het joch is een pak minder en Tommy Lee Jones, die toch als grote naam naar voor wordt geschoven ondanks z'n bijrol, is niet echt veel soeps. Verder weinig echte spanning. Nogal raar om zo'n hoop advocaten quasi machteloos te zien vechten tegen een kind. Zeker als de ouders (de moeder dan toch) niet de persoon is die als woordvoerder opkomt maar een advocate die als pro deo opkomt. Klinkt allemaal mooi, maar soms is het toch wat vergezocht. Het boek is beter en heeft veel meer te bieden. Er zit meer in dit verhaal, maar de film geraakt niet voorbij het gemiddelde.

Na al die jaren en meerdere kijkbeurten is dit nog steeds een heel aardig filmpje. Het is geen hoogvlieger, maar hij kijkt lekker weg en heeft zo zijn spannende momenten. Tommy Lee Jones deed het overigens goed als geslepen FBI-agent. 3*.

Goeie film waarin een jongen getuige is van een zelfmoord van een advocaat van de maffia. Een legal-thriller gebaseerd op een boek van John Grisham. Onderhoudend over de volle lengte en een paar spannende momenten. Een prima cast met aardig wat bekende namen.

The Client

Een vrij aardige mysterie/thriller, die met vlagen iets minder presteert. Vooral het middenstuk is wat traag en langzaam, terwijl het begin en einde lekker vlot zijn. Ik ben deze film bij toeval op Netflix tegengekomen en heb hem opgezet, op een zaterdagavond waarop ik toch niets te doen had. Prima film voor zulk een setting.

De film houdt zich vooral staande met het mystieke gedeelte. Als thriller valt hij ietwat tegen. Het geheel begint goed met een relatief schokkende openingsscène, waarin een man onverwacht zelfmoord probeert te plegen. Daarna volgt de ene obscuriteit op de andere, mede door de vreemde keuzes die het jongetje maakt, maar ook het vreemde optreden van de FBI, dat elk protocol lijkt te schenden. Het is echter het gebrek aan inlevingsvermogen dat de film van een hogere score afhoudt. Het is vermakelijk, zeker, maar de keuzes die gemaakt worden creëren een behoorlijke ver-van-mijn-bed-show. Tegen het einde lijkt Schumacher de realiteitszin ook een beetje ontvallen te zijn, want hij zet een onwaarschijnlijk, doch redelijk vermakelijk slot neer.

Het is al vaker gezegd hier, maar het is jammer dat Tommy Lee Jones wat weinig speeltijd krijgt, ondanks dat hij hier als eerstgenoemde acteur staat. De scènes met hem zijn duidelijk van een hoger niveau dan die zonder hem. Hij zet dan ook een goede prestatie neer. Hij creëert een wat ondoorgrondelijk personage dat over lijken lijkt te willen gaan. Daarbij is hij goed intrigerend.

Susan Sarandon speelt ook aardig. Zij weet in combinatie met Jones goed uit de verf te komen. In combinatie met Brad Renfro weet ze het geheel staande te houden. Ik ben sowieso niet van kinderen in films, en ook Renfro weet vooral irritant, ongeloofwaardig en bovenal ontzettend dom te zijn. Groot minpunt in de film. Een volwassener type met dezelfde karaktertrekken was, in mijn optiek, een betere keuze geweest.

De sfeer zit er aardig in. Het povere zuiden van de Verenigde Staten geven een goede weerspiegeling van de realiteit. Ook de klassieke advocatenkantoren en mannen in strakke pakken geven een Amerikaans sfeertje. Visueel ziet het er dus ook prima uit, al geeft Schumacher je niet iets extra's om te snoepen. Jammer, want dat had zeker gekund.

The Client is een vermakelijk geheel worden dat beter had kunnen zijn. Leuk voor een zaterdagavond waarop je, zoals ik, niets te doen hebt

3*

Wansmaak goeroe Schumacher heeft (wederom) een vreselijke film afgeleverd. Per ongeluk gezien. Ik was vergeten dat dit door hem was gemaakt.

Wat Schumi echt heel belangrijk acht, is overacting en belachelijke zuidelijke accentjes zoals die van het knulletje, die vervelende wijsneus. Verder een belachelijk verhaal over een kindje dat op eigen houtje de maffia oprolt. Sarandon rent constant achter hem aan als een babysitter. En dan nog Tommy Lee Jones die totaal de weg kwijt was. Hij had 4 butlers of zo.

Nou ja. Een ravage. Okay hij is meer dan 20 jaar oud, dus het is vergeven.

Een kereltje van 11 jaar gaat op eigen houtje naar een advocaat, praat die advocaat én en delegatie FBI-ers onder tafel, ontsnapt uit de gevangenis, sluit een huurmoordenaar op in een diepvriezer van het mortuarium, gaat op zoek naar een lijk,… Zou 't kunnen dat 'Marc Sway' een schuilnaam is voor James Bond Junior ???

Voeg daarbij de overacting van zo ongeveer elk gezicht dat in deze film in beeld komt, en de overdosis aan clichées (de domme gangsters met hun o-zo-stoere borstkas; de o-zo-zelfzekere FBI-er die alles direct eens gaat oplossen maar door een kind voor schut wordt gezet;...) en de irritatie overheerst helemaal bij het bekijken van The Client.

Ik vond Schumachers A Time To Kill (ook een boek van Grisham) een heel stuk beter, maar ik krijg eerlijk gezegd al schrik om die opnieuw te zien.