Lake Placid (1999)

Best leuk. De film neemt zich niet al te serieus en heeft leuke acteurs en af en toe een goede grap. De special effects vielen me ook niets tegen. De relatief lage waardering verbaasd me.

3*

Gleeson had trouwens wel moeite om zijn accent te verbergen, of is Keough een Ierse achternaam?

Films als Shark Attack en consorten kunnen hier nog veel van leren. Steve Miner laat zien waar hij goed in is en toont ons een amusante horror met een grote knipoog. De film bevat gortdroge dialogen, geestige personages en neemt zichzelf (godzijdank) geen moment serieus. En tja, dan blijkt dat dit soort werkjes als hersenloos vermaak toch erg goed kunnen werken. Mits de makers maar de juiste instelling hebben.

3 ruime sterren.

In zijn genre is dit een erg leuke film met een aantal verassende/bizarre scenes. Maar vooral het acteerwerk is hier erg de moeite waard. Bridgit Fonda en Oliver Platt zijn overtuigend

Krokodillentranen.

Want dit durf ik best te bestempelen als een ode aan pulp.

Niet dat Alligator veel klonen kende, of hier naast de krokodil overeenkomsten zijn. Titels als Piranha, Anaconda en Jaws schoten menigmaal door de hersenpan. En al wat dies meer zij.

Vermakelijkheid troef met de hersencellen op laag. En dat kan geen enkel kwaad. Miner rockt zoveel jaar na House nog steeds. Niet vaak, maar hier met zijn heupen.

Zeer goed.

Vermakkelijke monsterfilm die zich vooral onderscheid door de cast. De acteurs en de leuke dialogen tillen deze pulpfilm naar een iets hoger niveau. De korte speelduur en het feit dat de film zich zeker niet serieus neemt, doen de film geen kwaad.

Verder een mooie omgeving en een goed gemaakt monster. Nergens echt eng, maar zeker wel leuk.

Films met krokodillen,slangen,tijgers, noem maar op, zijn altijd wel mijn ding geweest.

Lake placid is een film voor éen keer. Black Water en Rogue bijvoorbeeld waren zo veel malen beter. Dat zijn films waar je elke minuut van wilt volgen.. Lake placid deed dat helaas niet bij me. Ik betrapte me erop dat ik al snel een boek aan het lezen was na de eerste 20 minuten..

Ik heb mijn boek dan ook pas weggelegd toen de film al een uur en 10 minuten aanstond, toen begon het spannende deel van de film namelijk pas.

Ik had ook absoluut niet het gevoel alsof ik iets gemist had van de film.

2,5*

Het was een horrorfilm met af en toe wat humor in. Puur entertainment, niet meer, niet minder. Voor de rest zag het dier en de SFX er ook nog goed uit.

Leuke pulpfilm, waarin een reusachtige krokodil de omgeving rond een groot meer onveilig maakt.

Ook gelijk een film, die zichzelf gelukkig niet al te serieus neemt en op momenten behoorlijk cynisch overkomt. Erg fijn, want dat maakt de film een stuk vermakelijk. Er zitten nog een paar bekende namen in de film, waarvan Pullman als de onnozele sheriff duidelijk de leukste rol heeft. De effecten in de film zijn niet onaardig en vooral de reusachtige krokodil ziet er goed uit. De scène waarbij het beest een grizzlybeer te pakken neemt, is het hoogtepunt van de film.

Het had hier en daar nog wat bloederiger gemogen, maar verder is Lake Placid een geslaagd filmpje in het genre.

3,0*

Ik heb in tegenstelling tot veel filmkijkers geen enorme hekel aan de Lake Placid films. Maar waar de laatste 2 delen simpelweg dom vermaak waren is dit eerste deel eigenlijk gewoon een zeer degelijke film.

Bridget Fonda doet het absoluut niet slecht maar wat mij betreft gaat alle eer naar Brendan Gleeson die de mokkige agent erg leuk neerzet. Jammer genoeg is Pullman een beetje een droogkloot en is Oliver Platt als Hector vaak simpelweg irritant.

In tegenstelling tot de andere films uit de reeks is er in deze zeker spanning aanwezig. De krokodil komt niet enorm vaak inbeeld maar wanneer hij dat wel doet ziet de CGI er buitengewoon overtuigend uit waar ze er in deel 2 en 3 juist lachwekkend uitzagen.

Lake Placid is absoluut de beste uit de reeks en wat mij betreft ook behoorlijk ondergewaardeerd. En laten we eerlijk wezen...... Iedere film die eindigt met een song van Bob Marley hoort een voldoende te krijgen

Heerlijke film, zoals alle Syfy-films eigenlijk zouden moeten zijn (dit was er niet één, de vervolgen wel): een aardig verhaal, dat zichzelf niet al te serieus neemt, leuke acteurs, gevatte dialogen en een monster dat er behoorlijk realistisch uitziet. In september a.s. wordt deel 4 "Lake Placid: The Final Chapter" overigens vertoond op de Amerikaanse Syfy.

Semi lollige jacht op een grote krokodil. Het beest ziet er nog niet eens zo gek uit. Miner probeert vooral met humor een brug te slaan. De Golden Girl voert haar gebruikelijke act op, maar via Gleesons gevecht tegen sarcastische repliek en een maffe professor, lukt het nog best redelijk. Dat zou een soort charme kunnen opleveren die de film van een motortje voorziet, ware het niet dat Fonda en Pullman nogal duffe rolletjes te pakken hebben. Hier en daar wordt er eens wat afgebeten en dat is het dan wel qua horror en dergelijke. Toch, met amper vijf kwartier op de teller is het allemaal gemakkelijk verteerbaar.

Eén van de vele monsterfilms die we sinds Jaws voorgeschoteld krijgen. Voordien hadden we wel grote mieren en spinnen, king kong of Godzilla. Maar vanaf Jaws kwamen de eerder realistische versies, weliswaar in een iets grotere versie dan gemiddeld. Om Jaws te evenaren moet je al sterk uit de hoek komen. Dus proberen veel films het met een eerder luchtige toon. En als er ietwat aandacht gaat naar de effecten en de cast, kan het een leuke B-film opleveren. Denk maar aan Piranha, Anaconda of Alligator.

De film is best wel leuk dankzij de acteurs. De film neemt zich niet serieus, maar anderzijds maakt het wel werk van de krokodil. Die effecten vallen best goed mee. Verder nogal volgens het boekje en weinig horror, maar toch leuk om te zien.

Lake Placid is nog eens niet zo’n slechte film als je zou denken. Het is vooral een vermakelijk filmpje wat hier en daar wat kleine hoogtepunten bevat. Neem bijvoorbeeld de krokodil die toch meerdere malen in beeld komt en goed is neer gezet. Elke personage heeft zo zijn eigen karakter, zo speelt vooral Oliver Platt (als Hector) een komische maar ook wel vervelende rol. Wat ook opvalt is dat verschillende teksten meerdere malen worden gebruik gesteld en dus soms in herhaling vallen. Waarschijnlijk hebben de grappen daarmee te maken, deze waren soms nog eens niet zo slecht. Het verhaal stelt verder niet veel voor en heeft in het algemeen niet veel actie scenes, enkel richting het einde weet het wat groter uit te pakken. Met 75 minuten aan speelduur kijkt het vooral vermakelijk weg en dat is fijn bij deze film.

3,5*

Had er meer van verwacht van deze krok-film. Lake Placid combineert veel humor in een klassiek horrorfilm jasje waardoor het eerder als komedie uitpakt. Oliver Platt als de "krokodiloloog" is een irritant figuur en het verhaal slaat eigenlijk nergens op. Grappig wel dat Platt het nog zelf zegt wanneer hem gevraagd wordt wat een Indische krokodil in Lake Placid komt doen en met een droge "I don't know" antwoordt. Het leek erop alsof men ook een ecologische boodschap wou uitdragen. Het is allemaal te mager om goed te kunnen zijn. Voor een goede krokfilm moet je vooral eens Rogue bekijken

Tja, viel me eigenlijk een beetje tegen. Al had ik geen al te hoge verwachtingen. Dat ik geen grandioos plot hoefde te verwachten ging ik al vanuit, dus dat was niet echt een probleem, maar een gebrek aan zowel humor, actie, sfeer als spanning is dat wel een beetje. Maar waar Lake Placid echt de mist in gaat, is bij al die irritante, grappig bedoelde typetjes. Stadsmiepje Kelly die in de bossen van Maine terecht komt was al niet zo'n goed begin, maar het gaat pas echt goed mis als die flauwe krokodillenkenner Hector Cyr in het verhaal komt. Voor een niemendalletje had het nog wel redelijk kunnen zijn, maar dat soort flauwe figuren doet wat mij betreft de film de das om.

Ik vond het een leuke, vermakelijke film. Geen hoogvlieger, maar fijn lineair entertainment voor anderhalf uur. De karakters zijn zwart/wit, de actie voorspelbaar en de humor oppervlakkig. Maar een mooie krokodil en geen vervelende zaken, dus je bent zo door de film heen.

Een groot meer met een spiegelglad wateroppervlak omringd door dennenbos vormt het idyllische decor voor de film Lake Placid. Aangezien het hier een horrorfilm betreft, is de idylle slechts schijn, want in het diepe water loert een gigantisch gevaar dat zijn tanden graag in mensenvlees zet, zoals de heftige openingsscène de kijker meteen laat zien.

Een aangename eerste kennismaking met het grote reptiel, dat hierna even een tijdje met rust wordt gelaten om de kijker te laten kennismaken met de sfeervolle setting en de plezierige personages. De film heeft met mensen als Brendan Gleeson, Oliver Platt, Bill Pullman en Bridget Fonda de beschikking over een behoorlijk gerenommeerd stel acteurs. En dat is bijzonder voor een film die verhaaltechnisch zonder enige twijfel in de categorie B-film thuishoort. Het acteerniveau doet de film goed. De personages hebben fijne verbale interacties die de film een prettig komisch laagje verlenen. De film schuwt overigens ook niet de personages in te zetten voor leuke situatiekomedie. Ik heb me op het komische vlak goed vermaakt.

Ook op het horrorvlak is het goed toeven. De film stijgt uit boven de doorsnee monsterfilm. Regisseur Steve Miners speelt subtiel met het loerende gevaar. Hij houdt de dreiging levendig met spannende scènes maar houdt de aard van het gevaar lang verborgen. Juist dat sluimerende element is goed voor het creëren van een permanente dreigende sfeer.

Lake Placid is een goed gelukte monsterfilm. Met een speelduur van 82 minuten verliest de film geen tijd aan wijdlopige zijplotjes en geeft de film weinig achtergrond bij de personages. Toch word je in die korte tijd meegezogen in de sfeervolle setting, voel je je betrokken bij de personages en staat de spanningsboog steeds strak.

Prima genrefilm.

Och.

Gedurende de eerste helft ging het best de aardige kant op met Lake Placid. Regisseur Miner is ook niet onbekend met het genre waardoor je zou denken dat hij de tijd had om zich over de jaren heen nog wat verder te evolueren binnen zijn vak. Met Lake Placid lijkt dat kort even zo te zijn, maar al snel gaat die hoop vervlogen.

Het idee is verre van origineel, maar uiteraard was Lake Placid weer een echt grotere productie op dit vlak. De vervolgdelen waren weer prulletjes zoals je ze kan verwachten, maar deze film lijkt wel degelijk over wat centjes te beschikken. De locatie is aardig gekozen, de krokodil ziet er goed uit en het acteerwerk van enkele leden is best aardig. Het ging wel degelijk de goede kant op.

Toch valt het al snel op dat veel crewleden zich vastklampen aan hun karakter en daar zelden vanaf kunnen stappen. Uiteindelijk slaat de film een wat serieuzere toon aan, maar eigenlijk kunnen alleen Platt en Gleeson daarin meegaan. Fonda en Pullman blijven de gehele film lang te onsympathiek en lomp. Had eigenlijk liever dat ze meteen opgegeten waren, dan wint de film het tenminste aan onvoorspelbaarheid.

Enkele geslaagde thrillerscenes ten spijt, Lake Placid blijkt namelijk een zeer tamme film te zijn op het vlak van actie, horror en thriller. Weinig aanvallen van de krokodil en wanneer hij toe mag slaan is het eerder via een video op een computer of een koe die staat te grazen. De gore valt sterk tegen en het eindgevecht wordt zowat afgekapt. Compleet belachelijke keuze om bijna niemand te laten sterven. Scene met de helikopteraanval vond ik dan wel weer lachen, maar dat kan de film niet redden.

Film schiet aan je voorbij maar de zure smaak die het achterlaat is tekenend. Je kijkt een film als deze voor lomp vermaak, niet voor een krokodil die zelden een poot naar de groep uitsteekt. Wanneer de film eindigt zit je met een "huh?" gevoel. Verder ook een nogal lompe structuur en veel dialogen die kant noch wal raken. Het is jammer. Miner had genoeg budget en die gebruikt hij voor wat leuke actiescenes, maar laat zijn film eigenlijk verder zowat schieten. Het voelt aan als een incompleet horrorscript en dat is teleurstellend.

Lake Placid

Leuke film over een gigantische killer crocodile met een goede dosis humor in de mix. Leuke characters, mooie omgeving en voor de mannen een bonus, want de prachtige Bridget Fonda speelt er ook in.

3 sterren.

Perfecte mix van monster-movie en komedie, met leuke personages die lekker kunnen botsen, een fijne zonnige locatie, een grappige Betty White, en als hoogtepunten de constante botsingen tussen de zuigende Oliver Platt versus Bendan Gleeson als het ideale doelwit van sarcasme. En als ik het heb over een monster-movie, dan moet ik zeggen dat de krokodil mij alleen maar interesseert in zoverre hij al die grappige dialogen mogelijk maakt, en hoewel hij er lang niet slecht uitziet ligt mijn voornaamste focus toch bij de personages en hun onderlinge gekibbel. Nog nèt niet zo leuk als Tremors, maar het kómt in de buurt.