A Midsummer Night's Sex Comedy (1982)

Heel sympathiek

Alsof Allen een Tsjechoviaanse setting wou injecteren met zijn humor. Het werkt niet echt, temeer omdat er niets aangevangen wordt met de invloeden (ik meen ideetjes terug te zien uit "Giulietta degli Spiriti"), het blijft allemaal drijven op het niveau van een gimmick. Verder zag ik een hele bijenkorf van warrige natuurbeelden, die me eerder enerveerden dan in de sfeer van de film brachten.

Een paar leuke grapjes ("De kikkers kwaakten nogal hard", is de repliek van Farrow na een vrijpartij tussen Farrow & Allen bij de beek ), maar die redden de film niet. Een sudderende film, met gerecyleerde grappen.

Wederom een solide Allen-comedy. Van een ander kaliber als bijvoorbeeld Manhattan of Love and Death, maar genietbaar zoals alle films van Woody dat zijn. 3,5*

Wat moet ik van deze film zeggen? Het lijkt een beetje op een klucht in plaats van een comedie. Maar wel zoals een ander forumlid zei: genietbaar. Ik zie toch liever een moderne Woody Allen, acterend in zijn geliefde New York.

Begrijp me goed, deze film was zeker niet slecht, maar haalt het niveau van Manhattan, Annie Hall en Radio Days zeker niet.

Een hele tegenvallende film. Wel aardig, maar films als Manhattan en Annie Hall zijn echt leuk. Je zou een brutalere film verwachten met zo'n titel. 2,5*

Deze film begint wat flauw, maar wordt later steeds leuker. Het behoort niet tot Allen's beste werk, maar "A Midsummer Night's Sex Comedy" is zeker een kijkbeurt waard. Zijn eerste film met Mia Farrow ook, die hier (niet geheel terecht) een Razzie Award nominatie voor kreeg als slechtste actrice. 4/5

Zou die fiets van Allen ergens te koop zijn? ik zal eens kijken op de site van ikea ofzo...wat een gaaf ding

Als ge tijdens deze film even in slaap dut dan hebt ge terzelfdertijd niets en veel gemist.

Woody Allen's film is als een concept-LP : ge mist een paar nummers maar de "mood" ging niet verloren.

Kan er wel van genieten van de grappige, onverwachte situaties en vooral gezegden van Woody, maar vraag tot wat meer samenhang in het geheel.

Niet mijn eerste Woody film. Om precies te zijn: Achtendertig Woody´s - dat zijn ze bijna allemaal - heb ik bekeken én er mijn mening over geschreven (heb ze ook alle achtendertig op dvd natuurlijk). In alfabetische volgorde ga ik ze op MM zetten, zo objectief als maar mogelijk is, dit voor de Woody Allen fanaten, maar ook voor hen die Woody nog niet kennen.

Hier gaan we:

Een door en door W.Allen product. Cynisme te koop, sarcasme in overvloed en paranoia in het kwadraat. Voor de échte fanaten van W.Allen en zijn companen. Woody beginners zullen er een kluif aan hebben om zich in Allen´s grappen en grollen te kunnen inleven, maar eens dat je hem beet hebt ... wil je meer maar ... niet alle Woody´s zijn billenkletsers maar alla, het blijven filmische pareltjes.

Je meent 't!

Het begin verliep nog veelbelovend met twee keer drie mannen en vrouwen en hun onderlinge relaties. Je verwacht leuke spetterende confrontaties. Maar na de helft verzandt de film in matigheid alom. Erg droog en net niet zo leuk als andere Woody's.

Gewoon een leuke Woody Allen comedy. Mooie fotografie van Gordon Willis!

Leuke Woody Allen film die een beetje moeite lijkt te hebben met opstarten maar dat later in de film weer ruimschoots weet goed te maken!
De film begon als een echte comedy, de hele sfeer en de opmerkingen van Woody waren best droog en sarcastisch.
Later in de film wordt het allemaal toch wat serieuzer, en ook hier weet Allen het onderwerp dood weer in te gebruiken en dat boeit me altijd wel aan zijn films.
Het einde leek voorspelbaar te worden maar werd toch nog heel mooi afgesloten, kortom weer een leuke vermakelijke Woody Allen film die zowel comedy als drama uitstraalt.

3,5 sterren.

Midsummer Night's Sex Comedy is een lekker wegkijkende film van Woody Allen, maar tevens heeft het enorm weinig om het lijf. Ik las dat Allen het script hiervoor snel geschreven heeft om maar iets te kunnen regisseren, terwijl de beelden voor Zelig 'rijpten' en die afgemaakt kon worden. Waarschijnlijk is dit de reden dat MNSC wat al te vrijblijvend en vluchtig overkomt. Het voelt ook onafgewerkt aan, alsof Allen er meer uit had willen halen dan hij uiteindelijk kon. Wat overblijft is een simpele klucht, zonnig sfeervol gefilmd en met een aangename toon, maar echt grappig wordt het nooit, laat staan dramatisch interessant. Dingen als de uitvindingen van Allen zijn geinig, maar dat gedoe met de geesten komt niet uit de verf. Kortom: geen tijdverspilling, maar toch een van Allens minste.

3*

Geinig tussendoortje van Allen, maar meer ook niet. In ieder geval vermakelijk met een aantal goede grappen, hoewel die wel wat schaars waren deze film. Na het eerste kwartier lijkt het een matige film te worden, maar de film krabbelt omhoog en dan is het gewoon een vermakelijk filmpje. Niks bijzonders, wel leuk.

3,0*

precies mijn mening die ik bij de vorige reacties zag. Nu twee keer gezien en mijn conclusie is ook: tussendoortje. Nu en dan grappig, over het algemeen onderhoudend maar verder valt er weinig over te zeggen. Jammer, want de titel was absoluut veelbelovend. Klinkt als een soort 'National Lampoons.....' maar met de voorkennis dat de regisseur Woody Allen is.En dat laatste schept dan toch verwachtingen die niet geheel worden waargemaakt.

De titel komt van Shakespeare's A Midsummer Night's Dream neem ik aan.

ik zie liever een Allen film zonder hem als acteur, dat neurotische gedoe steekt ook de mede acteurs aan.

Dit was een veel slechter filmpje geweest als het geen Woody Allen was. Beetje te zweverig voor mijn smaak en niet al het acteerwerk is even goed. Allen is gewoon weer leuk, ook Steenburgen en Roberts zijn fijn bezig. Het einde is ook beetje teleurstellend, maar er zitten genoeg leuke momenten in om de film nog boven een bepaalde ondergrens te houden.

Uiteraard, daar ga ik ook vanuit. Maar met dat 'sex comedy' wordt wel een bepaalde verwachting geschept die een beetje in de richting van de national lampoon's films gaat. En de sex ontbreekt nagenoeg volledig. Eeuwig zonde!!...........

Vermakelijk filmpje, dat weinig voorstelt, maar stiekem toch wel lekker wegkijkt.

De acteurs zijn redelijk op dreef en hebben er duidelijk veel lol in. Allen schiet af en toe wat mooie plaatjes van de dieren en de natuur en houdt het verder allemaal erg luchtig en ontspannen voor de kijker.

Terwijl in de drie relaties in de film de spanningen wel hoog oplopen, blijft het vermakelijk zonder echt goed of slecht te worden. Een paar keer lachen en een paar keer huilen en voorr je het weet is de film alweer voorbij.

3,0*

Te zien in 10 bioscopen ???

Foutje, als je op de link klikt krijg je Oslo, August 31st.

Wil vast een crew lid wel even verhelpen??

Foutje hersteld. Dankjewel!

Om eerlijk te zijn had ik hier minder van verwacht. Vooral hoe sommige scènes opgezet zijn is eigenlijk niet slecht. Zoals wel vaker in zijn films zijn de binnenscènes leuk en spontaan van karakter, met personages die buiten beeld lopen, of juist in een spiegel te zien zijn. Ook sommige buitenscenes in de natuur zijn best aardig gedaan.

Inhoudelijk is het weer een film zoals zoveel Woody Allens; relaties, liefde, seks, met een rol van Woody Allen die het voor mij weer het bekijken waard maakt.

Het is wel jammer dat het zo'n 20 minuten te lang doorgaat. Op het laatst was ik er in ieder geval behoorlijk klaar mee. Ook het gedoe met de geesten voegt niks toe en had eruit gelaten kunnen worden.

Verder weer een vrij prima film, inmiddels de 17e die ik van hem zie.

Kleine 3,5*

Meer dan 3 jaar geleden schreef ik dit bericht en daar ben ik het nog steeds in grote lijnen mee eens. Waarom ik toen vond dat de film wat traag begon weet ik echt niet meer want dat idee had ik deze keer eigenlijk helemaal niet.

Deze film is eigenlijk een soort van mix tussen zijn slapstick periode en zijn *serieuzere* films die zich altijd op de 1 of andere manier op de dood lijken te richten.
Het relatie gekibbel en de vreemdgaan partijtjes zijn natuurlijk ook kenmerkend al is het hier wel wat groter uitgewerkt.

Wat ik 3 jaar geleden al schreef en nog steeds de zelfde mening over heb is het passende en onvoorspelbare einde wat er voor zorgt dat je echt achterblijft met een heerlijk feel-good gevoel.

Niet zijn beste werk maar vind dat deze film nog steeds erg makkelijk weg kijkt.
stem blijft het zelfde

Film als medium dat onzichtbare realiteiten toont.

'Is het nou verleden, heden of toekomst wat we zien?' laat Woody Allen een van de personages zich afvragen. Heel terloops, bijna onmerkbaar mengt Allen zich zo in het filmtheoretisch debat over de ontologische status van het medium. Is film nou een medium dat de werkelijkheid vastlegt (verleden), of weerspiegelt het de tijdsgeest (heden), of is het een medium dat de (collectieve) fantasie en het onderbewust verlangen projecteert (toekomst)?

Woody Allen lijkt zich ergens tussen de laatste twee posities te scharen. Film is een medium dat de werkelijkheid, in al haar tegenstrijdigheid, sublimeert. Het laat mogelijke werelden (onzichtbare realiteiten) zien, gelijk de manieren waarop personages in A Midsummer Night's Sex Comedy zich in allerlei constellatie tot elkaar kunnen verhouden. Film kan een theatraliteit (zoals Cassavetes het zou zeggen) bereiken die het echte leven overstijgt.

Woody Allen's theater van de lach met een vleugje Shakespeare.

You have to have really good balance

Een tijd geleden een boxset met zo'n 20 films van Woody Allen gekocht en die set bestaat voornamelijk uit zijn oudere werk. Wat voornamelijk de reden van aanschaf was aangezien die films me precies toch net iets beter liggen dan zijn recentere werk. Het mooie is ook dat het allemaal relatief korte films zijn die zich perfect lenen voor een vermakelijk avondje. Van deze A Midsummer Night's Sex Comedy had ik best wel wat verwachtingen omdat de combinatie Shakespeare - Woody Allen me wel interessant leek.

Uiteindelijk bleek die combinatie nagenoeg onbestaande te zijn. Met uitzondering van de titel heeft film met Shakespeare niets te maken, hoewel je met wat goede wil misschien nog een connectie zou kunnen zien tussen de feeën van Shakespeare en de geesten van Allen, maar het is gelukkig nog altijd wel een erg leuk filmpje. Allen schreef het als tussendoortje ten tijde van Zelig, wat ik dan eigenlijk net één van zijn minste films vind, in een tijdsperiode van 2 weken en Farrow zou later vertellen dat ze op sommige dagen zowel scènes voor Zelig, A Midsummer Night's Sex Comedy en Broadway Danny Rose maakten. Het resultaat is een luchtige film over drie koppels die een weekend spenderen in de natuur en waarbij de onderlinge relaties gaandeweg een paar keer veranderen. Allen combineert dat met zijn vertrouwde stijl van vlotte dialogen (It's nothing serious - just an arrow in his heart) en feelgood scènes. Even lijkt het mis te gaan wanneer Allen besluit om zich van de wetten van de werkelijkheid niets meer aan te trekken, maar het einde waar Leopold een geest wordt is op zich nog wel leuk gedaan.

Doordat de film zich nagenoeg compleet op dezelfde locatie afspeelt, heeft Allen ook een kleine cast ter beschikking. Het was de introductie van Mia Farrow, die voor haar rol nog genomineerd zou worden voor een Razzie, en de samenwerking tussen de twee zou uiteindelijk zo'n 13 films duren. Nagenoeg iedereen lijkt negatief te zijn over Farrow, maar vond dit op zich nog wel een vermakelijke dingetje. Het is echter Allen zelf die het laken compleet naar zich toe trekt en met iedereen een paar heerlijke scènes mag vertolken. Jammer dat hij Mary Steenburgen (Adrian) tot vandaag de dag niet meer heeft gecast en ook Julie Hagerty (Dulcy) was erg fijn. Leuke rol ook nog voor Tony Roberts als de flamboyante Maxwell en dan vooral in de combinatie met José Ferrer die de stoïcijnse en man-van-de-wetenschap Leopold speelt.

Wordt blijkbaar gezien als één van de minste Allen films, maar ik zie eerlijk gezegd niet wat hier mis mee is. Een vlotte komedie rond de relatieperikelen van een aantal koppels en het resultaat mag er zijn. Zo'n typisch feelgood filmpje dat zich perfect leent om te zien op een zomerdag.

4*

Een luchtige romantische komedie van en met Woody Allen.

De film werd financieel geen succes. Samen met September (1987) waren dit de dieptepunten van Allen's carrière. Toch heeft hij er geen spijt van dat hij de film heeft gemaakt. Persoonlijk heeft hij veel plezier gehad bij zowel het acteren als regisseren. Hij schreef het script binnen 2 weken tijd. De film werd tijdens de zomer van 1981 opgenomen.

Hoofdrollen waren er o.a. voor Woody Allen, Mia Farrow en José Ferrer. Het was de éérste samenwerking tussen Allen en Farrow. Later verscheen zij nog in 13 andere films onder leiding van de regisseur. Het was de doelstelling van Allen om Diane Keaton de rol van Ariel te laten vertolken. Echter was de actrice verhinderd wegens haar verplichtingen aan Shoot the Moon (1982). Mary Steenburgen zou oorspronkelijk 6 jaar later in Allen's film Another Woman (1988) verschijnen, maar haar scènes werden achteraf geschrapt.

Mia Farrow werd in 1983 genomineerd voor een Razzie Award als zijnde slechtste actrice. Ondanks de kritiek blijft de humor lekker luchtig. Ideaal geschikt om een saaie avond door te komen. Een komisch detail is dat acteur José Ferrer op de set werd verleid door Dustin Hoffman. Echter was Hoffman verkleed als Dorothy Michaels uit de film Tootsie (1982). Ferrer was hiervan niet op de hoogte.

3,0 *

Grappige en maffe komedie van Allen waarin de karakters lekker om elkaar heen draaien in romatische zin, zonder dat er verder veel gebeurt. Het draait als gebruikelijk om de dialogen, die varieren van scherp tot erg geestig. Deze film sluit sluit verder natuurlijk weer naadloos aan bij Allen z'n oeuvre, verrassingen hoef je niet te verwachten.