Tootsie (1982)

Klassieker, gemaakt door iemand met een duidelijk controle over het materiaal. Kan haast geen tekortkomingen bespeuren, behalve dan dat Hoffman's wenkbrauwen al vanaf het begin geëpileerd zijn.

Leuke komedie met een vermoedelijke ondertoon. Konden vrouwelijke acteurs toen makkelijker werk vinden dan mannelijke ?
Dustin Hoffman speelt het goed maar ik vond de vertolking van Robin Williams als Mrs Doubtfire ook wat natuurlijker.
Beiden mannen zijn niet echt melk muiltjes.
Toch een goede film dus geef ik een 3.0.

Tootsie is een aardige film en dat is vooral te danken aan hoofdrolspeler Dustin Hoffman, die een erg sterke rol neerzet, of beter gezegd twee sterke rollen. Vooral zijn rol als vrouwelijk alter ego Dorothy Michaels is soms behoorlijk vermakelijk. Ook de scènes met zijn huisgenoot Bill Murray zijn leuk, doordat Murray hem telkens belachelijk probeert te maken.

Verder bevat de film best sterke dialogen en een vlot tempo. Jessica Lange doet het ook goed als tegenspeelster van Hoffman en vrouw waar hij zelfs verliefd op wordt. Ondanks dat de film op sommige momenten wel enigszins voorspelbaar is, was ik vooral benieuwd naar de afloop en het moment dat Hofmann zou onthullen dat hij in werkelijkheid geen vrouw, maar een man is. Een vermakelijke film dus, al zal ik hem volgende week waarschijnlijk grotendeels al weer vergeten zijn. Het is echter wel duidelijk waar Mrs. Doubtfire zijn inspiratie vandaan heeft gehaald.

3,0*

Aardige film, en Dustin Hoffman speelt voortreffelijk zijn rol, maar de film kon mij maar matig boeien.

Een meesterlijk script waarin elke scène onmisbaar is. En net als andere grote "comedy's" (The apartment, When Harry met Sally) probeert het niet grappig te zijn, maar is het gewoon drama. De situatie is comedy, de verwikkelingen, maar de acteurs proberen het niet te zijn en dat werkt als een tierelier.
Af en toe wat gedateerd 80-er jaren qua muziek en intermezzo's maar verder staat de film nog als een huis.

"Does Jeff know?"

Eind jaren '50 hadden we Billy Wilder's briljante Some Like It Hot en begin jaren '90 was het Robin Williams die in vrouwenkleding verscheen in Mrs. Doubtfire. Maar vlak de jaren '80 niet uit met Dustin Hoffman in een heel scala aan jurken in Tootsie. Voor ik de film zag had ik sterk mijn bedenkingen hoe een dergelijke komedie maar liefst twee uur leuk zou kunnen blijven. Maar het lukt. En dat komt vooral door het uitstekende en erg geestige script, met goede timing en veel sterke dialogen. Daarnaast is het mooi om te zien hoe niet alleen Dustin Hoffman alle kans krijgt om te schitteren, maar ook de bijrollen worden geweldig vertolkt. Charles Durning, George Gaynes, Bill Murray. En ook Sydney Pollack zelf blijkt een hele leuke sparringpartner voor Hoffman.

4 sterren.

Tja, ik weet dat het een klassieker is maar nee .... het komt bij mij toch niet verder dan het geforceerd lachen om een vent die als vrouw gekleed is. Hoffman is een geweldig acteur en hij heeft een zeer sterke rol neergezet maar dat is voor mij toch niet voldoende. Puur vanwege het feit dat het verhaal me niet zo kon boeien en de humor eigenlijk ook niet.

Ik vond het wel een grappige film, een film die Hoffman wel helemaal draagt overigens want de andere acteurs en hun prestaties waren niet om over naar huis te schrijven.

heel leuke film goede rol voor dustin hoffman heeft hij een oscar gewonnen

Ja, twee zelfs, maar niet voor deze film. Voor Tootsie verloor hij van Ben Kingsley in diens eendimensionale vertolking in Ghandi.

Leuke film, dit, die met gemak mijn sympathie wist te winnen. Ik had er nooit echt iets van verwacht, ondanks de klassieke status, maar hij is zeker wel bovengemiddeld. Vooral toch wel door het goede scenario, de sterke karakters en de goede casting. Het viel me enorm op hoe weinig echte grappen er eigenlijk in zaten. Zoals Stephan voor mij al schreef wordt het eigenlijk gewoon gebracht als drama, maar is de situatie zelf gewoon grappig. Dat dit een goede komedie maak durf ik enorm te betwisten, al is het maar omdat de meeste van mijn favoriete komedies gewoon wel veel grappen bevatten, maar ook omdat ik ergens het net iets prettiger gevonden had als Tootsie ook soms hilarisch werd. Het is nu meer een glimlachkomedie. De feministische trekjes zijn verder leuk, maar het is ook wel weer jammer om te zien hoe krampachtig geprobeert wordt om iedere hint naar goedkeuring van homoseksualiteit (wat hier op de loer ligt) constant weggewerkt wordt. Dat is natuurlijk Hollywood voor je.

Wat goed is is echter goed en er valt niet zoveel te klagen over Tootsie. Fijn ook dat de grappen uit Some Like It Hot niet echt herhaalt worden, wat gemakkelijk al dan niet bewust gekunnen had. Zo goed als Wilders film is deze niet, daar is hij niet wild of gedurft genoeg voor. Tootsie steunt echter op zijn sterke personages en hun geloofwaardige relaties en ontwikkelingen. Hoffman is perfect en het is verrassend moeilijk om iemand anders te bedenken die hier mee weg zou komen. Murray steelt met beperkte schermtijd de show (zijn beschrijving van zijn ideale theaterpubliek is het meest grappige moment). Jessica Lange won een Oscar. Daar valt ergens wel wat voor te zeggen, maar Teri Garr verdiende hem meer. Al met al een meesterwerk misshien, maar toch zeer vermakelijk.
3,5*