Serbuan Maut 2: Berandal (2014)

Per definitie al geslaagd omdat het wederom een erg vermakelijke film is. Paar dingetjes die verbeterd zijn tov het eerste deel. Allereerst is de actie wat diverser, al was dat ook wel een beetje nodig. Het blijft niet alleen bij de duels in de kleine ruimte, maar er zitten in deze film ook een aantal behoorlijk indrukwekkende achtervolgingen en wat gevechten op wisselende locaties. Het wordt daarmee alleen soms iets te veel een gewone actiefilm en het doet wat afbreuk aan de claustrofobische sfeer van deel 1. Toch lijken dit soort keuzes me onontkoombaar (je kunt moeilijk weer een gebouw bestormen..). Verder wordt de actie een fractie beter in beeld gebracht. Daar heeft Evans wel een stapje gezet, want dat bleef eerder soms ietsje achter tov de actie zelf. Wat meer leuke cameratruucjes en wat meer visueel aantrekkelijke locaties zoals de modderpoel, de club, restaurants en dat soort dingen. Ook is deze film wat bloederiger denk ik.

Wat gebleven is, is de actie. Gevechten van het soort dit je fysieke pijn doet beleven als je er naar kijkt. En dan doe je iets goed. Toch heb ik vanwege de nieuwigheid wel een voorkeur voor deel 1, dat was toch iets verfrissender, claustrofobischer, en qua choreografie toch wat intenser. Door het feit dat deel 2 maarliefst 2,5 uur moet duren valt het toch bij vlagen wat stil. Veel te veel gedoe met randzaken over een corrupte politicus en zijn ontrouwe zoon en allerlei andere fracties waarbij je nauwelijks doorhebt en/of interesseert in hoe de verhoudingen liggen. 150 minuten is gewoon veel te lang voor dit soort geknok op het witte doek.

Verder gewoon voornamelijk genoten hoor. Kleine 3.5*.

Eens met Montorsi. Speelduur is te lang, daardoor teveel verhaalgeneuzel en teveel dode momenten. Ook iets minder gritty dan de eerste. Hammer Girl en Baseball Boy zijn geniale personages, maar jammer dat ze puur in de film geschreven zijn voor hun coolness en dat ze geen deel uitmaken van de verhaalcontext. Het maakt deze film cartoonesker dan zijn voorganger. Laatste half uur niettemin waanzinnige knokcinema. Dat doet die Evans als regisseur en editor maar mooi. Als scenarist moet 'ie het dus bij wat simpelere dingen houden, want deel 1 bewees uitstekend dat een film als deze uitstekend zonder verhaal kan (een kwaal waar ook veel Thaise actieprenten aan lijden trouwens).

Met The Raid 2: Berandal, het Indonesische woord voor gangster, levert de Britse regisseur Gareth Evans een vervolg af die in vrijwel alle opzichten beter is dan zijn voorganger uit 2011. Voor deel twee heeft de beste man een groter budget in handen om dit vervolg te maken en dat is te merken. The Raid 2 is overduidelijk spectaculairder, intenser en langer qua speelduur. Met een speelduur van ongeveer 2,5 uur zit je als kijker geboeid en gefascineerd te kijken en waarbij je je geen minuut hoeft te vervelen. Het verhaal wordt bijna direct na het eerste deel opgepakt waarbij hoofdpersoon Rama diep moet gaan voor een nieuwe levensgevaarlijke infiltratieopdracht. Waar The Raid: Redemption nog kampte met een flinterdun verhaal, wordt in het vervolg een interessant misdaadepos vertelt die mooi wordt ontvouwd en prima wordt uitgesmeerd door de totale speelduur en alle explosieve actiescènes in. De actie stelt ook ditmaal niet teleur en de regisseur weet hoe hij dit moet filmen. De choreografie van de vechtscènes is wederom om van te smullen dankzij de regie van Evans en de bekwame acteurs waardoor de pencak silat in volle schoonheid te bewonderen is. Elke klap en trap komt aan en draagt bij aan de intensieve kijkervaring. De oeeehhh’s en ahhh’s vliegen dan ook talrijk voorbij. De film is daarnaast bij vlagen verrassend komisch en heeft met Hammer Girl en Baseball Bat Man twee vermakelijke en memorabele personages. Op het gebied van cinematografie is The Raid 2 tevens verrassend fraai te noemen met schitterende shots van onder meer een rode restaurant en het Indonesische landschap. Zelfs het winkelgebied Blok M (bezoektip) in Jakarta mocht even in beeld verschijnen. The Raid 2: Berandal is een subliem vervolg op The Raid en zet een nieuwe standaard voor actiefilms, die doet uitkijken naar het volgende deel van de trilogie.

Waar Raid Redemption een actiefilm pur sang was, is dit vervolg eerder een misdaadfilm geworden doorspekt met hallucinant geweld en moordzucht. Het kon erg goor worden gezien de manier waarop iedereen elkaar toetakelt, maar men heeft dit toch met enige terughoudendheid in beeld gebracht, en dan nog is het soms pijnlijk om zien.

Ook weer een gelegenheid voor enkele indrukwekkende Pencak Silat demonstraties. En het moet gezegd : er zaten enkele bloedstollende scènes tussen, zoals dat laatste duel met Bejo's rechterhand en de scène met de voertuigen . Mijn hart sprong bijna in mijn keel van de spanning. Zoals anderen ook zeggen, het is ook veel te lang geworden en dat doet in dit geval de film geen goed. Met zo'n dun clichéverhaal is dat nogal een verspilling van tijd. Zeker het eerste uur duurde veel te lang. Persoonlijk vond ik de voorganger iets beter hoewel ik hier meer genoten heb van de puik in beeld gebrachte actiescènes.

Daar waar ik het eerste deel nog leuk en goed vond, vond ik dit deel toch tegenvallen. Dat komt in eerste instantie door de veel te lange duur van bijna 150 minuten (het eerste deel duurde maar circa 100 minuten). Het begin van deze film is dan ook heel traag en de vele dialogen konden me totaal niet bekoren. Ik heb deze film overigens gekeken met de Engelse voice-over taal, maar dat vond ik in deze film toch behoorlijk tegenvallen terwijl ik dat normaal juist niet storend vindt bij Aziatische films omdat ik het niet versta.

Het verhaal vond ik overigens ook maar povertjes en de film kon me ook nauwelijks boeien. Gelukkig zit er wel nog veel actie (vaak ook lekker hard en bloederig) in waardoor ik nog net niet in slaap ben gevallen. Daar waar het in het eerste deel nog een rollercoaster aan actie was, is het in deze film gedoseerd in de vorm van "een hoop gelul, actie en daarna weer een hoop gelul". Zo zijn er in het eerste uur, welgeteld 3 actie scenes (grote gevecht in de modder was wel fraai) waarbij er 2 ook behoorlijk kort zijn. Gelukkig is er wel in het laatste uur nog behoorlijk veel goede actie. Hoofdrolspeler Iko Uwais doet het overigens wederom goed en vooral natuurlijk als hij aan het vechten is. Die Julie Estelle (oftewel de vrouw met de hamer) vond ik wel een fraaie verschijning en met haar moet je natuurlijk ook geen ruzie krijgen

Hoewel dit zeker geen hele slechte film was, was dit vervolg duidelijk niet aan mij besteedt. Een actiefilm hoort in mijn ogen gewoon niet langer dan 2 uren te duren.

Nooit zo goed als in deel 1 dat komt door een te lange speelduur en natuurlijk de locatie die in het eerste deel top was ook stoorde ik me aan de vele klappen in de film waar namelijk een normaal mens genoeg heeft om van 1 zo een klap knock out te gaan kregen ze hier soms wel 500 klappen te verwerken en stonden gewoon weer op ook de mes steken , hamers en andere attributen hadden hier geen in vloed op. Met pijn en veel klappen een povere 5 dus 2.5*

Zeer sterk vervolg op het eerste deel, misschien zelfs nog beter. Beter omdat dit deel een redelijk plot heeft en meer weg heeft van een misdaadfilm. Uiteraard voert de actie de boventoon. Ook dit keer is de actie verbluffend, met een aantal zeer spannende vechtscenes waarbij je je adem inhoudt. Ook de cameratechniek is erg sterk, met een aantal leuke cameraposities. Dat de film ruim twee en een half uur duurt, valt niet op door de rollercoaster snelheid. Tegek. 4.0/4.5

Net als de eerste film 'The raid Redemption' is dit een knap staaltje cinema. Ondanks de lange speelduur, wordt het verhaal mooi opgebouwd. In combinatie met mooie decors en creatieve vechtscènes is het wederom smullen voor liefhebbers van het genre. De strijd tegen de Indonesische onderwereld is bruut en genadeloos en geen detail blijft onbenut. Films van dit kaliber mogen wat mij betreft nog veel langer duren.

Tig keer beter dan deel 1. Deel 1 was al goed entertainment, deel 2 echter grossiert in alle aspecten (zelfs de negatieve, haha).

The Raid 2: Berandal (= Gangster) is zowel een martial arts, als actie-, gangster- en veredelde soap-film. Gareth Evans trekt alle registers open, wellicht iets te veel.

Een doorgewinterde misdaadepos filmkijker weet zich wel door het verhaal (nou ja, verhalen) te worstelen, en Evans refereert maar al te graag met veel gewauwel naar dat soort films uit hoofdzakelijk Zuid-Korea, Hongkong/China en Japan. Beter goed gejat dan slecht verzonnen, nietwaar? Smullen geblazen, al zullen de laagstemmers daar anders over denken.

De actiescenes zijn groots, de choreografieën zijn fantastisch, en het tempo is moordend. Een verademing t.o.v. te duur cgi-spektakel in 3D. Knap ook hoe het overzicht wordt gehouden, zowel in een piepkleine ruimte als weidse taferelen.

Toch gaat Welshman Evans ietwat te ver in filmische hommages. De scene waar baardmans de nachtclub verlaat en op een besneeuwde (jaja, zo maar vanuit het niets!) straat komt [Lady Snowblood] terwijl plotseling Händels Sarabande Suite [welbekend uit Kubricks Barry Lyndon] uit de speakers knalt, voelt zeer misplaatst in het geheel. Gelukkig refereert hij niet aan de musical Annie als we hem mogen geloven ondanks de ketting (yeah right!).

Dit soort rare uitstapjes mag Evans in deel 3 achterwege laten. Dat moet wel een meesterwerk worden dan, maar ik ben bang dat hij te veel wil dwepen met zijn voorbeelden. Hopelijk kan het iets subtieler of minder 'quirkier'.

Dikke boe jegens alle pindakazers die de film kijken in het Engels of juist in het Indonesisch zonder ondertiteling...tja...billenkoek. Hopelijk gaat dit een dikke hit worden in de bioscopen.

The Raid 2: Berandal is een geniale film die alle verwachtingen overtreft en daar, op zijn minst, flink overheen gaat. The Raid 2 heeft Indonesië nu echt op de kaart gezet als actie land. Hollywood komt niet eens in de buurt van het brute gangster geweld en de perfect gechoreografeerde gevechten. De gevechten zijn intens, keihard en bloederig. Het is allemaal van het allerhoogste niveau. The Raid 2 schotelt je een 2,5 uur durend orgie aan geweld voor met de meest bizarre gevechtstechnieken. Het doet je denken aan een gemiddelde Jackie Chan film alleen loopt het in The Raid 2 voor de meesten niet goed af. Gareth Evans heeft weer puur goud in zijn handen met deze hele gewelddadige, brute, sfeervolle en choreografische indrukwekkende film.

Iko Uwais steelt uiteraard de show als de agent die undercover gaat in de onderwereld om de hoofden van de gangsterwereld uit te schakelen en de corruptie van andere agenten bloot te leggen. Het karakter van Iko, Rama, is de heer en meester in hand tot hand gevechten. Uwais speelt gewoon een heel gaaf karakter, een man die heel veel over heeft voor gerechtigheid. Rama krijgt genoeg diepgang, net zoals in deel 1, om volledig uit de verf te komen. Je hebt een hoop sympathie voor zijn karakter en iedere keer zat ik bijna te juichen toen hij weer snoeihard een bendelid tegen de grond werkte. The Raid 2 heeft ook zeker genoeg andere karakters die interessant zijn, karakters die een obstakel vormen voor Rama. Julie Estelle speelt een heel gaaf personage en is origineel in de manier waarop ze haar vijanden om zeep brengt. Ook Cecep Arif Rahman en Very Tri Yulisman weten van wanten en hebben ieder hun eigen "handelsmerk". Verder zijn er interessante ondersteunende rollen voor onder andere Arifin Putra, Yayan Ruhian (hij speelde een belangrijke rol in The Raid: Redemption) en Donny Alamsyah. Iedereen speelt met verve zijn rol en dat is erg knap aangezien er heel veel gebeurd in The Raid 2.

Het camerawerk in The Raid 2 is van hoog niveau. Een erg belangrijk aspect in de film, want de gevechten moeten uiteraard van alle kanten gezien worden. De cameratechnieken die gebruikt zijn, zijn zeer effectief en geven de gevechten dat extra stukje kwaliteit. Zowel bij gevechten in kleine- en grote ruimtes wordt nooit de focus verloren en zie je precies waar elke vuist heen gaat. De soundtracks zijn ook van heel hoog niveau en zijn een perfecte aanvulling op alle gevechten en achtervolgingen. Het traditionele Aziatische vermengt met techno beats zorgt voor een hele gave stemming. De stunts in de film, en dat zijn er zo ontzettend veel, zijn zeer realistisch. Je kan goed zien wanneer iemand zijn arm of been breekt. Zeer veel aandacht voor details. Alle effecten ter ondersteuning van de film zijn gewoon piekfijn in orde.

Ja, ik ben helemaal uit mijn bioscoopstoel geblazen. Ik heb nog nooit een actie/vechtfilm gezien als The Raid 2. Niets komt eigenlijk in de buurt van deze film, behalve The Raid: Redemption. Het bijzondere van The Raid 2 is dat het zijn voorganger overtreft. Redemption is ook zeker een hele goede film alleen de omgevingen en gebeurtenissen in de The Raid 2 zijn veel talrijker. Het enige minpuntje van The Raid 2 dat noemenswaardig is, is dat het een vrij lange film is. Ik heb me hier in ieder geval totaal niet aan gestoord en de kwaliteit van de film kwam hier niet door in het geding. The Raid 2 is een absolute aanrader voor iedereen die van actie films met een Aziatische achtergrond houdt. Ik heb meteen weer zin gekregen om Sleeping Dogs te spelen en binnenkort nogmaals The Raid 2 te aanschouwen. Hopelijk komt er ooit nog eens een deel 3, alleen liggen de verwachtingen nu wel erg hoog...

4,5*

Groot, groter, grootst.

In tegenstelling tot enkele gebruikers heb ik wel gewoon netjes gewacht op de reguliere bioscooprelease. Zo heb ik 'm vandaag meegepakt in een voorpremière en heb ik er met volle teugen van genoten.

Vanaf het begin is gelijk te merken dat regisseur Gareth Evans een flink budget heeft gekregen voor dit vervolg, het uit zich in zowat alle facetten. Beginnende bij het verhaal dat zowaar een heus misdaaddrama is geworden, waarbij Evans goed naar zijn Aziatische concullega's heeft gekeken. Het is clichématig, doch onderhoudend te noemen, mede omdat Iko Uwais wederom een sterke protagonist neerzet.

Daarbij wordt er de tijd genomen om het decor goed over te laten komen, wat zich resulteert in een aantal prachtig gestileerde shots. Hoewel bepaalde dingen redelijk vergezocht zijn (sneeuw vanuit het niets), werkt het over het algemeen prima en roept zo een duistere sfeer op.

Maar waar 'The Raid 2' toch echt in uitblinkt, is de brute actie. Net zoals in het eerste deel komt elke stoot en trap hard aan. Maar nog belangrijker is dat de actie nu veel diverser is met meer indrukwekkende achtervolgingen en - bloederige - gevechten die zijn weerga niet kennen, ondersteund door een dikke score. Hierbij worden er een paar toffe dingen gedaan met de camera, waardoor je er als kijker helemaal in zit. Wat dat betreft weet Evans bruut geweld gewoon te verheffen tot kunst.

Al met al een achtbaanrit van jewelste. Ik wil zelfs zeggen dat Evans met deze film vooralsnog zijn magnum opus heeft gemaakt. Overigens had ik geen last van de lange speelduur, omdat er een evenwichtige balans is gevonden tussen actie en verhaal.

Dikke 4,5 sterren.

The Raid 1 is een hele vermakelijke actiefilm, die vooruit uit weet te blinken in bruutheid. De actie is zinderend en niets verhullend. De setting in dat appartementencomplex was ook briljant. De film was niet perfect, maar wel erg de moeite. En toen was er deel 2. Groter, uitgebreider...en anders. Overigens heb ik de film wel gelukkig gewoon met de Indonesische stemmen gehoord.

Ondanks dat ik me best heb vermaakt met deze 2e Raid ben ik eigenlijk ook wel erg teleurgesteld. Het is meer een misdaadfilm geworden met tussendoor die welbekende heerlijke actie, maar ik vind het echt bezopen dat dit gewoon 2,5 uur (!!!!!!) moet duren. Na anderhalf uur was ik er al klaar mee. Wat een blunder van de regisseur zeg. Het interesseerde me eigenlijk geen reet meer richting het einde wat ik nu zag. Ook de gevechten werden eentonig. Die kritiek had ik bij deel 1 ook al, dat ze na 3 kwartier heerlijke shoot-outs plots alleen maar nog man tegen man gevechten gingen tonen. En bij deze film kijk je daar gewoon 2,5 uur naar. Gelukkig is de actie bij vlagen wel weer echt gigantisch goed (de autoachtervolging was bijvoorbeeld echt geniaal), maar alles daarom heen duurt gewoon te lang. Het hele verhaal rondom de diverse groepen pakte me niet. Waarom hebben ze het niet gewoon simpel en to the point gelaten? Daar kreeg The Raid 1 juist alle credits voor toch?

Na een tijdje was ik trouwens ook wel een beetje klaar met hoeveel klappen en slagen iemand kan hebben. Soms zie je net 2 onverwoestbare Terminators minuten op elkaar in rammen zonder dat ze lijden of pijn voelen. En na de zoveelste opengesneden keel heb ik het ook wel gezien. Dan begin ik toch langzaam af te haken.

Als ik er zo over na denk, dan is deel 1 eigenlijk veel leuker.

3*

Ik heb me 2,5 uur kostelijk vermaakt. Vond de balans tussen de vechtscenes en het verhaal prima in evenwicht, waardoor de vechtscenes erg fijn opgebouwd werden. Zo is er meer dynamiek en hebben deze meer impact dan als ze 90 min achter elkaar op je af gevuurd worden.

Vond het verhaal zelf ook wel tof trouwens. Redelijk cliché, maar daar heb ik mij niet aan gestoord. Vind dat altijd wel bij de oosterse stijl passen.

Dubbel gevoel. Evans heeft duidelijk geprobeerd er een schepje bovenop te doen. The Raid is vooral stijlvoller dan het eerste deel. Ook qua vechtscenes doet hij er een schepje bovenop in de vorm van Hammer Girl en Bat Boy. Wat mij betreft toch wel de twee personages die de show stelen in die paar scenes waarin ze de kans krijgen om te schitteren.

Tot zover de pluspunten. Kritiek is er namelijk ook. Bovenal duurt de film veel en veel te lang. Had echt met gemak een uur uitgekund. Gevolg; je wordt murw gebeukt en blijft naarmate de film vordert zelfs regelmatig verveeld achter. Tel daar het oninteressante gewauwel dat door moet gaan voor de plot bij op en je houdt ondanks een aantal meer dan memorabele scenes toch met een kleine voldoende zitten.

Voor een uitgebreide recensie zie: Filmmad.nl » Recensie: The Raid 2 (Berandal) (3 juli)

The Godfather onder de aktiefilm-sequels, inclusief de speelduur. Lang niet alles werkt en de film is veel te lang, waardoor bepaalde momenten een beetje doodslaan, maar er gebeurt zoveel en de aktiescenes zijn zo fijn dat dit vervolg toch wel weer heel vet is. Voor een sequel op een qua plot behoorlijk dun eerste deel tevens behoorlijk ambitieus en complex. Dit is zeker geen herhalingsoefening. Het eerste deel kwam nog wat energieker en heftiger binnen, maar dit staat binnen het aktiegenre op behoorlijk eenzame hoogte.

Mooi vervolg.
En prachtig in elkaar gezet.

Zit een goeie twist in het verhaal. In het begin dat Uco aan de kant staat van zijn vader. Maar dat het toch maar mooi eens kan veranderen en Uco overstapt naar de enemy's

Er zitten een paar zeer mooie actie scene's in verwerkt. Vooral de scene in de keuken was erg mooi om naar te kijken. Maar ook de scene in de Discotheek dat de "Zwerver" moest vechten tegen een "Legertje", wanneer hij zelf werd vermoord.

Toch weet ik niet wat het is, maar ik vond het eerste deel (http://www.moviemeter.nl/film/78614) wel wat mooier dan deze. Puur omdat je even moet wennen aan het nieuwe concept. Denk hierbij dat hij eerst bij een soort S.W.A.T. team zat, en nu een "Undercover agent" was. Toch blijft het even mooi om naar te kijken, maar dan moet je wel ietsjes verder zijn in de film.

Er zit niet veel verschil in mijn stem. Voor deeltje 1 gaf ik een 4.5* en deeltje twee (Deze) een 4.0* Toch puur omdat je even het verhaal moet volgen in het begin, en dat lukte mij niet altijd even goed. Toch kan ik zeggen dat de stem verandering toch in het einde wel mooi omsloeg. Met dank aan de pracht scene's en de mooie twist in het verhaal.

Echter ben ik vergeten in mijn verhaal te schrijven over de Gevangenis. Ook hier zat een mooie vecht scene in. Je weet wel, de scene waar Uco en Rama buiten waren, toen het grote gevecht begon met een paar gevangen.

Ik heb mijn verhaal zon beetje gedaan hier, en ik moet zeggen. Het is een aanrader! Kijk wel eerst even Deeltje 1 Er komen een paar personage's terug!

Nee, dit was absoluut niet 'the action movie to end all action movies'. De eerste film vond ik dan, ondanks het feit dat het lang niet zo'n goede film was als Tony Jaa's Tom Yum Goong, een stuk beter en compacter. Daar had men ook een simpel verhaal, maar met de relatie tussen beide broers had ik een hoop subtiele diepgang die goed werkte bij de film. The Raid 2 gaat over the top als het aankomt op plot en vooral de manier hoe dit wordt weergegeven. Want verdomd, wat wordt er een hoop niet gevochten. Ja, ik besef dat het verhaal om de actie heen echt niet slecht is, maar het tempo kakt zo vaak in, dat ik echt moeite had mijn aandacht erbij te houden. Zo'n half uur tot drie kwartier minder had echt geen kwaad gekund om de film wat meer ritme te geven zoals bij de eerste film het geval was. Daar komt ook bij kijken dat ik dit kleurenfilter toch wel erg snel zat ben.

Maar goed, de actie was subliem. Hier moet wel bij gezegd worden dat net zoals in de eerste film ik me meerdere malen heb zitten ergeren aan wat ongepaste shaky cam op momenten dat het echt niet nodig zou zijn. Evans weet echter voor het gros van de tijd wel hoe hij de camera om de vechters heen moet laten zwieren op prachtige wijze. Camerastandpunten voor de rustigere shots zijn ook goed geplaatst, het is echter de weergaloze autoachtervolging die een stukje ware genialiteit laat zien.

Iko Uwais is wel op weg mijn favoriete martial arts acteur te worden, de beste man heeft zowel qua techniek als acteerwerk serieus talent. Ik zou er een hoop voor over hebben om hem te zien vechten tegen iemand als Scott Adkins of Tony Jaa. Mocht dit gebeuren, dan hoop ik verder toch echt dat dit in een kortere film plaats vind. Op het moment vond ik dit een vooral leuke film, maar valt hij toch echt wel degelijk behoorlijk tegen na alle positieve verhalen.

Heb me tijdens het kijken van Raid 2 afgevraagd waar Tarantino zich onderscheidt van Evans.

Een veel genoemd voorbeeld is de sneeuw-scene met begeleidende lascia ch'io pianga. Dramatisch ja, maar ook misplaatst. En het was niet de enige steek die Evans liet vallen. De vergadering waar de syndicaathoofden hun vete proberen bij te leggen -inclusief Pacino-imitatie van een van de acteurs- verwijst te veel naar The Godfather en de maïsveld-achtige afrekeningen doen denken aan Casino.

Evans probeert zijn fenomenale actiescenes te verpakken in een misdaadepos dat, gezien de speelduur, epische ambities heeft. In plaats van zich sec te beperken tot het geweld waarin hij excelleert, overspeelt hij zijn hand door zijn film meer te willen laten zijn dan deze is. Waar Tarantino de stilist is die met veel zelfspot moeiteloos met meerdere genres kan spelen, gaat Evans hier onderuit. Raid II doet hard z'n best meer te zijn dan actie, maar is in die poging vooral pretentieus.

Met zijn sublieme composities en brute choreografieën brengt Evans op ongekende wijze een ode aan geweld. Maar de kunst van het perfectioneren van een genre ligt niet in het uitwijken naar andere genres, maar in eenvoud. Voor deel III moet Evans terug naar de roots van Raid I: een simpel plot en een bijpassende speelduur. Hij heeft bakken talent, maar moet leren doseren om al die wervelende actiescenes tot een temporijk geheel te krijgen.

Zoals wel vaker het geval is bij vervolgen probeert het in alles zijn voorganger te overtreffen. Hierdoir wordt het in alles een veel ambitieuzer werk dat véél verder gaat qua schaal en qua intensiteit. Bij vlagen weet het zijn voorganger te overtreffen met actiescenes die op de juiste manier spelen met suspense en een adrenalinestoot. Vooral het stuk in het gevangeniscomplex is zeker zo beklemmend en claustrofobisch als het eerste deel ook was.

Helaas gaan de ambities ook samen met een plot dat geforceerd probeert om idioot veel zijlijnen bij het hoofdverhaal te betrekken. Het levert een chaotische film op waar gebeurtenissen van hot naar her gaan en de logica van bepaalde plotwendingen soms een beetje zoek zijn. Toch heeft ook dat zo zijn charme, want op deze manier blijft het ongeneerd knokken iets ongepolijst en rauws hebben. Het heeft de zinderende actie van een geraffineerde blockbuster, maar het heeft nog steeds de charme van een B-film.

Viel tegen.

Als groot liefhebber van deel 1 had ik erg veel zin in dit deel. Maar men overspeelt hier toch zijn hand wat. Door de eenvoud van deel 1, kwam de actie in als zijn glorie aan bod. Hier wil Evans wat meer body geven aan de film en heeft daarvoor een nogal standaard verhaaltje verzonnen over twee gangs en een agent die probeert te infiltreren. Hij verlaat daarmee een simpele set-up en wil zelfs coole dialogen toevoegen aan het geheel. Dat werkt eigenlijk totaal niet. Het verhaal schort aan alle kanten en het duurt ook veel te lang. De actie verraad nog steeds dat Evans wel degelijk er wat van kan. Zijn deel in de VHS2 reeks was ook een van de beste. Maar het is wel duidelijk dat hij niet teveel middelen moet krijgen. Hier kreeg hij dat wel, en hij werd duidelijk wat overmoedig.

Individuele scenes maken het nog een redelijke voldoende. Maar de teleurstelling overheerst helaas toch.

3 sterren.

Beter dan het eerste deel. Maar nog steeds niet de film die er ergens in verstopt zit.

Verrassend dat Evans het "eenvoudige" concept hier laat varen. Dat was toch hét grote pluspunt van de eerste film. Niet teveel onzin en gaan met die handel. Dit tweede deel probeert uit een ander vaatje te tappen.

Het misdaad gedeelte deed me sterk denken aan de Zuid-Koreaanse cinema, A Bittersweet Life voorop. Niet dat Evans echt op dezelfde hoogte komt als Kim's film, maar de nadrukkelijke cinematografie in combinatie met de ongepaste gehaastheid voelen typisch Koreaans aan. Qua actiegeweld schaart het zich duidelijk bij de Thaise school, al blijft Evans daar dan weer stevig onder het niveau van Pinkaew hangen.

Los van alle rompslomp eromheen, ook The Raid 2 blijft het moeilijk hebben om een goede actiefilm te zijn. De actie cinematografie is betrekkelijk slecht, met lomp shaky cam werk en vaak flauwe editing, terwijl je als kijker toch het idee krijgt dat er eigenlijk niet zo heel veel te verbloemen valt. De stunts ogen namelijk indrukwekkend, jammer dan dat Evans het niet kundig in beeld gebracht krijgt. Verder is de actie choreografie te eenzijdig voor een film van 150 minuten. Het laatste gevecht mag dan wel érg sterk zijn, het blijft allemaal teveel in hetzelfde straatje hangen. Derde grote probleem is dat het ondanks alle gore en het enorme in-your-face gehalte nooit écht wil aankomen. Er zitten 2 a 3 momentjes in die pijn doen op de bank, de rest is iets te gelaten. Ergens tussen de sound effects en de editing gaat dat alles de mist in.

Verder wat kleinere minpuntjes, zoals het opdraven van Endo en Matsuda zonder dat ze echt gebruikt worden. Als je zo'n acteurs tot je beschikking hebt, doe er dan ook wat mee. Daarnaast is de Engelse dub écht té slécht voor woorden, gelukkig heb ik er maar 3 zinnetjes van moeten aanhoren. Maar ocharme de mens die de hele film in het Engels moet afhaspelen.

Het is allemaal best jammer wat er zit aardig wat leuks in de film. Lange actiescenes, vaak mooi opgebouwd en kundig uitgedacht, maar het resultaat doet al dat werk te weinig eer aan. Ook personages als Hammer Girl & Bat Boy komen niet genoeg uit de verf. Niet excentriek genoeg, wat toch wel nodig is gezien hun korte optreden.

Benieuwd wat Evans met het derde deel aanvangt. Hopelijk verbetert hij zich weer wat, maar hij zal toch echt een andere editor (niet meer zelf doen) en andere actie cinematograaf moeten aannemen, anders wordt het nooit écht wat met deze film.

3.5*

Tere zieltjes alert!

The raid 2 is gewelddadig. Heel gewelddadig en soms op het Saw achtige af. Het duurde dan ook niet lang voor de eerste bioscoop bezoekers de zaal gingen verlaten. Deze hadden dan waarschijnlijk het eerste deel ook niet gezien, want als je deze wel gezien hebt, weet je waar dit vervolg heen gaat en wat je ongeveer kunt verwachten. Al deed dit vervolg er naar mijn idee wel nog een schepje bovenop.

Het verhaal is hier duidelijk ondergeschikt aan de actie. De verhaallijn is namelijk lastig te volgen en is ook wat minder recht-toe recht-aan dan zijn voorganger. Ik begreep er na verloop van tijd dan ook nog maar vrij weinig van (wie was in godsnaam die gozer met die baard?) en het was dan ook moeilijk om in deze stukken mijn aandacht er volledig bij te houden.

De gevechtsscenes zorgden ervoor dat mijn aandacht er weer helemaal bij kwam, al werden deze na verloop van tijd wel enigszins repetitief. Een paar personages sprongen er wel uit maar het was jammer dat we van sommigen niet meer te zien kregen. Zo doel ik met name op de gast met de honkbalknuppel en het meisje met de hamers dit personage deed me trouwens sterk aan Kill Bill terugdenken!

In vergelijking met zijn voorganger vind ik beide titels gelijkwaardig aan elkaar. Het eerste deel had het voordeel dat het verhaal wat beter te volgen was, maar de actie is in dit vervolg net wat bruter. Al moet gezegd worden dat zo nu en dan de grens van het toelaatbare wel opgezocht werd, en ik mij kan voorstellen dat het voor sommige kijkers wel een tandje minder had gemogen.


3,0*

Iets minder dan het eerste deel en dat heeft vooral te maken met de eenvoud, die uit het verhaal verdwenen is. Evans heeft hier dan wel alle registers open getrokken om zichzelf te overtreffen, maar meer is niet altijd beter. Verder mist het ook ietwat de spanning van het vorige deel. Dat komt natuurlijk ook omdat het claustrofobische sfeertje is verdwenen, al kon dat ook niet anders, omdat men nu wel naar buiten moest.

Qua actie zit het in ieder geval wel goed. Die is keihard en zeer gevarieerd, waarbij de locaties afwisselend zijn en het er vaak erg stijlvol uitziet. Vooral het gevecht in de regen in de gevangenis, ziet er ontzettend mooi uit. Wel is het soms wat onduidelijk wat bepaalde personages doen of wie ze zijn. Uiteindelijk wordt het dan later wel duidelijk, maar dat is dan soms een beetje mosterd na de maaltijd. Ook is het jammer dat sommige personages, zoals Hammer Girl en Bat Boy niet wat meer schermtijd krijgen. De scenes waarin ze voorkomen, zijn overigens wel mooi.

En zo mist dit vervolg een beetje balans. Het mist spanning, intensiteit en heeft slecht geïntroduceerde personages. Daar staan gelukkig de stijlvolle, keiharde actiescènes tegenover, die erg de moeite waard zijn en waarbij elke slag of klap ook echt pijn lijkt te doen. Ik hoop dat Evans het derde deel qua opzet dan ook weer iets eenvoudiger maakt en de goede punten erin houdt. Als hem dat lukt zou het derde deel weleens het beste deel kunnen gaan worden. Het zal nog even afwachten worden, of dat ook daadwerkelijk zo gaat zijn. Want ondanks dat dit vervolg lichtelijk tegenviel, ben ik toch wel benieuwd hoe het straks verder gaat.

3,0*

In alles een overtreffende trap (hihi) van de eerste Raid. Bloediger, grootser en ritmischer geschoten en gemonteerd. Een stuk langer ook, maar gelukkig hanteert Evans een iets hoger tempo - de kortstondige en onderkoeld melodramatische intermezzo's over erecodes en ambities van inwisselbare gangsterbazen daargelaten. Beetje nutteloos gezever was dat eigenlijk.

Want het is nog altijd een beetje buitelen van knokpartij naar knokpartij waarbij de kansloze slachtoffertjes netjes één voor één in elkaar worden gemept, getrapt en - letterlijk - getimmerd. Maar dankzij wat wisselende perspectieven en hier en daar een schietpartij of carchase ertussendoor blijft het allemaal net lang genoeg vers. Hoogtepunt was toch wel de laatste scène met die andere pencak silat (even opgezocht) kerel, wanneer langzaam maar zeker de pompende score van ik neem aan Mike Shinoda komt opzetten.

Vooral meer van hetzelfde, al met al. Iets onevenwichtiger, maar daardoor ook weer wat afwisselender dan deel 1. Zelfde rating dan maar, al vond ik deze nét iets beter.

The Raid 2 is een nieuwe film van Gareth Evans die, net als zijn laatste paar films, is opgenomen in Indonesië. Er komen weer wat bekende gezichten voorbij, zoals Iko Uwais als hoofdrolspeler Rama. Ook enkele kleine rollen worden ingevuld door acteurs die ook in eerdere films zaten. Kennelijk vindt Evans dat je goed moet laten wat goed is - en daarin heeft hij gelijk.

In het eerste deel van The Raid bestormde politieagent Rama grotendeels in zijn eentje een flatgebouw vol criminelen. De film viel op door zijn beklemmende Die Hard-achtige setting maar vooral ook door de weergaloze choreografie van de gevechten. De vechtsport pencak silat is weer eens wat anders dan het gebruikelijke kung fu in martial arts films. Het eerste deel liet geen mogelijkheid onbenut om deze sport in de schijnwerpers te zetten. Het blonk met name uit door originaliteit, geloofwaardigheid en vooral de ongebreidelde grofheid. Critici verweten de film een gebrek aan verhaal, maar wie net als ik goed keek, zag zeker enkele aardige twists. Al met al gemakkelijk 4,5 sterren waard.

The Raid was een enorm succes en verwierf wereldfaam tot ver buiten Indonesië. Een vervolg kon dan ook niet uitblijven. The Raid 2 begint letterlijk enkele uren nadat deel 1 ophield: we zien hoe Rama verder wil met het oprollen van criminelen. Tegen zijn zin moet hij diep undercover gaan om zo tot in de hoogste rangen der criminelen door te dringen. Als hem dat eenmaal is gelukt, ontvouwt zich een plot waarbij diverse partijen bezig zijn elkaar te naaien of de één tegen de ander op te zetten. Dit plot is soms wat lastig te volgen door gezichten en namen die enigszins op elkaar lijken. Maar als je het snapt, zie je dat het goed in elkaar zit en een meer dan voldoende kapstok - zeg maar gerust garderobe - vormt om de meest uiteenlopende actiescènes aan op te hangen.

En die actiescènes mogen er weer zijn. Ze zijn wel een stuk bloederiger dan in het eerste deel, maar zonder ècht over de schreef te gaan. Ik ben geen gore-liefhebber maar kon dit nog wel waarderen, doordat een groot deel ook vooral buiten beeld plaats vindt en wordt overgelaten aan de verbeelding van de kijker. Maar The Raid 2 draait zijn hand ook niet om voor een scène waarin iemands hoofd er met een shotgun af wordt geschoten. Weliswaar zie je dit van een afstandje - maar toch: de film spat van je scherm, en dan niet alleen in figuurlijke zin.

Qua choreografie en camerawerk is het weer genieten geblazen. Daar kom je toch voor bij deze film. Het is alleen wel een beetje raar dat 99% van de criminelen geen vuurwapen op zak heeft. Het betreft hier een vechtfilm dus die keuze is logisch, maar daarom niet minder ongeloofwaardig. Desondanks worden er behalve vuisten, voeten en - vooral - ellebogen toch nog diverse wapens uit de kast getrokken, van machetes tot hamers tot honkbalknuppels. En het ziet er allemaal even fraai uit. Het enige wat je deze film zou kunnen verwijten is dat het middenstuk weinig ontwikkelingen in het verhaal kent en enkel een aaneenrijging is van diverse actiescènes. Hierbij is de samenhang niet altijd meteen duidelijk. Zo zien we ook enkele bad guys aan het werk - personages die je tot dan toe niet eerder in de film hebt gezien. Maar de tijd die je als kijker hierin investeert wordt terugbetaald als deze killers tegenover Rama komen te staan: je wordt dan oprecht bang van die gasten.

Hoewel het dus op een gegeven moment actiescène na actiescène is, zijn deze stuk voor stuk zo goed uitgevoerd dat niet hindert, al vind ik de totale som van 2,5 uur wel erg royaal. Maar desondanks: zelfs een auto-achtervolging, het meest uitgemolken cliché in actiefilms, is een lust voor het oog en biedt talloze leuke vondsten waardoor het echt een frisse wind is in de suffe wereld van 'car chases'.

Het heerlijke sfeertje van het eerste deel is er logischerwijs vanaf, maar hoofdrolspeler Uwais en de prachtige vechtsport pencak silat hebben genoeg te bieden om ook dit veel grotere verhaal aan op te hangen. Of dit bij een derde deel nog zo is, valt te bezien, maar hier pakt het in elk geval heel goed uit.

4,5 sterren

Na alle lof hier te hebben gelezen viel hij me des te meer tegen. Het plot is superbanaal. Daar is op zich niks mis mee als je film toch al leunt op uitsluitend actie, maar hier dwaalde het echt soms helemaal nergens op uit tot op het verwarrende toe. De film is onnodig lang door allerlei lege scenes die echt geen enkel ander nut hebben dan een excuus om een strak gechoreografeerde vechtscene voor te bereiden. Prima, maar zet ze dan ook zo in en hou het bondig en duidelijk.

Rama's vrouw en kind om is wat te noemen. Het zijn 2 totale kartonnen personages, met 2 regels tekst, die werkelijk niets toevoegen aan de film. Ze interesseren niet omdat ze totaal geen uitwerking krijgen en ik vind het een raadsel waarom er zoveel van dat soort rare nietszeggende afdwalingen in het plot zitten. Het sloopt de flow van een film die alleen maar om vechten gaat.

Op een wat meer persoonlijke noot vind ik ook dat de film zichzelf veeeel te serieus neemt. Enkele sub-bazen lijken rechtstreeks uit een J-splatter te zijn weg gelopen, maar de charme van dat genre is juiste de humor, die ze hier bijna compleet weg hebben gelaten. Alles elke keer alleen maar op de "super-awesome-cool-mode" laten zien werkt ook maar eventje.

En inderdaad was dit een rustiger film vergeleken bij deel 1, maar hoe kan dat ook anders: dat was een vrijwel continue aaneenschakeling van het geweldigste geweld dat het filmdoek volgens mij ooit had gezien. Het mocht ook best een tandje minder toch? Nou ja...dat hoefde zonodig voor niemand denk ik, met de lol die dat opleverde. Maar goed, het is enkel een teken van slim zakendoen dat Evans koos een groter project eerst te laten liggen om de funds binnen te halen met die kaskraker, om daarna een groter misdaadepos in zijn stijl te maken als deze Berandal.

Hier hebben we dus opeens te maken met een 60-40 van misdaaddrama tov geweld. Niks mis mee, want ook al is het een klassiek plot, het is heel goed geschreven en uitgewerkt waarbij er voldoende eigen twists aan het verloop zitten om het boeiend en verrassend te houden.

En als dan het geweld losbarst...manman, wat zitten er een enorme lading van de ongelooflijkste scenes hierin. Wat een treat voor de liefhebbende ogen! Van de kleinste ruimtes met massa's mensen, tot een van de puurste autoachtervolgingen die ik ooit gezien heb (bruut!), elke vecht/geweldscene zit zo vol spektakel en originele vondsten dat het duizelt. Ok, het kan allemaal helemaal niet (Rama vecht door waar dat totaal niet kan) maar dat doet Evans welbewust met een knipoog omdat hij net als ons snapt dat het bij dit soort films niet gaat om hoe realistisch het is: we willen mooi gecoördineerd geweld zien, spectaculair en in breed uitgesponnen scenes. Daar doet hij, net als in het eerste deel, een beroep ons verstand net als hij dat ook hier weer doet met het niet alles uitleggen over het gebeuren maar de tekens neerleggen voor ons om zelf met elkaar te verbinden.

Wederom: fantasievolle bruutheden die als heerlijk ongecensureerde gore prachtig levensecht in beeld gebracht werd.

Wederom: wat een ongelooflijk camerawerk. Soms heel losjes handheld meebewogen, soms prachtige gecomposeerde statische shots en in de gevechten soms staaltjes filmkunst dat het me duizelde en de adem benam. Degeen die daar achterzit mag trots zijn. Van alle kanten, filmers/acteurs/schrijvers/specialfx, spat het plezier van deze film af. Wat moeten ze hebben genoten.

Er zitten in deze films een aantal characters waar Tarantino jaloers om mag worden. Die Hammer Girl and Bat Boy (haha)...ik had tranen in m'n ogen, van het lachen en het genieten. Wát een vondsten, en wát een uitvoering! En dan komt Yayan Ruhian weer langs...wat hou ik van die man. Zo'n Indo kop die je nooit hoopt tegen te komen in een donker steegje. Al is hij klein en smal, je ziet/voelt subiet dat je met een kracht van jewelste te maken hebt. Dát is een ware krijger. Overal in beide films (moet die eerste van Evans nog zien) komt dat ook in de gevechten naar voren, zoals het hoort: ware krijgers hebben respect voor de tegenstander in het echte gevecht, en voor de kunst. Elke uitgebreidere confrontatie herbergt dat respect in zich, en voor de vechtkunst an sich. Een heerlijkheid.

Goed, wat nog meer te zeggen. Ik vond dat hier een ontzettend volwassen actiefilm werd neergezet, waar sublieme gore, prachtig overdonderende vecht/geweldscenes, mooie characters en een goede verhaallijn in een balans waren die enkel diep respect kunnen afdwingen. Ik hoop dat ik nog andere actie/martial arts films kan kijken zonder hiermee te vergelijken, want dat zou een verloren zaak zijn.

Gelukkig las ik dat er vrijwel zeker een derde deel komt, want er werden hier zoveel mooie dingetjes neergelegd om op voort te borduren. Weer fijn Ruhian kijken haha, en ik zie bijna Rama/Uwais een soort Charles Bronson worden, eeuwig terugkerend naar het misdaad bestrijden, zeker nu hij in zo'n oneindige spiraal van complex geweld terecht lijkt te zijn gekomen.

Sjonge, wat was deze avond in RKZbios (beide Raids) een natte droom voor een liefhebber van martial arts films. Gauw zoeken naar Merantau, en wachten op de dvd box na het derde deel The Raid. Alle respect voor Gareth Evans, Uwais/Ruhian en de rest, wát een film.

The Raid was een nieuwe aanpak van de actiefilm. Had wel wat weg van Dredd in het gebouw, maar de gevechten stonden centraal. In dit vervolg konden ze moeilijk opnieuw in het gebouw ronddwalen met nog meer actie. De film koos een aanpak als A bittersweet life. Helaas duurt deze film veel te lang en vallen de drama-scènes wat dood. Ze vertragen de film geweldig die het toch moet hebben van de actiescènes. Eens die aan bod komen, is het dan ook genieten. Denk aan de gevangenisgevechten, de auto-achtervolging, de afrekening met oa de man met baseball bat en de vrouw met hamers.

Geef de film een betere montage zodat er meer dynamiek in de film zit en je krijgt een waardige opvolger. Benieuwd of een potentiële 3e deel hieruit lessen kan trekken.

Gave film. Het oogt volwassener dan The Raid 1 (wat betreft cinematografie en decors) alhoewel ik dat eerste deel toch beter vind vanwege de kleinschaligheid, benauwdheid en het vasthouden van de adrenaline. Hier zakt het een paar keer weg vanwege lange tussenstukken.

Dat neemt niet weg dat The Raid 2 een aantal strakke scènes heeft terwijl ik niet eens van blote vuisten (martial art) fights hou, met van die stompzinnige, grenzeloze incasseringsvermogens en een choreografie waarbij tegenstanders eerst om elkaar heen draaien alsof ze op het punt staan te gaan paren.

Maar het gaat me hier niet eens zozeer om de gevechten zelf (die soms echt té lang duren) als wel om de telkens sterke opbouw daar naar toe (zoals de scènes met de honkbalknuppel, de hamers en in de discotheek) en niet te vergeten de heerlijk lange auto-achtervolging. Lekkere opzwepende audio, eigenlijk gedurende de hele film wel. In ieder geval is er geen gebrek aan talent bij Gareth Evans (ook gezien z'n VHS2-bijdrage).

PS Mooi dat er in zo'n actiefilm amper ruimte is voor onnodig, sentimenteel gedoe. Ik gok een paar schamele minuutjes voor z'n vrouw en kind : )

Erg tof 2e deel, die mij nog meer kon bekoren dat de 1e, Het verhaal sprak me in Berandal meer aan, dan is de eerste. Met name de gevechtscene's vond ik hier nog beter en waren nog gewelddadiger. Heerlijke scenes van de dame met de hamers in de metro, de vent met z'n knuppel, de scene in de club, en een heerlijk over de top einde. Toffe personages en daarnaast ook goed neergezet.

Heel erg geslaagd!