Nae-Ga Sal-In-Beom-I-Da (2012)

De Zuid-Koreanen bewijzen maar weer dat zij een prima film kunnen neerzetten!!

Betere thrillers als de Amerikanen vind ik zo maar.

Ideale mix tussen thriller actie en comedy . . . heerlijk jaaaa ik ben een vanaf nu echt een fan van de Zuid-Koreaanse films...de thrillers wel te verstaan!!

Ik begin met 3,5 ster!

Ik had hem wat rauwer verwacht, vooral ook na de mooie en veelbelovende opening met de actie, achtervolging en het strakke camerawerk Alleen komen daarna iets te vaak komedie-aspecten en sentimenten om de hoek kijken die de spanning in de weg zitten, en het hele media- en fan-gebeuren kwam niet al te overtuigend over. Maar een onvoldoende is het zeker niet waard, daarvoor steekt het te goed in elkaar en houdt het de aandacht vast.

Goeie film waarin een seriemoordenaar, na de verjaringstermijn, middels een boek een bekentenis aflegt. Een goed verhaal met ook een goeie twist tegen het einde. Een aantal spannende en ook spectaculaire momenten (zoals de auto-achtervolging). Tijdens de eerste helft wat onevenwichtig qua toon, maar dit is niet echt storend.

Een goede actie/mysterie/thriller film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Super mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Wat een rommeltje dit zeg, niet te geloven. Het verhaal is intrigerend en steekt best vernuftig in elkaar, maar qua toon en sfeer zwalkt dit alle kanten uit. De film begint spannend en lijkt zich te ontpoppen als een prima zuid-koreaanse thriller, maar dan duiken er opeens allerlei misplaatste slapstick-momenten op, alsmede eindeloos voortdurende en amper ter zaken doende aktiescenes. De plot heeft dat eigenlijk helemaal niet nodig en dit soort zaken leidt slechts de aandacht af. Amerikaanse remake dan maar? Dat is in dit geval niet eens zo'n slecht idee. Maar dan zonder slapstick en auto-achtervolgingen, svp.

Bij deze sluit ik me aan bij james_cameron dat een remake niet echt een gek idee is, of die nou uit Amerika komt of ergens anders vandaan. Het concept van een seriemoordenaar die na het verlopen van de zaak met zijn bekentenissen in de media komt aanzetten is best gaaf. Of het ook werkelijk mogelijk is weet ik niet, maar het leent zich voor zowel goede satire of een spannende thriller. Misschien zelfs een psychologisch drama.

Confession of Murder neemt geen van deze drie opties, al suggereert hij ze allemaal te proberen. Probleem is dat het enorm over-the-top is op ieder gebied. Cartooneske actiescènes, extreem melodrama en breed komische scènes wisselen elkaar af en zorgen er bijna voor dat geen een van allen echt werkt. Ondanks de stilering is het een slecht geregisseerde ratjetoe aan elementen, alsof je naar een film zit te kijken die maar niet kan besluiten wat het is. Ik ben sowieso niet een al te grote fan van dat extreme gedoe, zeker niet in het acteren. De vent die de uiteindelijke moordenaar speelt is met name rampzalig. Alleen de actiescènes maken het de moeite waard. Ze komen bijna uit een Looney Tunes filmpje, zo over-the-top is het (behalve de ijzersterke eerste), maar ze zitten goed in elkaar.

Het intrigerende plot wordt helaas ook verpest door een slechte uitwerking. Sowieso is het gegeven al meteen minder interessant als het allemaal slechts een plan was om de echte moordenaar zich te laten melden. In feite vond ik het al niet zo toen de twist leek te zijn dat de schrijver niet de echte bad guy was. Daar ligt niet het fascinerende punt van het verhaal. De boel had gered kunnen worden als de schurk boeiend was, met een interessante motivatie, maar helaas, hij is het slechtste element aan de hele film. Daarvoor stoorde ik me trouwens ook aan het acteerwerk van de vent die de schrijver speelt. Hij speelt opzichtig een nepperd. Met zo'n smerig glimlachje boete tonen bij de ouders van de slachtoffers bijvoorbeeld. Acteerregie lijkt Byoung-Gul Jung totaal vreemd te zijn, helaas.

Het intrigerende concept en de actie moeten de film dragen. Dat lukt niet al te goed, maar het kijkt nog wel weg. Zeker niet één van de betere Koreaanse thrillers wat mij betreft. Zie bijvoorbeeld Memories of Murder om een goed beeld te krijgen van hoe je wel verschillende tonen kunt mixen tot een geweldig effect.
2,5*

Zuid-Koreaanse stamppot van van alles en nog wat. De opening is wild en stijlvol geschoten, grimmig en vurig van karakter. Een paar tijdssprongetjes later waan je je af en toe in een onnozele klucht. Het vliegt alle kanten op. Van thriller via actie naar mysterie en weer terug, een psychologische drive afgewisseld met moderne slapstick en 24 karaats melodrama.

Er is geen touw aan vast te knopen. Vrij lullig voor Jung Jae-young, die de hele film een serieus verbeten indruk maakt. Geldt ook voor Kim Young-ae die een statige, grievende vrouw met de uitstraling van een Godmother neerzet. Ze verzuipen in de onzin die de rest kenmerkt. Ergens wel een begrijpelijke keuze, want als je de twist ontleedt, is het precies dat.

Het verhaaltje doet ook geen moeite om dat te verhullen, je voelt het van mijlenver aankomen met deze gladde schrijver. Animo kan je het niet ontzeggen. De film jakkert meestal flink door en ach, je wilt toch weten hoe het gaat uitpakken, maar de wispelturige toon smoort de obsessieve thriller die het in zich heeft. Het komt over als Zuid-Koreaans Hollywood.

Vermakelijke thriller. De film opent goed en bouwt het verder interessante verhaal uit tot een mix van actie,thriller en drama. De film kent genoeg spannende momenten en een aantal toffe actiescènes, en de twist kwam eerlijk gezegd voor mij als een grote verrassing.

Na een paar softe films uit de Zuid-Koreaanse hoek (Company Man, Man from Nowhere) had ik niet echt zoveel hoop meer in de productie anno de jaren '10.... Toch deze bekeken en dit gaat toch gelukkig ivm de andere twee, enkele stappen verder.

De film moet het niet slechts hebben van het brute geweld maar ook de humor met een behoorlijk cynisch randje. Stelling, de daden van een seriemoordenaar zijn verjaard, waarbij de man een boek publiceert waar hij alle moorden in bekend. Hij wordt ineens een succes, de wijven gillen om hem en het enige wat hij nu kan doen is met een brede grijns op zijn gezicht zijn quasi spijt en verkoperspraatjes weggeven. Dit tegen de hoofdpijn van enkele slachtoffers in... waaronder Detective Choi.

Een stevige psychologische oorlog erop volgt en waarbij de slachtoffers worden gekenmerkt als een georganiseerde misdaad en de wereld in deze kwestie heel omgekeerd lijkt te zijn... Maar uiteindelijk is niks wat het lijkt. De conclusie zag ik dus totaal niet aankomen. Knap!

Ja, dit was toch wel weer eens een geslaagde Koreaanse thriller. Het niveau van Public Enemy en A Bitter Sweet Life zal niet meer overstegen worden, maar gelukkig kwam het wel ietsje dichter in de buurt.

4,0*

Confession of Murder mag dan wat met de haren getrokken zijn. Vermakelijk, vlot en spannend is hij wel. Wat een uitgangspunt om een seriemoordenaar dergelijk platform te geven en uit te roepen tot het nieuwste popidool met fans en merchandising. Het escaleert zelfs zover dat hij onvoorwaardelijk wordt gesteund en waarbij non-believers belaagd worden.

In plaats van zich te focussen op het thriller- en dramagehalte neemt in de loop van de film het komische en vooral de actie toe, actie buiten vermakelijkheid weinig extra te bieden hebben. De heuse plotwending is wel interessant al vond ik de beweegreden van de echte seriemoordenaar om op te duiken vooralsnog weinig plausibel. Beetje onnozel om te beweren dat de deadline voor de laatste moord binnen een kwartier pas afloopt ...

Verder een prima camerahantering en degelijke acteerprestaties. Toch wel eentje die mag gezien worden als je de Zuid-Koreaanse markt afspeurt.

Na het sterke the Man from Nowhere/Ajeossi (2010) en het nog betere Parasite/Gisaengchung (2019) is Confession of murder/Nae-Ga Sal-In-Beom-I-Da (2012) alweer de derde film uit Zuid-Korea in korte tijd die mij volop weet te overtuigen.

Dit tweede project van regisseur Jung Byung-gil, die binnenkort in Hollywood debuteert met de SF/Thriller Afterburn scoort goed op vele punten maar is uiteindelijk vooral zeer onderhoudend. Het verhaal is vrij origineel, de actie grotendeels adembenemend, de film heeft een heerlijk tempo en ook het acteerwerk mag er zijn. Vooral hoofdrolspeler Jung Jae-young zet een indrukwekkende rol neer. De enige onderdelen waarop Confession of Murder iets minder presteert is de geloofwaardigheid, al zou het me niks verbazen als dat over een aantal jaren alsnog bereikt wordt. en ook de komische elementen komen in de film niet altijd even goed uit de verf, en voelen soms wat misplaatst aan.

Voor het overige is Nae-Ga Sal-In-Beom-I-Da (de oorspronkelijke titel) echter twee uur lang topvermaak, waar het overgrote merendeel van zijn Amerikaanse soortgenoten in kwaliteit ver bij achterblijven.

Dit was een gewone platte actiefilm die mij absoluut niet kon bekoren. Ben geen fan van dit soort actiefilms. Veel geschreeuw en drukte en een pak ongeloofwaardigheid, krijg daar hoofdpijn van. Een potje vechten op een rijdende auto, nee dit soort actie is niet aan mij besteed...