Soof (2013)

Sluit me bij alle positieve kritieken hier aan. Ben geen fan van Nederlandse films, maar dit was goed geacteerd (juiste combinatie realistisch en humoristisch), verhaal bleef boeien en ik zat beurtelings te lachen en met tranen in mijn ogen (op het eind). Humor was tenminste eens een beetje intelligent ook.

Bij voorbaat? Ik heb deze mening toch geformuleerd NA het zien van de film? En er zijn ook een aantal aardige Nederlandse films, maar na Soof, Ushi Must Marry en Het Bombardement kan ik niet anders dan tot deze conclusie komen.

Ik snap niet dat sommigen hier vinden dat er geen humor in de film zit. Ik heb samen met mijn zus de héle film hard moeten lachen, en met ons de hele (volle) bioscoopzaal. Dus aan ons soort humor kan het ook niet gelegen hebben.

Ik vond het een hele goede en grappige Nederlandse film. Ik heb bij weinig films zo moeten lachen als bij deze. Ik heb een maand geleden mannenharten gezien en dat vond ik pas een saaie, humorloze en afgeraffelde film, maar Soof daarentegen vind ik echt een aanrader.

Zoals Lies haar karakter neerzet, fantastisch! En ook Fedja speelt zijn rol heel sterk. En zelfs Dan viel me 100% mee. Laatste scene is inderdaad geweldig!

Vermakelijke film van eigen bodem.

Ik verwachtte een matige romkom, maar die verwachting werd niet ingelost. Sommige grappen werden echt te lang gerekt, zoals in de scène met die 'pratende iPhone' en sloegen de plank mis. Toch kent de film genoeg momenten waarop ik erg moest lachen. Vooral de scène met de twee buurmannen die een hele file ingeparkeerd moeten krijgen en vervolgens in de war komen met alle autosleutels. Er gebeurt genoeg in een rap tempo, maar tegen het einde kakt de film een beetje in.

Lies Visschedijk draagt de film zonder moeite en zet een heel sympathiek personage neer. Dan Karaty deed wat mij betreft niet onder voor de rest van de cast qua acteerwerk. Hij deed precies wat hij moest doen en deed dat goed. Opmerkelijke rol van Anneke Blok trouwens. Zoveel scheelt zij toch niet met Lies Visschedijk qua leeftijd? Vond dit ook het minst leuke personage.

Het feit dat Jim ineens overal opduikt om daarna een onderonsje met Soof te hebben ging me op een gegeven moment tegenstaan, evenals de scène waarin Soof de date van Kasper wegjaagt en alles vervolgens weer koek en ei lijkt. Toch zorgt de laatste scène van de film ervoor dat je met een goed gevoel de bioscoop uit loopt, en dat is natuurlijk de bedoeling van dit soort films.

Leuk detail vind ik dat je in films van Beumer vaak dezelfde personen in (bij)rollen ziet: Maike Meijer, Fedja van Huêt, Jaap Spijkers, en een kleine cameo van Karen van Holst Pellekaan. De stijl van Beumer is ook prettig om naar te kijken: Kleurrijk en gestroomlijnd.

Erg leuke film die ik zeker eens ga herzien, een ruime voldoende.

Zeer vermakelijke film, goed acteerwerk. Mooi gefilmd.

Het is weer eens een keer leuk om te zien dat in een zaal waar maar 10% mannen zitten er toch om dezelfde soort humor wordt gelachen en niet minder hard, ook al komen vrouwen toch echt van een andere planeet... Vrouwen lachen/gruwelen om de te diepe bilspleet, mannen om pantoffels, uks, beiden om de herkenbare dingen uit het ochtend familieritueel.

Al zat ik echt niet op Dan Karaty te wachten (Lies Visschedijk wel, als is zij met sloffen/uks in de ochten wel ff wat minder aantrekkelijk), zijn acteerwerk was best goed. Lies Visschedijk kon in haar rol helemaal los en als het dan weer eens over de top gaat, is dat natuurlijk dikke lol...

Had iemand anders een beetje moeite met hoe ontzettend 'plotseling' aan het eind Kasper toch weer met Soof wilde zijn?

Of juist wel dus!

Verrassend leuk en grappige film.

Mwa, eigenlijk best matigjes. De film moet het hebben van een aantal telkens terugkerende elementen, zoals de twee ventjes (die best oke zijn moet ik zeggen), de chaos van het huishouden, haar aparte moeder, en af en toe Dan Karaty die om de hoek komt kijken. Maar om nou te zeggen dat de film bol staat van verhaal, nee.

Uiteraard is Dan Karaty vooral een lokkertje voor het vrouwelijke publiek (en ik laat me braaf lokken, daar niet van), en meer dan dat wordt zijn rol ook eigenlijk niet. Het heeft iets aparts dat hun relatie zo'n eenrichtingsverkeer is vanuit hem. Het had nu net voor wat hoognodig conflict binnen de film gezorgd als zij hem ook wel zag zitten (en niet pas op het einde). Mocht dat trouwens wel het geval zijn kwam dat niet uit de verf wat mij betreft.

Humor is wat je er in principe van kan verwachten. Een hoop jolige momentjes waarin iemand valt of waarin iets voorzichtigs schunnigs voorbijkomt, maar echt schateren is het niet. Voor mij althans, het typische damespubliek in de zaal dacht daar anders over.

Vermakelijk is het allemaal best wel hoor, al te streng wil ik niet zijn, maar dit blijft vooral qua narratief toch wel een stuk achter bij Nederlandse komedies als bijvoorbeeld Alles is Familie.

3*
6,5/10

Ik ben die reclame voor de nationale bioscoopbon met Soof die je voor aanvang van iedere bioscoopfilm ziet NU WEL MEER DAN ZAT!

Reclamebureau doe er wat aan!

Schrijf ze een briefje.

tja wat kan ik er van zeggen. Ik heb serieus een paar keer moeten lachen. Had ik van te voren niet verwacht ookal vind ik de columns van Witteman vaak grappig. Maargoed qua beeld, geluid en verhaal cliché op en top. Wel fijn dat het einde erg luchtig is met het standaard Bollywoord dansje wat je steeds vaker weer terug ziet in films uit het Westen. Niet zo grappig als Alles is Liefde, maar voor een "Nederlandse blockbuster" tegenwoordig beter dan het gemiddelde .

Waar ik me trouwens het meest aan stoorde was de zogenaamde gevoelige piano muziek. Nu vind ik dat Einaudi prima muziek maakt, maar het wordt nu overal (films, reclames, alle rtl programma's) uitgemolken. Sinds Intouchables denken de afgelopen twee jaren helaas een paar productiemaatschappijen dat sentimentele trucje van Einaudi zelf ook te kunnen. Ik heb goed moeten zoeken naar de verantwoordelijken, maar Melcher Meirmans en Chrisnanne Wiegel stop alsjeblieft met deze muziek te maken! En laten we alsjeblieft hierna gewoon een stukje Chopin ofzo horen. Is nog royalty free ook... Want laten we niet vergeten dat deze film behalve mijn 10 euro ook nog 300.000 euro kreeg van het Nationaal Filmfonds....

Na het einde met de aanstekende hit van The Communards verdiende de film nog een fijn liedje voor de credits, maar helaas........John Ewbank laat weer eens wat van zich horen Dat hij na het Koningslied debacle hier weer belastinggeld voor krijgt vind ik ronduit beschamend!

Dit is misschien off topic en doet er misschien niet toe, maar is dit de officiële poster van de film?

Zeer vreemde keuze toch om je film te linken aan iets wat ondertussen toch een iconisch filmbeeld is,

terwijl je toch een 'eigenwaarde' wil bieden als regisseur, me dunkt.

Wat succes allemaal niet kan doen met je. Goed verhaal met een paar naar mijn mening realistische stukken. Toen ik hoorde dat ik van mijn Vriendin naar deze film moest had ik me twijfels.. Maar vond het een goede film!

Cliché op cliché in Soof

Het acteerwerk is best in orde, vooral van Fedja (wanneer niet?). Maar dat scenario...

Waarom lijkt het alleen voorbehouden aan onder meer de Fransen en Britten om een romcom van enige subtiliteit te voorzien.

Ik ben totaal geen fan van nederlandse films en had van Soof ook niet heel veel verwacht, maar ik moet zeggen dat ik deze film nog best wel vermakelijk vond. Er zat een leuk sfeertje in en de eind scene maakte het helemaal af. Vaak irriteer ik me in nederlandse films mateloos aan het slechte acteer werk, maar nu heb ik eigenlijk niks te klagen. Dan Karaty is natuurlijk erg fijn om naar te kijken en ook hij speelde niet minder als de rest.

Als je, net als de vrouwen die mij in de bioscoopzaal omringden, moet schaterlachen om bouwvakkers-decolletés, een tevergeefse 'jacht' op een muis en mensen die vallen, dan is dit jouw film. Niet helemaal mijn ding.

Ik ben wel fan van een luchtige romantische komedie op zijn tijd. Soof leek me dus ook wel leuk. Geen hoogvlieger, maar gewoon een vlotte wegkijker met vermakelijke momenten En die vermakelijke momenten is waar het mis gaat. De grappen voelen allemaal net iets te kinderlijk aan. Het verraste mij dus ook volkomen dat ik in de bioscoop de enige leek te zijn die het niet uitzonderlijk grappig vond als bijvoorbeeld Soof dronken het bed in viel.

De film loopt verder wel lekker en het is niet heel storend om naar te kijken, ook al slaat het verhaal op momenten echt nergens op, zoals dit voorbeeld:

Was bij mijn bioscoopbezoek ook. Volgens mij zijn dat typische momenten waarbij het sociaal wenselijk is om te lachen ofzo, want ik kan me niet voorstellen dat er veel mensen zijn die dat oprecht grappig vinden.

Viel me alles mee. Had een clichématige romkom verwacht. Grappen waren toch best origineel, leuke acteurs, genoeg herkenbare situaties (maar wat wil je, met Sylvia Witteman's columns als inspiratiebron?) en natuurlijk een mierzoet einde. Maar om de een of andere reden zorgde dit niet voor ergernis, eerder een 'aaah'-gevoel bij het verschijnen van de aftiteling. Wat mij betreft een prima filmpje voor tussendoor.

Heerlijke film voor de druilerige zondagmiddag. Goed geacteerd. Leuke cast.

Die paar schaarse momenten van dergelijke gevoelige piano, in combinatie met andere instrumentatie, zijn nauwelijks noemenswaardig. Ik zie de vergelijking met Enaudi niet. Dit soort muziek is al veel langer in tal van soortgelijke films te horen. Er zat tevens een bepaald stuk klassieke muziek in de film, al weet ik niet meer welke.

Einaudi is er oa verantwoordelijk voor minimale romantische piano improvisatie uit het New Age genre te trekken en terug te brengen naar de pop zoals het pakweg 20/30 jaar geleden ook was. Nu maken klassieke musici die normalitair alleen op Radio 4 te luisteren zijn ook dit soort romantische pianopop puur om commerciële redenen (waarschijnlijk cultuurbezuiniging). Jammer dat nu al die muziek weer op elkaar begint te lijken en het waarschijnlijk in een rap tempo weer richting new age gelanceerd wordt. Misschien zijn het inderdaad maar een paar momenten in Soof, maar cliché muziek helpt enorm mee aan een cliché film voor mij. Om over de aftiteling met Ewbank maar niet te spreken.

Ik vind het echt totaal niet op Enaudi lijken, alsmede een gebrek aan iets wat ook maar op ´new age´ lijkt. Overigens zijn die schaarse momenten meer in de lijn van Thomas Newman, vooral werken waaronder dezelfde die diende als inspiratiebron voor de poster van Soof.

Ga hem vanmiddag met vriendinnen zien, De poster belooft niet veel goeds...

De poster is gewoon jatwerk (American Beauty). Bah!

Heerlijke feelgood movie waar alles in zit , humor, verdriet en liefde ook de cast is erg goed met name de twee hoofdrolspelers Lies Visschedijk en Fedja van Huêt ook de rest van de cast was meer dan oké en bestaat uit vele bekende gezichten en ze hebben er allemaal veel plezier in en dat merk je ook aan het enthousiasme wat de film uitstraalt. Kortom ook een lekkere film als je geen vrouw bent ik heb me kostelijk vermaakt. Een dikke acht dus 4 * En de mededeling dat deze prent samen met Chez Nous (2013) tot de betere komedies van de laatste tijd zijn.

Wat een briljante poster. Verder komt het niet helaas. 2*

Een zogenaamde feelgood film waarbij ik me helemaal niet zo lekker voelde: het hyperactieve script werkte vermoeiend. OK er waren enkele grappige spelmomenten maar er is meer nodig om een romantische komedie boeiend, amusant en verteerbaar te maken. Het was allemaal te langgerekt, er waren nauwelijks verrassende plotwendingen (om van enige diepgang maar te zwijgen) waardoor het verhaal, ondanks alle koude drukte, voorspelbaar, belegen en saai overkwam. En het leek net of een stortvloed aan BN'ers de zaak moest redden.

Ik heb me uitstekend vermaakt met deze NL film. 3.5