Ender's Game (2013)

Wat wisselvallig.

Aan de positieve kant zijn er de leuke scenes in de ruimte zonder zwaartekracht, de mooie beelden in de ruimte en de kop van Ben Kingsley.

Daar tegenover staan het zwakke en flauwe verhaal, en het weinig indrukwekkende acteren van eigenlijk de hele cast. En het wat teleurstellende vleesch noch visch einde.

Van diepgang in het verhaal is ook geen sprake, terwijl de recensies van het boek lijken te suggereren dat dat daar wel degelijk in zit. En dat is het eerste van 4 delen. Maar hopen dat dat niet nog drie van dit soort zouteloze films gaat opleveren.

Er zijn van die films die ik aan mijn vrouw niet kwijt kan. Gisteren ging zij met vriendinnen de stad in en ik zei: "Er is 70 jaar verstreken sinds de laatste alien-invasie, die een immense strijd tussen de mens en een alien-ras genaamd ‘de Formics’ als gevolg had." Ze antwoordde, terwijl ze haar jas aantrok, dat dat klonk naar een film die ik maar lekker in mijn eentje moest gaan kijken. Ze wenste mij veel plezier, gaf een kus en stapte in de auto.

Achteraf ben ik er blij om. Onze filmsmaak overlapt grotendeels maar niet overal. Want als ik een paar romantische komedies heb geïncasseerd wil ik daar zo nu en dan wel eens een sci-fi tegenover zetten. Ik ben beslist geen fanboy maar op een gegeven moment zijn er niet zoveel thrillers meer die we nog niet gezien hebben. En als ik het dan zover krijg dat ik een film over aliens kan opzetten, voel ik me altijd heel erg genaaid als dat een shitfilm blijkt te zijn. Ik moet het dan dubbel verantwoorden. En minimaal vijf romkoms incasseren als tegenprestatie.

Daarom ben ik blij dat ik Ender's Game alleen heb gekeken. Nou ja niet helemaal, er lagen ook twee katten op de bank maar die gingen er op een gegeven moment maar met de rug naartoe liggen. Want het was niet veel soeps.

Ik wist niet wat het was. Ik had iets gehoord over een boek. Sci-fi gebaseerd op boeken is bijna altijd goed. Want ik erger me aan ondoordachte plotlijnen en onzinnigheden. Helaas blijkt die assumptie tegenwoordig niet meer te werken. Boeken zijn kennelijk ook niet meer wat het ooit waren. Ooit het laatste bastion van intellect, is nu ook het boek ten prooi gevallen aan de MTV generatie. Getuige ook het debacle genaamd I Am Number Four, dat ondanks een boek als grondslag minder diepgang had dan het etiket van een pot pindakaas.

Inhoudelijk wist ik dus niets van Ender's Game, behalve dat een jongeling de hoofdrol zou vertolken. Ik was een beetje verbaasd dat dit eens niet een dertiger was die voor 17 door moest gaan, maar daadwerkelijk een 15-jarig, broodmager pubertje. Dat is niet erg, maar wat wel jammer was, was dat hij allemaal standaard highschool beproevingen moet doorstaan. Want het is gewoon een highschool-film in een ruimteschip. Er zijn geen lockers maar slaapzalen, er is geen quarterback maar een pislinke Mexicaanse lilliputter en er is geen knapste meisje van de school (die de hoofdrol in de musical vertolkt) maar een andere rekruut genaamd Petra met borstelige wenkbrauwen waar Leonid Brezjnev jaloers op zou zijn.

Nog verbaasder was ik toen het trainings-gedeelte niet werd ingeruild voor "live action" maar overging in een ander trainingsgedeelte, op een hoger niveau. En daarna nog eens. Het werd maar gerekt en gerekt. En toen was het ineens afgelopen, met een gigantische cliffhanger die nergens op slaat.

Ik wil best geloven dat het verhaal houdt snijdt als je het boek leest, maar men heeft hopeloos gefaald dit te vertalen naar een korte bondige vertelling in een film. Er zit teveel onzin en mythologie in die in korte tijd niet fatsoenlijk uitgelegd kan worden. We zien niets van de wereld, de toekomstvisie, de aliens - we zien alleen maar Asa Butterfield, Harisson Ford en een handvol rekruten. Het voelt gewoon niet als een uitgewerkt verhaal.

Asa Butterfield doet het voor een puber redelijk. Wel was ik op een gegeven moment spuugzat van zijn continu betraande ogen. Hij jankt meer vocht uit zijn oogballen dan dat hij pist uit zijn lul. De overige cast is redelijk inwisselbaar en wat Harisson Ford daar doet, behalve chagrijnig kijken, is mij al helemaal een raadsel. De productionvalue is wel hoog, rekwisieten en CGI zijn heel aardig. Maar het verhaal is flauw, leeg en vertelt in twee uur tijd eigenlijk helemaal niks. Verder is het mij een raadsel wat de doelgroep is. Ik voel me hier met mijn 31 jaar veel te oud voor, maar het einde is toch weer iets te bruut voor een kinderfilm. Vlees noch vis dus.

Als de wereld ooit afhankelijk wordt van een stel pubers, dan hoop ik dat die zelf ook de ernst van de situatie inzien en zich wat volwassener opstellen dan dit zootje. Want als je iemand, die een vraag goed beantwoordt meteen bombardeert tot pispaaltje, dan ben je niet erg volwassen.

Maar ja, dat hoort nou eenmaal bij een infantiele highschool film. Ook als die zich afspeelt in de ruimte.

1 ster

P.S. de "zelfopoffering" door die piloot in die straaljager die je aan het begin een paar keer ziet, lijkt regelrecht gepikt uit "Independence Day".

Vlotte film.

Hoewel het boek toch bekend staat als vrij sterk, zullen de makers de film wel wat makkelijker slikbaar hebben gemaakt. Want geniaal is het nergens. Het is inderdaad meer een kinderfilm. Gelukkig wel eentje zonder lollig bedoelde robots of aliens. Dat maakt het prima kijkvoer. Het laatste gevecht is ook vrij spannend. Daarna wordt het wat moralistisch, maar wat wil je van een mormoon. Het had beter kunnen eindigen na de deceptie dat hij het hele ras heeft vernietigd zonder te weten dat het echt was.

Overal prima te doen, maar nergens groots.

3 sterren.

Echt een tegenvaller!

Ik raad aan hier echt niet naar toe te gaan in de bioscoop.

Zelf een sci-fi fan maar zelfs voor mij was dit lastig uit te zitten.

Ik kwam er gewoon helemaal niet in.

Er zaten wat leuke stukken tussen maar het grootste deel was best saai om naar te kijken.

The way we win matters

Twintig jaar terug lag kleine otherfool met een lampje onder de dekens met rode oortjes de avonturen van Ender te verorberen, maar nu durfde ik bijna de film niet meer te kijken door de toch behoorlijk matige reviews. Maar wat bleek: het verhaal staat nog altijd als een huis en visueel valt er genoeg te genieten. Met name de scenes in de gewichtsloze gevechtsruimte zijn om je vingers bij af te likken en in no-time voelde ik me weer dat knulletje onder de dekens die ook zo graag naar ruimteschool zou willen.

Het kennen van de boeken zal dan ook zeker bij hebben gedragen tot het kijkplezier. Bijvoorbeeld het diepgaande einde dat in de film nogal plots en onverwacht is wordt verder uitgewerkt in Spreker voor de Doden waardoor je de importantie voor Ender van de Xenocide beter voelt. Maar al met al heb ik echt genoten, een dikke meevaller, hopelijk wordt er nog ergens een mooi budget gevonden voor het tweede (superieure) deel.

4*.

Visueel erg mooi, maar aan de uitwerking van het verhaal lijken wel wat haken en ogen te zitten. Dat bijvoorbeeld het voortdurende oefenen zonder zwaartekracht verder niet van pas leek te komen kwam op mij erg vreemd over en de oorzaak van de (aangemoedigde) extreme competitiestrijd onderling werd me ook niet helemaal duidelijk. Ik neem aan dat de boeken hier beter op ingaan, maar wanneer je de film als op zichzelf staand geheel kijkt voelt het allemaal wat onlogisch aan.

Het einde is wat onbevredigend, in die zin dat je dit geen “subtiele hint” naar een vervolg meer kunt noemen want het lijkt alsof het avontuur hier pas echt zal gaan beginnen. Al het voorafgaande is onderhoudend, maar niet spannend te noemen en wekt na twee uur de indruk eigenlijk alleen maar een hele lange inleiding te zijn. Zo ook de “twist” op het einde, die ik helemaal niet verkeerd vond, maar volledig zijn impact mist doordat de nadruk heel erg komt te liggen op wat er mogelijk daarna gaat volgen. Mocht dat vervolg er komen dan hoop ik dat die qua uitwerking wat vollediger zal zijn zodat dit eerste deel toegeeflijk als aardig intro kan worden bestempeld.

Als SF liefhebber is het toch vrij bizar dat ik deze film geheel gemist heb, geen aankondigingen of reclame van gezien... totdat ik in de gelegenheid kwam deze te gaan kijken. Schijnbaar is er weinig ophef over gemaakt of ben ik het geheel misgelopen.

Het verhaal is schijnbaar gebaseerd op een boek welke ik niet gelezen heb, was totaal onbevooroordeeld aan deze film begonnen.

Zonder meer vind ik deze SF de beste SF film die ik de laatste aantal jaren mocht aanschouwen. Prometheus was een film waar ik zeer hoge verwachtingen van had en wat is me die toch tegen gevallen. van Ender's game had ik geheel geen hoge verwachtingen en wat een mooie film zeg.

De hoofdrollen van Ender en de Kolonel vond ik zeer goed gespeeld. De visuele effecten een van de betere sinds tijden..

De eind game, zal het niet verklappen, verraste mij totaal...

Echt mijn soort film, vandaar ook mijn hoge score. Een mooie verrasing deze film.

Nu nog eens het boek lezen en zien of de film echt zo veel anders is dan het boek...

Het verhaal is niet eens zo verkeerd maar het acteerwerk is soms niet best. De special FX zijn best aardig maar het verhaal wordt mij iets te kinderachtig gebracht. Leuke film voor de jeugd misschien? 2,5 ster

Voor de kinderen is deze te moeilijk, of je moet hebben over tieners?

Ik beoordeel 'm maar als jeugdfilm. En dan is hij heel aardig. Weliswaar niet geheel geloofwaardig dat ze dit knulletje de leiding geven over de hele vloot. Maar goed, mijn kinderen zullen er binnenkort van smullen!
Heb bijna zin om de boeken te gaan lezen van Orson Scott Card.
Op naar deel 2!

Als kind heb ik de boeken gelezen van Orson Scott Card en was daarom zeer nieuwsgierig naar deze film. De film viel me niet tegen, mooie special effects en de film volgt het boek vrij nauwkeurig voor zover ik me herinner. Uiteraard is het boek veel uitgebreider, zeker de hele opleiding in het ruimtestation als Ender opgroeit van groentje naar leider van zijn eigen eskadron komt onvoldoende tot zijn recht in de film vind ik. De boeken zijn zeker een aanrader, vooral ook het volgende deel: spreker voor de doden. Persoonlijk hoop ik dat deze ook ooit nog verfilmt wordt, maar of het zal aanslaan bij het grote publiek betwijfel ik.

Dat is dus ook nog een punt van kritiek.
Je hebt geen idee hoeveel tijd er verstrijkt tijdens de opleiding. Pas op het allerlaatst (de plek vanwaar ook het laatste gevecht gevoerd wordt) wordt 'weken' genoemd.
Daarvoor niet, daarom kan zich dat net zo goed in 3 dagen afspelen (we zien twee keer een scène in een slaapzaal). Het is daarom volstrekt ongeloofwaardig hoe Ender zich van schuw slungeltje ontwikkelt tot stoer pratende commandant.

Dat valt wel mee toch. Hij was meteen in het begin vrij sterk en slim. Hij slaat die bully meteen naar de grond. De gehele film zijn ze ook opzoek naar de beste. Dus dat Ender het snel oppakt is niet zo vreemd. Hij is natuurlijk geen normale jongen.

Over geloofwaardigheid gesproken. Butterfield ziet eruit alsof je hem omver kan hoesten.

Haha fair enough. Maar captain pervert lijkt hem ongeloofwaardig snel zien veranderen. Maar hij is binnen de werkelijkheid van de film al meteen slim, sterk alleen zijn leider kwaliteiten moeten beter. Maar dat pakt hij als the one uiteraard snel op.

Ik lees net dat die Orson Scott Card een mormoon is, en zich nog wel eens negatief heeft uitgelaten over homoseksualiteit. Dat doet natuurlijk niets af aan de film, maar ik vind dat toch jammer.

Geen onaardige film. En hoewel het geen hoogvlieger is, zijn er wel leuke elementen aanwezig in de film. Acteerwerk is verder prima, en een leuke rol van Harrison Ford erbij nog. Ook de effecten zien er onderhoudend uit. 3 Sterren.

PG-13 variant op Starship Troopers met een nogal slap einde. Zag er gelukkig wel mooi uit allemaal. 2,5*

Wat is er mis met een amusante en avonturistische film met wervelende special effects en meeslepende science-fiction scenes. In ieder geval gewis een rit die moet worden gereden met de speakers en bass vol aan achter een groot scherm.

Het woord langdradig komt in een film als deze, althans voor mij, niet voor. Een magnifieke wegkijker welke zo te zien heel wat centjes heeft gekost. Maar met alleen dat zijn we er nog niet.

Het verhaal is leuk, spannend, maar wordt vanaf de eerste seconde ietwat kinderlijk voorgeschoteld. Voorspelbare scenario's, simplistisch uitgewerkte gebeurtenissen en inderdaad misschien zelfs wel een beetje kinderachtig. Naarmate de film vordert begint het verhaal een beetje in elkaar te zakken en zelfs op sommige punten onbegrijpelijk te worden. Zonder verdere ogen te richten op toekomstige plannen voor volgende delen was het verhaal in deze film de (grote) afknapper.

Over naar het acteerwerk dan. Hier en daar wat comments gelezen waar volgens sommigen van jullie sprake zou zijn geweest van matige acteerprestaties. Om heel eerlijk te zijn heb ik mij over het algemeen niet geërgerd aan iets op dit gebied en kan ik enkel lovende woorden spreken over de cast.

Mijn concluderende woorden: Een aangename wegkijker welke misschien net te complex is voor de kinderen en net iets te clichématig voor het oudere publiek. Ondanks dat, gewoon zitten en genieten. Laat jezelf overrompelen door de effects en trek je niet ál te veel aan van de mankementjes hier en daar in het verhaal. Ik heb mij 114 minuten prima vermaakt en kijk met smacht uit naar een tweede deel, welke mij hopelijk iets meer uitleg geeft over de verhaallijn.

Omdat 3 sterren net te weinig is, maak ik er maar 3,5 van. "For this time I'll see it through the fingers" mits deel 2 een logisch vervolg geeft.

vond de film eigenlijk best wel aangenaam, vond vooral de battles in het schip erg leuk.

Het enige wat ik jammer vond is dat ze van die jonge kinderen gebruikt hebben... wat volwassere mannen had beter gepast.

Zeker geen slechte film ook het acteerwerk was niet verkeerd

3*

Wat een slechte langzame film

Een prima film. Je moet je wel verplaatsen in de hoofdrolspeler. Soms dacht ik even terug aan Battlestar Galactica.

Houd je niet van scifi dan niet kijken.

Tegen alle verwachtingen in is Ender's Game (2013) voor mij zeker een verrassing

geworden,want ik heb het niet zo op films met irritante kinderen erin.

Kan ik hem aanraden (ja) deze film beschikt over prachtige special effects.

Lachen man, de uitleg van Captain Pervert (****), ben het grotendeels mee hem eens maar geef hem toch een paar sterren meer, niet voor hoogdravend acteerwerk maar gewoon een lekere film om naar te kijken. En dat allemaal voor het schamele budget van $110.000.000

Saaier dan saai deze film, dat is het enige wat ik er over kan zeggen. En de onwaarschijnlijkheid in sommige scenes, die zijn lachwekkend en irritatiewekkend tegelijk.

Vervolg? Deze mogen ze van mij stilletjes laten voorbij waaien.

0.5*

Spijtig dat je hier op MM geen sterren kan geven aan "meest onderhoudende" en "knap in elkaar gestoken" review van de maand, want deze kreeg van mij de hoogste onderscheiding.

Zal moeilijk zijn om deze te overtreffen !

There's only one kid on this launch with any brains at all so far, and that's Ender Wiggin.

Zet je schrap voor weeral een grafisch verbluffend uitziende SF, met een sterk begin, een nogal wenkbrauwen fronsend verhaal en een redelijk ontgoochelend einde. Het is weeral gebaseerd op een boek dat ik weeral niet heb gelezen. Het enige positieve is dat het niet zo'n ingewikkeld verhaal is, dat je niet kan volgen als je de achtergronden, die meestal wel gedetailleerd beschreven zijn in het geschreven medium, niet kent. Dat het hier gaat over een jeugdboek, merk je vanzelf wel naarmate de film vordert. Ikzelf kon me niet van de indruk ontdoen dat het een soort "Harry Potter in Space" was. Een soort uitverkoren magisch jongetje die bepaalde kwaliteiten bezit waar volwassenen al geruime tijd naar op zoek zijn. Hij wordt meermaals "The One" (Echoënde galmende geluidseffecten zouden hier niet misplaatst zijn) en is blijkbaar de natte droom van de leidinggevende figuur van een kadettenschool (Harrison Ford). Natuurlijk wordt dit jongetje de hele tijd als een opkomende held bekeken en bejubeld over zijn intelligentie die de anderen blijkbaar door een kortstondige hersenaandoening niet meer bezitten. Raar, want ze behoren tenslotte toch ook tot het selecte groepje van hoog intellectuele jeugdigen. Enfin, dat zorgt dan voor wrevel,jaloezie en uitstotingsverschijnselen. Maar onze vriend Ender, weet uiteindelijk het tij te keren en zijn schare fans te verzamelen om gezamenlijk de bevolking op aarde te bevrijden of te beschermen tegen de terug aanstormende zwerm bidsprinkhanen, Formics genaamd.

Zoals ik al zei : het oog krijgt wat ze verlangt in deze SF. Er is op grafische effecten-gebied niet bespaard. Het ziet er fraai,haarscherp en flitsend uit. Als SF fan begin je hier automatisch van te kwijlen. De vergelijking met recent werk zoals "Oblivion","Elysium" en "Prometheus" kan je gerust maken. Zelfs "Gravity" kan ik opnoemen als het dan gaat over de beelden uit de ruimte met op de achtergrond een schitterende planeet. Na een tijdje kreeg ik ook wel eens flashbacks uit oudere films zoals "Battlestar Galactica","Independance Day" en zelfs "The Black Hole". Algemeen kan je besluiten dat het er prima uitzag en tot in de puntjes uitgewerkt. Ook de ruimtegevechten zowel in de simulator als in het echt, zagen er redelijk indrukwekkend uit. De zich als een zwerm spreeuwen voortbewegende buitenaardse ruimtetuigen was magnifiek om te zien. Maar inderdaad de heldendaad verricht door Mazer Rackham leek wel een duplicaat uit "Independance Day".

De vertolkingen waren meestal wel uitstekend. Geen Oscar materiaal, maar niets wat me eigenlijk irriteerde. Asa Butterfield was een overtuigende Ender. Harrison Ford was een doordravende zelfverzekerde Kolonel die geen problemen heeft met het feit dat ze eigenlijk kindsoldaatjes aan het trainen zijn. Viola Davis de psychologe aan boord kwam overtuigend over als een meer bemoederende militair. En de rest van het kleine grut speelde stuk voor stuk dat wat ze moesten doen : ofwel de van begin af aan adorerende vriend van Ender (Petra en co.) ofwel de ettertjes die hem onmiddellijk beginnen te jennen en te verafschuwen. Moisos Arias was hiervan het beste voorbeeld. In Ender's plaats had ik deze Zuid-Amerikaanse springmuis vierkant de ruimte ingeflikkert.

Waar ik mij na een tijdje aan begon te ergeren was het inhoudelijke van het verhaal. Het is inderdaad nogal kinderachtig en simpeltjes gehouden. Op zich heb ik daar geen probleem mee. De aanloop naar de training vond ik sterk en boeiend om naar te kijken. Alleen begon ik me vragen te stellen over het nut van de hele training die ze kregen. Het leek wel een soort "Quidditch" maar dan in ruimtepakjes. En je kon het spel ook winnen door iemand van je team door de poort van de tegenstander te smijten i.p.v. een bal ! Het was een lust om de verschillende teamleden te zien zweven in het luchtledige, maar naderhand hebben ze hier dus helemaal niks aan gehad. Ik vond het ook al sterk dat het redden van de Aarde afhing van deze knulletjes, die een soort Lasergun-spelletje speelden om daarna met echt oorlogsmateriaal de buitenaardsen een lesje te leren. Waarom was er geen uitleg over de relatie van Ender met zijn broer Peter en zus Valentine ? Daar zat ik eigenlijk een beetje op te wachten. En als apotheose was er dan het moment waarop Ender ineens transformeerde in een wereldverbeteraar en verbolgen is over de manier waarop ze hem hebben voorgelogen. Ik dacht toch dat ze hem voor deze taak aan het voorbereiden waren. Maar nee, dan is dat gastje verontwaardigd en eensklaps heeft hij het hele mysterie ontrafelt en gaat hij op zijn laatste missie als Admiraal om een gedane belofte te volbrengen. Diepe ontgoocheling !

Ik kan alleen concluderen dat het wel een visueel oogstrelende film is. Het verhaal is nogal op een kinderlijk niveau, maar is eigenlijk toch nog een brug te ver voor de jongsten. Maar het einde vond ik dan weer een enorme afknapper en verknoeide het voor de rest.

3*

Na het boek, had ik hier wel zin in... Maar de film komt helaas niet in de buurt van de kwaliteit van het boek.

Jammer!

Vond die echt top, vernieuwend en verfrissend. Kon heel de tijd boeien ook en de tijd ging snel voorbij.

ik vond dit een leuke film behalve het einde dat ik niet leuk vond omdat het erg flauw en onwaarschijnlijk en niet in de lijn van de rest was maar de twist vlak daarvoor was wel goed voor het verhaal al was het niet onverwachts