Stoker (2013)

Complexe, psychologische en uiteindelijk gewelddadige film waarin realiteit, waanbeelden en tijdssprongen dooreen dwarrelen en mij niet kon bekoren.

Een goede drama/mysterie/thriller film...

Spannend verhaal (goede thriller)...

Prima acteerwerk...

Bekende actrice Nicole Kidman ...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Op het gebied van beeldvorming, editing en sfeer een zekere hoogvlieger... absoluut genieten voor de liefhebber! De mystery druipt ervan af en gekozen camerastandpunten, gevoel voor detail, muziek en 'weirde' sfeer missen hun uitwerking niet.
Halverwege zakt de spanningsboog een beetje in en dat is zonde. De wisselwerking tussen de karakters wordt minder sterk, hoewel naar het einde toe weer rechtgetrokken. Er sluipen kleine voorspelbaarheden en thrillercliché's in en eigenlijk mist de film een groteske twist die er zó bij had gepast.
Sfeer en beeldvorming heb ik hoog in het vaandel, daarom naar boven afronden naar een 8. Zeker voor Hollywoodbegrippen een lichtelijk tegendraads werkje, hulde.

Chan-Wook Park levert met Stoker vooral een erg mooi sfeerbeeld af. Het is knap hoe hij tegelijkertijd een zeer moderne film maakt, maar het tevens een klassiek gothisch sfeertje mee geeft. De aankleding helpt natuurlijk een hoop, door de interieurs en de kleren wat ouderwets mee te geven. Pas toen er een mobieltje in beeld kwam had ik door dat het zich in deze tijd afspeelt, in plaats van de jaren '50 of zo. Het groteske, het semi-bovennatuurlijke en het mysterieuze wordt hier toch wel helemaal raak uitgevoerd.

Park weet ook enkele populaire arthouse-dingetjes weer fris aan te laten voelen. Een gesprek waarin drie personages die niet op één lijn liggen filmen door ze met montage van elkaar te scheiden en ze ook met behulp van deuropeningen in een apart kader te plaatsen, is niets nieuws. Park voert dit tijdens een gesprek tussen dochter, moeder en oom zo ver door en met zo'n rappe montage dat het weer fris voelt. Sowieso mag de montage hier wel meer genoemd wordt. Springt minstens net zo in het oog als de setdesign en het camerawerk.

Jammer dat het script dat ten grondslag ligt aan dit alles niet helemaal hetzelfde niveau heeft. Oom Charlie werkte vooral goed als een mysterieus figuur met misschien wel mysterieuze krachten en natuurlijk een gevaarlijk verleden. Toen eenmaal zijn verhaal uit de doeken gedaan wordt veranderde hij echter wat in een klein kind en Matthew Goode begint hem wat meer labiel te spelen als voorheen, waardoor zijn personage wat suf wordt. Ben ook niet zo'n fan van Goode over het algemeen en hier had ik ook liever iemand anders gezien. De ontknoping, waarin India haar oom omlegt, is logisch, maar wat slap uitgewerkt. Het was wellicht sterker geweest als de laatste confrontatie wat persoonlijk was of zoiets.

Het is vooral jammer, omdat een film met deze sfeer wat meer intensiteit en misschien ook wat meer pulp-achtig vermaak verdient. Dat vond ik wat uitblijven. Als een modern gotisch horrorfilmpje is het gelukkig wel meer dan aardig geslaagd.
3,5*

Stoker stond al geruime tijd op mijn lijst met nog te kijken films. De acteurs, de trailers, en het plot, hoe weinig daar ook over verklapt werd, trokken mij aan. Onlangs was het zover en mijn verwachtingen zijn voor een deel uitgekomen.

Het sterkste punt was absoluut de sfeer. Onderhuids is er van alles aan de hand terwijl het er aan de buitenkant onnatuurlijk gepolijst uitziet. Zo ontstaat er al snel een spanning waar de gebeurtenissen slechts gering invloed op hebben. Verder positief vond ik de muziek, de montage en ook zeker het acteerwerk. Goode en Wasikowska hebben zeker chemie en de film kent een paar mooie scènes, waaronder die met het potlood.

Ik vind het moeilijker om de vinger te leggen op wat ik minder goed vind aan deze film. De scène onder de douche stond me erg tegen, en nadat duidelijk werd dat Charlie al die jaren achter slot en grendel heeft gezeten gaat voor mij de kwaliteit van de film naar beneden. De gebeurtenissen worden steeds spectaculairder maar voor mij ook minder geloofwaardig. Charlie is ineens niet meer mysterieus maar alleen nog raar, en ook India wordt minder boeiend. Toch jammer, want tijdens hun gezamenlijke scènes (vooral die achter de piano) was er altijd een fascinerende spanning tussen die twee.

Stoker is al met al dus niet de film die ik verwacht had, hoewel hij zeker een aantal zeer sterke punten kent. Jammer dat mijn verwachtingen te hoog waren, maar ik vind het niet erg deze film een keer gezien te hebben.

Verhaal echoot wel bekende elementen, maar de uitkomst blijft tot het einde in het ongewisse.

Stijlvol vormgegeven film waarin Matthew Goode misschien net iets te kort komt om echt indruk te maken als plotseling opduikende mysterieuze oom, maar Mia Wasikowska brengt haar rol zeer overtuigend.

Begintitels en laatste 20 minuten zijn het sterkst, maar film blijft ook voor de rest boeiend genoeg.

Een fijne mysterie waar de spanning van begin tot einde aanwezig blijft.

De trage lome donkere sfeer komt de film ten goede. Prima casting met Kidman als labiele moeder en Wasikowska als wereldvreemde dochter.

Visueel erg mooi, maar als thriller/ mysterie mij toch iets te tam, wat met name te wijten is aan Goode die zijn rol niet die gelaagdheid (charmant en dreigend) kan geven die wel nodig is. Sowieso verloopt de film enigszins voorspelbaar maar ook is hij niet echt morbide/ donker genoeg waardoor het nogal spanningloos is.

Wat overblijft zijn de goede acteerprestaties van Kidman en Wasikowska en de mooie shots, met veel gevoel voor detail- er is goed gekeken naar Kubrick. Muziek was trouwens ook best fijn al had die ook wat gedurfder gemogen.

Conclusie: Park is ontegenzeggelijk een goede regisseur maar blijft voor zijn eerste Amerikaanse film jammer genoeg teveel aan de veilige kant.

Prima fim, die het vooral moet hebben van haar sfeer en de goede regie van Chan-wook Park. De voortgang van het verhaal is nogal voorspelbaar en dat zorgt ervoor dat het mysterieuze qua schrijfwerk wat in het niet valt. Gelukkig compenseert het heerlijke sfeertje dat weer, waardoor 'Stoker' bij vlagen een genot is om naar te kijken. Goede acteerprestaties, alleen knapte ik wat af op Goode op het laatst - die werd ineens één of andere labiele koter. Tja. En Kidman, ja oké, maar eigenlijk is het Wasikowska die hier de show steelt. Uitstekend talent. Het psychologische spelletje tussen Wasikowska en Goode werkt wel uitstekend + de overprikkeling van de zintuigen wordt goed in geluid en beeld gebracht. Prima film.

Sfeervol en macaber filmpje. Hoewel de film aanvankelijk nog wat tam overkomt, geeft de film halverwege wat meer gas en dan is het ook meteen genieten geblazen. Audiovisueel sterk, met als hoogtepunt de masturbatie in de douche. Geweldige ook hoe de soundtrack daar intensiveert.

Klein euvel ligt bij het acteerwerk. Hoofdrolspeelster deed het wel naar behoren, maar Kidman valt door de mand en ook de rol van Charlie komt er wat bekaaid vanaf. Goode lijkt zijn best te doen maar vervalt dikwijls in maniertjes en platitudes. Het verhaaltje geeft verder weinig sluitende explicaties, maar dat ervoer ik eigenlijk wel als een pluspunt. De kern was me redelijk duidelijk en meer antwoorden hadden het mysterieuze waarschijnlijk louter teniet gedaan.

Paar kleine smetjes, maar verder een sterke en excentrieke film. 3,5*.

Een film waarin alles en iedereen op zijn plek valt.

Want, wat vult iedereen elkaar goed aan hier. Het script krijgt een goede regisseur die op zijn beurt het beste uit zijn cinematograaf en editor haalt. Miller heeft een goed script geschreven. Het is echter Park die van het verhaal iets heel bijzonders maakt. Blijft toch altijd spannend als een goede niet Amerikaanse regisseur de overstap maakt naar Amerika. En gelukkig slaagt Park hierin. Niet alleen vertelt hij het verhaal in narratieve vorm echt goed, maar laat de beelden, muziek en geluid ook het verhaal vertellen. Alles blijft boeien en je wilt weten hoe het verhaal verder gaat verlopen en hoe alles gaat aflopen. En dat is toch wel een van de sterkste punten van de film. Erg diep ingaan op het verhaal heeft verder weinig zin. Dit is echt zo'n film die je zelf moet gaan ervaren.

Acteerwerk is erg sterk. Wasikowska heeft me in een aantal recente films overtuigt dat ze een erg goede actrice is. Die gaat in de toekomst nog zoveel moois laten zien. Goode deed het ook zeer goed, maar ik had het idee dat hij op momenten wat inhield in zijn performance. Kidman heeft het wel eens beter gedaan.

Visueel is dit helemaal geweldig. Wat een prachtige shots komen er voorbij, Stoker kent een fantastische editing. Sommige overgangen zijn beeldschoon. India die over de snelweg loopt wat verandert in het pad naar haar huis is bijvoorbeeld een van die mooie overgangen. Maar ook het veel genoemde haar wat verandert in gras is erg mooi. Muziek is enorm sfeervol. Sound design is hier ook erg belangrijk. Het is alsof al onze zintuigen tijdens het kijken naar Stoker verhoogd zijn. Ook niets dan lof voor de costume design. Iedereen ziet er geweldig uit in zijn/haar kleding.

Geweldige film.

Prachtige film waarbij er regelmatig een mysterieuze sfeer over het verhaal heen hangt.

Goed geacteerd en boeiend genoeg om de 100 minuten met plezier uit te kijken.

Onze waardering is dan ook een ruime voldoende met een 7,5.

Hmm ja zo heel mysterieus vond ik het nu ook weer niet. Ik zie niet meteen de genialiteit van Eyes Wide Shut (ik zie eigenlijk de link nog steeds niet goed buiten Nicole Kidman ) en The Guest, hoewel dit zeker geen slechte film is. Matthew Goode speelt prima, maar kan niet typen aan de rol van Dan Stevens in The Guest.

Deze film is verhaaltechnisch niet zo erg bijzonder, maar de shots en de fraaie regie die zijn dat wel. Het was ook niet direct mijn type van sfeer ofwel kwam ik er niet zo goed in. Muziek is ook wat aan de speciale kant. Het einde vond ik enigszins verrassend. Ik had niet verwacht dat Kidman het zou halen en dat ze Charlie zou neerschieten.
3* voor het verhaal en halfje erbij voor de prima cinematografie.

Vreemde film overgoten met een mysterieus sfeertje. Ook de plotline kan als bizar en intrigerend omschreven worden. De film wordt in de eerste plaats erg sterk gedragen door de drie hoofdrolspelers die het erg goed doen. Kidman als labiele en jaloerse moeder en eigenlijk het personage dat het meest haar emoties toont. Wasikowska is een mysterieuze bizarre tiener waarbij het erg moeilijk is haar gedachten te lezen.

Maar het is vooral Goode die je de creeps bezorgt met zijn feilloze vertolking van de verloren oom die een waas van mysterie over zich heen heeft. Het fijne eraan is dat hij nooit over de top gaat in zijn vertolking.

Ook aan de regie zie je dat dit niet zomaar een doordeweekse film is. Er is een constant gevoel van spanning en sfeer aanwezig, mooi opgebouwd door Park. Zie maar bvb naar de spin die op het been van India naar boven kruipt. Ook de pianoscène was geweldig. De soundtrack maakt het vervolgens af (Clint Mansell overigens die ook bij een aantal films vqn Aronofsky optrad).

Qua verhaal zeker niet omver geblazen en ik weet eerlijk gezegd niet goed waar ik de film moet plaatsen. Laat me het gewoon houden op een degelijke 3,5*.

“He used to say, sometimes you need to do something bad to stop you from doing something worse.”

Schitterende film van Chan-wook Park. De regie, het camerawerk, de fantastische beelden, het acteerwerk etc. Alles draagt bij aan een sfeervolle maar vooral stijlvolle film. Vanaf de eerste waanzinnig mooie scene zit je te kijken naar een film om je vingers bij af te likken.

De beelden spreken voor zich, maar dat betekent niet dat het verhaal achterblijft. De openingsscene zegt al veel over waar het verhaal heen gaat, maar toch was ik nog echt verrast over sommige wendingen en waar Park allemaal mee op de proppen komt. Schitterend acteerwerk ook van Wasikowska, Kidman en Goode, die alle drie goed overweg kunnen met de eigenzinnige visie van Park. Vooral Wasikowska moet als India een belangrijke karakterontwikkeling ondergaan, en dat doet ze bewonderenswaardig. Het einde is een schitterend staaltje cinema (zowel visueel als verhaaltechnisch). Gaat dat zien.

Heerlijk debuut van Park in Hollywood.

Buiten de audiovisuele pracht en praal en het sterke acteerwerk is moeilijk te duiden wat Stoker precies zo sterk maakt. Er gebeurt weinig specifieks, maar er broeit heel wat onderhuids. Sfeertje is geweldig, details zijn talrijk en de muziek is subliem. Op de juiste momenten ook lekker morbide.

Dikke 3,5*

Mooi hoor. Mooie plaatjes, mooie geluidjes, mooi geacteerd. Zelfs het botoxgezicht van Kidman paste. Maar uiteindelijk is er geen boodschap, geen verklaring voor het kwaad in de wereld.
Bijvoorbeeld: waarom vermoordt Charlie zijn broertje? En waarom wil hij India in bloed opvoeden? Voor India is de douchescène misschien verklaring genoeg, maar er wordt maar weinig uitleg gegeven voor de motivatie van de stoute dingetjes
Misschien dat er nog een tweede laag naar boven komt bij een tweede kijkbeurt. Tot die tijd 3,5.

Stoker is een mooie film die op veel vlak net iets te kort lijkt te komen. Het acteerwerk was al beter bij de hoofdrolspelers, visueel is het niet zo bijzonder en het verhaal kent te weinig spanning om echt te intrigeren. Verder wel goed gemaakt, al zwalpt de film soms op zoek naar de juiste toon. Zo'n film die wel leuk is om een keer te zien, maar die ik volgend jaar al zal vergeten zijn vrees ik.

Opvallend dat ik heel toevallig twee Koreaanse films achter elkaar heb gezien, althans deze is dan wel in het Engels, maar zowel Parasite als Stoker zijn gemaakt door een Koreaanse regisseur en daar zie je toch wel overeenkomsten in zij Stoker natuurlijk een heel ander verhaal is dan Parasite. Maar de gruwelijkheden zitten ook in deze film. Afijn Stoker is natuurlijk een hele aparte film met een hele mooie look. Prachtig geschoten met fijn camerawerk. Ook de muziek en soundtrack met als hoogtepunt het pianospel voelen hoogstaand aan. Het plot loopt goed al zitten er wel rare kantjes aan. Het meisje is vreemd in ieder geval vreemder dan haar moeder die toch wel vrij normaal doet overkomen. De oom die zomaar komt opduiken en dan ook nog een paar weken bij hen vertoefd is toch wel een hele vreemde. Zeker als daarna ook nog wat mensen verdwijnen. Naar het eind toe zien we hoe alles fijntjes in elkaar wordt geweven en zodoende is alles ook duidelijk. Het eind is goed en daar was ik ook wel een beetje blij om. Het schot dwars door hem heen. Alleen de laatste move vond ik net weer te ver gaan. Waarom moest die sheriff nu dood? Ze had immers niemand vermoord en de laatste was noodweer; alleen het verzwijgen van doden het niet melden kon haar aangerekend worden

Niet iedereen zal deze film waarderen, maar ik vond het zelf een prima film.

Film 3.5
Beeld 4.0
Geluid 4.5
Extra's 4.0

Niet perse bijster origineel. Voor een groot deel heb je het gevoel het allemaal al eerder gezien te hebben. Ondanks dat zit het plot toch aardig in elkaar en wordt het op een intrigerende manier gebracht.

Maar vooral de uitvoering is op werkelijk alle vlakken absoluut geslaagd. Beklemmend, mooi en er is duidelijk over elk shot nagedacht. Vakwerk.

Park naar het buitenland.

Stoker is een nogal bevreemdende ervaring waarvan ik vooraf al een suggestie kon maken voor de richting die het zou kiezen. Daarin zat ik echter fout, en dat was verrassend. Wat er echter voor in de plaats komt te staan is net zo oninteressant als dat ik de andere richting had ingeschat, alleen verpakt in een stijlvol pakketje.

Visueel ziet deze film er best verzorgd uit. Cinematografisch top, mooie belichting en sterke decoraties. Het camerawerk had ik alleen graag iets enthousiaster gezien. Zeker het huis vond ik nogal saai in beeld gebracht, waarbij er te vaak voor een statische aanpak wordt gekozen. Echte spanning krijgt Park er niet in, maar ook een onaangename sfeer is ver te zoeken.

Een groot pluspunt is verder het acteerwerk, want Wasikowska past heel erg goed in haar rol. Lekker ingetogen met wat gemenere trekjes. Ze heeft het allemaal onder de controle. Ook Goode is aardig op dreef als tegenspeler en is charmant wanneer het moet. Kidman was voor de verandering ook eens niet onuitstaanbaar, maar rol is vooral opvulling voor de minuten, geen geweldige bijdrage aan het verhaal.

Het jammere van de film is dat de beelden rondom de school stukken interessanter zijn dan het huis, en terwijl het huis cinematografisch sterker is vond ik de buitenscenes veel beter in beeld gebracht, en ook interessanter. De allerlaatste scene vind ik zelfs de beste scene van de hele film. Ik had gehoopt voor meer vaart, sfeer en spanning. Het is een erg simplistisch concept, wel gelukkig vertelt in een bijzondere vertelwijze die het pad niet meteen duidelijk maakt.

Films die me constant ongemakkelijk maken, intentioneel of niet, zullen nooit bij me aanslaan. De film kwam wel dichtbij een voldoende, maar het is hem toch niet geworden. Ik mis de mysterieuze dreiging en sfeer vanuit het huis. De regie is niet strak genoeg, en ondanks dat deze film zijn pluspunten kent liet het grootste gedeelte me toch koud helaas.

Regisseur Chan-wook Park’s uitstapje naar Hollywood wist mij amper te boeien, omdat het verhaal (te) weinig verrassingen kent. De acteerprestaties zijn in orde, maar van de films van Park die ik gezien heb, is dit veruit de minste.

Nadat Richard Stoker [Dermot Mulroney] is omgekomen bij een auto-ongeluk duikt zijn broer Charles [Matthew Goode] voor het eerst in jaren in het leven van Richards weduwe Evelyn [Nicole Kidman] en haar extreem gevoelige dochter India [Mia Wasikowska]. Hij weet moeder en dochter snel in te palmen, maar wat zijn z’n ware intenties? Chan-wook verkiest stijl boven sfeer in deze gekunstelde en uiteindelijk bespottelijke psychologische thriller.

Nicole Kidman marathon 35#

Absurd, een grimmig sfeertje en het blijft interessant om verder te kijken.

Deze film al eens gezien en wist niet meer zo goed wat ik kon verwachten. Uiteindelijk is het best een aangename zit, omdat het niet verveeld en je nieuwsgierig blijft welke kant ze nu op zullen gaan. De hoofdrolspelers doen het goed en overtuigend. Al heeft Kidman weliswaar een wat kleinere rol. Mia Wasikowska speelt op één of andere manier vaker personages die moeilijk te doorgronden zijn en dat past wel bij haar.

Beoordeling blijft staan.

Vreemde film. Gelukkig redden Nicole Kidman en Matthew Goode de film.

Ik vind de aparte manier van filmen niet interessant, voegt niks toe, mijn inziens.

Het verhaal is eerst irritant, maar toch blijf je kijken en later wordt het steeds beter, maar verwacht geen geweldige film. Het kan er net mee door.

Volgens mij hadden Nicole en Matthew flinke fillers over hun gezicht. Ze zagen er te perfect uit! Geen rimpel of niks.