Shell (2012)

poster gevonden en aangepast

Krachtig en sterk neergezet drama over de relatie tussen vader en dochter. De cast is voor mij geheel onbekend, maar er wordt goed geacteerd.

*3.75

Vanaf 21 november in de bioscoop (De Filmfreak)

EDIT: nieuwe datum 16 januari 2014

Rauwe film, waarbij weinig dialoog in verweven zit...Soms zegt een houding/blik voldoende...

Goede film!

Een ongemakkelijke zit, Scott Grahams Shell. Die man verdient een enorme portie lof voor het gebrek aan explicatie dat hij de kijker voorschotelt. Want hoe taai de film op momenten ook is, de snijdende spanning is door de sprekende stiltes constant voelbaar; juíst omdat we niet weten hoe de verhoudingen nu precies liggen.

Een schitterend subtiel moment dient zich dan ook aan als pa en dochter samen in bed liggen en hij haar in een staat van verwarring aanziet voor zijn weggelopen vrouw. Plotseling lijken alle voorgaande scènes op hun plek te vallen.

Dat Graham hier niet stopt is dan wel jammer. Het ietwat melodramatische einde geeft wel een zekere vorm van closure, maar aangezien de film niet voortvloeit uit de vraag 'waar gaat het precies heen?' maar uit 'wat is er eigenlijk gebeurt?', voelt het toch wat overbodig aan.

Een serie ijzersterk geschreven en geacteerde scènes. Een herziening is eigenlijk wel op z'n plaats.
3,5*

@ verhoeven

omdat ie in die scene op n gegeven moment zoiets zegt van....please dont leave me/us...shell woudnt like it...tegen shell..

als ik me kan herrinneren

Klopt, iets in die trant. Als hij Shell inderdaad zo gemakkelijk voor zijn vrouw aanziet, zou dat verklaren waarom hij zo afstandelijk op haar reageert: ze doet hem teveel aan haar denken, en die herinnering is hem te pijnlijk.

vind m zeker de moeite waard

1 filmlocatie,weinig acteurs,en veel zelfinterpretatie hebben me van t begin tot eind geboeid,

jammer dat we niet meer van de highlands gezien hebben

Een subtiel bedoeld, monotoon, melancholiek, bitter en beklemmend familiedrama over een gestoorde vader-dochterrelatie; beide zijn eenzaam, smeken als het ware om liefde en zijn te bang om verdere stappen in het leven te nemen. De verhoudingen, in dit op een korte film gebaseerd drama van 5 jaar terug, van dezelfde regisseur, waren onaangenaam, zonder hoop op verandering: dit maakte de film op een of andere wijze ook ontoegankelijk en het leek of ie in z'n eigen triestheid en ellende ten onder ging. De Schotse hooglanden geven op zichzelf al een niet al te optimistisch beeld.

Sorry, maar ik snap echt de hoge score niet. Ik heb me vanaf het begin verveeld en hoopte op iets spannends tot hij ineens uit was. Waarschijnlijk voor de liefhebber...

Soort van kitchen-sink-drama maar hier niet in een troosteloze stad, maar in de Schotse hooglanden in een afgelegen benzine-station waar de wind door alle kieren naar binnen waait.

Vader en dochter wonen hier samen met af en toe een klant als enig contact met de buitenwereld.

Kabbelend klein filmpje, maar mooi gefilmd en met enkele hele sterke scenes die het verhaal vertellen.

Een goede drama film...

Sterke verhaal...

(mag niet incest voorkomen)...

Redelijk kwaliteit breedbeeld

(geen HD aanwezig)...

Redelijk geluid

(geen Dolby Digital aanwezig)...

Prima acteerwerk...

Zeer vreemde figuren in deze film. Als je zo afgelegen woont en werkt ga je ook meer je eigen normen en waarden aanpassen. De film kon mij niet echt boeien. Hoe wel de acteurs erg goed spelen. En er wel een bepaalde sfeer wordt neergezet.

Redelijke film over vader en dochter die een afgelegen tankstation beheren in de Schotse hooglanden. Een kleine, ingetogen film vol symboliek waarin de relatie tussen vader en dochter centraal staat. Mede vanwege de spaarzame dialogen en het trage tempo wat eentonig. Maar dit wordt deels goedgemaakt door de onderhuidse spanning het prima acteerwerk.

Neerslachtig, psychologisch drama over onvoldane, treurende en naar echte liefde hunkerende mensen.

De vader-dochterrelatie is op zijn minst ongewoon en laat eigenlijk het gissen naar de ware toedracht.

Al zijn de vertolkingen op zich wel goed, een film die bij mij duidelijk en overtuigend, laat staan boeiend overkwam, is deze "Shell" niet.

Deprimerende film.

De impact die de film maakt, dringt pas aan het einde tot je door met die prachtige song. Shell is een prachtig slow-burner drama waarin dialoog alleen wordt gebruikt als het noodzakelijk is. Verder krijgen we veel stilte, blikken, onderhuidse spanningen, eenzaamheid. De enige interactie die Shell heeft met mensen, zijn de klanten die hun benzine station/garage aandoen. Want hoe groot de wereld ook om haar heen is, is Shell's wereldje beperkt tot kleine interacties met klanten. De relatie met haar vader verloopt erg stroef. En hoewel er niet veel in de film over gesproken wordt, is de pijn duidelijk aanwezig en heeft diepe littekens bij beide achtergelaten. Alles werkt toe naar een ontzettend sterk einde

De Schotse hooglanden zijn fantastisch in beeld gebracht. Dat desolate, sombere, haast kleurloze landschap waarin de kou haast voelbaar is versterk de emoties op een fantastische manier. Naast de sterke cinematografie is ook het geluid fraai vormgegeven met de constant aanwezige wind, het naderen van auto's en vrachtwagens.

Acteerwerk van Chloe Perrie is erg sterk. Maar ook Joseph Mawle zet een ijzersterke performance neer. De twee weten constant te boeien en dragen de film perfect met zijn tweeën.

Mooi ingetogen drama film.

Ik vind dat DVD-T het heel goed samenvat. Volkomen mee eens. Behalve dat ik het geen deprimerende film vond. Ook ik vond het einde sterk. Zag dit niet aankomen. En zo hoort het. Er was kritiek dat er te weinig in zou gebeuren, qua gebeurtenissen en dialoog. Voor mij was het precies goed.

Moest denken aan 'Nothing Personal' met Lotte Verbeek, al is het lang geleden dat ik die gezien heb. Misschien door de sfeer. Vond dit in ieder geval een topper, waar ik ademloos naar gekeken heb..

Desolaat, koud, leeg, pakkend.

Een benzinestation in de letterlijke middle of nowhere ergens in de Schotse hooglanden. Een vader en een dochter die deze toko draaiende houden met de schamele aantal bezoekers. Alles draait om Shell, de dochter... die haar uitwegen probeert te zoeken tegen de verveling. Je zou kunnen zeggen dat er ook niet veel gebeurd en dat de hele film zich vrijwel op deze ene locatie afspeelt, maar de psychologische aspecten weten hier ongemakkelijk uit te pakken. Vader is een verbitterde man die kampt met de vermissing van zijn vrouw.

Naderhand weet de film naar de meest uiterste ongemakkelijke situaties te draaien in deze relatie. Vader en dochter groeien op een ongezonde wijze naar elkaar toe, en hierbij speelt de onaangename spanning met zich mee. Is het de vermiste vrouw van vader? Is het de aandacht die Shell wilt? En waarom vraag je je dat als kijker ook uberhaupt af.

Sterke kleine film dat van de abstracte leegte toch weer even de kijker doet benauwen.

4,0*