The Two Faces of January (2014)

Zeer fraaie thriller gebaseerd op de roman van Patricia Highsmith, met een meeslepend verhaal en sfeervolle locaties. Visueel is het allemaal zeer eclatant en de personages zijn door hun complexiteit en onderlinge chemie zeer goed neergezet. Het regiedebuut van Hossein Amini die ook zelf het scenario schreef is echt van ongekende waarde en smaakt absoluut naar meer.

Zoals deze film dus!!

geen hoogvlieger, en ook geenfilm waar ik voor naar de bios zou gaan.

Maar opzich wel een GOEIE film, leuk om een keer te zien.. Prima voor een film avondje thuis.

Film gaat over een oplichter en zijn vriendin die uit america zijn vertrokken na een aantal mensen opgelicht te hebben.

dan staat er plots een man voor hun deur, als hij die vermoord

komt hij samen met zn vrouw en een gids... in een spannend gebeuren

acteerwerk is prima, en vermakt van t begin tot het eind

leuk om een x te zien

3*

Het verhaal is niet altijd erg geloofwaardig en het lijkt iets te snel in elkaar geflatst, toch is het een aardige film. Dunst en Mortensen spelen goede rollen, de setting is sterk en de film kent hierdoor een lekkere sfeer zodat je goed in het verhaal komt.

Lekkere sfeervolle thriller. Niet heel bijzonder, maar wel gewoon genieten.

Heerlijke film die een beetje doet denken aan the talented mr. Ripley. Het geheel speel zich vooral af in Griekenland. Wat eens een keer wat anders is dan in Amerika. Goede rollen van de drie hoofdrolspelers. Wat is Kirsten Dunst toch ook een schatje.

Willoze wijn.

Om maar gelijk met de deur in huis te vallen: The Two Faces of January is geen goede film. Het is echter ook geen slechte. Wellicht zal de film het goed doen bij de minder veeleisende toeschouwer, maar als je serieus je brein activeert tijdens het bekijken van deze 'ouderwetse' thriller kom je er achter dat je de hersenpan niet echt hoeft te gebruiken. En dat is jammer, want de film over een misdadige driehoeksverhouding in het Griekenland van de jaren zestig leent zich bij uitstek voor meer diepte. Op welk vlak dan ook. Helaas blijft de film zeer oppervlakkig. Zonder pit of wil.

Hoe mooi een en ander ook in beeld is gebracht en hoe aardig de mise-en-scène misschien wel is gedaan, het houdt verder totaal niet over. Zelfs de acteurs lijken er niet helemaal in te geloven, maar zij zijn wel de enige reden om door te blijven kijken. Na een goed begin heb je immers alras door dat, ondanks de gedachten aan Hitchcock, alle mogelijke suspense - vreemd genoeg - uitblijft. Hossein Amini is zeker geen Brian De Palma, die hier vast nog iets lekkers van had kunnen brouwen. Nu is het vooral een pak doorsnee druivensap dat wordt gepresenteerd als een fles goede wijn.

Redelijk.

Met dank aan A-film voor het recensie-exemplaar.

Redelijke thriller. Het verhaal is recht toe recht aan en bevat geen echte verrassingen. De film kabbelt rustig voort zonder saai te worden. Er is wat spanning, maar op het puntje van je stoel beland je nooit. De acteurs leveren goed werk. De film oogt erg mooi, wat met name te danken is aan de mooie achtergrond van Griekenland. Hitchcock achtige thriller, maar dan een stuk minder. 3.0

Prima thriller in een mediterrane 50-60's setting. De rol van Viggo was sterk en overtuigend. Niet perse bad of good guy maar een realistisch personage van een opportunistische gelukszoeker en frauduleuze levensgenieter.

Bijrollen prima, 3 sterretjes.

Prima thriller ... Genoten van de jaren 60 beelden.

En qua film goed. Niks mis mee.

3.0 ****

Goed spel van de cast met een knipoog naar Hitchcock. Het verhaal wordt goed opgebouwd naar de climax en de mooie locaties zorgen voor de juiste sfeer. Echt spannend wordt het niet, maar toch blijft de interesse voldoende tot het einde van de film. 7/10

Leuke film, de top nu ook niet maar zeker de moeite om eens gezien te hebben. Kijkt lekker weg, goede acteurs.

Het is mss niet superspannend, toch was dit een aangename film met fijna personages en een leuk verhaal, leuke achtergronden/landschappen enz...

Sfeervolle misdaad/thriller die nostalgie uitstraalt.

Verhaal die afspeelt in de broeierige buurten van zowel Athene als Istanbul.

Vermakelijk.

3.5*

Prettige sfeer, en lekkere kleuren. Ook positief dat het zich in Europa jaren 60 afspeelt, goede ingrediënten voor mijn type film.

Goed gezegd.

Prima misdaad thriller, met voortreffelijke vertolkingen en een schitterend scenario.

Ik had de film gekocht omdat de hoofdrol is weg gelegd voor Viggo Mortensen, die me zelden teleurstelt, en dus ook hier weer steengoed is.

Maar ik werd daarbovenop aangenaam verrast door het puike verhaal, een film waar ik veel plezier aan heb beleefd en geboeid heb naar zitten kijken, want de spanning is er van begin tot einde !!

Film kon me geen moment boeien. Rommelig. Dun verhaal.

Het is niet slecht. Sfeertje is leuk. Maar had liever iets anders gezien

Deze eens meegebracht en het was niet mis, maar ook niet meer dan dat. Visueel en qua cast zat het wel goed alleen qua verhaal viel de film een beetje tegen.

Tja, niet echt een memorabele film, meer eentje die het moet hebben van de sfeer.

Goeie film waarin een Amerikaanse reisgids in Griekenland in de problemen raakt als hij een toerist helpt. De ontwikkelingen zijn niet altijd even geloofwaardig, maar de personages blijven boeiend. Een ouderwets aandoende thriller, en niet alleen vanwege de sfeervolle setting (Griekenland begin jaren '60). Mede door de cast nog net 3.5 sterren.

Zeker geen top film, maar best aardig om hem eens een keer te zien. De film is sfeervol ziet er goed uit al had ie iets lichter gekund, met name overdag.

Het gaat in deze film vooral over drie hoofdpersonen. De rest hangt er als het ware een beetje bij en zijn niet echt belangrijk. Passanten noem ik het maar. En dat is wel een beetje jammer, want ik had graag nog wat andere plotjes gezien. Dus geen jacht op de drie in beeld gebracht, alleen op radio en in de kranten horen we dat er naar hen gezocht wordt.

Daardoor ontbreekt er een spanning van de achtervolging en vinden we alleen spanning van de drie zelf omdat ze weten dat ze worden gezocht. Een voldoende maar niet meer dan dat.

Nog een ding. Begrijp de titel niet echt. Two faces of January? Iemand duidelijk?

De titel vond ik ook vreemd, ik vond wel dit bij Wikipedia:

The Two Faces of January (1964) is a psychological thriller novel by Patricia Highsmith. Its title alludes to the two faces of the Roman god Janus, after whom the month of January was named. Biographer Andrew Wilson, in his 2003 publication Beautiful Shadow: A Life of Patricia Highsmith claims the title is 'appropriate for the janus-faced, flux-like nature of her protagonists'.[1]

Een goede romantiek/thriller film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Viggo Mortensen en ook een bekende

actrice Kirsten Dunst ...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid

(Dolby Digital)...

Deze Thriller film (heeft inderdaad wat weg weg van een Hitchcock achtige thriller) mag dan misschien niet hoogstaand of origineel zijn, maar hij was wel behoorlijk sfeervol en bovendien deed de cast het ook nog eens goed.

Het verhaal (draait om oplichten, bedriegen en moord) dat zich afspeelt in de jaren 60 in Griekenland zit best aardig in elkaar en weet zelfs te boeien en op het einde wordt het zelfs nog spannend. Wat deze film vooral goed maakt is de sfeer, het visuele aspect (beelden van Griekenland, decors en aankleding) en de cast in de vorm van Viggo Mortensen, Kirsten Dunst (die vind ik altijd mooi om te zien in films) en Oscar Isaac. Met name Viggo Mortensen speelt zijn rol goed en overtuigend. Het duurt eventjes voordat deze film echt lekker opgang komt, maar na de tragische dood van Colette (gespeeld door Kirsten Dunst) wordt het best genieten tot het spannende einde van het verhaal welke best goed was.

Al met al gewoon een leuke en vermakelijke Thriller, welke zich lekker wegkijkt en die ook niet lang duurt.

Ik was toch wel wat uitgekeken op Kirsten Dunst. Haar rollen zijn natuurlijk wel divers maar met deze film zakt ze alleen nog maar verder naar beneden. Ook al is ze, zoals de making off laat zien toch zeker niet onknap en ziet ze er zelfs beter uit als in de film. Maar ik dacht ik zal nog eens een poging wagen.

Retro-films zijn ook niet echt aan mij besteed, inmiddels zijn er al honderden gemaakt, vaak is de verpakking beter dan de inhoud en dat is met deze film niet anders. Het speelt zich af in 1962, een soort Hitchcockachtig-filmpje. Ik vind die Viggo Mortensen en Oscar Isaac ook niet erg goed overkomen. 2.0

Aardige Thriller 3.0

Hossein goes Hitchcock

Hossein Amini, onder andere schrijver van het bejubelde Drive, heeft met The Two Faces of January zijn eerste langspeelfilm gemaakt. Een film die vreemd genoeg na 2 jaar al een beetje in de vergetelheid is geraakt. Er was natuurlijk wel een promotietour met onder andere Kirsten Dunst die aan Graham Norton in diens show vertelde hoe ze aan een leger straatkatten was geraakt tijdens het filmen, maar de film maakte duidelijk geen brokken in de box-office. Ikzelf was dit ook alweer praktisch vergeten totdat ik de DVD gisteren in de Kringloopwinkel tegenkwam.

Natuurlijk meegenomen, anderhalve euro voor een film uit 2014 sla ik niet af, en gisteravond meteen maar eens opgezet. Ik heb een zekere fascinatie voor La Dunst in ieder geval. Eerst dacht ik altijd dat het vanwege het feit is dat ze de ultieme Mary Jane Watson is, maar ze heeft een zekere aantrekkelijkheid die zelfs in chickflick tienerkomedies zoals Bring it On wel werkt. Dit terwijl ik een 25-jarige man ben, niet meteen de juiste doelgroep lijkt me. Soit, Dunst heeft hier nog altijd diezelfde aantrekkingskracht en je begrijpt zonder problemen dat Rydal als een baksteen voor haar valt. Die Rydal wordt gespeeld door Oscar Isaac die tot nu toe enkel X-Men Apocalypse als teleurstellende performance op zijn CV heeft staan. De driehoeksverhouding wordt voltooid via Viggo Mortensen die eigenlijk nooit iets verkeerd doet. Amini levert dan ook een driehoeksverhouding af zoals ze hoort te zijn. De romantiek is geloofwaardig, de ingehouden strijd tussen de twee mannen is dat evenzeer.

Verder is dit een verhaallijn die Hitchcock (of een Richard Thorpe bijvoorbeeld die met Above Suspicion indertijd een erg goede Hitchcock-achtige thriller afleverde) wel had geïnteresseerd. Een degelijk web van intriges waar de hoofdpersonen dieper en dieper in de shit geraken. Hoewel de film in kleur is geschoten, krijgt het geheel een zekere noir vibe en dat komt de sfeer ten goede. Echt nagelbijtend spannend wordt het nergens, daarvoor moet Amini toch nog een tandje bijsteken, maar degelijk is het wel. Pluspuntje ook dat de film niet nodeloos wordt gelengd om aan een 'acceptabele' speelduur van 100 minuten te komen.

Ik heb me hier in ieder geval goed mee geamuseerd en het verbaast me ook een beetje dat de film hier niet al te denderend wordt beoordeeld. Kan me voorstellen dat velen mijn 4.0* overdreven zullen vinden, maar had het gemiddelde toch eerder tegen 3.5* verwacht. Ach, wat maakt het ook allemaal uit. Zolang het Amini niet tegenhoudt om nog eens een film te maken.

4*

Personages stuk voor stuk onsympathiek en het verhaal zo plat als een dubbeltje. Leuk hoor, zo'n broeierig jaren sfeertje - Kirsten Dunst in nachtjapon, oelala enzo - maar waar bleef de spanning, het villijn, het steekspel, het aftroeven? Nee, had meer gehoopt.

2,5*

Goed verhaal, maar een beetje traag.

Deed mij onmiddellijk aan 'The talented Mr Ripley' denken en dat hoeft natuurlijk niet te verbazen. Zeker als blijkt dat het verhaal van dezelfde auteur komt: retrosetting met een toeristische insteek, protagonisten die wel iets te verbergen hebben…
Mijn teerbeminde dacht dan weer eerder aan 'The Sheltering Sky' wat ik bij het filmverloop wel kon volgen, hoewel dàt verhaal tig maal dieper gaat.

Ik vond het wel oké, te meer omdat je de plaatsen kent en dat is toch een bonus vind ik. Het plot is eenvoudig, niet te ingewikkeld en daardoor ook prettig. Ik vind het wel leuk dat bepaalde elementen nooit uitgesproken worden (is hij met haar naar bed geweest? Ik denk het niet eigenlijk, maar het doet er ook niet toe…) Ook de ontdekking dat Rydal in Athene wel degelijk opgepakt is, vond ik wel leuk en klopte ook wel.
Isaac (wat ben ik fan van die man) en Mortensen doen het meer dan behoorlijk. Om niet te zeggen keigoed.
Dat het niet echt spannend is… tja, dat vind ik van Hitchcock zelf eigenlijk ook meestal wel (vloeken in de kerk?) en deze film heeft toch net iets meer te bieden. Het plot is vrij simpel en ook dat vind ik wel een bonus… alleen het Knossosgedeelte was wel héél geforceerd.

Nu, best genietbaar, leuke sfeer neergezet, goede vertolkingen. Onvergetelijke cinema? Nee… maar hoeveel onvergetelijke films zie je eigenlijk nog?

(Gezien op 13/01/18)

Deze film is gemaakt naar een misdaadverhaal van Patricia Highsmith. Voor mij nog steeds een van de beste auteurs van psychologische misdaadverhalen.

Je kunt mensen ontmoeten die je bewondert. Je kunt verliefd worden op de vrouw van een ander. Maar wat als het blijkt te zijn wat je niet had kunnen denken? Dat je verstrikt geraakt in onverwachte gebeurtenissen.

Dat er zelfs doden vallen. Je kunt je zwaar vergissen in de ander. (Twee gezichten ... het bestaat!)

Psychologisch een sterk verhaal. De uitwerking is niet steeds top. Toch wel de moeite waard.

Misschien wordt je ook verliefd op Kirsten Dust. Dromen mag, maar daarmee houdt het op.