Paris Brûle-t-Il? (1966)

Een ietsje minder oorlogsverhaal met een zeer internationale casting van grote filmsterren.

Deze film is prachtige rondrit door Parijs met een bezoek aan haast al zijn prachtige monumenten.

Rene Clement verzamelde een pak vedetten voor een mastodont van een film, uitsluitend om de Franse weerstand te verheerlijken en om de vreugde van de bevrijding van Parijs opnieuw te beleven.

Voor dit laatste gebruikte hij wat archiefmateriaal en dat is, samen met een aangrijpende deportatiescène, het beste van de film want zelden zo'n, flauwe, gekunstelde, onechte oorlogsfilm gezien.

Film zit vol van, niet voor mogelijk geachte, amateuristisch geschoten scènes die totaal onnatuurlijk overkomen en waarbij de acteurs alleen maar slagzinnen moeten uitkramen. Idioot om vast te stellen dat bekende spelers enige minuten in beeld komen voor wat flauwe cliché-gezegden.

Film staat niet in verhouding met de waarde van de mensen die er aan hebben meegeholpen.

Een ontgoocheling.

Als oorlogsfilm ziet deze film van René Clement er erg amateuristisch uit. Dat verrast mij trouwens niet echt, want er is ook geen doorkomen aan het boek van het duo Collins – Lapierre, waarop de film gebaseerd is. Het beste deel van de film is het inlassen van originele opnamen. Ook de rondgang langs de diverse gedenkwaardige monumenten van Parijs is zeker de moeite waard.

Net als The Longest Day heeft ook deze film een meer dan indrukwekkende sterrenbezetting, met de kanttekening overigens dat de meeste bekende acteurs en actrices niet meer dan een cameo hebben.

Zwak.

De beelden van Parijs en enkele originele oorlogs-documentatie fragmenten zijn wel de moeite waard.

Het acteerwerk is over het algemeen van een laag tot zeer laag niveau.

De vele cameo's zorgen niet voor een meerwaarde.

Sommige domme scènes irriteerden mij zelfs.

De enige acteur die echt iets van zijn rol weet te maken is Gert Fröbe.

Fijn dat ik die in zijn eigen taal hoorde spreken.

De man had vooraan op de poster mogen staan, maar ja, het is een Franse film, en de cast staat er in alfabetische volgorde op, met als gevolg dat Belmondo, geheel en al onterecht, als eerste genoemd werd.

Voor Fröbe 1,5*, en voor de rest 1* maakt 2,5* in totaal

Nu verbaas je me wel Brix .
Ik vond het een fijne film over de rol van het verzet in Parijs en de daaropvolgende bevrijding. Met twee grote kalibers aan het script (Gore Vidal en F.F. Coppola) kon het ook niet fout gaan. De archiefbeelden vond ik een mooie aanvulling bij de film zelf, vooral die vreugdebeelden op het einde. De strijd om Parijs was verder een ware stadsguerrilla. De casting was indrukwekkend, met ook Kirk Douglas, Anthony Perkins en Robert Stack die de revue passeren. Nu speelden inderdaad heel wat grote acteurs kleine rolletjes en is er niet echt een hoofdpersonage dat uit de verf komt. Clément gaf voorrang aan het historische verloop, zonder al te veel romantisering errond. Ik ben het dan ook wel eens dat je de film niet voor het acteerwerk moet bekijken.

De fantastische Fröbe als Von Choltitz valt nog het meest op. De Fransen erkenden ook dat hij hoe dan ook een positieve invloed heeft gehad, omdat hij het niet zag zitten om historische monumenten de lucht in te laten vliegen en Hitlers bevelen negeerde. Dat Parijs er vandaag nog zo authentiek uitziet en dat er geen bloedbad gekomen is wordt vaak aan Von Choltitz toegeschreven. De generaal werd door de geallieerden redelijk uit de wind gezet voor verdere vervolging en kreeg snel zijn vrijheid.

Ook enkele fijne scènes zoals die waarin een verzetsstrijder haar echtgenoot wil redden net voor zijn deportatie, de strijder Gallois die het commando gaat inlichten achter de frontlinie en het oud dametje dat haar thee drinkt terwijl Franse militairen vanuit haar flat enkele verschanste Nazi's in een parkje uitroken.

Zondag maar weer eens aan de klassieker op oorlogsvlak en dat bracht deze Is Paris Burning? op tafel die ik al bijna een jaar geleden tegenkwam en verlekkerd klaar had gelegd voor deze weken. Want de film heeft aanvankelijk alle schijn van een vergeten klassieker plus heeft het een overeenkomstige naam met een boek van Sven Hassel waarvan ik mij afvroeg of dat de basis maar dat bleek niet zo te zijn.

Maar goed, Is Paris Burning? dus die van start gaat met een breed beeld waar de bevolking gevolgd wordt maar ook het verzet en tevens de generaal die van Hitler persoonlijk het beruchte bevel kreeg. Parijs moet ten koste van alles verdedigd en zelfs vernietigd worden, en de plannen er toe met het vernietigen van de Nuts voorzieningen en bruggen om maar eens wat te noemen zijn niet mals. Indrukwekkend is daarna de aanpak van de Duitsers met de mensen die gedeporteerd worden, want de treinscène heeft een opvallende intensiteit, buiten dat zijn er een aantal zeer stylistische momenten en opnames. Voeg daar een meer dan behoorlijke en internationale cast aan toe met Duitse, Franse en Amerikaanse acteurs, soms maar voor kleine rolletjes en je hebt toch heel wat en dan zou ik nog bijna de soundtrack vergeten.

En eigenlijk stopt het geheel niet, noch valt het stil, waar op het uur de bom barst tussen alle partijen in Parijs en dit uitmondt in een fraaie montage tussen archiefbeelden van de strijd die net zo gemakkelijk voortvloeien in scènes die daarop aansluiten. Zeg gerust dat de strijd en de oorlog die ontstaat tussen de beide partijen erg aangenaam en zelfs fraai gemaakt is ook als zijn de tanks nep waar in dit geval toch gewoon de poging telt. En met alle nagespeelde beelden en spot on details mis ik eigenlijk het karakter Simone Segouin met haar afgezakte witte kousen en MP40 die met recht een behoorlijk bekend beeld is van de opstand. En eigenlijk doet Is Paris Burning! vrij weinig fout of het moet toch wel de behoorlijke lengte zijn en dat het regelmatig aan de trage kant is.

Toch weet Is Paris Burning! een meer dan goede indruk te maken waar het de tijd neemt om op te bouwen met alle karakters en strijdende partijen. Daarom wat mij betreft een prima film.