Paris Brûle-t-Il? (1966)

Een ietsje minder oorlogsverhaal met een zeer internationale casting van grote filmsterren.

Deze film is prachtige rondrit door Parijs met een bezoek aan haast al zijn prachtige monumenten.

Mooie film 3,5* .

Lang geleden gezien. Aardig verhaal.

ik heb juist een half uur gezien en ik twijfel of ik verder zie, want iedereen spreekt engels, de Franse acteurs en de Duitse acteurs, al dan niet gedubbed. Ik erger er mij verschrikkelijk aan!

Even over het engels spreken heen stappen, en dan is dit gewoon een boeiende film, met mooie cast, en bijna heel Parijs komt even langs in beeld. 3,5*

Zelfs orginele beelden gebruikt...

Begint wat pietlullig maar vanaf het midden een mooie film.

Ik heb deze film voor het eerst rond 1967 in de bioscoop gezien. Wat me het meest is bijgebleven is het gebruik van oorspronkelijk filmmateriaal en de overgang van zwart/wit naar kleur aan het eind van de film. Dit is de eerste oorlogsfilm die ik heb gezien en hartstikke spannend natuurlijk. Ik meen me te herinneren dat de bioscoopversie niet is overgedubbed. De dvd wel. Dat is Inderdaad ergerlijk. Ik vind de film nog steeds goed. Alleen al vanwege de cast en de realistische sfeer.

Aardige film, niet meer niet minder. Het feit dat er de hele tijd Engels wordt gesproken kost punten.

Ik heb de film 2 dagen geleden gezien. Deze film is gewoon GEWELDIG! Er wordt Engels gesproken in de film, dat maakt niet zoveel uit al was het beter geweest als er Frans & Duits gesproken werd. Engels natuurlijk ook, want de Amerikanen komen er ook invoor. De echte beelden die in de film gebruikt werden, werden goed gebruikt. Dat maakt de film veel beter dan hij zou zijn, zonder die beelden.

4.5*

Het onnodig Engels spreken kost bij mij al snel een half punt in de waardering, echt verschrikkelijk fout in mijn ogen.

Film nu voor de 2de keer gezien, super cast en een goede film met mooie beelden van Parijs : 3,5

mooie orginele beelden bedoel je denk ik?

Die scène waarin Bernard neergeschoten wordt terwijl zijn vriendin hem angstig zoekt tussen de mensenmassa is een van de mooiste die ik ooit gezien heb. Filmischer kan bijna niet. Cinematografisch sowieso zijn tijd best ver vooruit, volgens mij. Voor de rest af en toe wat te langdradig, en echt spannend of op een andere manier pakkend werd het zelden.

Dus Delon en Belmondo zijn ook jong geweest? Mooi ook hoe de oude beelden tussen de nieuwe zijn verwerkt. Jammer van de taal, ik blijf dat een minpunt vinden.

Rene Clement verzamelde een pak vedetten voor een mastodont van een film, uitsluitend om de Franse weerstand te verheerlijken en om de vreugde van de bevrijding van Parijs opnieuw te beleven.

Voor dit laatste gebruikte hij wat archiefmateriaal en dat is, samen met een aangrijpende deportatiescène, het beste van de film want zelden zo'n, flauwe, gekunstelde, onechte oorlogsfilm gezien.

Film zit vol van, niet voor mogelijk geachte, amateuristisch geschoten scènes die totaal onnatuurlijk overkomen en waarbij de acteurs alleen maar slagzinnen moeten uitkramen. Idioot om vast te stellen dat bekende spelers enige minuten in beeld komen voor wat flauwe cliché-gezegden.

Film staat niet in verhouding met de waarde van de mensen die er aan hebben meegeholpen.

Een ontgoocheling.

Vooral de beelden van Parijs waren prachtig in deze episch bedoelde verfilming van de bevrijding van de stad, anno 1944, met een zogenaamde all sterren cast. Helaas was het resultaat onevenwichtig en verwarrend en ontbrak vooral dramatische spanning en het gevoel van authenticiteit. Ook de personages kregen nauwelijks diepgang. Ik ergerde me aan het Engels met een zwaar accent dat door de "Fransen" en de "Duitsers" gesproken werd.

Van dik hout zaagt men planken "The Movie" erg schematisch opgezet. En toen, en toen, en toen. Saai.

Als oorlogsfilm ziet deze film van René Clement er erg amateuristisch uit. Dat verrast mij trouwens niet echt, want er is ook geen doorkomen aan het boek van het duo Collins – Lapierre, waarop de film gebaseerd is. Het beste deel van de film is het inlassen van originele opnamen. Ook de rondgang langs de diverse gedenkwaardige monumenten van Parijs is zeker de moeite waard.

Net als The Longest Day heeft ook deze film een meer dan indrukwekkende sterrenbezetting, met de kanttekening overigens dat de meeste bekende acteurs en actrices niet meer dan een cameo hebben.

What a waist of talent

Redelijk goede co-produktie waarin de voertaal (helaas) Frans is, nochtans begin het wel goed toen de Duitsers Duits spraken, maar na enkele zinnen was het dus gedaan en is alles in het Frans, ook de Amerikanen.

Wel heel wat bekende namen die in deze film opdraven, teveel om op te nomen, maar wie de film bekijkt zal er zelf wel de grootste namen uit kunnen halen.

Verder is het verhaal uiteraard gebaseerd op ware feiten wel goed gebracht, al zijn sommige dingen wel iets te veel in de verf gezet.

Maar ondanks de lange zin, bijna 3 uur heb ik me toch niet verveeld met deze film.

Vandaag te zien op TV > ARTE >20:15 uur

Vooral voor degenen die iets tegen de Franstalige versie hebben ..

In deze versie spreekt iedereen Duits

Zwak.

De beelden van Parijs en enkele originele oorlogs-documentatie fragmenten zijn wel de moeite waard.

Het acteerwerk is over het algemeen van een laag tot zeer laag niveau.

De vele cameo's zorgen niet voor een meerwaarde.

Sommige domme scènes irriteerden mij zelfs.

De enige acteur die echt iets van zijn rol weet te maken is Gert Fröbe.

Fijn dat ik die in zijn eigen taal hoorde spreken.

De man had vooraan op de poster mogen staan, maar ja, het is een Franse film, en de cast staat er in alfabetische volgorde op, met als gevolg dat Belmondo, geheel en al onterecht, als eerste genoemd werd.

Voor Fröbe 1,5*, en voor de rest 1* maakt 2,5* in totaal

Nu verbaas je me wel Brix .
Ik vond het een fijne film over de rol van het verzet in Parijs en de daaropvolgende bevrijding. Met twee grote kalibers aan het script (Gore Vidal en F.F. Coppola) kon het ook niet fout gaan. De archiefbeelden vond ik een mooie aanvulling bij de film zelf, vooral die vreugdebeelden op het einde. De strijd om Parijs was verder een ware stadsguerrilla. De casting was indrukwekkend, met ook Kirk Douglas, Anthony Perkins en Robert Stack die de revue passeren. Nu speelden inderdaad heel wat grote acteurs kleine rolletjes en is er niet echt een hoofdpersonage dat uit de verf komt. Clément gaf voorrang aan het historische verloop, zonder al te veel romantisering errond. Ik ben het dan ook wel eens dat je de film niet voor het acteerwerk moet bekijken.

De fantastische Fröbe als Von Choltitz valt nog het meest op. De Fransen erkenden ook dat hij hoe dan ook een positieve invloed heeft gehad, omdat hij het niet zag zitten om historische monumenten de lucht in te laten vliegen en Hitlers bevelen negeerde. Dat Parijs er vandaag nog zo authentiek uitziet en dat er geen bloedbad gekomen is wordt vaak aan Von Choltitz toegeschreven. De generaal werd door de geallieerden redelijk uit de wind gezet voor verdere vervolging en kreeg snel zijn vrijheid.

Ook enkele fijne scènes zoals die waarin een verzetsstrijder haar echtgenoot wil redden net voor zijn deportatie, de strijder Gallois die het commando gaat inlichten achter de frontlinie en het oud dametje dat haar thee drinkt terwijl Franse militairen vanuit haar flat enkele verschanste Nazi's in een parkje uitroken.