Nove Ospiti per un Delitto (1977)

Heb hem dan toch op de kop kunnen tikken met Engelse ondertitels maar ik kan aan pippo il buffone's uitstekende analyse weinig toevoegen. Begint inderdaad mager. De eerste 40 minuten wordt je als kijker maar één ervaring rijker, namelijk dat de personages antipathiek zijn en hun partner bedriegen. Maar dan wordt het menens als de eerste slachtoffers vallen. Vanaf dat moment zit de spanning er in zodat het toch nog boeiend wordt. Het script deed me naast aan Bava ook denken aan Agatha Christie's "And Then They Were None". Vooral de mannelijke cast presteerde goed. De soundtrack is mij niet echt opgevallen. Dank zij het veel betere tweede deel toch nog een onderhoudende giallo.

Gezellig familie-uitje naar een afgelegen eiland voor een ontspannende vakantie.

Pa en z'n piepjonge scharrel, twee zonen met hun vrouwen, zus met d'r hubby en dan nog de paranormaal begaafde tante die alle rampspoed aan voelt komen.

Kl*ten ... boot ook nog verdwenen en alle stelletjes doen het met elkaar in andere samenstelling dan bedoeld....da's dan ook zo de eerste helft en veel spannender wordt het dan ook nog niet.

In de tweede helft gaan we dan echt de tien...excuses negen negertjes doen en dat gaat er iets grover aan toe dan bij Agatha Christie.

Komen we toch nog uit op een mooie bodycount en valt er toch nog wat gezellig te raden naar de identiteit van de killer.

Kwam voorgesteld op YouTube, en dus eens gekeken, me verwachtend aan een And Then There Were None verhaal. M'n verwachting werd niet geheel ingelost, maar zag dan dat dit een Giallo betrof (met spaghettiwestern invloeden) en ben dus wel geïnteresseerd verder blijven kijken. Het mysterie is alleszins vrij simpel en door de opening kan je ook wel ongeveer raden wat er aan de hand is, en zelfs ook behoorlijk goed in te schatten hoe precies. Het leukste vond ik alle typische '70s prullaria zoals een soort dartboard waar je velcro-balletjes naar gooit, de perpetuum mobile dingen, enkele abstracte bordspellen en andere spelhebbedingen (dobbelsteen-bol bvb).

Geen topper, maar wel nog vermakelijk. En voor de liefhebber van '70s vrouwelijk schoon.