Quatermass 2 (1957)

A horrible enemy from the unknown strikes terror across the earth!

Ergens in 2011 was The Quatermass Xperiment uit 1955 mijn eerste kennismaking met Hammer. Een kennismaking die insloeg als een bom aangezien de film op een ruime 4* kon rekenen. Ik had meteen ook het vervolg aangeschaft (en wat later zelfs het derde deel) en gisteren kwam ik tot de conclusie dat ik de twee sequels nog steeds niet had gezien. Even getwijfeld om het eerste deel terug op te zetten, maar uiteindelijk voor de samenvatting op Wikipedia gegaan en dan hopen dat Quatermass 2 niet teveel op zijn voorganger inspeelde.

Dat gebeurt volgens mij ook niet en beide films zijn vrij makkelijk van elkaar te zien. Natuurlijk zijn er personages die wederkeren (als je de gebeurtenissen uit het eerste deel niet kent, dan snap je de initiële dialoog tussen Quatermass en Lomax niet), maar over het algemeen vrij makkelijk in te pikken dus. Quatermass 2, naar het schijnt de eerste Britse film waar het cijfer aan werd toegevoegd om duidelijk te maken dat het om een sequel ging terwijl het ook de laatste film was waar Hammer dit deed tot aan het recente Woman in Black 2, is een jaren '50 science-fiction film zoals je ze kunt verwachten. Wederom als in zijn voorganger een ietwat langzame introductie, maar dat is dan ook juist de kracht hier. Quatermass die alles zelf onderzoekt geeft net dat beetje extra suspense en hoewel de uiteindelijke alien niet bijzonder veel voorstelt, blijf ik het geheim houden wel een sterke zet vinden. De scène waar het bloed van McLeod (die door de alien gebruikt wordt als menselijke barrière) door de buizen naar beneden druppelt is erg simpel en toch bijzonder effectief.

Zowat de algemene tendens is dat Brian Donlevy een slechte Quatermass neerzet. Ik heb de originele reeksen nooit gezien, maar ik snap eerlijk gezegd niet wat er mis zou zijn aan Donlevy. Natuurlijk speelt hij een niet al te sympathiek personage, maar juist daarin is hij de moeite. Quatermass is arrogant, doet zijn eigen zin en laat zich niet zomaar kisten. John Longden neemt terug de rol van inspecteur Lomax op zich en hoewel het even duurt eer hij überhaupt in de film verschijnt, is de chemie met Donlevy snel op een goed niveau. Qua effecten blijft de film toch ook nog altijd overeind staan. Zeker naar het einde toe wordt alles uit de kast gehaald en bijna 60 jaar na de initiële release blijkt dat nog altijd doeltreffend te zijn.

Moet maar eens dringend werk gaan maken van het derde deel van de Quatermass reeks. Jammer genoeg niet meer onder regie van Val Guest en ook geen Brian Donlevy meer, maar ben wel benieuwd wat ze ervan maken. Deel 2 wordt als superieur aan zijn voorganger beschouwd. Zover zou ik niet willen gaan, maar het staat wel boven water dat het twee erg degelijke sci-fi flicks zijn.

4*

Aardige film waarin dokter Quatermass zijn ruimteproject van de grond probeert te krijgen. Dit tweede deel heeft een beter verhaal en is vooral een stuk mysterieuzer en is daardoor onderhoudender. Mede doordat het al ruim zestig jaar oud is, komt het soms wat knullig over.

Tweede film in Quatermass-trilogie van de Hammer-studio's is goed geschreven en geregisseerde SF-thriller over de pogingen van dr Quatermass [Brian Donlevy] om te onthullen dat een chemische fabriek feitelijk een dekmantel is voor een invasie van buitenaardse wezens die menselijke lichamen in bezit nemen om in de Aardse atmosfeer te kunnen leven. Daarmee zou je dit het Britse antwoord op 'Invasion Of The Body Snatchers' kunnen noemen, maar ondanks het feit dat de effecten onvermijdelijk wat gedateerd zijn is deze film nog steeds zeer onderhouden, zeker door goed acteerwerk, in het bijzonder van Donlevy in de titelrol. Regisseur Val Guest houdt de vaart er bovendien behoorlijk in waardoor deze film ondanks z'n technische beperkingen geen moment verveelt.

Dat deze film lijkt qua plot op Invasion of the Body Snatchers (1956) is misschien niet eens zo heel verwonderlijk, aangezien beide hun oorsprong vonden in 1955. (Area 51 en de geruchten over het bestaan van aliens) Deze film werd gebaseerd op de tweede reeks van de BBC-serie naar een boek van Nigel Kneale. En is tevens de tweede film over Professor Bernard Quatermass van Hammer-studio's.

Quatermass 2 is in veel opzichten een interessantere film dan zijn voorganger. Je ziet gemaskerde gewapende bewakers (de russen) en duistere regeringsfunctionarissen die niets goeds in zin hebben, en zelfs de lokale politie is betrokken in de samenzwering. Paranoia door de Koude Oorlog gecombineerd met angsten voor samenzwering van de overheid.

Wetenschappers van de Quatermass-ruimtemissie detecteren objecten die op het platteland neerkomen. Professor Quatermass (Brian Donlevy) gaat op onderzoek uit, naar wat die objecten zijn en ontdekt een enorm, geheim overheidscomplex. Hierdoor leek het einde wel wat weg te hebben van een soort James Bond-film. Al zijn de uiteindelijke effecten van de gigantische buitenaardse wezen, eerder charmant dan doeltreffend! Deze film is in vergelijking met The Quatermass Xperiment uit 1955 een veel donkerder en grimmiger met veel dood. Voor de jaren '50 zijn de scenes waarin; een arme ziel die na een val in prut in een monster veranderd en dood neervalt of de verontrustende impliciete dood, wanneer een pijp bloed druppelt. zelfs opvallend hard!

Over het geheel genomen wel een erg aangename film met een opwindend plot maar waar wel met een handicap doordat de Amerikaanse ster Brian Donlevy (scheen ook constant dronken te zijn) minder goed acteerwerk levert!

Classic Britse SF. Voor liefhebbers is dit natuurlijk geweldig. Deze vind ik zelfs misschien nog iets beter dan de voorganger. De verhaallijn verloopt spannend een heeft een prima climax. De creepy sfeer wordt in de hand gewerkt door de b&w fotografie, de Shell plant als locatie, de muziek van James Bernard … En natuurlijk de goeie acteerprestaties. Brian Donlevy is eigenlijk een onaangenaam man en dat draagt bij aan de sinistere ontmenselijkte sfeer. Vera Day krijgt hier één van haar eerste belangrijke rollen als het mooie meisje van dienst.