• 15.747 nieuwsartikelen
  • 177.962 films
  • 12.204 series
  • 33.972 seizoenen
  • 646.997 acteurs
  • 198.989 gebruikers
  • 9.370.979 stemmen
Avatar
 
banner banner

Delitto allo Specchio (1964)

Horror | 90 minuten
2,17 3 stemmen

Genre: Horror

Speelduur: 90 minuten

Alternatieve titels: Death on the Fourposter / Sexy Party

Oorsprong: Italië / Frankrijk

Geregisseerd door: Jean Josipovici en Ambrogio Molteni

Met onder meer: John Drew Barrymore, Gloria Milland en Luisa Rivelli

IMDb beoordeling: 5,0 (227)

Gesproken taal: Italiaans

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Delitto allo Specchio

Een aantal jonge mensen komt op het kasteel van een kennis bij elkaar voor een weekend groepsseks en een occult experiment. Een onverwachte Amerikaanse gast blijkt helderziend te zijn en voorspelt tijdens een spiritistische seance dreigend onheil. Een uur later wordt een van de vrouwen gewurgd gevonden.

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van pippo il buffone

pippo il buffone

  • 2745 berichten
  • 0 stemmen

Ze bestonden nog maar net : gialli...een jaar eerder was LRCST van Bava uitgekomen, maar die werd pas later en vrij willekeurig tot eerste giallo gebombardeerd. Er bestonden er natuurlijk meer, maar als "genre "bestond het in 64 in feite nog niet, dwz. de zgn. essentiële elementen ervan werden nog niet als zodanig herkend. Op film dan, niet in de literatuur. De titel - en dat zal misschien het internationale publiek deels zijn ontgaan- is in het origineel een duidelijke verwijzing naar assassinio allo specchio ( = the mirror crack'd ) van Agatha Christie, die amper 2 jaar eerder als giallo in boekvorm was verschenen, onderdeel van de legendarische pulp serie. Dus we kunnen de film zonder gewetensbezwaren een giallo noemen, zoals de meeste buffs ook doen.
Het eerste half uur lijkt eerder een musicarello dan een giallo te zijn : 10 jongmensen vermaken zich in Rome met muziek en dans, gaan daar mee verder als Lemoine/ Riccardo zijn buddies inviteert voor een verblijf in het voorvaderlijk castello. Het werd nog gezelliger, tot 2 ongenode gasten opduiken : Antonella Lualdi met er bijna uitspringende tieten, en haar vriendje Drew Barrymore- vader van- met not so great hair. Velen zitten duidelijk niet op haar te wachten, ze breekt het ijs door te cheerleaden in een groepsdans na eerder solo te hebben opgetreden in een dans die geinspireerd leek door die van Mangano in riso amaro- wel met geschoren oksels gelukkig ! Lualdi laat het ijs weer aangroeien door eerst- pre teeniehorror style zelfs- een langgerekte variant op truth or dare te spelen met haar slachtoffers. De al bedrukte stemming wordt er niet beter op als ze vervolgens DB uitnodigt om zijn telepathische gaven te demonstreren, en u raadt het al : in de toekomst leest hij louter onheil, er dreigt iets gruwelijks te gebeuren. Hij vlucht meteen weg, de rest lacht hem uit.
Het leek daarna alsnog gezellig te worden, helaas vindt men kort daarop het lijk van Lualdi- gewurgd schijnbaar, en het giallo/ whodunnit spelletje kan beginnen. Denken we anno nu, in feite is dit echter niet het begin van een serie slashings maar moeten we het met die ene moord - off screen dan nog - stellen, het onderzoek waarnaar de rest van de film vult.
Door zijn setting op 1 locatie + whodunnit gegeven een duidelijke voorloper van de 10 little niggahs type gialli, ook door de later verplichte introductie van de weinig verheffende , decadente stock characters en als besluit een verrassende twist na een hier wat te langgerekt red herring spelletje.
De setting in een kasteel zou zeker in 64 wat gothic invloeden moeten verraden, viel nogal wat tegen maar wat verwacht je met sets verzorgd door...Demofilo Fidani ! De regisseurs- ik weet niet wie wat regisseerde- houden het casual, ondanks de aanwezigheid van Freda fotograaf Masciocchi niet te flamboyant. De score van de Martino ook niet gotisch, eerder jazzy en passend bij een giallo.
In de cast naast reeds genoemden vooral mensen die- erg jong toen nog- niet heel veel verder zouden komen dan B- genrecinema, maar voor een film als deze goed genoeg. Chicks ok, maar Lualdi steelt de show. Barrymore een kwartier screentime ongeveer.
Is te zien dankzij de Engels gedubde DVR-R, een echt volwaardige release laat vooralsnog op zich wachten.