La Campana del Infierno (1973)

Een man wordt vrijgelaten uit de gevangenis en is uit op wraak, omdat zijn tante en nichtjes hem zijn erfenis wilden ontnemen.

Deze Spaanse horrorthriller is sfeervol gefilmd en creëert daarmee een bijzonder sfeertje. In het begin gebeurt er weinig, maar het latere verloop maakt veel goed. Bloed en bloot worden met mate gebruikt en dat maakt deze film geen doorsnee sleaze. Alleen acteerwerk is matig, maar het geheel is zeker aardig te noemen. Luguber detail is dat regisseur Claudio Guerín stierf tijdens de laatste opnamedag door van de kerktoren te vallen. Het geeft zo'n film als deze net een extra tintje mee...

Goed plot met zeker in het begin een aantal uitstekende practical jokes.

Niet verkeerd, maar nogal lang van draad. Wat mij betreft een kleine voldoende.

Toch wel een apart geinig filmpje waarin de hoofdrolspeler een aantal uitstekende practical jokes met zijn familie en kennissen uithaalt. Het verhaal kent wel een trage opbouw, maar heeft wel een toffe uitwerking. Zeker naar het einde toe wordt het duidelijk dat de labiele hoofdrolspeler toch nog zijn slag weet te slaan ondanks de sinistere plannen van zijn familie door zijn jokes. Luguber detail is dat regisseur tijdens de laatste opnamedag stierf door van de kerktoren te vallen. Het geeft de film een raar sfeertje door de aanwezige beginscène waarbij de kerkklok naar het dorp wordt gebracht en de andere scènes waar de kerk en de klok te zien zijn. 6/10

Best aardige thriller van Spaanse bodem. Een jongeman komt uit het gesticht, waar hij onterecht in is gekomen door toedoen van zijn tante en nichtjes (volgens mij?) - en dat vindt hij niet zo leuk natuurlijk. Het eerste uur is behoorlijk traag, met ook een paar rare scenes (zoals die scene bij het meer), al worden er nog wel een aantal aardige practical jokes uitgehaald en wat speldeprikjes uitgedeeld. In het laatste half uur gebeurt er alweer een stuk meer, al blijft de film qua naakt, gore en bloed erg bescheiden. Behalve dan een aantal uitgebreide slachthuisscenes. Ik vond de film ook nog wel wat warrig op momenten, zeker op het einde kon ik niet altijd plaatsen wat er nou precies aan de hand was. Alsnog, geen verkeerde film om eens meegepakt te hebben, ook vanwege de toch wel aardige sfeer.

Aardige euro-thriller. Jammer van de belachelijke laatste scène.

Vrij preuts qua naakt, wat best gek voelt terwijl de film geen enkele gêne heeft om vreselijke dierenslachting in beeld te brengen. Ik had op iets meer gehoopt, maar echt slecht was deze eurohorror evenmin. A Bell from Hell bouwt rustig op, maar gaat gedurende zijn 106 minuten nooit echt vervelen. De dierenslachtingen hadden van mij weggelaten mogen worden.

Regisseur Claudio Guerín viel op de laatste draaidag van de toren met de klok, waarbij hij om het leven kwam. De film werd daarna voltooid door Juan Antonio Bardem.

2,8*