The Alamo (2004)

Wat een ongelooflijke rukfilm. Van een dergelijke cast en een sterk uitgangspunt verwachtte ik toch een boeiende, enerverende film met veel actie (met name omdat de genreaanduiding op de dvd actie is, maar bovenstaande volstaat toch een stuk beter).

Alamo is traag, zit boordevol cliches, bevat matig acteerwerk en de beloofde actie is ver te zoeken. Leuk hoe Billy Bob Thornton van Davy Crockett een lulletje rozenwater maakt, terwijl dit figuur toch een van mijn jeugdhelden is. Enkel Dennis Quaid weet zich wat betreft acteerwerk staande te houden.

Praktisch iedere scene heeft wel een clichematige dialoog in zich, waar de Amerikaanse heroiek vanaf druipt. Oninteressante karakters maken Alamo tot een regelrechte draak. Gewoonweg kut!

Enige positieve waren de geluidseffecten van de kanonnen. Zonder 5.1 surround was dit een 0,5* geweest. Voor nu 1*

Deze film heeft twee kanten: Aan de ene kant ziet het er allemaal erg mooi uit: Prachtige beelden, kostuums, goede acteurs en flink veel drama en (iets minder) actie.

Nadeel is echter dat het naar mijn idee wat "overdone" is: De veel te dik opgezette muziek lijkt je haast te verplichten mee te leven met het verhaal.

Ook het acteren is in sommige gedeeltes zo verschrikkelijk heroïsch dat het je het idee gaat krijgen dat bv. David Crockett welhaast een boven de mens gesteld personage is.

Hoogtepunten voor mij waren:

-De rol van Santa Anna gespeeld door Emilio Echevarria; heerlijk hooghartig.

-Een rustig moment in de film waarin Davy Crockett uitlegt aan zijn kompanen waarom hij geen aardappels eet.

-Patrick Wilson die de rol van Lt. Col. Travis speelt. De man verandert gedurende de film van arrogant naar zijn onzekere en menselijke kant. Mooie rol, goede acteur.

De film zelf begint wat rommelig, alle personages komen meteen aan bod en het is even lastig te onthouden wie wie is en wat er nu eigenlijk aan de hand is.

Na het eerste halve uur komt de film meer op gang en kent mooi in beeld gebrachte actie.

Al met al een aardig verslag over de strijd rond de Alamo.

3,5*

Meer dan 2 uur lang clichématig, heroïsch, patriottisch redneck gezever met hier en daar een bloedige veldslag omlijst met sentimentele en bombastische muziek. Dappere helden en gemene vijanden. Het zou zo maar een film van Mel Gibson kunnen wezen

Beetje vreemde film die lichtelijk neigt naar een soort houding van witte suprematie, niet zo vreemd want de zuidelijk boeren wouden maar wat graag hun spotgoedkope arbeiders (lees slaven) houden maar dat zal nu niemand meer hardop zeggen.

Verder is het acteerwerk nogal slapjes en weinig geïnspireerd, te veel slap geouwehoer ook ipv actie.

Op zich ziet het er wel allemaal verzorgt uit, met mooie kostuums en goede locaties, spectaculaire wolkenluchten en veldslagen met veel vuur en explosies, goed 5.1 geluid bovendien. Het spoelt echter de wat rare nasmaak die ik van deze film heb overgehouden niet weg.

Geef mijn portie maar aan fikkie....

1*

De trailer laat veel anders zien. Dit was één van de eerste dingen die ik dacht nadat ik deze film had gezien. Toen The Alamo net uit was op dvd, dat weet ik niet meer kwam ik de trailer tegen. Een trailer met een spannend en actievol verhaal.

De film was toch wel anders. Het verhaal, niks op aan te merken, dat is The Alamo. De uitwerking ervan vond ik zwak. Het eerste uur gebeurt er vrijwel niets. Een paar kannonnen die worden afgevuurd maar daar blijft het bij. Zo kan ik dat fort ook wel verdedigen. In het tweede uur zien we iets meer actie maar reken ook niet op veel.

Even terug naar het begin, de film begint rommelig, er wordt van de ene personage naar de ander gesprongen en ook wordt er van de ene tijd naar de andere tijd gegaan. De film komt vervolgens langzaam op gang en er wordt (heel) veel gepraat. Telkens zat ik voor de tv van: wanneer gaat er nou is iets leuks gebeuren? Toch schoot het voor mij redelijk op waardoor de film wel makkelijk wegkeek.

De (paar) veldslagen zijn goed gefilmd en zien er mooi uit. Net als de kostuums. Verder is de film nogal heroïsch. Het acteren is slap, er zit weinig gevoel bij. Locaties zijn mooi en er zitten een aantal mooie scenes tussen zoals de vioolscene.

Jammer genoeg een zware tegenvaller, ik had wel een 3,5* film verwacht maar dat is het zeker niet. Als ik mezelf de vraag stel wat ik goed vond aan deze film zijn het maar die paar dingen die ik hierboven noem, samen zijn die goed voor 2,0*.

Een redelijke film...

Redelijk acteerwerk...

Geen spannend film!

Geen goed verhaal...

Helaas een slappe film...

Middelmatige western, rommelig en onevenwichtig. De cast is prima, maar de meeste personages worden nogal eendimensionaal uitgewerkt en de akteurs moeten het doen met nogal clichématige dialogen. Sporadisch komt de boel tot leven en visueel ziet alles er verzorgd uit, vooral in de aktiescenes, maar nergens wil de film echt spannend of zelfs maar boeiend worden.

Niet zo goed als het origineel onder regie van John Wayne nu met Billy Bob Thornton als Davy

Crocket. Visueel oogde het allemaal zeker niet onaardig, maar was ik vooral minder onder de

indruk van het acteerwerk in deze film.

Teleurstellend.

In de VS gaat dit geloof ik door voor een neutrale vertelling van wat daar gezien wordt als de nationale geschiedenis. Maar net zoals met alles wat met de VS te maken heeft is dat toch wel een tikje anders als je daar van een afstandje naar kijkt. Sowieso al is de Texaanse revolutie een wat merkwaardig iets, een voorloper op de Amerikaanse Burgeroorlog en voor een belangrijk deel ook alweer aangejaagd door de overtuiging dat slavernij noodzakelijk en natuurlijk zou zijn. Maar daarnaast ook domweg diefstal, landjepik voor gevorderden lijkt me een mooie omschrijving.

Met dat alles als startpunt zou je er toch een beetje op hopen dat een film over The Alamo een genuanceerd en gebalanceerd verhaal zou vertellen. Maar dat lukt kennelijk niet - of de wil er niet is, of het talent ontbreekt, of dat er teveel politieke agenda is, ik laat het er maar even bij. Overduidelijk is wel dat de problematiek tussen Mexico en de VS tot op vandaag doorduurt, gezien Trump's idiote plannen voor een muur, maar ook de voortdurende ellende met drugsmaffia en mensensmokkel - en ja, dat is vanzelf volledig aan de VS te wijten, het zijn tenslotte niet Mexicaanse pesos maar Amerikaanse dollars die daarvoor betalen.

Terug naar de film. De inleiding duurt veel en veel te lang, maar faalt volledig om de politieke en maatschappelijke context te schetsen. Haast knap om daar een uur of zo mee vol te krijgen en nog steeds geen behoorlijk beeld van de situatie te geven. En dan komt de belegering, maar die krijgt ook op geen enkele manier een lading of diepte. Terwijl de makers toch vrijwel het hele plot zo van deel 2 van LoTR hadden kunnen jatten - die was precies lang genoeg daarvoor in de bioscoop. Of, maar dat was kennelijk echt heel ver buiten het bereik van deze crew, ze hadden gewoon natuurlijk kunnen komen met een eigen benadering van hoe je zoiets in beeld brengt, en ons daarmee kunnen overdonderen. Wat ik al zei, ver buiten bereik.

En misschien is het basisprobleem behalve de onvoldoende crew ook wel dat dit stuk van de Amerikaanse geschiedenis gewoon domweg niet zo indrukwekkend is, als je alle feiten bij elkaar haalt en er nuchter naar kijkt. Wat het Franse Vreemdelingenlegioen in Mexico heeft beleefd is tien keer indrukwekkender dan dit stukje populistische propaganda van de conservatieve Amerikanen. Overhypet om maar te verhullen dat ze Texas, New Mexico, Arizona, en een groot deel van California gewoon van Mexico hebben ingepikt.

Het meest jammerlijk is dan nog wel dat de sterrencast - ik noem een Dennis Quaid, Billy Bob, Patrick Wilson, maar ook een cult held als Jason Patric gewoon op geen enkele manier een deuk in het spreekwoordelijke pakje boter krijgen. Tot en met de tenenkrommende eindscene met Billy Bob op de viool, wat een triestigheid.

Een mini film marathon afgetrapt gisteravond waar begonnen werd met deze The Alamo en daarmee een film waar ik toch wel een heel klein beetje iets van verwachten totdat ik de stemgemiddeldes zag en daar toch wel een beetje van schrok. En achteraf heb ik daar heel weinig aan toe te voegen en kan ik dat slechts bevestigen.

Zoals ik hier al las roept de film veel discussie op qua historische correctheid, schijnt de strijd rond Texas toch wel heel anders gegaan te zijn en heeft de kreet 'remember the Alamo' daardoor toch heel wat minder lading dan het voor de gemiddelde Amerikaan zal hebben. Maar goed zo zal ieder land zijn donkere kant hebben met misdaden, handel en onderdrukking. Desalniettemin kan The Alamo dan altijd nog een prima film zijn, maar helaas kwam dat er niet bepaald uit. Waar op niet, je hebt natuurlijk als basis een historische legende met namen als Crockett en Bowie die zondermeer tot de verbeelding spreken. Dan is er een cast die voor zich spreekt met Thornton, Wilson, Quaid en Patric waar vooral de laatste twee het niet zozeer van hun acteer kwaliteiten moeten hebben maar eerder omdat ze altijd aimabele gozers spelen.

Maar godallemachtig, wat wordt daar in het vervolg ontzettend weinig mee gedaan en wat een saaie onaansprekende film. De actie en oorlog die zo halverwege losbreekt is op zijn minst welkom en een punt waarop ik nog hoopvol ben dat het nog iets kan worden, maar helaas, de film staat dan al op zo'n grote achterstand dat zelfs de fraai gefilmde nachtelijke aanval geen soelaas meer biedt. Want de film is gewoon saai, het spreekt niet aan, de karakters zijn leeg en flets en dan duurt de film ook nog best lang waarop ik blij ben dat ik de aftiteling gehaald heb. Nee, dit was niet best of de legende nu gebaseerd is op een leugen of niet.