May (2002)

'' See me. See me. See me... ''

Ik heb hier veel verschillende verhalen over gehoord. De een noemde het een psychologisch drama, de ander een tragikomische horrorfilm. Ik vind het een mooie combinatie van beide. Heerlijke film die ook nog eens diepgang heeft, en o zo herkenbaar is. Iedereen kent of heeft wel eens een 'May' gekend.

May Dove Canady is dan ook een intrigerend personage. Ze is een eenzaam meisje dat hunkert naar liefde en vriendschap. Ze is een typisch meisje waar vaak overheen wordt gekeken. Gewoontjes, onopvallend, en een beetje vreemd. Het enige wat ze wil is er bij horen, gezien worden, geliefd worden. Communiceren kan ze niet, ze heeft geen idee hoe, en haar beste vriendin is een pop.

De eerste tien minuten zijn dan ook mooi neer gezet. Langzaamaan leer je May kennen en je ziet hoe erg ze haar best doet om gezien te worden door 'haar' perfecte man. Je begrijpt haar, je leeft met haar mee en je hoopt dat het meisje haar geluk vindt. De rest van de cast is ook perfect. De timide Adam Stubbs en de guitige Polly zijn evengoed interessante personages. Leuk om Anna Faris weer eens te zien. Zij is zwaar ondergewaardeerd en in mijn ogen een geweldige komedie-actrice. Ook in deze film is ze grappig en sexy.

Adam en May hebben duidelijk chemie met elkaar. De scène in het park, waar ze samen een broodje eten en praten over het dierenhospitaal, is een van de sterkste dialogen van de film. Indrukwekkende scène en mooi om te zien hoe ze helemaal op gaat in dat freaky verhaal. Niet alleen zij hebben chemie samen, ook May en Polly. Er hangt een licht lesbo-erotisch sfeertje en dat is interessant om te zien.

De transformatie van een verlegen muisje naar een koelbloedige killer is verbluffend. Het blijft geloofwaardig omdat je nog steeds naar dezelfde May kijkt en herinnert wordt aan hoe moeilijk zij het al die jaren heeft gehad, met anderen en met zichzelf. Ook Adam begrijp je. Hij heeft een meisje leren kennen, ze is anders dan andere, maar dat is leuk. Wanneer ze echter héél vreemd gedrag begint te vertonen beginnen bij hem alarmbellen te rinkelen, en niemand kan het hem kwalijk nemen dat hij de benen neemt.

De muziek en de geluidseffecten waren zeer treffend. Elke keer wanneer het glas van het kastje van de pop begon te breken, ging er een rilling over mijn rug. De scène waar het kastje in 1000 stukken valt en de blinde kinderen op handen en knieën zoeken naar de pop is dan ook waanzinnig. Ze glijdt steeds verder af en het loopt steeds meer uit de hand. Fenomenaal, alles klopt. Het script zit zo goed in elkaar en er is oog voor detail. Geweldige kills ook. Realistisch, niet te dik er bovenop.

Ja, ik mag wel concluderen dat ik zwaar onder de indruk ben. May is een vreemde, grappige, lieve, verdrietige, zorgwekkende en pakkende film. Het laat veel emoties bij je achter en het is prachtig om het personage May te bestuderen. Ze is een raar en verlegen kind, maar op een schattige en lieve manier. Ze zoekt perfecte in zichzelf en in andere mensen. Het is dan ook begrijpelijk dat ze op een gegeven moment breekt. Zelfs wanneer ze een psychotische gek wordt, leef je met haar mee en blijf je om haar geven. Ze is menselijk. May is een van de meest perfect opgebouwde films die ik ooit heb gezien. Subliem. Werkelijk subliem.

Ik hou er niet zo van als er duidelijke fouten in een film zitten. Bij May was dat in de eerste 5 minuten al het geval. Ik denk dan: 'Is het zou zoooo moeilijk voor de regisseur om te onthouden aan welk oog May een afwijking heeft?' Maar goed, ik kijk altijd films af, dus ook nu bleef ik braaf zitten.

Verder kwamen er gelukkig geen hele opvallende fouten meer in voor. Tenminste, ik heb er geen meer gezien. Het verhaal was erg goed. Fijn ook dat ze je uitgebreid kennis laten maken met May, zodat je ook echt mee gaat leven met haar. May is een ingetogen meisje. Ze is erg verlegen en leeft een beetje in haar eigen wereldje. Ik vond het bijzonder fascinerend om de karakterontwikkeling te zien.

De opbouw van het verhaal is erg goed. Zoals ik al zei ga je zo helemaal meeleven met May en dat is ook wel nodig om het effect te behalen wat de film aan het einde op me had. Als ik me niet zo had ingeleefd had het einde me niet zo geraakt. Het is een erg fijn einde. Natuurlijk had ik verwacht dat er iets ging gebeuren, maar wat precies dat wist ik niet. Ik vond het erg goed verzonnen en het pastte helemaal in het plaatje.

Het acteerwerk is super. Vooral Angela Bettis deed het erg goed. Het lijkt me een erg moeilijke rol om neer te zetten, maar ze doet het voortreffelijk. Verder moest ik bij het zien van Anna Faris meteen denken aan Scary Movie. Die gedachten waren gelukkig al snel voorbij toen ik zag dat ze wel degelijk kan acteren.

Jaja, fijn filmpje.

4*

Zorgvuldig gemaakt cult horrorfilmpje met een aantal memorabele scènes. Aardig acteerwerk en goeie sound ook en lekker suggestief geregisseerd.

Op elk potje past een dekseltje... behalve op May.

Het minste wat je kan zeggen over deze film is dat hij anders is dan de doorsnee meuk die we vandaag zo vaak voorgeschoteld krijgen. Maar of dat de film goed maakt? Nee, integendeel zelfs. Films als deze horen je een ongemakkelijk gevoel te bezorgen en May faalt daar in. De voornaamste reden hiervoor is dat het personage van May veel te sterk aangezet is, te overdreven, te geforceerd, te karikaturaal en daarom allerminst geloofwaardig is. Nu zal dat laatste misschien niet meteen de betrachting van McKee geweest zijn, maar als je als regisseur een portret van een disfunctioneel individu wil maken, is enige subtiliteit en context (die hier volledig ontbreekt) toch op zijn plaats. Tenzij je de komische toer opgaat natuurlijk, echter, dat is ook hier niet het geval, want hoewel er best wat gekke scènes passeren heb ik geen enkele keer moeten lachen. Vervelend geacteerd trouwens, dus dat helpt ook al niet, net zoals de saaie soundtrack.

Maar goed, de reden waarom deze films me aanspreken is omdat ze toch een veelbelovend concept bevatten en omdat er toch ergens een diepere laag vervlecht met symboliek in schuilt. Bijvoorbeeld die poster van Argento's Opera die getoond wordt, een film over oogverminking en voyeurisme, niet toevallig gezien het luie oog van May. Of de bij McKee weerkerende thema's zoals dierenmishandeling en homoseksualiteit. Hij is een regisseur die vermoedelijk wel een eigen stem heeft, maar er wat mij betreft totaal niet in slaagt deze te laten doorklinken in zijn beeldtaal. Kortom, ik heb mijn twijfels bij zijn intenties, net zoals ik die eerder deze week bij The Woman had.

Deze eens te pakken gekregen, maar 'k wist eigenlijk niet wat te verwachten. Opvallend was deze op z'n minst. 'k dacht een horrorfilm te zien te krijgen, maar dit was niet echt het geval. Het is een beetje een mengeling van drama, komedie, thriller en horror. De film moet het vooral hebben van de cast en dan vooral de hoofdrolspeelster. Een erg vreemd meisje, maar wel goed gekozen.

Het verhaal wist me ook wel te bekoren en 'k was wel benieuwd hoe het verder zou evolueren. Door de speelduur zat er genoeg vaart in het het verhaal om de volledige speelduur te boeien.

Zeker geen standaard film, maar 'k vond hem zeker niet slecht.

Aparte film.

Ik weet eigelijk niet wat ik hier van moet denken, ik moet wel zeggen dat ik me toch redelijk vermaakt heb met deze film.

Wat ik ook zag is dat eigenlijk bijna allee soort Genre's er in zitten wat ik wel erg leuk vond aan deze film, Zoals drama, romantiek, thriller ,horror en een beetje comedy.

Tja de film was toch wel het kijken waard.

3,0*

Zwakke "horror" film... er gebeurd weinig schokkends of beter gezegd het wordt allemaal niet erg schokkend in beeld gebracht. Ook weinig opbouwende spanning en geen creepy sfeer. Wel een vreemde sfeer, maar dat komt vooral door het rare gedrag van May / Angela Bettis.. die opzich wel goed acteerde, maar ook zorgde voor een traag tempo van de film.

Rare film, geen spanning, zeer traag allemaal. Volgens mij heeft de regisseur zijn eigen botte fantasieën proberen te verwezenlijken d.m.v. deze weird film

Carrie-achtige psycho horror.

Veel te traag en soms zelf vrij saai.

Naar het einde toe betert het wel maar is het vrij donker gefilmd.

Niet zo me'n ding.

2*

Aardig horrordrama dat volledig gedragen wordt door Angela Bettis. Ook al vind ik haar bloedirritant, ze acteert wel overtuigend een compleet geïsoleerde weirdo. Extra vermelding waard is Anna Faris, die voor eeuwing het Scary Movie-imago met zich meedraagt, maar hier een sexy lesbienne speelt. Leuk!

Lucky McKee begint met een uur drama waarin we moeizame relaties zien tussen May en haar omstanders. May is extreem weird waardoor de film een nare sfeer krijgt met af en toe een zwartkomische noot. Ik zat vaak met plaatsvervangende schaamte te kijken naar het gedrag van de volslagen krankzinninge May. Toch duurt het best lang voordat je als gorehound aan je trekken komt.

In het slot gaat May dan eindelijk los als zelfverzekerde poppenknutselaar. De moorden zijn clean en classy, maar toch bloederig. Disturbing einde ook, maar in het algemeen een vrij doorsnee filmpje.

Uitstekende film waarin een wat eigenaardig meisje op zoek is naar liefde. Alhoewel er zeker wel horror-elementen in de film zitten en het geheel ook een verontrustende sfeer heeft, is dit toch meer een tragisch liefdesverhaal. Een boeiend hoofdpersonage dat valt of staat bij de invulling, maar gelukkig slaagt Angela Bettis hier glansrijk in.

Wat. Een. Heer. Lijke. Film. Hele knappe sfeer. En echt weergaloos geacteerd door Angela Bettis. Ze trekt je echt naar haar toe. Althans; mij. May. Poeh. Genre? Geen idee. De film is horror-achtig, maar niet echt horror. De film is ook thriller-achtig, maar geen thriller. De film haalt uit beide genres net het juiste. Zeer blij verrast. Ik typte overigens zojuist May op mijn telefoon er daar maakte mijn woordenboek Amy van. Nu ben ik wel een beetje bang.

Haha, freakshooowwww

'If you can't find a friend, make one'
Familie van die kleermaker uit silence of the lambs?

aanzienlijk eigenzinnige film.

Kijk niet voor de horror / gore,,,er zitten wat kleine gory scene's in maar stelt niet veel voor.

het is wel eigenaardig,neemt de tijd,maar allemaal net iets te veel.

het keek aardig weg,,maar op het ( overigens wel heel even gore achtige ) einde heb je vooral zoiets: waar heb ik nu naar gekeken. ??

geen dikke voldoende.

Deed me een beetje denken aan Extincion, die tien jaar later was gemaakt. Met name het campy manier van filmen en de abstracte goedkope shots... maar ook de inhoud. En het is uiteindelijk wel een knap werkje.

Al is de aanloop nog wel een beetje traagjes, maar de observatie van May is er weer zo'n een waarbij je al weet dat er iets niet aan de haak is met dit meiske. Zeker niet wanneer ze verliefd raakt op Adam... eveneens ook wel een mannetje met duistere fantasieën. Soort zoekt soort zou je haast denken... of toch meer? Jawel... May is ergens in haar jeugd geraakt om het feit dat ze die (enge) pop die ze voor haar 6 jarige verjaardag heeft gekregen, niet uit de glazen doos mag halen van haar ouders omdat dat ongeluk brengt... Dus zoekt ze een plaatsvervanger. Dit loopt, heel langzaam, maar zeer zeker uit tot een behoorlijke sicke, verknipte en macabre voorstelling. De sfeer van de film word ook steeds grimmiger en donkerder en doet je daarbij het trage begin vergeten.

Ook die ene zwart-witfilm die Adam samen met May bekijkt (weet de titel niet) is er eentje die in je hoofd blijft zitten.

Al met al is dit een geslaagde body horrorfilm geworden. Overduidelijk voor een krats gemaakt maar wel zeker te doen voor een horrorfan.

3,5*

See that which is unseen

May is een aardige drama/horror titel, die de hoge verwachtingen bij mij niet helemaal weet waar te maken. Daarbij was het trage verloop nog niet eens het grootste probleem. Een aantal ongelukkige en ongeloofwaardige momenten waren dat wel. Allereerst wil May schokken, en gaat daarbij in de slotscène volledig over de schreef. Dat May instabiel is kan niet missen, maar haar eigen oog uitsteken met een schaar?!? Het was net iets te ongeloofwaardig.Waarom de ogen dan niet bij een ander halen als ze dat ook met alle andere lichaamsdelen had gedaan?

Het slechtste moment zat echter net daarvoor, en dat is hoe de pop kapot gaat. heel ongelukkig en vooral ook amateuristisch gefilmd. Totaal niet in verhouding met de rest van de film.
De pop die kapot ging leek er ook heel geforceerd ingestopt omdat dit nodig was om May te laten springen. in mijn optiek had dit beter gedaan kunnen worden.

Voor het nu lijkt of ik de hele film alleen maar af kan branden wil ik ook even de positieve punten benoemen. De film word immers niet voor niks alsnog met een voldoende beoordeeld. Goed aan May vond ik de personages, en ook vond ik het goed dat er de tijd werd genomen om iets op te bouwen in plaats van simpelweg te vervallen in goedkoop horror ''amusement''. De meeste shots waren erg goed gedaan, en de hoofdrolspeelster kon zowel een heel sociaal onhandig meisje neerzetten, als in een later stadium, koelbloedige moordenaar die helemaal de weg kwijt is. Met name dit zorgt er voor dat ik de positieve recensies rondom deze titel wel kan begrijpen.

Toch had ik May wel wat beter verwacht. Hoewel ik een voorstander ben voor het tijd nemen van een verhaal vond ik wel dat het tempo soms net iets te laag lag en had er soms wel meer mogen gebeuren (niet per definitie op horror gebied). Ook had ik graag wel meer achtergrond gezien in de opvoeding van May,en in hoeverre dit haar beïnvloed heeft tot de persoon die ze nu is.

Flawless is May in mijn ogen dus zeker niet, maar in ieder geval zijn er ook slechtere manieren om je avond in te vullen.

3,0*

Verreweg het beste van de film was hoofdrolspeelster Angela Bettis (May) Niet iedereen zal haar verschijning kunnen bekoren maar hoe zij haar rol vertolkt door tussen schattigheid en kwaadaardigheid te zweven vond ik zelf erg genietbaar. Ze was sympathiek maar tegelijkertijd ook afstotend. Net als Carrie (een rol die Bettis ook heeft gespeeld in de tv-versie ervan) is haar verhaal het verhaal van een buitenstaander. Ze heeft op jonge leeftijd geen vrienden dus geef haar moeder haar “Suzy" een pop in een glazen kastje. Met als bijkomend advies; “If you can’t find a friend, make one.”
Om toch even bij dat Frankenstein thema te blijven want het is ook een beetje van toepassing op de film zelf. De film voelt soms nogal aan elkaar geplakt te zijn van ideeën. Hierdoor lijkt niet alles evengoed als één geheel. Daarnaast is het natuurlijk geen verrassing dat er iets mis moet gaan, en dat blijft helaas net iets te lang uit. Ondanks zijn onvolkomenheden (of juist dankzij) is dit wel een erg fijne film, die helaas net te weinig gruwel-heden bezat om echt te schokken.

Fijne psychologische horror met heel behoorlijke gory uitwassen.

Heerlijk toch hoe een film, waarin de verhaallijn traag verloopt en waarin behalve een paar verontrustende scènes ogenschijnlijk weinig spannends gebeurt, uiteindelijk een stadium weet te bereiken waarin je als kijker ongemerkt toch stijf bent gaan staan van de spanning. Hoe is dat mogelijk. Ik doe een uitleggerige en lichtelijk dramatische poging.

De opbouw is rustig. Een kennismakingsrondje. Hoofdpersonage May is wel wat vreemd, maar lijkt de boel goed onder controle te hebben. Het gemene onbegrip dat de wereld over haar uitstort maakt dat er inlevende en sympathieke gevoelens voor de miskende zielepoot loskomen. Als kijker zweer je onmiddelijk onvoorwaardelijke trouw aan de onzekere, sociaal onhandige maar ook humoristische hoofdpersoon. Die gevoelens blijken hardnekkig.

Als in de loop van de film de gedragingen van May steeds minder connectie met de realiteit krijgen en een graadje meer bizar worden, blijft ze toch de zielepoot naar wie de sympathie uitgaat. Het gaat wel wat moeizamer, want haar schild van onschuld loopt hier en daar een deukje op. Er ontstaan barstjes. Een paar stevige hick-ups van wantrouwen zaaien wat verwarring. Er gaan wat alarmbelletjes af, maar de steun en sympathie voor haar personage blijven stevig overeind. Hoe fout en hoe verbazingwekkend.

Geweldig hoe de film erin slaagt om de kijker (gewillig of onwillig) een loyale deelgenoot te maken in de bizarre acties van May. Dat vereist subtiel invretend filmwerk en een geloofwaardige acteerprestatie van Angela Bettis, die het ene moment heel knap een creep speelt en dat in het volgende shot heel knap al niet meer is.

Bij mij als kijker werd alle vaste grond onder mijn voeten zorgvuldig weggeslagen. Is ze zielig of niet zielig? Creep of onbegrepen? Dader of slachtoffer? Het zijn hersenspinsels die tijdens en na het kijken van de film heerlijk sudderen.

Fijne film.

Lekker herkenbaar McKee! Hier zie je al verrassend vroeg een filmmaker met een eigen stempel. Compleet bizarre, zwart-komische personages + een zieke (genre-eigen) draai aan het bekende weirdo/outcast verhaal. Wel jammer dat de snedige inhoud weinig steun krijgt van het visuele -hoewel zijn films zeker een stijgende lijn tonen op dat vlak- want dat had het nog net dat beetje extra sfeer mee kunnen geven. Blijft een beetje een steriele bedoeling nu. Gelukkig staat daar een ijzersterke rol van Bettis tegenover en een smakelijk grotesque einde.

Leek me wel een film voor mij, maar viel toch wat tegen. Hele lange aanloop van een uur voor de horror begint.

Daarna gaat het snel en is de film zo voorbij.

Wat wel goed was het verhaal van eenzaamheid. Dat krijgt hier een mooie wenidng en het einde is dan het meest doeltreffend.

May lijkt meer een montage van scènes waarbij een meisje wanhopig probeert om erbij te horen dan een vloeiende film. Ze is schattig en zelfs aardig. Ondanks de horror en de gruwelen die ze later veroorzaakt lijkt ze allesbehalve een villain. Het is moeilijk om er geen sympathie voor te hebben. toch als ik het op horror moet beoordelen vind ik het net te braaf en te tragikomisch, zwarte humor. Wel een twisted einde waardoor ik dan toch nog aan een kleine 3* geraak.

Vrij zwak.

Helaas, dit is uiteindelijk niet echt iets geworden, en al helemaal niet mijn soort film. Helaas, vanwege de draft, toch maar afgekeken en dat had van mij ook niet gehoeven, maar uiteindelijk kan ik toch maar een stem geven hieraan.

Bettis doet het niet slecht, maar ik hou niet van ongemakkelijke gesprekken tussen 2 mensen, en al helemaal niet zoals het hier aan toe gaat. Het ongemakkelijke gevoel dat ik ervan krijg is gewoon niks voor mij, en daarmee was het er dus moeilijk doorheen komen.

Maar uiteindelijk is het de hele film lang. Het eerste uur is romantiek-achtig met komedie en creepy elementen en niet altijd even vlot. Ik begon al te zuchten bij minuut 17, maar gelukkig kwam er later wat vaart en gore in de film waarmee het allemaal wat makkelijker ging.

Helaas niet veel beter, want slechts helemaal in het einde vond ik hem echt "ok". Voor de rest was dit een behoorlijk stompzinnige film die nergens echt uit de verf leek te komen. Zodra Bettis de gedaante van de pop aanneemt zit er wat humor in maar niet echt iets wat ik nu serieus kan nemen of om kan lachen.

Wel leuk dat Faris even op kwam dagen, maar uiteindelijk vond ik dit maar een zwakke en dommige bedoeling. Wel hard moeten lachen om die dokter die slecht Engels spreekt, daar had ik uren naar kunnen kijken. Maar ja, daar blijft het dan wel een beetje bij.

Een drietal horrorfilms uitgekozen voor een gezamenlijke filmavond. Nadat the Terrifier ons behoorlijk, aangenaam had verrast, waren we helemaal in de stemming voor de volgende, deze May. Ook die was ons aanbevolen om zijn veel besproken expliciete bloederigheid, maar we hadden al gauw door dat het 'n geheel ander type film was. Oh jeetje, slow burn!!! Ik probeer dit populaire en zeer gewaardeerde sub-genre onder de horrorfilms te vermijden als transvetten, voornamelijk omdat mijn conclusie toch weer elke keer hetzelfde is. Ik zeg hier nergens dat deze film slecht is, ik vind het bij nader inzien zelfs knap dat je een film zo kunt maken, oprecht. We lagen op bed en geen van twee had zin om overeind te komen en de film wat door te spoelen, dus de eerste 60 min hebben we nog gezien dat ons erg vermoeide en bovendien vond vriendinlief die girl-to-girl actie en de vele (oog)rimpels van Angela Bettis niet nodig om te zien, die constant lang en van dichtbij in focus kwam. Ik kon me trouwens ook niet voorstellen dat zij tijdens productie 29 jaar zou zijn? Wat?! Na dit eerste uur smeekte ze me om hem af te slingeren en hadden we ook geen zin meer in die laatste filmkeus van de avond. Of deze film nog wat zou worden? Wie weet? Waar zijn de bloederige momenten die ons waren beloofd, misschien in de laatste tien minuten, of laatste vijf minuten, nog minder? Ik kan me goed vinden in veel van reacties onder films van dit sub-genre (over traagheid), waaronder ook een leuke die ik heb gelezen bij VVitch. Kijk de trailer dan heb je alles gezien, haha vond ik een goeie.

Maf filmpje die het voor mij van het laatste half uur moest hebben want dat eerste uur vond ik vrij boring. Dat die May niet helemaal bij het volle verstand was dat kon je van mijlenver al aan voelen komen. Het laatste half uur ging madam ook helemaal los en die killings waren best wel gaaf. Het had voor mij best wel goorder gemogen. Ik vind het altijd wel mooi om te zien als een dame - een moordlustige psychopate om het zo maar eens uit te drukken - meerdere dames om zeep helpt. Dus met het laatste half uur kwam ik dus best wel aan mijn trekken maar helemaal geslaagd vind ik deze film toch niet. Daarvoor vind ik - ik zeg het nogmaals - het eerste uur gewoon te saai.

3,0*

zwakke hap, niet echt mijn ding

Wat een heerlijke horror comedy.

May is een film die ik nooit zelf zou kijken, maar na aanraden toch een kans heb gegeven. En wat ben ik daar blij om.

De film heeft een onbehaaglijke ondertoon en enkele erg ludieke camerashots. De soundtrack is creepy en past perfect bij wat er zich allemaal afspeelt. Anna Faris zie ik altijd graag spelen, zelfs in haar slechtste films. De ster van de avond is echter Angela Bettis in de titelrol.

De enige downfall van May is het iets te oninteressant middenstuk. Ik begrijp dat het nodig is om de finale effectiever te maken, maar het werd me iets te eentonig na een tijd.

Al bij al een erg fijne film die ik ook verder kan aanraden.

Naar aanleiding van eerdere reactie van joolstein mbt regisseur Lucky McKee, heb ik hier al heel lang 'May' (2002) en 'The Woods' (2006) op mn Plex staan.

Bij deze met May begonnen en ja meer dan intrigerende film moet ik zeggen. Er zit heel wat in deze film, er heerste zalig sfeertje, duister, morbide, maar ook een bepaalde zwarte humor en tegelijk weer wtf gevoel. En ondank May's morbide plan, blijft er voor mij, op een of andere manier soort onschuld en compassie over haar heen hangen. Ook de opbouw van begin tot eind is echt wel sterk gedaan. En het einde was de max. Ik denk dat ik ook fan ben van Lucky McKee.

Dikke 8/10 voor deze bijna verloren parel.

Nu The Woods nog.

Ik had deze film blind aangeschaft omdat Second Sight m uitgay in een prachtige blu ray editie.

Vond May in het begin een wat vervelend karakter. Kon er weinig mee. Gelukkig werd het het laatste half uur nog een aardige horrirfilm, maar uiteindelijk te weinig bijzonder.

Krappe 3,5