May (2002)

'' See me. See me. See me... ''

Ik heb hier veel verschillende verhalen over gehoord. De een noemde het een psychologisch drama, de ander een tragikomische horrorfilm. Ik vind het een mooie combinatie van beide. Heerlijke film die ook nog eens diepgang heeft, en o zo herkenbaar is. Iedereen kent of heeft wel eens een 'May' gekend.

May Dove Canady is dan ook een intrigerend personage. Ze is een eenzaam meisje dat hunkert naar liefde en vriendschap. Ze is een typisch meisje waar vaak overheen wordt gekeken. Gewoontjes, onopvallend, en een beetje vreemd. Het enige wat ze wil is er bij horen, gezien worden, geliefd worden. Communiceren kan ze niet, ze heeft geen idee hoe, en haar beste vriendin is een pop.

De eerste tien minuten zijn dan ook mooi neer gezet. Langzaamaan leer je May kennen en je ziet hoe erg ze haar best doet om gezien te worden door 'haar' perfecte man. Je begrijpt haar, je leeft met haar mee en je hoopt dat het meisje haar geluk vindt. De rest van de cast is ook perfect. De timide Adam Stubbs en de guitige Polly zijn evengoed interessante personages. Leuk om Anna Faris weer eens te zien. Zij is zwaar ondergewaardeerd en in mijn ogen een geweldige komedie-actrice. Ook in deze film is ze grappig en sexy.

Adam en May hebben duidelijk chemie met elkaar. De scène in het park, waar ze samen een broodje eten en praten over het dierenhospitaal, is een van de sterkste dialogen van de film. Indrukwekkende scène en mooi om te zien hoe ze helemaal op gaat in dat freaky verhaal. Niet alleen zij hebben chemie samen, ook May en Polly. Er hangt een licht lesbo-erotisch sfeertje en dat is interessant om te zien.

De transformatie van een verlegen muisje naar een koelbloedige killer is verbluffend. Het blijft geloofwaardig omdat je nog steeds naar dezelfde May kijkt en herinnert wordt aan hoe moeilijk zij het al die jaren heeft gehad, met anderen en met zichzelf. Ook Adam begrijp je. Hij heeft een meisje leren kennen, ze is anders dan andere, maar dat is leuk. Wanneer ze echter héél vreemd gedrag begint te vertonen beginnen bij hem alarmbellen te rinkelen, en niemand kan het hem kwalijk nemen dat hij de benen neemt.

De muziek en de geluidseffecten waren zeer treffend. Elke keer wanneer het glas van het kastje van de pop begon te breken, ging er een rilling over mijn rug. De scène waar het kastje in 1000 stukken valt en de blinde kinderen op handen en knieën zoeken naar de pop is dan ook waanzinnig. Ze glijdt steeds verder af en het loopt steeds meer uit de hand. Fenomenaal, alles klopt. Het script zit zo goed in elkaar en er is oog voor detail. Geweldige kills ook. Realistisch, niet te dik er bovenop.

Ja, ik mag wel concluderen dat ik zwaar onder de indruk ben. May is een vreemde, grappige, lieve, verdrietige, zorgwekkende en pakkende film. Het laat veel emoties bij je achter en het is prachtig om het personage May te bestuderen. Ze is een raar en verlegen kind, maar op een schattige en lieve manier. Ze zoekt perfecte in zichzelf en in andere mensen. Het is dan ook begrijpelijk dat ze op een gegeven moment breekt. Zelfs wanneer ze een psychotische gek wordt, leef je met haar mee en blijf je om haar geven. Ze is menselijk. May is een van de meest perfect opgebouwde films die ik ooit heb gezien. Subliem. Werkelijk subliem.

Ik hou er niet zo van als er duidelijke fouten in een film zitten. Bij May was dat in de eerste 5 minuten al het geval. Ik denk dan: 'Is het zou zoooo moeilijk voor de regisseur om te onthouden aan welk oog May een afwijking heeft?' Maar goed, ik kijk altijd films af, dus ook nu bleef ik braaf zitten.

Verder kwamen er gelukkig geen hele opvallende fouten meer in voor. Tenminste, ik heb er geen meer gezien. Het verhaal was erg goed. Fijn ook dat ze je uitgebreid kennis laten maken met May, zodat je ook echt mee gaat leven met haar. May is een ingetogen meisje. Ze is erg verlegen en leeft een beetje in haar eigen wereldje. Ik vond het bijzonder fascinerend om de karakterontwikkeling te zien.

De opbouw van het verhaal is erg goed. Zoals ik al zei ga je zo helemaal meeleven met May en dat is ook wel nodig om het effect te behalen wat de film aan het einde op me had. Als ik me niet zo had ingeleefd had het einde me niet zo geraakt. Het is een erg fijn einde. Natuurlijk had ik verwacht dat er iets ging gebeuren, maar wat precies dat wist ik niet. Ik vond het erg goed verzonnen en het pastte helemaal in het plaatje.

Het acteerwerk is super. Vooral Angela Bettis deed het erg goed. Het lijkt me een erg moeilijke rol om neer te zetten, maar ze doet het voortreffelijk. Verder moest ik bij het zien van Anna Faris meteen denken aan Scary Movie. Die gedachten waren gelukkig al snel voorbij toen ik zag dat ze wel degelijk kan acteren.

Jaja, fijn filmpje.

4*

Zorgvuldig gemaakt cult horrorfilmpje met een aantal memorabele scènes. Aardig acteerwerk en goeie sound ook en lekker suggestief geregisseerd.