Anything Else (2003)

Zeer fijne typische Woody Allen film. Het is een beetje wennen dat Biggs Allen's eigen vertrouwde rol een beetje heeft overgenomen in deze film, terwijl Allen zelf meer een bijfiguur is, maar uiteindelijk doet hij dat vrij aardig.

Leuke film, waar elke scene een mooie, bruisende beleving is met goeie acteerprestaties, mooie shots en leuke dialogen. Alleen jammer dat de film er niet in slaagt om op het even welk gebied dan ook maar uit te blinken. 't Is een allemaal wel leuk en goed gedaan, maar daar blijft het dan ook bij. Nergens wist de film mij echt te pakken, maar vervelen deed hij alleszins. Zeer goeie film om rustig op een avond te zien, als je op zoek bent naar niet al te zware kost.

3.5*

Dertig jaar later heeft Woody Allen dan niet de hoofdrol in z'n eigen film maar gelukkig vind hij enkele nieuwe jonge 'talenten' die de tragische boodschap van hoe moeilijk Allen's liefdesleven wel niet is willen doorgeven. Absoluut iedereen praat weer exact zoals Woody Allen, iedereen heeft weer dezelfde uitgesproken relationele perikelen, we zitten weer in hetzelfde Allenesque New York en we zien weer de oude vertrouwde Allenesque shots.

Hoe leuk is een zelfparodie?

Allen-film met één van zijn laagste gemiddeldes, maar volledig onterecht. Deze film veegt wat mij betreft de vloer aan met bijvoorbeeld Match point en Vicky Cristina Barcelona, die veel beter zijn gewaardeerd. Van begin tot eind zeer vermakelijk, Ricci als overtuigende bitch en Biggs verrast vriend en vijand door zo natuurlijk over te komen in een Woody Allen-film. En Allen zelf kan zijn frustraties weer lekker botvieren in de door hem zo geliefde rol als door de wol geverfde excentriekeling die continu levenswijsheden uit zijn mouw schudt.

Toevallig tijdens het zappen tegenaan gelopen en achteraf blij toe.

Leuke film met goed acteerwerk en lekker scherpe dialogen overgoten met cynisme. Woody Allen zet weer een typische praatgrage semi filosoof neer die zegt wat hij denkt en hierdoor de film zijn humor geeft. Biggs, die ik eigenlijk alleen maar als irritante oversekste sukkel ken, verraste me door in een redelijk serieuze rol geloofwaardig over te komen. Ricci was goed en ook DeVito speelt een rol die op z'n lijf geschreven is.

Zeker niet Allen's beste maar zeker erg vermakelijk. De poster hier is inderdaad niet representatief en doet de film geen eer aan.

3*

Deze film is eigenlijk niet echt goed, maar heeft toch een bepaalde charme waar je niet onderuit komt. Je hoopt gewoon vurig dat de hoofdpersoon(Biggs, die het verrassend goed doet) uiteindelijk goed terechtkomt en gelukkig wordt. Allen zelf ik ook weer eens lekker grappig en Ricci heeft het typische vrouwelijke dat Allen graag ziet in zijn films.

Een vermakelijke Allen film, al zakt het niveau soms een klein beetje in.

Jason Biggs is een acteur, die je van tevoren niet zo snel in een film van Allen zou verwachten, tenminste ik vond het in ieder geval een opvallende keuze. Achteraf gezien moet ik concluderen dat Allen het toch redelijk goed heeft zien en in Biggs een jongere acteur heeft gevonden, die hier zijn jongere ik in kan spelen. Biggs doet het verrassend goed en speelt op een losse en naturelle manier een sympathieke man, die ik zijn geluk op een gegeven moment wel gunde. Zijn spel met Ricci is de moeite waard, al vond ik de chemie tussen de twee dan wel weer iets minder.

Allen zelf heeft een grote bijrol als drukpratende oude man, die over alles en nog wat wel een mening heeft en dat vaak brengt, voorzien van een hoop cynisme. Allen vervalt dan vaak in herhaling in zijn films, maar toch blijft het vaak wel vermakelijk om te zien. Ook Anything Else is dat, al wordt het niveau en de dialogen nooit echt heel hoogstaand.

Voor mij was het in ieder geval een prima zondagavondfilmpje. Leuk, luchtig, niet al te zwaar en vermakelijk genoeg om de tijd gemakkelijk door te komen.

3,0*

Jason Biggs heeft duidelijk goed naar Woody gekeken, want hij speelt de rol uitstekend, en precies zoals Woody zelf altijd was - en is.

Het begint allemaal hoogst vermakelijk en grappig. Ongeveer op het midden van de film worden dingen wat irrelevant, en de film komt er nooit meer helemáál bovenop, hoewel het heel de speelduur wel voldoende blijft. Het is qua verhaal een vrij normale romkom, er gebeurt weinig speciaals, maar Allen's script en uitspraken maken het uiteraard weer het aanzien waard.

De rol van de moeder van Amanda was overigens overbodig en slecht. Het praten naar de camera voegde ook weinig toe. Doe het óf consequenter, of gewoon helemaal niet.

Verder prima, leuke grapjes, leuke hoofdrollen, leuke tussendoorfilm. Snap weinig van het gemiddelde hier. Waarschijnlijk komt het 'verkeerde' publiek erop af door die afgrijselijke filmposter.

ruime 3,5*, 7,5/10

Er was een tijd dat ik niets moest hebben van Woody Allen films. Ik vond het toch vooral een hoop geouwehoer over relaties en ik heb dan ook vele jaren geen Woody Allen films meer gezien. De laatste paar maanden heb ik er echter weer een aantal gezien en heb ik toch wel een grote bewondering gekregen voor de filmmaker Woody Allen. Hij heeft een heel herkenbare stijl en, ondanks het vele geouwehoer over relaties, zijn z'n films toch vaak verrassend origineel en boeiend. Inmiddels is het geouwehoer over relaties ook heel herkenbaar geworden voor me, en kan ik me er veel beter bij inleven. En aangezien de man nog vele vele andere films gemaakt heeft, heb ik mij voorgenomen dat ik er zoveel mogelijk van wil zien. En dit is de eerste van die grote groep films die ik nog ga bekijken. En ik hoop maar dat dit inderdaad een mindere film van hem was, want bij het zien van deze film kreeg ik bijna weer het gevoel alsof ik weer terug bij af ben. Dit is inderdaad een film met veel geouwehoer over relaties en helaas verder niets. Ik hoop maar dat er niet al te veel van dit soort teleurstellingen gaan komen bij het zien van de rest van de films.

Mijn eerste Allen. Ik moet eerlijk toegeven dat ik nooit een interesse heb gehad in de man zijn werk.

Sinds '82 bijna jaarlijks een film uitbrengen is best indrukwekkend te noemen, maar dat hoeft niet te betekenen dat het dan ook meteen goed is.

Ik snap de gedachte achter deze film wel, maar de uitvoering is niet geweldig. Biggs' karakter word op een gegeven moment gewoon net wat te zeurderig en Ricci's personage neigt soms ook naar het irritante. Het personage van Allen zelf is dan wel weer vermakelijk, maar daar is ook alles mee gezegd.

Het verhaal kabbelt maar wat voort zonder dat er echt noemenswaardige scenes of gebeurtenissen plaatsvinden. Dit maakt deze film naar mijn mening wat langdradig en soms gewoonweg saai.

De filosofische gedachte achter het verhaal kan ik wel waarderen, maar de uitwerking vind ik matig.