Intolerable Cruelty (2003)

Het was inderdaad een beetje een teleurstelling. Clooney en Zeta-Jones hadden weliswaar enorm veel chemistry, maar helaas gaf het script hen bitter weinig te doen. Gelukkig werd het nooit echt vervelend, en leveren de Coens alsnog een luchtige, ontspannende komedie af. Maar het is écht wel een tussendoortje.

3 sterren

Ben niet zo'n grote Coen-fan als de meeste hier, dus ik hoefde me er niet over te ergeren dat het niet zo enorm bijzonder was.

Vermakelijk daarentegen was het wel. Paar keer erg hard moeten lachen, volgens mij ook wel een film die beter kan worden na herziening: er zitten veel kleine grapjes en subtiliteiten in.

Het is trouwens opmerkelijk hoe iedereen erover valt dat dit niet echt een bizarre Coen-film is. Veel 'normale' bioscoopgangers kennen de Coens en hun stijl waarschijnlijk niet eens. Zij verwachten een normale romantische komedie met Clooney en Zeta Jones. Wat dat betreft komen ook zij bedrogen uit, want er zit een veel te bizarre ondertoon en vage typetjes in de film die ze maar 'raar' zullen vinden. De Coens kunnen het dus eigenlijk bij geen enkel kijkerspubliek goed doen .

Het is al gelijk de openingsscene met Rush die de toon zet voor de film. Voor de rest heel veel waanzinnig vreemde en grappige karakters, zoals ik al gewend ben in een film van de Coen Brothers. Afgezien van de romance was de film ook niet echt heel voorspelbaar naar mijn mening (wat normaal gesproken naturlijk prue formule werkje is). Clooney en Jones vormen een geweldig duo in deze film. Viel mij wel op dat een bepaalde clue erg op een ander recente film leek (waar ik de naam niet van ga zeggen). 4 sterren

mee eens. en om onze meningen kracht bij te zetten Freud, zal ik een kort stukje schrijven over de geweldige dingen, die slechts enkelen in deze film schijnen te zien.

de verwijzingen naar andere Coen films zijn weer legio. een paar voorbeelden:
- Clooney die net als in O Brother....., weer met zijn uiterlijk bezig is. ditmaal met zijn tanden.
- het haar van Clooney dat hier juist vaker niet goed zit.
- Thornton die i.t.t. the Man Who Wasn't There belachelijk veel praat.

kom ik meteen op de acteerprestaties. Jones voldoet alleen. mede gezien haar schoonheid is dat voldoende. Thornton is zoals altijd goed en hij zou in elke andere film de show stelen. ware het niet dat er te veel geweldige bijrollen waren van erg goede acteurs en de aanwezigheid van Clooney om dat toe te laten. Clooney is voortreffelijk. zijn gezichtsuitdrukkingen (vaak verbaasd) zijn geweldig. de snelle, spitse dialogen komen van zijn tong af, alsof hij in een vorig leven daadwerkelijk advocaat is geweest.

zoals na tien minuten waarin hij de 'gedupeerde' (je weet wel; die vrouw die vreemd ging met de zwembadspullenverkoper, ondanks dat ze geen zwembad hebben) uit de openingsscène over de vloer heeft.
Clooney: 'your husband was waving your gun arround all this time'.
vrouw: 'it was his gun.'
Clooney: ' and we'll have it back for you'.

ik had het over bijrollen. bijrollen van acteurs die bizarre typetjes spelen zoals;
- the senior partner
- de baron
- Mrs. Gutman (de vrouw op hoge leeftijd, die onderworpen werd aan de perverse sexspelletjes van haar man)
- fuzzy joe
- tjoek tjoek

er zijn zoveel leuke scènes. voorbeeld: de door vrienden van mij bekritiseerde scène, waarin Clooney een staande ovatie krijgt. dergelijke misselijkmakende scènes in romantische komedies en zulks, wordt hier compleet belachelijk gemaakt. het is een bijeenkomst voor echtscheidingsadvocaten in Vegas, nota bene genaamd 'NOMAN'. hij krijgt high fives van de andere advocaten, waarna hij zijn assistent in de armen valt met de woorden 'I love you'.

de beste scène is in haar (zijn) huis. met de grappigste zelfmoord allertijden. zo. hebben we de kenmerkende briljante scène uit een Coen film ook weer gehad.

de voorlaatste scène is misschien wat cliché maar ook weer met een knipoog. Clooney en Jones zoenen, terwijl de advocaat van Jones vlucht met de huwelijksevoorwaarden het kantoor uit.

na dit gezegd te hebben is het mij een compleet raadsel waarom deze film niet zo mogen doorgaan als ‘gewoonweg weer een goede film van de Coen’s'. heb hem voor de zekerheid maar verhoogd naar 4,5 sterren.

Ondanks de typische en bizarre "Coen-dingen" in de film is dit toch niet meer dan de gemiddelde 'leuke' Hollywood film. De broertjes kunnen beter; laten we hopen dat ze niet echt de 'verkeerde' kant op gaan. 3*

Ik heb deze onlangs nog eens opnieuw gezien, en weer is het me opgevallen: dit is inderdaad een beetje een standaard verhaaltje, maar het is verfilmd met zoveel enthousiasme dat het daar ver bovenuit stijgt. De hele film getuigt van een superieur gevoel voor ironie, en is bovendien ongelooflijk grappig, op de meest fijnzinnige manier. Ik wil hier geen meesterwerk van maken, maar het is écht wel een keigoede film, die ver boven de gemiddelde 'leuke' Hollywood film staat.

Aardig filmpje wel, George Clooney is erg leuk als gladde echtscheiding advocaat en Catherine Zeta Jones is alleen maar mooi aanwezig maar doet dat wel met volledige overtuiging. De film is mooi geschoten het is duidelijk dat er meer aandacht is besteed aan het camerawerk dan gewoonlijk is bij dit genre films.
Er zitten een paar erg leuke scenes en personages in. Een van de leukste vind ik toch als Gus Petch met zijn maatjes tijdens de pauze van een football wedstrijd zijn eigen geschoten werk aan het bekijken zijn.
Maar de film had hier en daar van mij ook best wel wat scherper mogen zijn. Zo heb ik het idee dat ze Hollywoods "Rich and Famous" op de hak willen nemen maar daar slaagt de film mijns inziens maar gedeeltelijk in.
Kortom aardig vermaak voor een genre wat niet echt mijn favoriete genre is toch 3*

In mijn missie om alle films van de Coen-broertjes te zien, was het gisteravond de beurt aan Intolerable Cruelty. De film begon veelbelovend, en moest erg lachen om de maffe personages. Helaas was de tweede helft van de film een stuk minder, en het verhaal ging wat mij betreft compleet de verkeerde kant op. Het werd steeds meer de "gewone" romantische komedie, en dat strookt met de eerste helft van de film, en met de Coen-stijl, waar ik zo van hou. Het werd me een beetje te zoetsappig allemaal. Het was niet "Cruel" genoeg. Nog drie Coen-films te gaan nu. 3*

Mijn negende Coen film, filmmakers waar ik maar geen genoeg van kan krijgen. En ook met Intolerable Cruelty is weer genieten van geweldige momenten, erg grappige personages en hilarische dialogen. Clooney en Zeta-Jones spelen prima en zoals in de meeste Coen films stikt de film ook van de geweldige bijrollen (van o.a. Geoffrey Rush, Billy Bob Thornton, Paul Adelstein, Bruce Campbell). Maar vooral Richard Jenkins was hilarisch als advocaat Freddy Bender. Intolerable Cruelty is misschien niets vergeleken met de Coen meesterwerken als O Brother, Fargo of Lebowski, maar desondanks is ook deze film 100 minuten lang topvermaak. Eén van de leukste romkoms die ik heb gezien.

3,5 sterren.

Oh ja, en die zelfmoord van Wheezy Joe was echt geweldig.

De minste Coen tot dusverre (The Ladykillers moet ik nog zien). Niet erg grappig en vooral weinig memorabel. De broertjes maken altijd van die leuke films die net eventjes anders zijn, en IC heeft te weinig van dat soort bizarre momenten. 2 sterretjes is dan ook alles wat ik kan geven.

Inderdaad leuke film, maar typisch een film die door zoveel regisseurs gemaakt zou kunnen zijn.

De film mist vileiniteit om echt scherp uit de hoek te komen, daarvoor zijn de ontwikkelingen tussen Zeta Jones en Clooney te zoetsappig. Echt nergens maken beiden elkaar het leven echt zuur.

Als feel good komedie doet de film het beter. Dat is met name te danken aan de vele leuke kenmerkende Coen typetjes. Het is allemaal zeer leuk om naar te kijken, maar ook niet meer dan dat.

Toch blijven er een paar geweldige scènes inzitten. Met name het begin was grappig en het moment dat een huurmoordenaar zijn inhaleerapparaat verwisselt met zijn pistool . Dat was dan wel weer echte, subtiele ouderwetse Coen - humor. Jammer genoeg ontbreken meer van zulke scènes. Dikke 3,5* Omdat de typetjes weer erg goed op dreef zijn.

Dubbel gevoel.

Enerzijds vond ik de Coen typetjes binnen een gewone comedy als dit eigenlijk veel beter werken. Ze leuken een wat saai en beproefd geheel serieus op. In hun meer typische film blijven de Coens op volle gas vaak in tweede of derde versnelling hangen.

Anderzijds blijft het wel erg luchtig met een sentimenteel einde waar ik dan weer niet op zat te wachten. Vond Clooney toch wel weer aardig, rest van de cast was leuk om langs te zien komen (zeker zo'n Billy Bob Thornton, hoe klein z'n rolletje ook).

Hoogtepunt van de film was Herb, heerlijk personage. Luchtiger en minder geforceerd vooral. Personages werkten beter in deze setting, maar de film voelt wat te losjes aan. Wel vermakelijk, zoals de meeste Coen films. Iets echt bijzonders hebben ze nog steeds niet op hun naam jammer genoeg.

2.5*

Ik vond die knipoog niet echt boeiend. Vond dat bij Hudsucker ook al niet. IC blijft gewoon een romantische komedie met een slap einde, intended of niet. Het begon aardig, er zitten enkele leuke personages tussen (Weazy Joe!!) en enkele mindere (dat hulpje.....). Verder wat leuke grapjes, de Coen stempel is duidelijk. Toch een mindere uit hun oeuvre.

Ik vond de film niet echt grappig. Deze film had of iets satiriser moeten zijn of gewoon helemaal romantisch. Maar nu zweeft het er tussenin waardoor het gewoon net niet is.

Maar een paar grappige stukjes: het moment dat Marylin de pre-nub doorscheurt op haar huwelijk met Howard, de reactie van Miles was wel grappig en het moment dat de huurmoordenaar zijn inhalator en zijn revolver door elkaar haalt. Maar daar blijft het ook bij.

Veruit de minste van Coen doordat het allemaal nogal braafjes en mainstream blijft, maar ik vond Clooney wel goed in zijn rol zitten.

Hij is één van de acteurs die ik de laatste tijd meer en meer begin te waarderen.

Helemaal eens met Chuck Norris, maar het was gewoon een vermakelijke Coen film. Ik ben bezig om hun collectie te bekijken (mede dankzij die DVD box van de FRS, anyone?) En dit was zeker een van de mindere, maar nog steeds een intiligentere en betere komedie dan de gemiddelde.

Deze film wist me totaal niet te boeien.. ik vond het niet grappig, niet romantisch.. eerder 'storend'. Ik vind Clooney sowieso al niet prettig om naar te kijken, maar na een half uur had ik er dan ook genoeg van.

Geen overdreven komedie maar gewoon een lekkere, rustige film om te kijken. Af en toe zijn zulke films heerlijk!!!!

Toch weer leuk zo'n Coen, inmiddels de vijfde alweer, en alle vijf staan ze op 3*, je kan Joel Coen dus wel een zekerheidje noemen. Deze film kijkt onwijs gemakkelijk weg, met een glimlach hier en daar. Het is een grappig plotje met een aantal leuke wendingen. Ook alle personages zijn sterk, zelfs Zeta-Jones. Verder heeft de film niet veel meer om het lijf. 3,0*

Eén van de mindere films van de Coens, maar toch zeker een leuk tussendoortje. George Clooney is uitstekend bezig en zelfs Zeta Jones vond ik prima werk afleveren. De chemie tussen de twee is ook prima. De zoveelste samenwerking van de Coens met zowel componist Carter Burwell als cinematograaf Roger Deakins werkt weer prima. Prima camerawerk vooral van de laatstgenoemde.

Voor de rest nooit écht bijzonder, maar wel erg vermakelijk. Een paar keer een dikke glimlach, een paar leuke wendingen en een aantal erg leuke scénes. Vooral de eerste scéne met Geoffrey Rush die zijn vrouw betrapt en die gast die zijn inhaler verwisselt met z'n pistool en dus zichzelf afknald waren erg leuk. De Coens stellen eigenlijk nooit teleur, ook deze film was weer prima te pruimen. Voldoende.

Aardige film met een voorspelbaar einde, maar de tussentijdse ontwikkelingen zijn vermakelijk en verrassend. Clooney, Zeta-Jones en de rest doen het leuk, hoewel redelijk inwisselbaar voor mijn gevoel, op Clooney misschien na. Alleen het personage van zijn collega-advocaat begon wat te irriteren, deed me ook teveel denken aan het hulpje van de rijke Lebowski.

Het grappigste vind ik eigenlijk het concept waarin het wereldje van de echtscheidingsadvocaten, het materialisme en het trouwen-voor-het-geld op de hak worden genomen. Gaf wel aanleiding voor een paar leuke wendinkjes.

Toch heb ik niet echt kunnen lachen zoals bij hun andere comedies, te weinig grappige dialogen en situaties. Visueel en soundtrack verder weinig verheffend, maar wel clean zoals je mag verwachten van de Coens.

Eigenlijk is het in alle opzichten net een stuk minder dan hun andere comedies, maar wel onderhoudend genoeg (tot nu toe de minste van de elf Coens die ik heb gezien).

3,0 - 3,5*

De draak wordt goed gestoken met vrouwen die enkel op geld uit zijn maar voor de rest is dit veel te mager.

Ik was er al een tijdje bang voor maar hier is de film waar de Joel & Ethan Coen de mist in gaan. De keuze tussen een blockbuster of toch de Coen elementen viel blijkbaar zo zwaar dat ze het snel even gemixt hebben. De film past wel in de setting (locaties en decors zijn mooi aangekleed) maar verder komt het niet.

**

Leuker dan verwacht, zeker het eerste uur. Daarna verandert de toon van de film en gaat het in mijn ogen wat mis.

Vooral Clooney draagt deze prent met zijn hilarische blikken en idiote opmerkingen. Zeer grappig, maar de rest van de cast komt wat mij betreft een beetje minder uit de verf.

In de schermerzone tussen 2,5 en 3*

Leuke komedie, maar zeker niet de beste van de Coen Brothers, dit komt mede dankzij een minder laatste gedeelte van de film.
Clooney is zoals altijd een toppertje, Zeta Jones heeft me echter het meest van m'n stoel geblazen deze keer. Wat ziet zij er ongelofelijk sexy uit in deze film zeg, oogverblindend mooi. Verder is zij perfect gecast in haar rol.
Verder is het eerste uur uiterst komisch, veel grappige momenten. Met als hoogtepunt het dialoog tussen Rex, Clooney en z'n assistent vlak voor de hoorzitting, heerlijke droogheid. Deed me echt denken aan Police Squad en Airplane qua niveau. Ik houd daar echt van. Ook de ontwikkelingen waren grappig en vermaakten me meer dan prima.

Tot het moment kwam dat Clooney en Zeta-Jones trouwden, wat een ongelofelijk domme, naïve zet vond ik dat zeg. Je weet gelijk al wel dat daar problemen van komen. Ik vond dit toch wel een groot hekelpunt, ook het overdreven zoete gedoe de vele minuten die volgden pasten totaal niet in het beeld van het 1e uur van de film.
De muzieksoundtrack is eigenlijk stilletjes aan mij voorbij gegaan, niet zo bijzonder dus.

Intolerable is een zeer vermakelijke komedie, maar vooral het eerste uur. Wie van de zoete romantische verhaallijnen houdt wordt ook op z'n wenken bediend in het laatste half uur, mij deed het echter vrij weinig.

3*

Misschien op een wat grote doelgroep gericht dan andere Coenfilms (al vind ik sommige recente knallers van de Coens, zoals No Country for Old Men, ook behoorlijk mainstream, niks mis mee in mijn ogen), maar het blijft grappig. Leuke personages, grappige ontwikkelingen in het verhaal, een paar geinige uitspraken. Het is totaal niet te vergelijken met zoetsappige romantische komedies die nu vaak in de bioscopen draaien. En een romantische komedie met een echtscheidingsadvocaat, ik vond het wel leuk bedacht,

3,5*

Net te pruimen romcom.

Dit komt vooral door het degelijke plot. Het einde bevat enkele twists die voor wat komische noten zorgden.

Voorts niet te veel zoeken, gewoon proberen te amuseren. Mij lukte het bij momenten.

George Clooney haalt nog nipt een voldoende. Catherine Zeta-Jones vind ik een slechte actrice, en ook hier overtuigt ze niet, maar ze is uiteraard een prachtige vrouw, dus is er toch iets positiefs. BB Thornton doet het goed.

Degelijk geheel, maar zeker niet het beste wat de Coens te bieden hebben. Maar ik denk wel dat ze dit zelf als tussendoortje beschouwden.

Nipte 3

Coen light. Jammer, want zo komt een, in potentie sterke, rol als die van Clooney niet helemaal tot zijn recht. De Coens lijken zich heel erg in te houden en in dit geval wil dat niet helemaal werken. De openingsscène moet toch wel de slapste zijn van alle Coen films. Ongeïnspireerd en makkelijk.

3*

Heel middelmatig. Slap verhaaltje dat nergens echt leuk wordt met als dieptepunt het slapstick-achtig gedoe met de huurmoordenaar. Bovendien wordt er zeer matig geacteerd. Snel vergeten.

Leuke romantische komedie met een hoop zwarte humor.

Het voelt hier en daar een beetje aan als een tussendoortje, en de film mist op sommige punten net datgene op een topfilm te zijn, maar leuk vermaak is het absoluut. George Clooney speelt een leuke vlotte rol als de gladde echtscheidingsadvocaat. Zeta-Jones is een goede tegenspeelster, qua rol bijna net zo intelligent en de scènes met Clooney samen zijn meestal erg goed.

Gelukkig zijn hier ook een aantal leuke bijrollen. Vooral Billy Bob Thornton is erg goed als drukke prater, maar ook Geoffrey Rush is grappig als een soapproducent, wiens carrière behoorlijk in het slop is geraakt. De scène, waarbij een astmatische huurmoordenaar per ongeluk zelfmoord pleegt, is echt ontzettend hilarisch en toen zat ik echt hardop te lachen.

Zo geweldig scherpals daar wordt het verder nergens, maar wel is het zo’n film waarbij ik bijna de gehele speelduur met een glimlach heb zitten kijken.

3,5*

“In today's cynical world, it's so hard to take that great leap of faith aboard the ship of love and caring.”

Leuke film vol absurde humor, over the top personages en een verhaal dat alle kanten op gaat. De Coen broers weten altijd wel een wereld te creëren waarin ze al hun fantasie kunnen loslaten. Vooral het eerste uur zit vol met spitsvondige dialogen, absurde situaties en een rariteitenkabinet aan personages. Op alle goed manieren.

Clooney past perfect in deze wereld en ook zijn sidekick Adelstein is erg goed op dreef. Zeta-Jones heeft eigenlijk de wat normalere rol, maar vooral in haar scènes met Clooney komt ze tot leven en sprankelt ze. Een mooie chemie hebben die twee. Ook de bijpersonages zijn soms hilarisch. In het tweede gedeelte wordt het een beetje een rommeltje, en verliest de film dat speciale tintje dat het eerste uur zo vermakelijk maakte. Het wordt wat serieuzer en het drama komt om de hoek kijken. Gelukkig eindigt de film wel erg sterk. Een Coen film waar je, zeker in het eerste gedeelte, met een glimlach naar zit te kijken.