Baby Boy (2001)

Ontzettend goede film!

De reacties begrijp ik enigszins, al schrok ik even van de negativiteit... De film kan opgevat worden als een simpele film over schreeuwende chicks en schietende negers, maar dan zie je inderdaad zoals Jordy zegt het punt niet. Uiteraard kom ik niet uit de USA en is mijn situatie anders, maar ik heb toch ergens wel recht van spreken om te zeggen dat ik de film levensecht vond omdat ik me er ontzettend goed in kon verplaatsen.. Ik voelde de emoties alsof ik ze zelf (weer) beleefde.

Misschien zou ik de film niet goed vinden als ik niet iets vergelijkbaars mee zou hebben gemaakt, maar voor nu kan ik alleen maar zeggen dat ik de film intens en goed vond.

Uitstekende film over een jongeman die nog bij z'n moeder woont, maar al wel vader is van twee kinderen. Eén van de betere films van John Singleton die het eigentijdse leven van de jonge, zwarte man onder de loep neemt. Ditmaal focust de film zich niet op het geweld, maar op de relaties. De personages komen allemaal goed uit de verf, ook mede dankzij het goede acteerwerk.

Regisseur John Singleton is absoluut de juiste man voor dit soort omgevingen, maar verslikt zich met Baby Boy in een hopeloos onsympathiek, kinderachtig hoofdpersonage dat een kleine 130 minuten de tijd krijgt om de kijker te overtuigen dat hij niet een heel slecht persoon is. Vervolgens slagen al die minuten er maar niet in om daadwerkelijk te beklijven, buiten enkele aparte beelden en redelijk acteerwerk. Eindeloos lang ben je als kijker getuige van grenzeloos domme personages die zichzelf steeds verder in de problemen werken en amper de moeite nemen om er weer uit te klimmen. Al dat gedoe neemt bovendien de aandacht weg die naar diverse maatschappijkritische inslagen had kunnen gaan. Nu is het vooral een halfbakken geheel met een boeiende achtergrond en niet heel veel meer.

Hier en daar een lachje, af en toe ook enig medeleven, maar me vooral heel erg zitten ergeren aan het constante geroep en gebruik van allerhande krachttermen en uiteindelijk ook een gevoel van "tja, waar ging dit nu eigenlijk allemaal over?" Ja, een jongeman die ondanks papa van 2 kinderen bij 2 verschillende vrouwen nog thuis (bij een moeder die zelf tienermama was) woont en zijn verantwoordelijkheid niet neemt. Maar door zijn gespierd lijf nog tig dames zwanger kan maken als hij zou willen. Tegelijk. Ook al is hij nog maar 20 met dus al kind van 5 en nog een tweede. Deert blijkbaar zeer weinig.

En ze nemen ook nog liever een bedriegende man dan een slaande man (crimineel lijken ze allemaal wel). Want blijkbaar zijn dat de opties en single blijven tot zich iets deftiger aandient ook geen optie. Zo een films maken me gewoon helemaal niet vrolijk en doen het me als een hopeloze wereld aanvoelen. Als dat de bedoeling was, dan proficiat, het is gelukt. En ja, ik neem aan dat het er hier en daar gewoon nogal zo aan toe gaat. Hoe sneu ook. Maar ik trek me meer op aan hoopvolle dingen dan aan dergelijke 'rauwe werkelijkheid'.