The Bling Ring (2013)

Een "mwah" film, het is niet heel slecht maar ook niet geweldig goed.

Ik vind Emma Watson niet gepast in deze film, op 1 of andere manier komt zij totaal niet over, de rest doet het redelijk.

Ik denk dat er wel meer in had gezeten, maar helaas.

“America has this sick fascination with the Bonnie and Clyde kind of thing.”

Marc (The Bling Ring, 2013)

Fans kunnen zo ver gaan in het hebben van imaginaire relaties met hun idolen die de dunne lijn bewandelen tussen waarderen en stalken. The Bling Ring vertelt het verhaal van vijf tieners, geobsedeerd door de wereld van de Hollywood sterren. Met behulp van Google Maps en agenda's op hun sociale netwerk pagina's, lukt het hen in te breken in de sterren hun villa's. Door nadien te pronken met hun kostbare bezitten, krijgen ze als het ware toegang tot een deel van de materiële persoonlijkheid van hun idolen. Ironisch genoeg, behalen ze uit hun criminele daden zelf wat beroemdheid op deze manier. Amerikaanse populaire cultuur op zijn best.

Meer weten over de invloed van hyperrealistische rolmodellen?

When hyperrealism gets real in 2013: Spring Breakers, Pain & Gain and The Bling Ring - The Filmtransition

Een film die zichzelf vooral verkoopt door de naam van Watson en niet door de film zelf of zelfs de naam van de regisseur Sofia Coppola. Dat zegt veel over het doelpubliek dat het wil bereiken, of de kwaliteit van de film. Het begint nochtans goed, maar vervalt dan in een voorspelbaar ritme. Achter de glitter en glammer verwacht je toch enige uitwerking van de personages, maar dat komt er nooit van. Zelfs geen voorspelbare rise & fall in dit verhaal. Hier had ongetwijfeld veel meer in gezeten...

Tsa veel spullen en geen alarm systeem. oordeel zelf.
Niet bijzonder.

Bladerend door de meningen onder Coppola's vijf films valt het me op dat ze stuk voor stuk in flinke mate "hate it or love it" zijn, waarbij "de dochter van" door de critici vaak wordt weggezet als pretentieus en/of leeg. Ik ben het daar niet mee eens. Coppola geeft vooral de kijker veel reden tot zelf nadenken, waarbij ze die "leegtes" invult met haar kenmerkende warme, mooie platen.

The Bling Ring, ongetwijfeld de meest verkeerd begrepen film van 2013, is wat dat betreft een echte Coppola. Een inhoudelijk zeer lege, oninteressante prent, maar wel opzettelijk zo gemaakt. De film is namelijk net zo inhoudsloos als de niet-fictieve karakters zelf, waarmee hij aanzet tot nadenken. Toegegeven, dat is niet de allermoeilijkste taak voor een regisseur, maar doordat Sofia wederom haar prachtige beelden en kleurgebruik (mooi om te zien hoe de kleuren steeds grauwer worden naarmate het net zich sluit rondom de personages) toepast, blijft The Bling Ring ondanks het repetitieve verhaal de volle rit zeer aangenaam om naar te kijken en hield hij goed stand in mijn jaarlijst van 2013.

The Bling Ring komt zeker niet in de buurt van Lost In Translation, maar staat in mijn lijst wel net zo hoog als Somewhere. Love it.

Matige Misdaad / Drama over een stel tieners (voornamelijk vrouwelijk), welke me hier en daar qua uitvoering wat deed denken aan de misdaadfilm "Spring Breakers" welke ook over vrouwelijke tieners ging. Die film is echter een stuk beter dan deze en eigenlijk ook totaal anders.

Het verhaal (niet echt slecht gevonden) kon me eigenlijk van begin af aan niet echt bekoren en hetzelfde geldt voor de uitvoering. Door het vele jonge vrouwelijke schoon (inclusief de oudere Leslie Mann die ik altijd leuk vindt om te zien) kreeg ik wel nooit de neiging om naar iets anders te gaan kijken. Het waren overigens wel vervelende en oninteressante tieners en die Rebecca (gespeeld door Katie Chang) en Nicki (gespeeld door Emma Watson) hadden ze ook niet allemaal op een rijtje.

Het is overigens wel leuk gedaan dat de beroemdheden waar ze bij inbreken (overigens op een niet al te slimme manier) ook echte bestaande beroemdheden zijn zoals o.a. Paris Hilton (wat heeft ze toch grote schoenen, maat 44, als ze haar enorme schoenencollectie zien ), Lindsay Lohan en Megan Fox. Hoe de film zal eindigen is natuurlijk best voorspelbaar, want zoals gezegd deden ze het niet echt op een slimme manier.

Vanwege het vele vrouwelijke schoon is deze film opzicht nog best te doen (duurt ook maar iets van 80 minuten), maar echt veel stelt het helaas allemaal niet voor.

Wat een langdradige, irritante flut film!

Echt zonde van de tijd...

Ik denk dat dit meer is om tiener jongetjes te plezieren, maar mij niet in ieder geval.

Goeie film waarin een groepje scholieren inbreken bij de rich & famous om daar luxe goederen te stelen. Gebaseerd op een toch wel apart waargebeurd verhaal. De hele lifestyle van deze jongeren wordt goed neergezet. De geloofwaardige cast draagt hier ook aan bij. Eigentijds in beeld gebracht, maar wel wat aan de korte kant.

Een goede drama/misdaad/biopic film...

Prima verhaal...

Een waargebeurd verhaal...

Zou maar nooit doen met stelen...

Prima acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Goed acteerwerk toch wel, heel naturel. Maar niet echt boeiend.

Alle films van Sofia Coppola hebben wel iets gemeenschappelijks en dat is luxe. Somewhere: snelle auto's, mooie vrouwen. Marie Antoinette: glitter en glamour in het paleis van Versailles. Deze film is niet anders.

Net zoals al de andere Sofia Coppola films weer een meesterwerk in mijn ogen. Ik hou echt van haar stijl van filmen en de manier waarop zij verhalen vertelt.

Het enige minpunt vond ik de (onbekende) cast op Emma Watson na die echt geweldig was als Nicki, als je, je ogen sluit hoor je gewoon het verschil niet eens meer ze klinkt echt precies net als Alexis (waarop haar personage gebaseerd is), ze heeft zich echt goed voorbereid.

Verder hielp het voor mij ook dat de film zich afspeelt in LA en ik heb daar een lange tijd gewoond dus het was leuk verschillende plaatsen weer terug te zien.

Benieuwd naar de volgende film van Sofie, The Little Mermaid. Ben benieuwd op ze haar stijl ook in deze film zal gaan verwerken.

Met plezier gekeken naar deze film over een stel leeghoofdige jongeren zie zich ongegeneerd overgeven aan kleptomanie, en waarom ook niet? Er is zoveel ongelijkheid in het leven van de Amerikaanse tiener in tinseltown. En dan die positieve Oprah-draai die ze aan hun eigen criminaliteit meegeven, dat kun je ze niet kwalijk nemen want ze weten niet beter. Ik heb me rot gelachen!

Zeer goede film in zijn genre. Vreselijke verwende kinderen, die totaal niet weten wat echt belangrijk is in het leven. Omdat het waargebeurd is, vind ik het aan de ene kant eng dat deze jeugd hier zo mee bezig is, maar aan de andere kant is het ook erg vermakelijk om te zien. De kinderen willen volwassen zijn en 'erbij horen' en jatten bij de bekende sterren van Hollywood hun huizen leeg. Ongelooflijk dat dit echt gebeurd is. Ik bedoel, waar is de bewaking en waar zijn de alarmen en sloten op de deur???? De jeugd maakt namelijk niks kapot. Ook auto's kunnen het ontgelden, als ze niet op slot zijn. De jeugd speelt erg goed. Vooral Emma Watson zet een goede rol neer. Maar de rest ook. Ik denk dat ik het boek eens ga lezen.

Een lange zit. Omdat de film zichzelf voortdurend herhaalt. Omdat de motieven van de personages niet worden uitgewerkt. Omdat het niet duidelijk wordt waarom Sofia Coppola net dit verhaal heeft willen verfilmen...waarom doet ze niets met de morele lading van dit stelen van de rijken voor het persoonlijk gewin van enkele door de maatschappij verblinde tieners die eigenlijk geen idee hebben van waar het in het leven allemaal om draait?

Daarnaast wat mij betreft onzorgvuldig, want...hoe oud waren ze nu eigenlijk? Hebben ze hun identiteit echt nooit proberen verbergen? Hoe zat het precies met die verliefdheid? Enzovoort. Ik bedoel maar: het is me allemaal wat te gemakkelijk, te vlotjes. En dat terwijl je eigenlijk helemaal niets over de karakters te weten komt onderweg. En terwijl je ook niet wordt uitgenodigd om je af en toe af te vragen: wat moet ik hier mee? (Waarin schuilt nu eigenlijk de tragiek van 'The Bling Ring'?)

Dus: vervelend (zeker het laatste half uur) en niet interessant.

2,5*

2,25* dus. En hold your horses! Met het idee dat Coppola waarschijnlijk - net als in 'Somewhere' trouwens - vooral die leegte heeft willen tonen. Dat grote niets waarin mensen kunnen leven, of ze nu jong of oud zijn. Het enige wat ze doen is projecteren. Nee, zelfs verliefd worden lijkt niets te betekenen in dit wereldje.

Dus? Goeie film? Nee, maar misschien toch een geslaagd exempel van leegte. Alleen, wie is daarin geïnteresseerd?

Spring Breakers meets the The Edukators

Niet geheel geslaagd, misdaadplot had meer verdiend. De herkenbare stijl van Sofia is present evenals een handvol héle mooie shots.

Emma Watson een lust voor het oog.

Typisch Sofia Coppola. Dus: minimalistisch plot, zoeken naar "iets" in een oppervlakkige wereld. Soms visueel fraai. En tamelijk subtiel vertelt. Meestal dan. Want juist daarop gaat Coppola in deze film een paar keer behoorlijk op haar muil. Dat gebeurt in scenes met Emma Watson en haar gezinnetje. Daar wordt de zorgvuldige toon van de film doorbroken met een wat al te makkelijk dik aangezette parodie op rijkelui die op de meest lege manieren en vol clichés betekenis trachten te geven aan een leeg leven. Iets wat ze in de rest van de film veel minder benadrukt wordt ligt er daar zó ontzettend dik bovenop. Dat is nogal een smet op de film die ik daardoor toch echt Coppola's minste tot nu toe vind.

3.0*

Wat een ontzettend zielige en neppe film is dit zeg, alsof alle dure huizen, geen alarmsystemen hebben, en hele dure auto's gewoon openstaan, terwijl ze met 1 simpele klik op de sleutelhanger, ze direct op slot staan, en in het alarm staan.

Wanneer het waargebeurd verhaal is, boots het dan goed na, en niet zo kinderachtig als in deze film,want dit is te triest voor woorden dit.

Volgens wikipedia waren er bij bij sommige actrices wel 5 keer ingebroken, dan ben je echt wel lomp en gierig, als je dan nog niet eens een alarm heb aangeschaft.

Ik geloof niet dat het zo ooit gebeurd is, want dan hadden ze de daders al veel vlugger gepakt, echt ieder duur huis heeft een alarmsysteem,en camerabeelden, en aangezien ze niks voor het gezicht deden, kan dit natuurlijk nooit,dan waren ze al binnen een paar dagen gepakt, dit is gewoon een groot Hollywood fantasie verhaal, zoals de Amerikanen wel vaker iets verzinnen, om er geld aan te kunnen verdienen, of het waren professionele dieven, dan geloof ik het wel!!

Het ergste was nog wel dat ze zo schijnheilig waren, en zelfmedelijden hadden, na hun rooftocht!!

Tja, ik ben echt helemaal weg van Californië, die sfeer, de blauwe luchten, de palmboompjes, de mooie huizen, noem het maar op. Zal er nog vaak terugkeren (hoop ik). Voel me daar wel thuis. Dat alles is dan ook de reden dat ik deze 'Bling Ring' zeer makkelijk heb uitgezeten. Ik wordt echt echt meegetrokken in de sfeer. En dat is belangrijk bij een film. Jammer dat de rest zo matig is. Qua verhaal, personages, dat overdreven gedoe en het herhalen van de overvallen. Soms leuk, soms erg vermoeiend.

Het verwende prinsesje Coppola's zoveelste verhaaltje over haar leventje als rijkeluiskindje in Hollywood en dat ze so fake en so blase is. En oh zo lekker vertoeven in the Hills.

Wel geil hyperrealistisch

Derde Sofia Coppola die ik zie en inderdaad de minste tot dusver, maar toch wel een film die stof tot nadenken geeft. Ik was zo te zien niet de eerste die de link met Spring Breakers legde. Deze bling ring is wat dat betreft toch een wat volwassener film. Misschien wordt ik te oud, maar Spring Breakers staat me vooral bij als te schreeuwerig en in your face. Coppola's tempo is wat betreft veel fijner. Haar kijk op de maatschappij is dan wel een stuk negatiever. In The Bling Ring bereikt haar vertrouwen in de mensheid een dieptepunt en dat vormt gelijk een zwak punt van de film. In Lost in Translation en Somewhere worden personages meer uitgediept, waardoor je toch ook sympathie voor ze voelt. Dat had ik hier weinig tot niet. Misschien met uitzondering voor de onzekere Marc, van wie de motieven vrij duidelijk zijn.

Een heel aparte zet vind ik dat we niet te zien krijgen hoe het met Rebecca afloopt. Want wie is nu precies de hoofdpersonage in deze film? Eerst lijkt het Marc, daarna Rebecca, maar in de laatste scenes neemt Nicki (Watson) het roer over. Wat er vervolgens met Rebecca gebeurt, of hoe zij zich bij dit alles voelt, blijft buiten beeld. Dat vind ik toch een vrij onbegrijpelijke keuze en misschien wel een flinke fout.

De film mist dus diepgang en sommige keuzes die Coppola maakt zijn onbegrijpelijk. Los daarvan heb ik wel genoten van deze film. Ik hield erg van het sfeertje en de fijne soundtrack van Brian Reitzell (al eerder betrokken bij de films van Coppola). Mijn gerespecteerde medegebruiker met de mooie avatar, JJ_D, vroeg zich af:

Film die nergens over gaat. Claimt hetzelfde te zijn als Spring Breakers. Blijkbaar niet!

Hele fijne wegkijker. Wordt vaak in een adem genoemd/vergeleken met Spring Breakers, dus daarom deze toch maar een kans gegeven, al ben ik geen fan van Coppola. En daar zeker geen spijt van gehad.

De leegte en oppervlakkigheid waar velen over vallen, past perfect bij de film. De personages zelf zijn niets meer dan lege omhulsels met een behoorlijk leeg leven. En om die leegte op te vullen plegen ze overvallen op hun "geliefde" sterren om zo aan veel geld te komen om een nog leger bestaan met veel geld te kunnen leven. Die leegheid en opvulling wordt door Coppola goed vastgelegd.

De film vervalt misschien wel wat in herhaling en de zoveelste overval en party is misschien een beetje eentonig maar opnieuw ook erg passend. Ze hebben immers niets anders zoals ze zelf laten overkomen. De jongeren laten zich steeds meer gaan en veranderen van niet opvallende tieners in zelfingenomen vervelende mensen. Getuige ook de manier waarop ze alles vastleggen op social media en denken dat ze overal mee weg kunnen komen.

Om dit over te laten komen is een goede cast zeer belangrijk. En de casting in The Bling Ring is fantastisch. Watson speelt haar rol fantastisch uit. Geweldig in de laatste scenes ook. Was toch ook behoorlijk onder de indruk van Broussard en Chang. Maar ook Farmiga en Julien hebben zo hun goede momenten.

Mooi geschoten ook door Blauvelt en Savides die Cali erg goed vast leggen met glossy fotografie. Maar ook de scenes rondom de huizen en de shots als ze aan het rijden zijn zien er fantastisch uit. Zeker in combinatie met de heerlijke soundtrack die perfect bij de film past.

Erg genoten van The Bling Ring. Een film die zeker nog in aanzien bij mij kan groeien.

Er valt veel te zeggen over deze The Bling Ring, en ergens begrijp ik wel waarom zoveel mensen teleurgesteld zijn in Coppola's vijfde worp. En ja, de film heeft niet écht veel om het lijf. Maar toch vond ik deze film best interessant, zeker wanneer ze betrapt worden en het verhaal iets breder gaat. Coppola's beste is het zeker niet, maar toch erg genoten van deze blitse film met bovendien een heerlijke soundtrack (toch wel een constante in Coppola's oeuvre. Leuk om te weten dat Paris Hilton, toch één van de slachtoffers, haar huis ter beschikking stelde voor deze film! Volledige recensie: Recensie: The Bling Ring – Popcorn Tales - popcorntales.com

Wel een goede film.

Het had van mij wel wat dramatischer en spannender gemogen, maar het is immers waargebeurd.

Zelfs de huizen ( van Paris Hilton, was ook echt het huis van Paris)

Of ze nou echt ook van die kussentjes heeft met haar eigen gezicht .....

We weten ieder geval hoe makkelijk het kan zijn om bij al die rijke bekende Amerikanen in te breken ...

( dan vraag je er ook om)

Maar een heerlijke wegkijker, het eind was beetje snel afgewerkt, gelukkig kom je niet op de echte website terecht, maar gewoon die van de film zelf, alleen met Franstalige links.

Nee, dat viel tegen. Het mag dan bewust wat 'leeg' zijn, het interesseerde me niet echt, en stemde mij helaas ook niet tot nadenken. Is niet anders.

Ik richt mijn aandacht op The Beguiled. Meer vertrouwen in!

'I'm a firm believer in Karma and I think this situation is a huge learning lesson for me... I want to lead a country one day for all I know'

Sofia Coppola balanceert regelmatig op een dun koord. Zo liet ze met Somewhere de leegheid van het bestaan van een filmster zien, maar is de keerzijde dat de film zelf vaak ook leeg en saai is. Met The Bling Ring slaagt ze vele malen beter in haar doel.

Haar vijfde film - na Lost in Translation (2003) haar beste - stelt geen filmster centraal, maar een groepje rijke tieners uit The Hills dat bij celebrities inbreekt om designerkleding en sieraden te stelen. Een verhaal dat Coppola op het lijf geschreven is.

Leegheid, bling bling, pompende bassen, onzekerheid, luxe feestjes, dure spullen, oppervlakkigheid; de regisseur weet met deze ingrediënten wel raad en maakt er een heerlijke cocktail van. The Bling Ring is de ene keer cynisch-grappig, dan weer oogverblindend mooi en achter die oppervlakkige laag bevindt zich een hoop drama dat je er vaak zelf uit mag halen. Het balanceren gaat Sofia hier bijzonder goed af.

De karakters en hun vertolkers zijn dan ook erg sterk. Emma Watson heeft een van de leukste rollen als de verveelde Nicki die zichzelf een ware Ghandi waant. De reden is haar hilarisch neergezette moeder, die de kinderen thuis lesgeeft volgens een of andere zweverige aanpak. Die aanpak bestaat bijvoorbeeld uit mood boards met knipsels van Angelina Jolie waar de tieners een diepere laag in moeten ontdekken.

Toch is het Katie Chang die als de manipulatieve Rebecca de show steelt. Regelmatig haalt ze het bloed onder je nagels vandaan met haar verwaande houding waarbij ze iedereen om zich heen naar haar hand zet. Een slachtofferrol waar de onzekere, wat slap door Israel Broussard neergezette Marc op een manier intuint die iedereen nog wel van zijn/haar middelbareschooltijd kan herinneren.

Je zou denken dat zo'n leeg bestaan ook een saaie film zou opleveren, maar The Bling Ring houdt je 90 minuten lang bij de les. Woninginbraak na woninginbraak, feestje na feestje, maar repetitief wordt het nergens vanwege Coppola's trukendoos. Zo is de inbraak in Audrina Patridges huis ronduit briljant in beeld gebracht. Vanaf een heuvel gefilmd zien we in één statisch shot hoe de twee jongeren zich door haar fel verlichte, van enorme ramen voorziene woning bewegen. Hierdoor voelt het alsof je daadwerkelijk getuige bent van het misdrijf.

Daarnaast maakt Coppola hier beter dan ooit gebruik van muziek, vaak op een heel speelse manier. Een gaaf voorbeeld is de blow-scène waar direct volgend op de woorden 'puf puf pass' een pompende bas een bijzonder mooie partyscène inluidt. Zo wordt constant met sfeer en fraaie overgangen gespeeld en blijft de vaart erin.

Niet zo ongrijpbaar mooi als Lost in Translation, maar met zijn fantastische sfeer, schitterende beelden, erg leuke humor en bijzonder fijne flow toch zeker een klein meesterwerkje dat zich steeds steviger in m'n toplijst nestelt. Een puntje erbij maar weer.

Deze lag al een hele lange tijd op de stapel, maar na aanleiding van The Beguiled heb ik deze maar eens bekeken. Ik had er sowieso al best veel van verwacht, want ja... de dochter van Francis Ford Copolla die films als The Virgin Suicides en Lost in Transilation op haar naam heeft staan... dat moet wel goed komen.

En het komt goed. Aan de poster en het concept zou je weer denken aan zo'n geforceerde irritante Amerikaanse komedie... Maar ik wist al dat dat het niet zou zijn. De film blijft degelijk, luchtig en weet toch wel elk moment te boeien en uiteindelijk zelfs te verrassen. Het is (natuurlijk) ook nog gebaseerd op een waargebeurd verhaal, waarin een groepje Robin Hood's inbreken in huizen en villa's van celebrities om vervolgens van hun wannabe-profijt gebruik te kunnen maken. De rollen zijn erg goed verdeeld en het acteerwerk is ook verrassend goed en meeslepend. Om te beginnen hebben we Marc... een soort van jongen die nou niet echt bepaald succes maakt tussen de leerlingen op school... Totdat Rebecca hem ziet staan en interesse in hem toont. (Wat is Kate Chang een mooie dame zeg! ) Ook Emma Watson speelt hier een gehaaid tantetje. En dan komt het moment die deze doorsnee middenklasser nooit had zien aankomen... Op de achterbank zitten met Rebecca en haar vriendinnen, het nachtleven in gaan met het nodige experimenteren van drang en drugs... en... zorgen dat hij rijk wordt.

Want jaja... Dit zijn niet zomaar een groepje meiden... Deze hebben al het lef bij elkaar gespaard om, zoals ik al zei, aan miljoenen te gaan stelen bij beroemdheden. Marc lijkt daar ook meteen al totaal geen moeite mee te hebben. Alles loopt gesmeerd... Maar inderdaad... dit soort dingen kunnen uiteraard niet onopgemerkt blijven...

De twist is ook erg sterk... Uiteindelijk hebben de dames gewoon gebruik gemaakt van Marc's gevoeligheid en eerlijkheid...

Ja, dit verveelde geen moment. Erg stereotyp in elkaar gezet en gemonteerd terwijl het eigenlijk de neus op de feiten drukt. Daar hou ik wel van. Ook de vele dromerige beelden en broeierige zonnige plaatjes van L.A. weten je aandacht erbij te houden. Een Spring Breakers Light-versie zou hierbij niet misstaan.

Erg goed!

4,5*