menu

Much Ado about Nothing (2012)

mijn stem
2,55 (55)
55 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Komedie
107 minuten

geregisseerd door Joss Whedon
met Clark Gregg, Nathan Fillion en Alexis Denisof

De jonge geliefden Hero en Claudio zullen binnen een week gaan trouwen. Om de tijd te doden zetten ze samen met Don Pedro een val op voor Benedick, een arrogante vrijgezel, en Beatrice, diens favoriete sparringpartner. Ondertussen probeert de slechte Don Jon het huwelijk dwars te bomen door Hero vals te beschuldigen.

zoeken in:
avatar van JJ_D
2,0
De tekst is heerlijk. Wie zal zich daarover verbazen? Doch als film kan ‘Much Ado about Nothing’ er niet mee door. Het is al moeilijk genoeg om Shakespeare op het toneel te brengen, laat staan deze dialogen gevat op het witte doek te projecteren. Dat het kan, is weliswaar geweten sedert ‘Romeo + Juliet’. Maar dit? Nee, dit doen aan als een soort verijdeld vakantieproject. Wat het, naar men zegt, ook is. Amper cinematografische vondsten, ah, naar wat voor non-cinema zit een mens hier eigenlijk te kijken? En dat Joss Whedon nu ook voor componist speelt? Tjah, dat de man eerst leert interpreteren en ensceneren, vooraleer eens te denken aan een lespakket bij de plaatselijke academie.
2*

avatar van Metalfist
3,5
JJ_D schreef:
En dat Joss Whedon nu ook voor componist speelt?

Whedon heeft nochtans al wel wat ervaring als componist met onder andere een nummer voor Lion King 2, de musical aflevering van Buffy, de openingstrack van Firefly en Dr. Horrible.

avatar van Metalfist
3,5
Whedon goes Shakespeare

Ik was één van de velen die op 23 oktober 2011 een tweet van Nathan Fillion zag verschijnen met volgende inhoud: muchadothemovie.com. De website bevatte enkel een teaser poster (die uiteindelijk niet zoveel zou verschillen met de huidige poster) met vanboven de tekst Bellwether Pictures is proud to announce the completion of principal photography, en aan de onderkant de tekst A Film By Joss Whedon, Based On A Play. gevolgd door een resem namen. Mijn hart sloeg een paar slagen over want die lijst namen bestond uit een hele hoop Whedonverse acteurs waaronder Nathan Fillion (Firefly), Sean Maher (Firefly), Alexis Denisof (Buffy, Angel, Dollhouse) en Amy Acker (Angel, Dollhouse). Aangezien Whedon zowat één mijn favoriete regisseurs is, was ik verschrikkelijk benieuwd naar deze moderne versie van Shakespeare's toneelstuk.

Ondertussen zijn we praktisch twee jaar verder en was eindelijk de moment daar om me te laten onderdompelen in de combinatie Whedon/Shakespeare. Een combinatie die trouwens al jaren bestond want de regisseur amuseerde zich regelmatig met de cast van zijn toenmalige televisieserie (hetzij Buffy, Dollhouse, Firefly, Angel, ...) door met hen Shakespeare op te voeren in zijn huis. Tijdens het filmen van The Avengers had Whedon een vakantie van 12 dagen gepland met zijn vrouw maar zij wist hem te overtuigen om eindelijk eens de plannen om één van deze opvoeringen te filmen concreet te maken. In allerijl werden een aantal van Whedon's voormalige sterren opgeroepen (die nagenoeg allemaal alles lieten vallen om terug te kunnen filmen met Whedon) en Much Ado about Nothing werd in deze 12 dagen opgenomen. En het is er soms wel aan te merken dat de film met erg weinig middelen werd gedraaid, zo is het huis van Leonato eigenlijk Whedon's huis, want het voelt af en toe aan als een soort van vakantiefilm. Vooral te merken in de scène waar Benedick de trappen op en neer loopt. Ook de zwartwit cinematografie kon me niet altijd bekoren. Ik ben een grote fan van deze stijlkeuze, het straalt een zekere charme uit, maar hier werkt het niet altijd even goed. Het heeft even geduurd eer ik er mijn vinger op kon leggen maar de hierboven genoemde charme is verdwenen vanwege de HD beelden. Ik weet dat het raar klinkt maar het klikt niet zoals het anders wel deed. Qua soundtrack trouwens wel erg degelijk en bitter weinig op aan te merken. Whedon gebruikt de lyrics van Shakespeare zoals die ze jaren geleden heeft geschreven en voegt er een eigen compositie aan toe. Ook broederlief Jed Whedon is weer van de partij met zang en een eigen geschreven nummer, Lift Our Hearts.

Leuk om te horen/zien dat Whedon de tekst van Shakespeare voor de rest ook compleet in zijn waarde heeft gelaten. Er is één zin verandert die door Benedick wordt uitgesproken (if I do not love her, I am a Jew wordt verandert naar if I do not love her, I am a fool) maar voor de rest blijft Much Ado about Nothing zoals het oorspronkelijk was. Je moet wel een liefhebber zijn van de dialogen van Shakespeare maar ik vond ze in ieder geval geweldig. Maar dat alles blijft zoals het oorspronkelijk was, is jammer genoeg wel een mes dat aan beide kanten snijdt. Zo voelen de humoristische bedoelde scènes met Dogberry enorm flauw aan alsook de twee scènes waar Benedick en Beatrice zich 'verstoppen' pijnlijk niet grappig zijn. Met de scène op zich is niet echt iets mis maar de invulling van Whedon, zeker met de scène van Benedick die ligt te rollebollen in het gras, is gewoon niet goed.

Je kunt wel een verfilming van Shakespeare maken maar dan is het wel noodzakelijk dat je een cast ter beschikking hebt die deze dialogen kunnen dragen. Zo ben ik een enorme grote fan van Nathan Fillion (mijn god, wat is die geniaal in Firefly) maar is het hier een redelijke miscast als Dogberry. Tezamen met Tom Lenk (Dogberry's assistent) trouwens die ik anders ook vrij hoog in achting heb. Gelukkig ligt de focus meer op Amy Acker (Beatrice) en Alexis Denisof (Benedick) en die weten hun dialogen heerlijk te brengen. Verwachtte er veel van maar ze maken alle verwachting waar. Ook Fran Kranz (ga allen Dollhouse zien!) is werkelijk fenomenaal. Zo is de trouw van Claudio en Hero waar Claudio zijn hart uitstort over het ogenschijnlijke bedrog van Hero zinderend.

De verwachtingen waren hoog doordat ik op zijn minst een dikke 4* verwachtte. Ik ben weliswaar niet zo negatief als mijn voorgangers maar zelfs een die-hard fan als ik zie dat er wel wat foutjes zijn ingeslopen. Als Shakespeare buff en fan van het merendeel van de cast heb ik me hier echter nog altijd wel mee geamuseerd. Kudos trouwens mocht je tot hier zijn geraakt want ik heb me weer eens laten gaan precies.

Kleine 3.5*

avatar van Filmhoek.nl
Much Ado About Nothing is een van de beste films die ik in de afgelopen jaren heb gezien. Alle ingrediënten zijn aanwezig: Een geweldige cast, een fantastisch script dat je kan laten lachen, huilen, bang zijn, maar vooral je meeneemt in het verhaal. Dat er voor deze stijl is gekozen, als ook de locatie en de originele Shakespeare dialoog, versterkt alle aspecten die het theaterstuk een succes maken. De moderne draai (hedendaagse kleding, huis, mobieltjes en setting) zorgt voor een frisse kijk op het verhaal en toont dat dergelijke liefdesverhalen tijdloos zijn. Het komt niet vaak voor dat ik een film meteen nog een keer wil zien, maar na het zien van Much Ado wist ik meteen dat ik deze film nog wel tien keer kan kijken. Much Ado About Nothing is without question: De aanrader van het jaar!

Recensie: Much Ado About Nothing (Immy Verdonschot) - Filmhoek.nl

avatar van blurp194
4,0
Shakespeare.

Niet meteen wat je verwacht van Joss Whedon, de man achter Firefly en Buffy. Maar hij blijkt een hobby te hebben, en maakt in plaats van twee weken op vakantie te gaan even dit filmje tussendoor in zijn eigen huis en tuin. Een vakantieproject. Weinig verbazend dat al zijn matties daar graag aan mee doen, als je iets van de man weet.

En dat straalt er ook af ook, het plezier en enthousiasme waarmee de hele troep hier aan het werk is. Geen van deze mensen kennen we van oscarnominaties of acteerprijzen maar wat ze hier laten zien doet voor geen enkele gevierde acteur onder. Vooral de dames Jillian Morgese en Amy Acker - wie, zei je? - spatten van het scherm af. Waarbij ik dan het vermoeden heb dat in de casting erg goed rekening gehouden is met de mogelijkheden - ik denk dan even aan Nathan Fillion als Dogbert. Helemaal geen slechte acteur, en steengoed als Capt. Malcolm Reynolds, maar het verbaast me ook niet heel erg dat hij hier wat veel van dezelfde dingen laat zien.

Dat de dialogen vrijwel precies origineel zijn is bij Shakespeare een must, wat mij betreft - het gaat tenslotte niet om het verhaal, maar om de woorden waarmee het verteld wordt. Niet voor niets dat nog steeds mensen hele toneelstukken woord voor woord citeren kunnen. Daar iets aan veranderen is alsof je de lippen van de Mona Lisa felrood schildert - en ja natuurlijk kan dat, maar als je het doet heb je iets niet begrepen. Maar net als bij de 'echte' Mona Lisa maakt het wel dat de doelgroep wat kleiner is - heb je niets met Shakespeare, dan zal je deze film ook wel wat vreemd vinden.

Het zwart-wit past mij erg goed, klopt goed met de aankleding en de setting in huis en tuin. Dat de keuze misschien eerder is ingegeven door het budget dan door een artistieke keuze is daar misschien ook nog wel een wat verzachtende omstandigheid bij - want, als je er even bij weet dat het budget zo krap was dat een extra camera er al niet af kon, dan moet je toch wel echt bewondering hebben voor wat deze losse troep broodacteurs en hun televisieserie-regisseur hier neerzetten. Daar zit ongetwijfeld wel een stukje dikke-vinger naar de 'echte' filmindustrie bij. Doet Joss Whedon ook wel eens vaker, en hij komt er hier alweer heel goed mee uit de verf.

avatar van Drs. DAJA
0,5
Even een tegengeluid op deze positieve reacties;

Videorecensie - Much Ado about Nothing

avatar van russo
0,5
Wat een drama, nog nooit uit een bioscoop weggelopen, dit keer voor het eerst.

Het zwart wit is puur om de slechte soap sfeer te verbergen, verder slecht geacteerd (los van het feit dat alles in theater stijl is) en erg lelijk camerawerk.

Zonde van mijn tijd deze film.

avatar van Captain Pervert
Vreemd, deze film krijgt op imdb een verdienstelkijke 7.4, hier slechts een magere 2.6 sterren?

avatar van blurp194
4,0
Captain Pervert schreef:
Vreemd, deze film krijgt op imdb een verdienstelkijke 7.4, hier slechts een magere 2.6 sterren?

Joss Whedon heeft nogal wat fans in de VS. Hier kennelijk wat minder. Of ze hebben deze film nog niet ontdekt, dat kan ook.

avatar van Katharina
2,0
Ik heb nog niet zo lang geleden de versie uit 1993 gezien en die vond ik erg geslaagd. Leuk verhaal, onderhoudende conversaties, maar in deze film vond ik het gewoonweg niet werken. Ik vond de karakters te kleurloos, de film te saai en een moderne versie kan heel goed zijn, maar dit mengseltje met modern en oud was niet echt top.

avatar van Maxie Fields
2,0
Shakespeare in theater is prima, maar als film en dan vooral in deze gekozen setting is een combinatie die ik nergens op vind slaan. Ook de zwart wit keuze, al dan niet om budgettaire redenen, werkt ook niet voor mij.

avatar van Decec
2,0
Een matig komedie/drama/romantiekfilm...
Saai/matig verhaal...
Redelijk acteerwerk...
Alleen zwart en wit breedbeeld...
Mooi HD kwaliteit...
Prima achtergrond geluid
(Dolby Digital)...
Niet te moeite waard...

avatar van The One Ring
3,0
Rond het moment dat Joss Whedon The Avengers maakte had hij nog altijd tijd te veel en dus werden zijn acteursvrienden ingeschakeld voor een verfilming van Much Ado About Nothing. Wat we hiermee krijgen is een vlug in elkaar gezet hobbyproduct die vooral gemaakt lijkt te zijn om cast en crew zelf te vermaken. De setting is Whedons eigen huis en het is in zwart-wit, naar ik begrijp om geen tijd te hoeven besteden aan kleurcompositie en color correction. Dat klinkt niet echt als het soort project dat ooit een echte release verdient, maar het is er toch van gekomen.

Ik neem aan dat dit ook meteen een voorbeeld is van waarom Whedon zo'n fanatieke fanclub heeft. Hij doet dit soort onverwachte dingen. Waarschijnlijk zou ik het zelf ook een charme vinden hebben als Whedons "slimmigheden" vaak niet iets zelfvoldaan hebben. Het valt moeilijk uit te leggen, maar zijn series en films hebben altijd iets over zich alsof ze erg onder de indruk zijn van zichzelf. Het straalt zelfs af op de cast die altijd met een knipoog lijken te spelen die iedere emotionele diepgang (waar het werk van Whedon wel degelijk naar streeft) ondermijnt. Een home-video Shakespeare valt mooi in dat rijtje van "kijk ons een hip en iets ongewoons doen".

Maar goed, Whedons Much Ado About Nothing bestaat en ik besloot hem te kijken en ik moet toegeven dat het beter werkte dan ik verwacht had. Een grootse film is het niet, maar aangezien dit voor alle betrokkenen duidelijk een tussendoortje was hoef je dat ook niet echt te verwachten. Er is eigenlijk gewoon één ding dat dit voor mij een kleine verrassing maakt en dat is de benadering van het acteren. Shakespearedialogen werken voor mij op film zelden (op papier des te meer; op theater moet ik ze nog zien), vaak omdat de nogal grootse teksten met een getrouwheid aan het theater gebracht worden. Dat wil zeggen met nogal theatraal acteerwerk, met brede gebaren en pompeuze intonatie. Het hoort er misschien bij, maar vooral in close-ups komt het vaak als iets te overdreven over.

Het frisse aan Much Ado About Nothing is dat dit soort acteerwerk gewoon niet geprobeerd wordt. De acteurs spelen heel losjes, alsof de dialogen alledaagse, moderne teksten zijn. Voor de echte Shakespearepuristen is dit misschien een schande, maar als je dan toch een hedendaagse filmversie in een moderne villa met hippe muziek en snorkelzwermpartijtjes houdt is dit wat mij betreft een opvallend goede aanpak. Wel hangt het nogal van de acteur af of hij of zij deze methode kan toepassen. De meeste slagen en Amy Acker is zelfs enorm sterk, maar sommigen vervallen nog in te grote gebaren en vallen uit de toon, al zijn dat vaak de kleinere rolletjes. Wel is Reed Diamond erg slecht. Hij is zeer houterig en heeft een blik waarbij je hem haast ziet denken om de complexe zinnen van Shakespeare te onthouden.

Verder is er weinig bijzonders aan. Whedon en co houden het luchtig, simpel en verrassend onpretentieus. Daarbij scheelt het natuurlijk dat één van de komedies van de Bard hebben gekozen en niet King Lear of zo. Filmisch wordt er weinig gedaan, ondanks af en toe een maf artistiek shotje door een glas of vanuit een gek perspectief, maar deze zijn vooral schattig te noemen en voegen weinig toe. Het is een echt vakantieproject en als zodanig nog best oké.
3*

avatar van gauke
1,5
Hoewel de speelvreugde van de cast leek af te stralen, werkte deze moderne versie van Shakespeare, in zwart-wit, met de gebruikelijke ingrediënten liefde misverstanden, samenzwering en verraad, dat opgenomen werd in een landhuis in Los Angeles, voor mij niet zo. De dialogen klonken te stuntelig.

Gast
geplaatst: vandaag om 03:14 uur

geplaatst: vandaag om 03:14 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.