An Officer and a Gentleman (1982)

An Officer and a Gentleman wordt gezien als een van de meest romantische films van de jaren '80, en eigenlijk is dat geen wonder. De film bevat zoveel efficiënte clichés uit het genre dat hij wel moest scoren: de 'onmogelijke' liefde tussen een man in een spierwit uniform en een arbeidersmeisje, de keuze tussen het hart en de plicht, enz... Voldoende drama voor zeemzoete tranen die met veel te veel gemak het promilitaristische sfeertje waarin de film baadt doen vergeten. Richard Gere, die twee jaar eerder doorbrak dankzij American Gigolo, stootte met deze prent helemaal door naar de top. Na die twee rollen was hij jarenlang Hollywoods publiekslieveling nummer 1. Ook Debra Winger werd pas echt bekend dankzij An Officer and a Gentleman. Zij werd voor haar vertolking genomineerd voor een Oscar (en een jaar later opnieuw voor Terms Of Endearment). Louis Gossett Jr. kreeg voor zijn rol als de genadeloze legerinstructeur de Oscar voor de beste bijrol. An Officer and a Gentleman heeft veel te bieden: mooie acteerprestaties door mooie mensen, een waterdicht scenario, klassiek romantisch drama ondersteund door sfeervolle muziek. Ook de titelsong Up Where We Belong, geschreven door Will Jennings (dezelfde man die de tekst schreef van de Oscarwinnende titelsong van Titanic) kreeg een award...

Hoewel de cover van de videohoes doet vermoeden dat het hier om een film als Dirty Dancing gaat, is dat niet het geval. Het is lijkt vooral een mindere versie van From here to Eternity. Daarbij zeg ik vooral een mindere versie en dus niet een slechte versie. An Officer and a Gentleman is een film die toch wel weet te verrassen en zelfs een moment weet shockeren, het acteren is verder ook wel goed. Al met al was ik duidelijk positief verrast.

Volgens mijn moeder zou dit een van de beste films ooit gemaakt zijn, dat viel wel reuze mee hoor, aardig vermaak film met een goed acterende Richard Gere in de hoofdrol maar ik heb echt veel en veel beter films gezien, leuk voor op een Zaterdagavond als er niks op TV is.

3,0*

Prima te pruimen romantisch drama. Hackford is goed op dreef evenals de sterke cast met Gere voorop. Het verhaal heeft wel een hoop sentiment in de aanbieding en is mede hierdoor niet altijd even goed in balans. Goed.

Drakerig.

Film waarvan ik vroeger vast wel eens stukjes heb gezien. Kwam me af en toe in ieder geval zeer bekend voor. Maar ook toen waarschijnlijk al een film waarvoor ik niet echt kon blijven zitten.

Het verhaaltje is aardig melig, met uiterst voorspelbare liefdesperikelen. Ook het drill instructor gedoe kan mij nog steeds niet boeien. Vreselijk legergejengel. De combinatie van beiden werkt ook nog eens voor geen meter.

Gere doet het niet goed, ook de rest van de cast stelt helemaal niks voor. Film ziet er lelijk uit, kent een vreselijk weerkerend muzikaal thema (wat, 5 tot 6 keer herhaald?) en faalt eigenlijk op alle belangrijke momenten. Veel blijft er dan niet meer over, positieve punten zou ik dan ook niet meteen op kunnen noemen.

Duidelijk niet mijn ding, wat mij betreft ook volledig terecht dat deze langzaam in de vergetelhoek is geraakt.

En dan duurt het ook nog eens meer dan 2 uur Blijft een aardig wisselend regisseur, die Hackford.

0.5*

Ik heb deze film gekeken toen ik een stuk jonger was. Zo een jaar of 18 a 20 en ik vond er toen niet zoveel aan. Ik vond het er allemaal heel erg gedateerd uitzien en het liefdesverhaal kwam helemaal niet op me over. Nu met 36 jaar kijk ik er nog een keer naar en ik vind het toch eigenlijk wel één van de beste romantische drama's ooit.

Vroeger ging ik eigenlijk vooral voor de meer zoetsappige romantische drama's maar hier heerst een bepaald realisme. Het is geen verhaal met overdreven mooie of hippe spelers, de setting is een beetje troosteloos en uiteraard gedateerd. Er komen ook geen overdreven romantische zwijmelscènes in voor behalve natuurlijk dè legendarische zwijmelscène op het laatst als hij haar uit de fabriek draagt.

Het is niet helemaal een eind goed, al goed verhaal want de verhaallijn met zijn vriend die zichzelf ophangt als blijkt dat zijn vriendin hem eigenlijk niet voor zichzelf wil maar alleen voor het feit dat hij een marinier is, is behoorlijk heftig en dramatisch. De schok en het verdriet wordt hier erg goed gespeeld door Gere. Deze vrouw en blijkbaar meerderen met haar in het verhaal zijn ijs- en ijskoud en behoorlijk wanhopig om uit hun troosteloze bestaan te komen. Dat geeft het verhaal een extra rauw randje waardoor het zich onderscheidt van andere romantische drama's. Het feit dat Paula niet zo blijkt te zijn geeft er een extra dimensie aan.

Wisselvallig.

Het eerste uur is nog best te pruimen: de opleiding en het machogedrag van Mayo zorgen voor luchtigheid die de boel levendig houden.

Maar dit had geen Amerikaans romantisch drama geweest mocht er geen geforceerd drama ingestoken hebben, en dus wordt in het tweede gedeelte elke vorm van luchtigheid en zelfrelativering achterwege gelaten en krijgt de kijker ongeloofwaardige, oninteressante liefdesperikelen tussen personages die toch niet boeien.

Het zwijmelslot steunt op nostalgie, maar daarvoor ben ik te laat geboren.

Richard Gere zet een zeldzame degelijke rol neer. Veel acteren moet hij niet: hij kan zich uitleven als vrome, eendimensionale doch getormenteerde loverboy. Af en toe heb ik best kunnen genieten van zijn stuntelige lach, maar ergernis is niet uitgebleven, zeker niet als hij effectief probeert te acteren.

Debra Winger is ook niet al te best, maar een mooi smoeltje helpt, zo blijkt eens te meer.

Muzikaal is het allemaal wel oké, maar visueel valt er weinig te beleven. Alles speelt zich af in een beperkte cirkel, terwijl een verhaal als dit best grootser mocht zijn. De zwijmelaars onder ons zullen dit niettemin kunnen smaken.

2,5

"Don't you eyeball me, boy!"

Krachtig romantisch drama met een ontroerend einde op de tonen van Joe Cocker en Jennifer Warren’s formidabele “Up Where We Belong”. De cast is in topvorm. Naar mijn smaak zet Richard Gere zijn beste rol ooit neer, maar ook de sexy Debra Winger en de tragische Lisa Blount leveren prima werk af, om maar niet te spreken van een voortreffelijke Louis Gosset:

”In this class, that happens to be you. Isn't it, Mayo…naise?”

Film is destijds door critici neergesabeld als zijnde een ouderwets drama. Kan best zijn, maar ik heb ‘m nu een aantal malen gezien en elke keer opnieuw geniet ik ervan. Sorry voor mijn "ouderwetse" smaak.

Er is wat voor de mannen (de legeropleiding) en er is wat voor de vrouwen (de romantiek) en zo heb je een film die toch heel wat volk zal weten te bekoren. Meeslepend filmpje met goed ingevulde rollen; ook Gossett Jr. is geweldig om te zien; een harde kerel, maar ook gewoon een kerel die zijn job naar behoren doet en Gere een serieuze trap in zijn ballen geeft. Ik kreeg haast spontaan pijn in mijn kruis .

Gere en Winger blijven een mooi romantisch koppeltje die menig harten sneller deden slaan; voor Gere betekende dit de bevestiging als internationale ster en sex symbol. Het wordt gelukkig nooit te zoetsappig omdat ook de andere verhaallijnen aan bod moeten blijven, waarvan die met Sid Worley toch bijzonder was. Ik vind Officer and a Gentleman de tand des tijds goed doorstaan en een heel stuk volwassener dan vele hedendaagse romantische films.

Romantiek heeft de bovenhand maar het zijn de trainingsscènes die de beste indruk nalaten en natuurlijk de muziek.

Best genoten van deze film met een puike Richard Gere. Wellicht één van zijn betere rollen.

De loner Zack Mayo (Richard Gere) volgt een dertien weken lange officiersopleiding op de marinebasis van Port Rainier. Tijdens de bikkelharde opleiding sluit hij vriendschap met Sid Worley, een jongen die in het leger zit om de familietraditie in ere te houden. Zack en Sid maken ook kennis met Paula en Lynette, twee fabrieksarbeidsters die hopen een officier aan de haak te kunnen slaan om zo te kunnen ontsnappen aan de dagelijkse sleur.

An Officer and a Gentleman is een romantisch drama, een genre waar ik eigenlijk niet zo van hou. Maar het kijkt lekker weg, en er wordt aardig in geacteerd. Echt origineel is het allemaal echter ook weer niet. Kleine voldoende. 3*

“In every class, there's always one joker who thinks that he's smarter than me. In this class, that happens to be you. Isn't it, Mayonnaise?”

Leuk. Het is interessant om te lezen dat Gere en Debra Winger elkaar niet konden uitstaan tijdens het filmen van An Officer and a Gentleman, want in de film is daar niets van te merken. Wat een chemie hebben die twee, en de vonken spatten er soms vanaf. Vooral Winger is fantastisch, en dat ze hier een Oscar nominatie voor heeft gekregen snap ik wel. Het gedeelte met de militaire training hangt er een beetje bij en heeft een hoog Top Gun gehalte, maar Gossett Jr. als drill sergeant is briljant. Het nummer 'Up Where We Belong ' van Joe Cocker en Jennifer Warnes is iconisch, en dat dit een kaskraker was snap ik wel.

Degelijk drama die ik ooit al eens eerder zag en waar enkele dingen van waren blijven hangen.

Centraal staat natuurlijk de nietsontziende en keiharde opleiding onder leiding van de drill instructor. De koren van het kaf scheiden zeg maar, tevens ook het door prikken van luchtbellen en het begrijpen wat mensen eventueel zoeken op een dergelijke opleiding. Uiteraard is daar een boeiende botsing tussen wijsneus Mayo en de drill-sergeant. Zijdelings speelt er een romance met een plaatselijke, iets dat volgens vele de overhand heeft waardoor de film aan de romantische kant is en hoewel het soms aan de kleffe kant is zie ik toch andere dingen.

Ik zie vooral een aantal mensen die uitermate worstelen met hun bestaan en hun keuzes. Sid, Zack, Paula en Lynette zijn allen best wel beschadigd en reageren alle vier anders. Boeiend is te zien hoe vooral Sid zijn best doet om de 'goede' keuze te maken en zorgzaam te zijn, Zack daarentegen is typisch iemand die liever iedereen afstoot om zelf niet beschadigd te worden, daarnaast kampt hij met bindingsangst. Lynette is overduidelijk teleurgesteld in het leven en zoekt een uitweg. Paula ziet de sleur van een leven zoals haar ouders hebben kennelijk als een straf en wil die fout niet maken. Paula lijkt daarmee de verste van de vier, die ageert niet maar weet wat ze wil.

An Officer and a Gentleman afdoen als een klef drama is dan ook niet terecht en achter de romance en de training gaat ontegenzeggelijk schuil dat ieder huisje zijn kruisje heeft, en een boeiend drama met prima acteerprestaties van Gere, David, Gossett Jr, en een mooie Winger. Zelfs de verschrikkelijk soundtrack, tenenkrommende hoogtepunt tijdens het ontbijt, verandert daar weinig aan.

An Officer and a Gentleman is een heerlijke drama/romantische film met een cast die er ook veel zin in heeft. Het verhaal is onderhoudend en het is grappig om te zien dat hoe Gere ook duidelijk zijn best doet dit qua niveau toch nog niet heel goed was qua acteerwerk.

Alweer veertig jaar oud, deze film, maar je ziet het er niet echt aan af. Toch een soliede stuk werk, met een degelijk verhaal al is het wat weinig verrassend. In het genre wel een beetje een voorbeeld van hoe het moet geloof ik ook. Knap hoe het verhaal meerdere elementen weet te mengen - niet alleen het gebruikelijke gedoe van de drill sergeant, maar ook de coming-of-age van de hoofdrolspelers, het zoeken van een plaats in het bestaan.

Qua cinematografie misschien niet heel bijzonder, maar daartegenover is de soundtrack wel erg fijn. Ook een fraaie cast die het verhaal prima invult.