Haunter (2013)

Deze omgekeerde spookfilm werd duidelijk op maat gemaakt voor een tienerpubliek : tiener in de hoofdrol, simpele dialoog, helemaal geen scares en zéér braafjes. Haunter moet het vooral hebben van de uitwerking van het hele idee, en zeker in het eerste deel vond ik het sterk gedaan. Hoe Lisa in een repetitief patroon zit en daar stilaan doorheen breekt, en contact maakt met de wereld der levenden . De minste van Natali voor mij tot nu toe, maar dan toch één met een sterke visie erachter

Geen verkeerde film van Natali.

Probleem is dat het niet echt een horrorfilm is, waardoor de marketing garant staat voor een verkeerd publiek bij deze film. Eerder een mysterieus filmpje met wat duistere elementen, maar voor te griezelen of gruwelen moet je echt niet bij Haunter zijn.

Gave rol voor McHattie, lekker sfeertje, visueel mooi en voorzien van een knappe soundtrack. Het is dat Breslin een serieuze stoorzender is, anders had dit filmpje wel eens een klein pareltje kunnen zijn. Breslin lijkt nooit haar draai te kunnen vinden en loopt verloren tussen de rest van de cast, waardoor het geniepige sfeertje nooit echt volledig tot z'n recht komt.

Einde is geslaagd voor een film als deze, Natali levert een verzorgde, leuke en sfeervolle film af, maar met een hoofdrolspeelster die haar rol niet kan dragen mist het toch dat beetje extra om er een echt knappe film van te maken.

3.5*

Deze nieuwe van Vincenzo Natali (Cube, Cypher etc.) bereikt ons nogal geruisloos. Jammer, want het is best een leuk filmpje, een soort horrorversie van Groundhog Day. De plot is uiteindelijk iets te dun en clichématig uitgewerkt om de volle lengte te kunnen boeien, maar visueel steekt alles wel weer bijzonder fraai in elkaar. Het is de eerste keer dat Natali zijn pijlen echt richt op het horrorgenre. Zijn eerdere films bevatten wel horror-achtige elementen, maar waren overwegend toch meer SF-achtig van opzet. We kunnen nu dus wel stellen dat dat genre Natali wat meer ligt, maar dit is al met al toch wel een vermakelijk en spannend werkje geworden. Natali-light, derhalve.

"How long have you been awake?"

Sinds ik met Cube (1997) kennis heb gemaakt met regisseur Vincenzo Natali, kijk ik altijd uit naar zijn films. Hij treedt altijd buiten de gebaande paden met zijn projecten en dat is met Haunter niet anders.

Qua verhaal heeft het wat weg van een Groundhog Day (1993), alleen dan met een twist. De eerste helft is lekker mysterieus gehouden en als kijker word je gelijk in het diepe gegooid met Lisa (aardige rol van Abigail Breslin). De sfeer zit er wat dat betreft goed in, met de intrede van Stephen McHattie wordt het nog interessanter.

Jammer genoeg vind ik de uiteindelijke clou dat de geest van de moordenaar andere lichamen overneemt, niet interessant te noemen. Tevens ontbreekt het de film aan de nodige schrikmomenten om de spanning echt goed op te drijven.

Al met al best vermakelijk om eens gezien te hebben. Helaas wordt de film gepresenteerd als thriller, waardoor de angel eruit is gehaald.

3,0 Sterren.

Haunter gaat uit van een interessant uitgangspunt en weet dit aardig uit te bouwen, ondanks dat het verloop van de film zelf niet veel schokkende wendingen bevat en zelfs tamelijk voorspelbaar is.

Breslin is aardig, Natali weet weer een goede sfeer neer te zetten en over het algemeen heeft deze film mij van begin tot eind weten te boeien.

3,0*

Wat flauwe griezelfilm zonder dat het ergens nou echt eng wordt, er zijn wel een paar schrikmomentjes maar dat stelt weinig voor. Het verhaal is vooral intrigerend - eerst 'hoe zit het nou' en later 'hoe gaat het nou aflopen'.

Breslin viel me een beetje tegen, gaat weinig van haar uit vond ik. De andere rollen zijn ook wat vlakjes, misschien met uitzondering van Stephen McHattie. Maar die overdrijft dan wel weer wat erg.

Heerlijke psychologische thriller/horror geproduceerd door een niet al te bekende filmmaatschappij,

Goed acteerwerk door Breslin! Ik dacht dat deze horror weer zo'n aangevreten low budget-film was,

(B-film) zoals de meeste horrorfilms. Ik had het mis. Geweldige storyline met een aantal jumpscares, deze film deed wel even mijn hersens kraken, dus ik raad je aan om niets van de film te missen en goed op te letten.

3,5 ster voor een aparte horror-film (meer een mystery-film) met goed acteerwerk, goed camerawerk en een geweldige storyline!

Mysterieuze McHattie.

Qua originaliteit blinkt ‘Haunter’ niet uit, al voelt de film tegelijkertijd ook een beetje zonderling aan. Binnen enkele minuten dringen zich titels als ‘The Others’ aan de kijkers op. Toch blijkt het allemaal net even anders te zijn, al zou je de film ook kunnen bestempelen als een griezelige ‘Groundhog Day’. Ondanks die referenties blijkt deze bovennatuurlijke thriller best een eigenzinnig werkje te zijn. Wat vooral opvalt is dat het verhaal, ondanks de clichés, toch een apart sfeertje weet op te wekken.

Verantwoordelijk hiervoor is regisseur Vincenzo Natalis, die ooit een droomdebuut had met de sciencefictionclassic ‘Cube’. Het is alweer vier jaar geleden dat hij voor het laatst met een film op de proppen kwam; de niet bijster originele maar evengoed vermakelijke SF-horror ‘Splice’. Het is niet gek dat na het floppen van die productie er een aanzienlijk lager budget werd uitgetrokken voor ‘Haunter’, maar toch is het Natalis zijn verdienste iets bijzonders te hebben afgeleverd.

Een dood gezin wordt gestalkt door een andere geest: een enge performance van Stephen McHattie, die hoofdrolspeelster Abigail Breslin lastig valt. De ‘Twilight Zone’-achtige ambiance, die ondersteund wordt door een sterke soundtrack, helpt mee aan een beklemmend gevoel dat je als kijker bekruipt, zonder dat er echt schrikmomenten zijn. Eigenlijk is het verhaal vooral geschoeid op een mysterie dat een ietwat sterkere finale had verdiend, maar de kijker desondanks bevredigd achterlaat.

Goed.

Met dank aan Filmfreak voor het recensie-exemplaar.

Haunter is een film in de stijl van The Others en El Orfanato. Een moderne spookfilm dus, maar niet echt een goede. Het begin is veelbelovend en McHattie speelt een geweldige badguy, maar richting het einde verliest Natali zich in weinig indrukwekkend melodrama. Natali kan zich beter weer richten op science-fiction.

Matig.

2,5*

Langere recensie:

Vincenzo Natali (Cube, Splice) waagt zich aan het spookgenre.

Matige film waarin een meisje zit opgesloten op de dag voor haar zestiende verjaardag. Een spookverhaal vanuit een omgekeerd perspectief. Een nogal langdradige en eentonige eerste helft waarin maar weinig gebeurd. Tijdens de tweede helft komt er wat meer schot in het verhaal, maar het blijft allemaal vrij standaard. Abigail Breslin doet het prima in de hoofdrol.

Eigenlijk best een leuke Mystery / Thriller die qua verhaal wel iets weg heeft van een mix tussen "The Others (2001)" en "Groundhog Day (1993)". Het verhaal zit aardig mysterieus in elkaar en weet mede daarom ook te boeien. Ook met de uitvoering zit het wel goed en verder is de vaart best hoog en gebeurt er meer dan genoeg. Echt spannend wordt het overigens nooit.

De cast doet het eigenlijk ook verdienstelijk en dan met name natuurlijk de talentvolle hoofdrolspeelster Abigail Breslin, maar ook Stephen McHattie die meestal vanwege zijn uiterlijk de rol van badguy speelt en vaak ook goed (o.a. bij de opening van de film "A History of Violence (2005)").

Al met al gewoon een leuk tussendoortje (meer ook niet) die zich vanwege de duur ook nog eens lekker wegkijkt.

Een redelijk horror/mysterie/thriller film...

Redelijk verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Bekende acteur Stephen McHattie...

Prima camerabeweging...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Stijlvol en ook best wel origineel mysterie van Vicenzo Natali die eerder al verantwoordelijk was voor alleraardigste Splice.Tegen het einde weet Haunter de aandacht niet altijd even goed vast te houden maar voor het overige stelt de film zeker niet teleur.Zowel het verhaal ,de regie ,het camerawerk als het acteren (vooral Stephen McHattie is erg sterk als killer) zijn allemal ruim voldoende.

Hmmm Natali die na zijn SF-films met een psychologische horror op de proppen komt.

Nee, dit valt zeker niet tegen. Abigail Breslin speelt goed en vanaf het begin wordt je al meteen in een grimmige donkere sfeer gegooid. Het is een beetje een Butterfly Effect (of in all names) meets The Lovely Bones via... inderdaad The Others. Ja... Groundhog Day heb ik nog niet gezien dus dan vind ik dat ik die vergelijking niet mag maken.

Je zou aan het begin echter wel denken dat dit een voorspelbaar filmpje gaat worden. Lisa die elke dag op de laatste dag van haar vijftiende verjaardag wakker wordt... Haar ouders en broertje die niks door hebben terwijl Lisa inmiddels wanhopig word van het dagelijkse riedeltje... en toch wel het uiteindelijke besef dat ze dood is. Dezelfde was, pannenkoeken, spaghetti, gesleutel aan de auto en wat dies meer zij... Maar... toch verlopen al die dagen (of telkens dezelfde dag) wel anders.

En ondanks alles zich herhaalt komt de dreiging wel steeds dichterbij. Ook die Edgar zowel dat fantasievriendje als de echte... is een van de betere psycho's die ik in een film had mogen aanschouwen... en hoe langer de film duurt... hoe meer verrassingen er aan bod komen... echte sterke maar ook lugubere verrassingen en een onvergetelijke twist. Aanschouw zelf!

Natali heeft in het horrorgenre een film met kwaliteit afgeleverd. De sfeer die je steeds meevoert. Ook de knipoog naar de jaren 80 en het overduidelijke feit dat Lisa een doorgewinterde postpunk fan is met haar Siouxie and the Banshees-trui die ze de hele film aan heeft.... Oh wacht... Het is nog altijd dezelfde dag.

4,0*

Boring haunter.

Het begin is leuk. Je wordt midden in de situatie gegooid zonder daarvoor enige voorgeschiedenis te krijgen en/of enige karakter ontwikkeling. Sterk begin. Helaas verzand de film daarna in een wat standaard "haunted house" film. Qua verhaal is het best interessant, maar Natali weet daar helaas weinig leuks mee te doen en de film weet zich niet los te schudden van films die dit soort elementen al beter aangepakt hebben. Je kunt er daarom niet omheen om dit te vergelijken met films als The Others en Goundhog Day. Haunter is vooral veel van hetzelfde waardoor het verloop wat saai wordt en je je interesse in wat er nu gaande is al snel verliest.

Visueel soms best wel mooi maar met het verhaal kan ik helemaal niks. Nadeel is ook dat het allemaal op een locatie afspeelt. Dan wordt het voor mij toch al gauw boring. Abigail Breslin speelde best wel aardig dat wel en die ene gast zag er best wel creepy uit maar daarmee is voor mij ook alles gezegd.

Neen, geef mij dan toch maar Natali's uitstekende s/f films zoals Cube en Cypher. Tig keer beter.

2,0

Een fijn begin. Een begin dat intrigerend en veelbelovend is. De film schetst een vrij standaard situatie waarmee ogenschijnlijk niet veel bijzonders aan de hand is. Wel zijn er kleine aanwijzingen die de ongewoonheid van de gewone situatie benadrukken en die nieuwsgierig maken naar het verloop. Iets klopt niet. De ongewoonheid van de situatie is niet meteen helemaal helder, maar als duidelijk wordt dat er sprake is van een tijdlus, is in ieder geval een deel van de ongewoonheid verklaard.
En ondanks dat nu de herinnering aan films als Groundhog Day (1993) en Happy Death Day (2017) de kop opsteekt, blijft de film in het verloop z’n eigen weg volgen. De herinnering is er dan ook slechts eventjes en leidt verder niet af. ’t Is toch een ander type film.
Doordat het accent in het verhaal in beginsel stevig op de tijdlus ligt, vergeet je dat de film eigenlijk gewoon een spookhuis film is. Alles dat een huis ‘haunted’ maakt is aanwezig. De donkere kelder (achter een geheime doorgang), het ouija bord, de onverklaarbare geluiden, de jump scares en natuurlijk de engerd. De factor tijd doet daar niets aan af.
Film met een prima sfeer. Omdat het verhaal zich op één plek (een spookhuis) afspeelt is het verhaal doordrenkt van een gevoel van claustrofobie. Een gevoel dat heel geslaagd spanning genereert. De tijdlus maakt dat het huis functioneert als een gevangenis. Ontsnapping is onmogelijk. De personages zijn geestelijk en lichamelijk opgesloten. Handige truc, zo’n tijdlus. Ook hangt om het huis heel sfeervol een dichte grijzige mist, die visueel werkt als de muur van een gevangenis. Die associatie met een dikke ondoordringbare muur werkt nog meer claustrofobie in de hand. Het uitzichtloze van de situatie wordt enorm benadrukt. Beklemming is gegarandeerd.
Sfeer en spanning zijn dus wel ok. Het is daarom zo jammer dat het raadsel achter de tijdlus erg snel duidelijk wordt en een enorme laag mysterie zo halverwege de film ineens wegvalt. Op een paar kleine vraagstukjes na is alles opeens wel helder. Funest voor sfeer en spanning. Die verdwijnen. De film snijdt zich daar behoorlijk in de vingers.
Om er toch nog wat van te maken, richt het verhaal zich nu directer op de boze bedreiging achter de facade. Op zich is de verantwoordelijke engerd wel even leuk, maar ook hier is er te snel teveel openheid waardoor alle verrassing en alle onvoorspelbaarheid aan het verhaal worden ontrokken. En ook nu lost het laagje spanning dat succesvol zijn herintrede doet, al weer snel op. Het wordt een beetje langdradig.
En dat blijft zo tot het einde.

Erg fijne film.

Vind Natali best te pruimen. Deze Haunter bombardeer ik echter tot m'n favoriet. Erg fijne sfeer, gaaf ook dat gespring in tijd en de daarbij horende settings en decors. Ook het drama is fijn. Niet overdone, werkt goed op het gevoel en het einde is uiteindelijk passend.

3,5*

Breslin is niet slecht in de hoofdrol en McHattie is aangenaam sinister als de gevreesde 'Pale Man' in deze warrige, zelden opzienbarende horrorvariant op Groundhog Day. Lisa [Breslin] is het eerste gezinslid dat zich realiseert dat ze samen met haar ouders en haar jongere broertje al jaren dezelfde dag herleeft. Ze weet ook wat er 's nachts om 1:15 gebeurt en probeert te achterhalen hoe ze uit deze 'loop' kan komen. Daarvoor moet ze zien af te rekenen met de 'Pale Man' [McHattie]. Denk slim te zijn, maar slaat te ver door in de poging om 'intelligent' te zijn. Frustrerend en daardoor helaas weinig meeslepend.