Blood Ties (2013)

Blood ties is een film die gaat over familiebanden, relaties en karakters. Het heeft echtere moeite om deze te verbinden tot één geheel. De film heeft hele goede momenten die worden afgewisseld met mindere, ook is de opbouw te lang.

‘Blood Ties’ Review | Filmtakers

"Pisses me off that I have to do these shitty jobs."

Vanochtend maar eens in de bios meegepakt zonder enige verwachtingen en ik ben in positieve zin best verrast. Met het origineel ben ik niet bekend, maar zoals deze film gepresenteerd werd; lijkt het me niet dat ik het origineel beter zal vinden.

Qua verhaal is het echt solide opgebouwd. Het eerste uur is meer bedoelt voor de introductie van de verscheidene personages. Deze worden stuk voor stuk erg sterk neergezet, dat kan gewoon niet anders met zo een goede cast. Het was voor mij alleen wel even gissen wat voor connectie de personages met elkaar hebben, maar eigenlijk is het gewoon heel logisch: ze zijn met elkaar verbonden door hun bloedband; de film heet niet voor niks Blood Ties.

In de tweede helft neemt het verhaal een vaart en wordt er meer actie in gegooid. De ontwikkelingen die de personages doormaken zijn mooi om te zien. Hierbij moet ik gelijk aan het spreekwoord 'bloed is dikker dan water' denken. Want wat er ook gebeurt, als familie blijf je elkaar door dik en dun steunen. Zo ook de broers Chris en Frank.

Wat ik zeker niet mag vergeten te noemen, is hoe de tijdsgeest van de jaren '70 is weergegeven. Echt geweldig hoe dat is neergezet. De soundtrack zit vol met klassiekers en is erg passend. De kleding, auto's, decors enz. komen goed uit de verf. Ik zou bijna willen zeggen dat deze film zo uit de jaren '70 zou kunnen komen. Volgens mij hebben ze ook een soort filter of iets dergelijks eroverheen gegooid om het authentieker over te laten komen, het camerawerk is wat dat betreft erg gelukt.

Al met al een gedegen misdaadthriller die de moeite waard is om eens te zien, alleen al om de geslaagde jaren '70 sfeer en degelijke cast.

Dikke 3,5 sterren.

Afgelopen donderdag in Pathe de Munt gezien, en dit is toch weer een gangsterfilm, en dan ook uitsluitend met New York in de vroegere jaren op de achtergrond, om je vingers bij op te vreten. En dan zou je je ook nog eens in je achterhoofd moeten houden dat dit ook volledig op zijn Frans is geregisseerd, wat het uiteraard nog mooier maakt.

De film zit al vanaf het begin af aan behoorlijk goed in mekaar en bouwt weer relatief subtiel op met de uitgebreide introductie van personages. De openingscene met die politie inval en die lekkere vlotte shootout die erop volgt was al een perfect begin en zag er erg realistisch uit. Dan maken we al gouw kennis met Matthias Schoenaarts als Anthony, die ook zijn heil leek te zoeken in Amerika. Hier mag hij voor een dolgedraaide gangster spelen die al gouw de bak in gesmeten word en voor verwarring zorgen bij zijn vrouw Vanessa (die hier ook schitterend is vertolkt door Zoe Saldana, die we ook van Colombiana kennen). Dan komen we bij de hoofdpersonages, Billy Cudrup die op een buitengewone wijze de rol vertolkt van politieagent Frank, die net zijn broer Chris uit de gevangenis haalt. Chris word hier toch wel echt magistraal neergezet door Clive Owen en ik kan al garanderen dat dit Owens beste rol is sinds Children of Men. Zijn rol als Chris is echt onvergetelijk: Wat een cynische, asociale, egoïstische, vuilgebekte klootzak is dat toch ook en ondertussen zo glad als een aal. Gewoon de ultieme misdadiger zoals ik die wil zien . Ook vader Leon is hier ook erg sterk neergezet door Caan, die ook wel wat trekjes heeft van Chris. Ik kan gewoon zeggen: Elke rol hierin is gewoon perfect, maargoed, wat verwacht je van een Franse regisseur die overduidelijk de film zo ver mogelijk buiten het licht van Hollywood wou houden.

Frank is bereid om Chris onderdak te geven en hem een nieuwe kans te geven, maar een hoop oud zeer en de koppigheid van Chris levert een hoop ruzie en problemen op waarbij de twee broers elkaar meer haten dan dat ze elkaar liefhebben en waarbij der nog wel eens rake klappen (en de altijd zulke leuke scheldkanonades van Chris) uitgedeeld worden. Ondertussen raakt Frank ook nog eens verliefd op de vrouw van Anthony (Schoenaardts) die hij nou net heeft opgesloten, waarbij der ook nog een hectische lovestory ontstaat. En Chris.... die duikt weer vrolijk terug de misdaad in.

Vanaf dit moment gaat de vaart ook alleen maar verder omhoog. Chris is weer lekker actief in de misdaad en raakt ondertussen ook nog verliefd op de verkoopster van het autobedrijf waar hij een baantje kon krijgen. Die werd ook erg goed vertolkt door de aantrekkelijke Mila Kunis. De relatie tussen broer en broer word alleen maar labieler en het hek is helemaal van de dam wanneer Frank zijn broer herkent tijdens die overval. Ja, wat doe je dan als broer? Ondanks je bij de politie werkt.

Blood Ties is gewoon een gangsterfilm zoals ik hem wil zien en het feit dat dit met Frans bloed is geschreven, maar de film alleen nog maar realistischer en sterker. De setting's van New York in de jaren 70 waren ook echt meer dan gelukt en zag er echt fantastisch uit en was behoorlijk sfeervol en het ultieme visitekaartje voor een misdaadfilm en regelmatig word dit alles nog overgoten door een uitgebreide selectie aan soundtracks van rond die tijd (uitsluitend rock-muziek) Ook was de regisseur duidelijk een autoliefhebber. Shinobi haalt wat dat betreft de woorden uit mijn mond. Verder zitten er ook een paar fijne en bloederige shoot-outs in, die ook nog voor een kers op de taart zorgen. Geen over de top gedoe, maar gewoon realistisch en erg stijlvol zoals het in een maffiafilm hoort.

Die flashback van Chris en Frank's jeugd (waarvan je eerst zou denken "ok") die dan later word geassocieerd met het feit dat Chris in gevaar zit was ook een erg sterke opzet.

Verbazingwekkend dat de imdb-pagina van deze film nog vrij kaal is, alsof hij nog in de wachtrij staat. Hij is zelfs nog niet eens gereleased in de VS.

Een misdaadfilm zoals het hoort en waar alles aan klopt en die ook veel meer aandacht verdiend.

5,0*

Blood ties is een prima misdaad/drama film die niet verveelt. De film ademt de seventies, wat ook meteen de film definieert. Alles ziet er gedetailleerd uit, er is duidelijk tijd en moeite gestoken in deze film om een waardige seventies atmosfeer neer te zetten. Dit is al duidelijk iets waarmee de film zich onderscheidt van andere in zijn genre. Het camerawerk is fijn, geen gek flits- en schokwerk.

De openingsscène van Blood ties zit meteen vol actie, altijd fijn om dit soort films mee te openen. De film boet daarna wel wat in met de actie maar het wordt zeker niet saai. Er komen zelfs nog wat gave actiescènes langs die de film op niveau houden. De relatie van de broers wordt leuk benaderd. Gelukkig neigt de film meer naar misdaad dan naar drama en daar ben ik dankbaar voor.

Gave soundtracks trouwens! Ik vond het erg leuk om "Sunshine of your love" van Cream te horen, briljant nummer en hoort echt bij de film.

Clive Owen en Billy Crudup spelen goed. Vooral Clive Owen zit helemaal in zijn vel met de rol als crimineel. Hij speelt een charmante klootzak die je toch iedere keer wilt vergeven als hij de fout ingaat. Billy Crudup zet zijn rol als getroebleerde agent goed neer en weet Clive Owen goed bij te benen. Mila Kunis zet een leuk rolletje neer maar is zeker niet memorabel te noemen als liefje. Leuk koppie heeft ze uiteraard maar haar rol zou door zo'n iedere actrice vervangen kunnen worden.

Blood ties is een misdaad/drama film die van begin tot einde boeit. Ik heb er in ieder geval van genoten. Ik kan alleen niet zeggen dat ik iets heel interessants heb gezien, andere films in het genre hebben het beter gedaan. Dat zegt niet dat deze film niet boven het gemiddelde uitsteekt, want dat doet hij wel.

3,5*

Een film voor de liefhebber....mooie setting en acteerwerk niets op aan te merken...

Het enige wat ik miste...was of een zwaar drama of wat meer actie en of spanning.

Verder toffe film die er uitspringt....Owen speelt overtuigend en ziet er lekker ruig uit.

Goed.

Het enige probleempje dat ik heb is het aantal personages. Daar verliest men wat focus en tijd mee.

Verder valt hier weinig op aan te merken: een standaardverhaaltje, maar wel een erg sfeervol. De balans tussen het misdaadluik en de familieperikelen is goed in evenwicht en leidt tot een behoorlijk slot, waar alles vrijwel geruisloos samenkomt.

Billy Crudup en Clive Owen acteren best sterk - al heb ik de indruk dat Owen's accent niet altijd klopt. Bijrollen zijn er ook genoeg en dan kom ik ook bij Matthias Schoenaerts, die hier een mooi cadeautje krijgt om zich in zijn eerste Hollywoodrol te profileren. Zijn personage vind ik er soms wat bij de haren bijgesleurd, maar qua acteren kan het wel tellen.

Zoe Saldana en Marion Cotillard - ook geen pretje om aan te horen - zijn ook sterk, Mila Kunis is overbodig.

Sterkste punt is ongetwijfeld het audiovisuele aspect. De mooie shots zijn niet bij te houden, ook de soundtrack is goed. Die scène met Cotillard en Owen in die bar is wellicht de meest geslaagde en een goed voorbeeld van hoe goed de sfeer gepakt wordt. Verder druipen de seventies - hoewel ik daar eigenlijk niet over kan oordelen - van de set- en kostuumdesigns af. Ook het wat onorthodoxe laatste shot zet dat nog even fijntjes in de verf.

3,5

Een soort van verhaal wat we al kennen van "We Own the Night", waar ook hier twee broers op het gebied van de ethiek ieder een kant van de wet kiezen. Het heeft zowel van het genre misdaad als dat van drama beiden net iets te weinig body en hierdoor is de inhoud te summier om de speelduur te rechtvaardigen. Het acteerwerk is zeker niet slecht, ondanks dat de gemoedsbewegingen niet zo diep worden uitgebeeld als het plot daar wel de ruimte voor biedt. Hierdoor lijkt het soms wat slapjes over te komen, terwijl de film vlot start en een sterk einde heeft. De jaren zeventig stijl is mooi vorm gegeven en is daarentegen zeer realistisch van aard.

Flinke tegenvaller, dit jaren '70 gangster-epos. Het is een remake van Les Liens Du Sang uit 2008, waarin regisseur Guillaume Canet destijds één van de hoofdrollen speelde. De cast is imposant en de film begint sterk, maar gaandeweg wordt alles steeds ongeloofwaardiger en vlakker. Naar het einde toe is het vervolgens moeilijk om één en ander nog serieus te nemen. Een gemiste kans dus en jammer van het raak getroffen tijdsbeeld en een aantal mooie scenes.

Verhaaltechnische vork.

Enigszins voorspelbaar misdaaddrama dat vooral gered wordt door de aanwezigheid van een sterke cast. Bijster origineel is het allemaal niet, maar e.e.a. weet gelukkig voldoende te vermaken. Er wordt verhaaltechnisch gezien teveel hooi op de vork genomen, hetgeen resulteert in afleidende plotjes. Tegen het einde zakt de film nog verder in. Gelukkig is het eindresultaat onderhoudend genoeg voor een prettige kijkervaring, maar veel houdt het niet over. Matthias Schoenaerts begint hier overigens geslaagd aan zijn overzeese, internationale carrière. Ook voor Guillaume Canet is dit het eventuele begin van een regisseursloopbaan buiten Europa.

Goed.

Prachtig misdaaddrama die ondanks de genrecliché's toch een behoorlijke film is. Dat komt vooral door het zeer treffend weergegeven tijdsbeeld en is in design en aankleding echt perfect. Verhaaltechnisch wil Canet te veel en is het allemaal net niet. De vormgeving is gewoon zo sterk dat de kijkervaring gewoon heel prettig is, en daar doet een ietwat onevenwichtig script niets aan af. Het gegeven, en de dynamiek tussen de twee broers is aardig, maar niet consequent uitgewerkt. Daar had meer uitgehaald kunnen worden, maar toch een zeer aardige film.

Prima misdaad drama met een thema dat we al vaker hebben gezien dus eigenlijk niet nieuws onder de zon maar toch kon de film me ruim twee uur erg boeien en heb ik me goed vermaakt met dit verhaal. Ook de setting van de jaren '70 was mooi in beeld gebracht en daar boven op een werkelijk prachtige soundtrack met veel mooie liedjes uit die tijd. Ook de cast was om te smullen , Clive Owen en Billy Crudup zijn goed gecast als de twee totaal verschillende broers en voor het vrouwelijke schoon is ook gezorgd namelijk Marion Cotillard , Mila Kunis en Zoe Saldana. Verder ook nog rollen van good old James Caan en Noah Emmerich ( "The Americans" ).

De eerste Amerikaanse film van Canet is meer een drama dan een misdaadfilm en gaat over de ambiguë relatie tussen twee broers, de één flik en de ander een onverbeterlijke crimineel. Hoe tegengesteld hun levens ook zijn, het is steeds de familiale band en de broederliefde die het haalt. De film speelt zich af in de seventies en ziet er ook heel erg seventies uit voor de rest. Geen oververzadigde kleuren, een passende soundtrack en veel oldtimers. Het decor is onberispelijk.

Het is allemaal voorspelbaar en het einde leek me een slecht aftreksel van de finale in Carlito's Way. Rennen richting de trein je weet wel . Het moet echter gezegd worden : de film verveelt nergens en vult makkelijk de volle twee uur mede door een sterk opgebouwd script. Maar Clive Owen kan geen kleur geven aan zijn karikaturale personage; als crimineel vind ik hem niet echt overtuigend. Ben ook absoluut geen fan van Owen. De tegenvallend vertolkte personages zijn trouwens symptomatisch aan deze film. Crudup en Zoe Saldanha vond ik dan nog het best zitten in hun rollen.

Sommige nutteloze rolinvullingen ook. Dan heb ik het over Lili Taylor als de zus, die gerust uit de film kon geschrapt worden, over Mila Kunis, die eveneens niet meer meespeelt vanaf een bepaald moment, en Schoenaerts, die gecast is omdat hij zo hard zijn best heeft gedaan om te netwerken in het filmmilieu dat hij dan toch een shit-rolletje heeft gekregen want zijn amper 10 minuten screentime en 4 scènes (waarbij je in twee ervan voortdurend zijn rug ziet) stellen niks voor. Fans van Schoenaerts zullen denk ik nogal ontgoocheld zijn.

Leuk tijdsbeeld.

Als je wat met die periode hebt dan. En er moet wel gezegd dat de soundtrack erg op safe speelt. Voor een mooie cast is ook gezorgd. Jammer alleen dat het verhaal zo flauw is, dat er nogal wat ongeloofwaardigheden in sluipen en dat het einde wat sentimenteel en voorspelbaar is. De interactie tussen de broertjes overtuigt me niet echt, de paar scenes die ze samen hebben zijn niet echt de sterkste.

Nogal wat genrecliches inderdaad, maar een daarvan ontbreekt vrij opvallend - het 'you have the right to an attorney'. Dat was echt al ingevoerd in 1974 waar de film begint. Heeft het kennelijk niet gered in de remake en verplaatsing naar Amerika.

Overigens goed opletten, Mila Kunis, Zoe Saldana en Marion Cotillard lijken zeker niet sprekend op elkaar, maar ik vergiste me toch een keer of wat.

Aardige misdaadfilm die bijna op een gezinsdrama gaat lijken.

Zowel de ruziemakende broers als vrouwen spelen hun rol.

Het acteren en de muziek waren uitstekend. Alleen het verhaal mocht wat vinniger.

Het plot was voor mij een verrassing.

Alvast een film die de 70-jaren prima weerspiegeld en die je bijna twee uren en half op de rand van de stoel houdt. Drank en chips waren voor later.

4,0*

Behoorlijk wat moeite om in deze film te komen vooral omdat de cast niet wist te overtuigen, ik geloofde ze eenvoudigweg niet. Daarnaast staat het bol van de clichés, neem de criminele koppelbaas met het bijbehorende stemgeluid.

Het tweede uur waarin de echt criminele handelingen beginnen wordt het allemaal een stuk beter.

Maar geen topfilm, te doorsnee. De muziek was het sterkste punt.

Het verhaal is op zich niet zo bijzonder. Doet wat denken aan We own the night en The Insider. Maar de film neemt tijd om haar ding te vertellen en kan rekenen op een mooie cast. En vooral een passende soundtrack. Ik beken dat ik de film vooral opzocht vanwege Matthias Schoenaerts. Maar door de cast met Mila Kunis, Clive Owen, Billy Crudup, Marion Cotillard, James Caan en Zoe Saldana leek het niet stuk te gaan. Het is ook niet stuk gegaan. De film staat er zeker en vast. Het is af en toe wel wat cliché en net te veel om er echt een memorabele film van te maken. Maar ik heb hier van genoten en zowel Matthias Schoenaerts als regisseur Guillaume Canet hoop ik nog meer aan het werk te zien.

Drie keer kloppen dus. Ik zat me al af te vragen waarom die flashback naar de jonge jaren van de broers erin zat. Want totaal niet in lijn met de rest. En dan ineens wordt het duidelijk en realiseer je je maar al te goed dat je naar een film zit te kijken. Geschreven door James Gray, die eerder de regie van We Own The Night voor z'n rekening nam. Een film die zich op hetzelfde terrein begaf.

Die van de broedertwist en broederliefde. Misdaad en de sterke arm der wet in één gezin, dit keer in de harige zeventiger jaren. De soundtrack liegt er wat dat betreft niet om. Het tempo zou je ook aan die tijd kunnen koppelen, idem voor de toon. Redelijk koel, waar het scenario het er hier en daar heet aan toe laat gaan met personages die eigenlijk geen van allen erg sympathiek zijn.

Feilloos zijn beide broers in ieder geval niet in hun handel en wandel. Dat leek me wel een troefje, maar het wil niet serieus knetteren tussen de twee, zoals de film als geheel ook nogal wat moeite heeft om tot bloei te komen en te blijven. Owens rolletje kan je zo uittekenen. Veel te patserig voor het rechte pad, al krijgt hij daarmee wel de meest in het oog springende scènes om handen.

Waaronder eentje met Cotillard, die hem eventjes het bloed onder de nagels vandaan haalt en een kille afrekening in een café. Kunis lijkt een miscast, maar krijgt ook weinig te doen. De Belg ook niet, maar hij is wel intimiderend. Verder mist de regie van Canet wat flair en pit op cruciale momenten en heeft het verhaaltje geen eigen smoel. Tot volle wasdom komt het dan ook niet helemaal.

Liefhebber van dit genre en zeker ook de jaren 70 setting. Toch viel ie wat tegen...of het nu aan de cast lag, waarbij met name Owen op de een of andere manier niet helemaal paste...maar alles bij elkaar wat magertjes allemaal. Maar kijkt lekker weg, af en toe wat lekkere jaren 70 muziek en tijdsbeeld ook wel goed neergezet.

Aangename verassing! Wat een ontzettend vette film. Tijdje geleden dat ik zo heb genoten van een film. Vanaf het begin wordt je de film ingezogen. Dit komt omdat het realistisch overkomt en je hebt echt het gevoel dat daar in de 70s zit. Auto's, muziek, kleding, er is overal tot in de details aan gedacht.

Het verhaal deed mij een beetje denken aan We Own the Night, ook zo'n heerlijke film.

Ook de cast was super. Vooral Clive Owen zette een prachtige rol neer als de tough guy Chris.

Ik begrijp alleen niet waarom deze film op IMDb slechts een 6,5 heeft en maar 9,642 stemmen.

4*

Prima misdaadfilm die het vooral moet hebben van het uitstekende acteerwerk. Vooral Clive Owen is erg sterk. Maar ook alle bijrollen zijn prima bezet. Enig punt van kritiek is dat de film aan de lange kant is.

Boven gemiddeld.

Goede misdaad film. Is meestal niet mijn ding, maar ik ben overtuigd. De acteur spelen prima. Zelfs Mila Kunis speelt mooi en ingetogen. Meestal heb ik ook niet zoveel met Clive Owen, maar in deze rol liet hij zich van zijn beste kant zien. Gewoon goed verhaal. Zit mooi in elkaar.

Gewoon een degelijke en redelijke Misdaad / Drama, met wel een ietwat dertien in een dozijn verhaal en ook met vrij voorspelbaar verloop.

Deze film moet het inderdaad vooral hebben van de cast die sterk acteert en dan met name natuurlijk hoofdrolspeler Clive Owen (in de rol van Chris), maar ook James Caan in de rol van de zieke vader Leon van het gezin waarin altijd een wat gespannen sfeer heerst (o.a. te maken met het verleden en de situatie rond Chris en Frank, die gespeeld werd door de ietwat saaie Billy Crudup). De jaren 70-sfeer (zowel visueel en muzikaal) spat van het scherm en is heerlijk om te zien en te horen en "heerlijk" is zeker ook van toepassing op de fraai uitziende Zoe Saldana en in mindere mate op Marion Cotillard. Het verhaal weet te boeien, maar echt spannend wordt het helaas nergens en dat komt mede door het voorspelbare verloop. Ook zit er een beetje actie in, waarbij de scene met de overval op het Café/Bar heerlijk bruut was en ook zonder genade. De film is wel behoorlijk langdradig en het tempo is ook vrij laag, hierdoor is circa twee uren een behoorlijk lange zit. Het einde mocht er wel wezen en vond ik ook best goed.

Al met al gewoon een degelijke en goede film die er vooral uitspringt vanwege de uitstekend spelende cast en het heerlijke jaren 70-sfeertje. Voor de rest is het eigenlijk niet echt bijzonder en is het ook een lange zit. Maar een ruime voldoende is deze film in mijn ogen zeker waard.

Aardige film over een politie agent die zijn broer opvangt nadat deze uit de gevangenis wordt ontslagen. Het verloop van deze film kent weinig verrassingen en het verhaal heeft iets teveel zijpaden. Centraal staat de rivaliteit tussen de twee broers. Een goeie cast en de uitstekende jaren 70 aankleding samen met de prima soundtrack geeft de film een authentieke look.

Een goede drama/misdaad/thriller film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteurs Clive Owen, James Caan en

Noah Emmerich...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Opnieuw een geweldige film van Guillaume Canet en de derde op rij die bij mij voor minimaal vier sterren gaat.Blood ties blinkt vooral uit door de sterke rolbezetting,het in mijn ogen perfecte tempo en de goede opbouw.Daarnaast vond regisseur Canet plaatjes draaien schijnbaar vroeger heel leuk want de muziekkeuze is opnieuw erg goed en levert weer een duidelijke meerwaarde op.Wat de acteurs betreft had ik in het begin wat moeite met Clive Owen (hij deed me wel erg denken aan die broer uit 'Everybody loves Raymond) maar toen hij zijn criminele activiteiten wat begon op te voeren was dat gelukkig snel verdwenen.Crudup was ook dik in orde en de bijrollen waren helemaal om van te smullen.Caan deed het goed als vader,Schoenaerts maakte ondanks zijn erg beperkte screentime toch indruk en de rol van de bekende tatoeëerder Mark Mahoney als Louis vond ik persoonlijk erg grappig.En door het uitstekend gecreëerde tijdsbeeld waren ze ook nog stuk voor stuk voorzien van een prachtig uiterlijk.Iets wat nog meer werd benadrukt door het mooie en sfeervolle camerawerk.Dat zelfde geldt eigenlijk voor het verhaal wat goed in elkaar zit en nergens geforceerd overkomt.Oorspronkelijk wou ik bij Blood ties voor vier sterren gaan maar door het fantastisch einde doe ik er nog een halfje bij.Klein meesterwerk.

Schitterende filmposter, verder is de film zelf helaas totaal niet memorabel. Alle grote namen in de cast weten dit ongeloofwaardige plot namelijk niet te redden. Fijn tijdsbeeld natuurlijk verder en Crudrup is een fijn acteur maar dit ben je de halve dag later alweer vergeten.

2,0*

Remake van Frans misdaaddrama Les Liens Du Sang (waarin regisseur Canet een hoofdrol speelde) waarin de 50-jarige Chris [Clive Owen] na 9 jaar uit de gevangenis komt en onderdak krijgt bij zijn broer Frank [Billy Crudup], een politieagent. Frank laat zich in met Vanessa [Zoe Saldaña], de ex-vrouw van de onberekenbare Scargo [Matthias Schoenaerts], Chris hernieuwt het contact met zijn drugsverslaafde ex Monica [Marion Cotillard] en de veel jongere Natalie [Mila Kunis] voor hij zich laat verleden om “nog één klus” te doen om uit de financiële zorgen te komen. Heel origineel of verrassend is het niet, maar de sterke cast, de realistische reconstructie van New York in de jaren 70 en indrukwekkende actiescènes maken veel goed.