Night Train to Lisbon (2013)

Verschrikkelijk slechte film. Draait al maandenlang door heel Nederland in zo'n beetje iedere Filmhuis. Ga er echt niet aan beginnen om dit te vertonen. Maar daarin ben ik helaas de enige lijkt wel ...

Verrassend leuke kleine film. Kijk liever dit soort films dan die idiote blockbuster films uit de VS van de laatste tijd.

Indrukwekkende, meeslepende film waarbij de teksten, vooral aan het begin, tot nadenken stemmen. Erg knap verteld, mooie beeldne van Lissabon, en een interessant thema rond de Anjerrevolutie. Ik ga hem zeker op DVD aanschaffen.

Obscure overdenkingen.

Als de verstrooide professor Jeremy Irons een geschrift leest dat hem betoverd, besluit hij plotseling alles aan de kant te zetten voor een rit met de nachttrein naar Lissabon. Daar woont immers de schrijver van het interessante stukje literatuur. Een obscuur boekje vol filosofische overdenkingen met een spannend verhaal erachter. Alleen al dit gegeven wekt de interesse van iedere kijker. Daarbij komt dat de acteerprestaties sterk zijn en de karakters vertolkt worden door een gerenommeerde cast.

Het verhaal herbergt allerlei genres, maar blijkt vooral een thriller te zijn met een vleugje romantiek. Zodra het mysterie plaats begint te maken voor weinig verhullende flashbacks, verliest het echter wat van zijn kracht. Dat heeft onder meer te maken met de vertelstructuur die al snel een hoop blootgeeft voor het einde in zicht is, maar desondanks werkt de film wel. Uiteindelijk is het toch de mix van alles, ondanks enige onevenwichtigheid, die de kijkers aandacht meer dan voldoende vasthoudt.

Zeer goed.

Met dank aan Paradiso voor het recensie-exemplaar.

ik vind het een waardeloze film niks spannend aan en erg langdradig voor mij een 0

Nounou, enkele commentaren zoals hierboven getuigen toch niet echt van veel verstand en gezond beoordelingsvermogen. Als je spanning wil, dan kies je best voor een thriller/horror en niet deze. Ik vond het een prima film. De verhaalstructuur deed me wat aan "Elle s'appelait Sarah" denken, waar ook daar iemand vele jaren na tragische gebeurtenissen op zoek gaat naar een persoon. Bij de Zwitserse leraar Raimund (Irons) begint alles heel toevallig, door het redden van een meisje die zelfmoord wil plegen , en op die manier in bezit komt van een Portugees boek, de memoires van Amadeu. De levensbevattelijke proza intrigeert Raimund zo sterk, dat hij naar Lissabon afreist om meer over deze man te weten te komen.

Daarna volgt deels in flashback het verhaal van Amadeu, een jonge dokter en verzetsstrijder tegen de dictatuur van Salazar , en de woelige periode die hij heeft meegemaakt net voor de val van de dictatuur. Raimund kruist hierbij allerlei personen die hem hebben gekend, waardoor hij een opmerkelijk verhaal kan reconstrueren. Het verleden leeft verder, niet steeds door historische personages, maar ook door gewone mensen die meegeholpen hebben aan grote omwentelingen in hun land (mijn gedachten gaan plots naar de kleine man in Oekraïne).

Goede prestatie van Irons, die een wat saaie intellectueel vertolkt (hij zegt het ook zelf maar niet elk mens hoeft grootse dingen te doen om interessant te zijn); vooral de overzichtelijke chronologie viel me hier in positieve zin ook op. Een minpunt vond ik dat de geest van de stad Lissabon niet zo sterk naar voor treedt in de film, waardoor er wat gebrek is aan sfeer.

Prachtige film !!

gauke schreef :

Inderdaad, vond ik wel een negatief punt van de film die het geheel er niet geloofwaardiger op maakt. Ook het feit dat hij zomaar alles achter laat en vertrekt naar Lissabon waar hij op dat moment geen enkele doorslaggevende reden kan voorleggen om deze reis te maken. De opbouw van het verhaal is wel goed en het heden wordt duidelijk met het verleden vlot afgewisseld. De liefdesrelatie en de problemen daarbij kon beter uitgewerkt worden. Ik miste hier toch wel de chemie tussen de verschillende personages waarbij hun handelen ook niet echt geloofwaardig overkomen. Voor mij uiteindelijk een matige film. 5/10

Wat een prachtige film zeg. Hoge kwaliteit in bijna elk opzicht, de cast, het verhaal, de romantiek zowel in het verleden als het heden, uitstekend gefilmd. Belangrijkste is dat ik er zo enorm van kon genieten.

Een goede mysterie/romantiek/thriller film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Wel een bekende acteur Jeremy Irons speelt goed...

Ook een bekende actrice Charlotte Rampling...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Wellicht geen film naar ieders gading, maar voor mij toch wel een goede film.

Prima vertolkingen, vooral van Jeremy Irons die hier weer een voortreffelijke rol neerzet.

Goed scenario, en een goede verfilming ook want films waarbij nogal veel naar het verleden wordt gegaan worden al snel verwarrend en rommelig, maar dat is zeker hier niet het geval.

Puike regie dus ook.

Rest me nog te zeggen dat Lissabon ook een mooie locatie is voor een thriller als deze.

Spannend uitgangspunt, zo impulsief de trein pakken en alles achterlaten.

Maar daarmee is alles wel gezegd helaas. Alles draait uiteindelijk uit op een infantiel, melodramatisch verzetsheldenverhaal zonder diepgang. Kan er niks mee.

Tegenvaller. Op zich ziet de film er prima uit en zitten de acteurs goed in hun rol. Wat tegenzit is dat het erg moeizaam verteld wordt, een ontzettend traag middenstuk inbegrepen. Een thriller kun je dit niet noemen.

De op zich aantrekkelijke titel is misleidend en heeft niets met de film te maken, dit geldt ook voor de poster, die wel op de titel aansluit, maar totaal niet op de film.

De film gaat over een liefdesverhaal met de Portugese dictatuur als achtergrond. Ik vond het ook jammer dat de dictatuur hier snel bijzaak wordt en dat het vooral om het liefdesverhaal draait, een gemiste kans. Er zitten enkele aardige filosofische teksten in, maar ook die verdwijnen meteen naar de achtergrond.

Ook is het inderdaad niet geloofwaardig hoe makkelijk iedereen voor de hoofpersoon de deuren opent en hun levens met hem deelt, puur en alleen maar om de nieuwsgierigheid van deze willekeurige buitenstaander te stillen. Ook de vertelwijze (onderzoeker/journalist spit in het (oorlogs)verleden, in dit geval is het een leraar) is al heel vaak gedaan en pakt hier niet zo goed uit.

Behoorlijke tegenvaller.

Dit is eigenlijk zo'n film waarbij ge u een hele tijd afvraagt waar hij nu eigenlijk naar toe wil om uiteindelijk vast te stellen dat het heel weinig voorstelt, het amper kan boeien en naar het einde toe nog melig wordt ook.

Een ontgoocheling

Night Train to Lisbon voelt echt aan als een verhaal, met een kop een staart. Een verhaal waarvan ik me kan voorstellen dat het interessant is om in een boek uit te werken. Niet het soort boek waar ik een paar honderd pagina's aan tijd aan zou besteden, en niet per se het meest interessant plot, maar als film tussendoortje vind ik zo'n verhalende geschiedenis wel eens lekker. De mijmerende citaten uit het boek brachten me wel in een fijne sfeer.

Een boeiende mix van acteurs die gedurende de film de revue passeert. Geloofwaardig is het allemaal niet, maar daar til ik doorgaans toch al niet te zwaar aan. Uiteindelijk vond ik worsteling van het hoofdpersonage met de saaiheid van zijn eigen leven misschien nog wel het meest interessant aspect aan de film.

Tussen 3 en 3,5. Meer absoluut niet. Ik schaar dit onder de noemer 'sypathieke films'.

Leuk als je ze ziet, maar geen must-see. Het is echt zo ontzettend ongeloofwaardig. Je kunt het beter zien als een soort modern sprookje ofzo. Overigens wel prachtige shots en dat maakt het genietbaar.

Me eens aan deze gewaagd, maar 'k vond hem toch maar zozo. Niet dat het zo'n slechte film was, maar 'k vond het verhaal niet zo meeslepend.

De cast deed het zeker niet slecht en kwam overtuigend over. Verder zag de film er goed uit.

Ideaal om eens via tv mee te pikken, maar veel meer toch niet.

Alles klopt in deze film: begin, einde, mooie beelden en een goed verhaal. Irons, Rampling en Courteny acteren geweldig. Hoewel ik het verhaal niet kende wil ik graag het boek lezen!

Topper deze film, zal me zeker lang bij blijven. Ik heb genoten!

Mensen, die er wel eens geweest zijn, weten dat Lissabon met zijn fabelachtige Rua Augusta een bijzonder mooie stad is. Bille August maakt daar dankbaar gebruik van als achtergrond voor een verhaal over een buitenstaander, die zo’n 30 jaar na dato op zoek gaat naar de ontbrekende puzzelstukjes over een groep verzetslieden die enkele maanden vóór de Anjerrevolutie (zie: Capitães de Abril) uit elkaar gevallen is. Die terugkeer naar het verleden levert met zijn flashbacks een boeiende film in de film op. Een film over verzet, plichtsbesef, jaloezie en liefde. Een film om over na te denken.

Daartoe zetten ook de citaten aan uit het boekje, dat als leidraad dient voor de speurtocht: “We leave something of ourselves behind when we leave a place. We stay there, even though we go away.”

Vanwege die citaten ga ik op zoek naar het boek van Pascal Mercier, waarop deze film gebaseerd is. Het lijkt me heerlijk om die filosofische gedachten in alle rust op je in te laten werken.

Prachtige film die heel boeiend verteld wordt. Een Thriller dat is het niet. Heel goed geacteerd en ook de manier waarom het verhaal groeit tijdens de film is top. Wat me stoorde is dat alles in het Engels werd gesproken. Als ik een boek lees en ik lees een mooie zin dan markeer ik die. In deze film zou ik heel wat zinnen willen onderstrepen

Poeh.... dat was wel heel slecht... Moet haast wel de sufste verzetsfilm zijn die ik ooit gezien heb.

Het boek van Pascal Mercier bood een toegankelijke opzet voor 'leken' om over filosofische concepten te mijmeren. In de verfilming is het filosofische aspect onevenwichtig. Ze blijven soms te dicht bij het oorspronkelijke bronmateriaal (met bijvoorbeeld letterlijke citaten uit de roman in de dialogen), terwijl sleutelpassages extreem worden versimpeld. Het hart van de roman was dat Raimund Gregorius door autobiografie/fictie tot zelfontdekkingen kwam, maar in deze verfilming wordt juist dat aspect lachwekkend en banaal. Zijn innerlijke zoektocht vormt nu een excuus voor fotogenieke plaatjes van Lissabon, met een hoop formulematige, onlogische wendingen. Deze sentimentele tearjerker biedt nu vooral oppervlakkige levenswijsheden met een quasi-filosofische inslag.

De waardering is veel te hoog. Idee van film is zeer goed maar er zitten zoveel slechte onwaarschijnlijke dingen in de film. Te beginnen dat iedereen Engels spreekt.

Er wordt heel verschillend over deze film gedacht. Ik zit m'n gedachten nog te ordenen. Ik vind dat BBarbie het goed samenvat. Een queeste van een nogal wereldvreemde leraar, gegrepen door een obscuur boekje vol diepe wijsheden en getriggerd door een onbekende op een brug. Misschien niet altijd helemaal geloofwaardig, maar intrigerend is het zeker.

Paar jaar geleden deze film voor het eerst gezien en toen had ik nogal wat bedenkingen. Die heb ik nu veel minder. Het is overigens wel een cast zeg, Jeremy Irons, Charlotte Rampling, Bruno Ganz, Lena Olin, en ga maar door. Daar kan ik dan met open mond naar kijken. Iemand riep hier dat de speciale sfeer van Lissabon niet helemaal uit de verf komt. Daar zit misschien wat in. Wel erg veel duistere opnamen, natte straten, weerkaatsend lamplicht.

Het doet inderdaad wat aan Elle S'appelait Sarah denken maar het verhaal vond ik persoonlijk minder interessant. De sfeer van Lissabon heb ik eigenlijk niet kunnen ontdekken in deze film. Dit komt doordat er weinig in de straten zelf wordt gefilmd en enkel wat randpersonages echte Portugezen zijn.

De cast is natuurlijk wel zeer indrukwekkend met namen als Jeremy Irons, Christopher Lee, Bruno Ganz, Lena Olin, Charlotte Rampling en Mélanie Laurent. Op zich maakt het me wel benieuwd naar het boek dat toch maar 220 pagina's telt, maar niet direct een 1 op 1 verfilming lijkt geworden te zijn.

De film zit vol wijsheden en soms gaat het wat snel om het goed te kunnen vatten. Je hebt soms wat weinig tijd om er even bij stil te staan. Maar in vele bewoordingen zag ik de wijsheid vervat en daar kan ik wel van genieten. Het einde voelt een beetje cliché aan, maar toch ook weer niet.

Wat een ongelooflijk suffe cinema is dit zeg. Met de voorspelbare en clichématige raamvertelling, de duffe cinematografie en de acteurs die de dialogen door de vreselijke accenten hun strot niet uit krijgen... zelfs het pianogepingel is om bij in slaap te vallen.

Door een raar toeval ontmoet een man in Bern een vrouw en komt zo aan een boek over een verzetsheld in Lissabon. Hij reist af naar Lissabon en verdiept zich in het leven van deze verzetsheld. De film begint als een afstandelijke maar goede documentaire naar het leven van de verzetsheld en het verhaal achter de fascistische dictatuur in Portugal in de jaren zeventig. Doch gaandeweg de film wordt het verhaal steeds persoonlijker en groeit de film enorm. Uiteindelijk is zelfs de laatste scene nog mooi. Goede film!

Je moet ervan houden, is voor een keertje te doen.

Geen onaardige film over revolutie en passie. En mooie beelden van mijn geliefde Lissabon.

30 minuten gekeken, daarna was 't schluss. Weinig wat kijkplezier meer vergalt dan die pseudofilosofische bullshit die Jeremy Irons uit dat boekje begint op te dreunen 10 minuten in de film.

De titel doet een noir-achtige Agatha Christie vermoeden (soort Orient express maar dan in omgekeerde richting) en de sfeerbeelden van Lisabon zijn aardig, maar het bronmateriaal is zo pretentieus dat 't pijnlijk is. Wannabe literatuur. En iedereen die dit diepzinnig vindt moet zich schamen. Ik onthoud me van een rating.