Consenting Adults (1992)

Redelijke thriller.

Een onderhoudende film, prima om te zien als 'ie op tv wordt uitgezonden...

Hm, ik vond het verhaal een beetje standaard. Vanaf het begin zag je al dat de rol van Kevin Spacey "up to no good" was. En tijdens de scene waarin Kevin Kline het met de buurvrouw doet, had ik al helemaal in gedachten dat die vrouw wel eens vermoord kon worden en dat hij de schuld zou kunnen krijgen ... en jawel hoor.... Dit soort verhalen zie je ook geregeld in verschillende crimeseries. Niet zo origineel dus.

Kevin Kline en Kevin Spacey zijn wel 2 topacteurs. Dat maakt een hoop goed. En het laatste half uur werd het zowaar wat spannender. Maar nee, een toppertje vind ik het niet.

Scheutje paranoia.

Pakula houdt er wel van om met thriller-scripts te werken, waarbij alles in tweede instantie toch een beetje anders blijkt te zijn. Altijd voorzien van een scheutje paranoia uiteraard. Zo ook hier en al behoort dit niet echt tot zijn meest memorabele werk, vermakelijk is het wel. Met dank aan de acteurs.

Redelijk.

Grootste nadeel aan deze film was voor mij Spacey, die ik normaal gesprolen graag zie. Hier speelt ie echter een totaal onovertuigend personage. Gelukkig maken het afwisselend dromerige Amerikaanse sfeertje in de eerste helft en de beklijvende sfeer in de tweede helft een hoop goed.

3 kleine *.

Matige film over een twee koppels die naast elkaar wonen en goede vrienden worden. Een vrij standaard opbouw voor deze vrij typische jaren '90 thriller. De ontwikkelingen tijdens de tweede helft zijn nogal vergezocht. Kevin Spacey zet wel een vermakelijke rol neer. Zeker niet de beste film van Alan J. Pakula. Net geen 3.0 sterren.

Redelijk tot zwakke film. Normaal hou ik enorm van jaren 90 thriller films, maar dit was vrij saai en irritant. Het was irritant, omdat er geen goede opbouw was. Het begin ging van de hak op de tak. Je leeft niet mee met de personages en je ziet hun karakter niet. Het ene moment zitten ze in een boot en het andere moment zit je in het café. Het was heel raar gemonteerd.

Het was daarnaast niet spannend en voelde ook te gehaast allemaal. Je voelt niks voor het hoofdpersonage. Hij werd verdacht van een moord (met genoeg bewijzen), maar hij zei en deed niks. Dan wil je toch roepen ''IK BEN ONSCHULDIG VERDOMME''. Nee, hij zweeg en liet het maar allemaal toe. Zijn vrouw nam ook gelijk aan dat hij het wel gedaan moest hebben (dan ben je gewoon een slechte echtgenote). Maarja, wat wil je als je man niks zegt. Maar dan alsnog ging het te gehaast. Weer van het één op het andere moment. Ik begrijp heel goed dat iedereen anders zal reageren in zo'n situatie, maar toch was het behoorlijk irritant. En dan gaat zijn vrouw maar meteen samenwonen met de man die zijn vrouw verloren is? Ook weer van de één op de andere dag.

Je kreeg ook weinig achtergrond te zien van de beweegredenen van de ''echte'' dader. Ik kon niets meer maken dan alleen jaloezie of gewoon een verknipte jeugd. De ontknoping was te mager. Niet spannend. Maar dan is Richard ineens niet meer verdacht? Hoe is dat tot stand gekomen verder? Nu Eddy dood is is hij juist nog meer verdacht zou je denken.