'Hukkunud Alpinisti' Hotell (1979)

Een tijdje terug al op Twitch een reviewtje, gaat momenteel een 35mm printje rond, o.a. op Offscreen in Brussel en vanavond in Worm Rotterdam. Jammer genoeg is hij pas net geaccepteerd, dus veel heb je er niet aan als je wilde gaan.

Zag er erg leuk uit, script is van de schrijvers van het script van Stalker, en de synth-soundtrack schijnt erg de moeite waard te zijn. Kon er jammer genoeg zelf ook niet bij zijn, leek me een erg bijzondere film.

Draait a.s. zaterdag nog in Melkweg Cinema.

Wil ik zien!

Had hier toch wat bij moeten schrijven. Alsnog een kleine poging:

Zoals Montorsi al zegt is de soundtrack van Sven Grünberg zeer de moeite waard, soort onmogelijke kruisbestuiving tussen Vangelis, Queen en Biosphere. Wel jammer dat het mooiste, kortste en tevens meest minimale en melancholische nummer (Hästi ) niet later in de film nog eens terug kwam, leende zich daar zeker voor. De soundtrack zet in ieder geval meteen de toon. De film dragen gaat me te ver, want buiten de soundtrack valt er genoeg bijzonders te beleven. Allereerst vallen gelijk het dynamische camerawerk en de futuristische designs (inclusief allerlei kleuren lichtjes) op. Denk Fassbinder (en een vleugje Zulawski) met een gebrekkig ritmegevoel en een ziekelijke drang tot het hanteren van de schaar (ik overdrijf). Het is dus best wel knullig vaak (ook de dubs lopen meestal niet synchroon), maar het creëert ook wel een apart eigen sfeertje. Het uitgangspunt van de film - zoals hierboven in de plotomschrijving uitgestippeld - is vrij simpel, maar ontaard al snel in een maffe bende. Hierbij wil de verveling af en toe de overhand nemen, omdat het meer maf is in de lamlendige betekenis van het woord (ook al bestaat deze betekenis natuurlijk helemaal niet). De politieman die de hoofdrol vertolkt is een stijve hark die doet denken aan een (nog) minder charismatische H. Ford. Het heeft daarnaast veel weg van sommige (teken)films die ik vroeger zag, waar allerlei excentrieke figuren zich in een kasteel bevinden waar dan een moord plaatsvindt. Raar sfeertje hadden die films altijd. Met Stalker heeft het overigens, naast het jaartal en de gebroeders Strugatsky, weinig van doen. Vooral naar het einde toe is de serieuze toon compleet verdwenen. We zien op een gegeven moment zelfs een volslagen belachelijk tafereel als de aliens op hun zwaar opgevoerde scootmobielen de sneeuwvlaktes bestormen, wel geniaal natuurlijk. De eindmonoloog vond ik dan weer enorm stuitend: overbodig en de verkeerde toon aanslaand. Er leek in ieder geval opeens weer een serieuze draai aan gegeven te willen worden, of het zou toch zelfspot moeten voorstellen. Hoe dan ook niet geslaagd. En omdat het mijn hobby is om cameramannen en andere crewleden in spiegels en andere weerkaatsingen te spotten, heb ik speciaal voor jullie VLC een snapshot laten maken.

Hästi is toch een ander nummer (wat ik eerst al dacht), het lijkt er wel het meest op. Het nummer dat ik bedoel staat gek genoeg helemaal niet op de cd, helaas.