Call Girl (2012)

Gezien op het IFFR. Erg mooie Zweedse film alweer dat een beetje een combinatie is van een politieke thriller met een coming of age verhaal.

We nemen een kijk in het leven van de losbandige puber Iris, die, na de zoveelste keer is weggelopen, naar een jongereninstelling word gestuurd. Maar ook dat loopt maar niet op zijn rolletjes. Samen met zijn vriendin glipt hij der 's nachts nog wel eens uit om de beest uit te hangen in Stockholm, seks te hebben met vreemde jongens, en uiteindelijk raakt een bijzondere Dagmer Glans, die zijn huis beschikbaar stelt voor feestjes in ruil voor dat de meiden naakt gaan poseren. Natuurlijk niet fris allemaal maar Iris en Sonja zijn eigenwijs, wat ze dan meteen ook in de vicieuze cirkel heeft geworpen.

Want in werkelijkheid worden ze dus langzaam maar zeker uitgebuit en moeten ze dus als 14 jarige voor hoer spelen voor de Zweedse ministers en politicussen die op hun ouwe dag nog wel trek hebben in een jong blaadje en minderjarige prostituees daarvan als oplossing zien. Dat het vieze mannetjes waren word in deze film nu wel meer dan duidelijk gemaakt. Dit zorgt voor een grimmige en donkere film waarin de meiden steeds dieper in de shit komen te zitten. Ook de kant van de ministers zelf was een bijzonder portret, het zijn eigenlijk gewoon de landbestuurders die hun werk doen... maar ondertussen wel voorstellen om de leeftijdsgrens te verlagen naar 10 jaar. Zegt al genoeg. Ook de spanningen die ze onder mekaar hebben word erg sterk neergezet. Vooral hoe ze hun eigen er altijd uitliegen over wat ze in hun seksleven doen. Ondertussen moet Iris ook haar geheim goed bewaren, maar of dat blijft lukken...

Ja, hele stevige film waarbij je toch wel even met je neus op de feiten word gedrukt over het politieke leven. Deze film zou nog wel eens de hele Zweedse politiek in een kwaad daglicht kunnen zetten. Het sfeertje is ook lekker donker en meeslepend en de jaren 70 settings van Zweden leken wel foutloos. Ook is er hier een lekkere krachtige soundtrack aanwezig. Nee, dit is een heel gedurfde film.

4,0*

Sterk Zweeds politiek drama met als enig minpunt het voor mij onbevredigde einde. Dat liet mij met enige achter. Ook zou de film op feiten gebaseerd zijn. Ik heb dat nagepluisd, maar ik kon er verder niets bijzonders over terugvinden, maar het zal wel deels waar zijn. Politici beschikken nu eenmaal over een grote doofpot. Ook de naam Olaf Palme zou genoemd zijn in deze beruchte doofpotaffaire. Zou de moord op hem in 1986 hiermee te maken gehad hebben? Waarschijnlijk niet maar je weet maar nooit. De moord op Palme is tot nu toe immers onopgelost.

De eind jaren zeventig sfeer met muziek van de Bee Gees werd in deze film goed weergegeven en die twee niet onaantrekkelijke meiden acteerden best wel goed. Dat kan ook gezegd worden van Pernilla August in de rol van de "bitch" Dangmer Glans.

Wat het verhaal verder betreft; tja, het beeld dat in deze film getoond werd van het sociale paradijs Zweden is niet het beeld dat de Zweden ons graag zouden willen laten zien. Ongeloofwaardig is het zeker niet. Dit soort op sex beluste escapades van politici komen wel in meer "brave" landen voor. Dit soort schandalen verschijnen natuurlijk nooit in het daglicht. Daar zorgen de corrupte politici met hun goed gevulde geldbuidel wel voor. Ja, hier in Nederland kunnen ze er ook wat van.

Deze film die ik ihk van "Best of the Fest" in Lux Nijmegen gezien heb wil ik zeker nog een keer bekijken. Ik zat op een ongunstige plaats - film was uitverkocht - en de laatste scène liet mij zoals ik al berichtte met vraagtekens achter. Op visueel vlak vond ik de film niet bijzonder maar dat zal hoogstwaarschijnlijk wel liggen omdat ik voor in de zaal zat.

Waardering: voorlopig 3,5*

Om even met het negatieve te beginnen: Het einde was inderdaad niet sterk en nogal een breuk met de rest van de film. Te grotesk vooral, mannen in pakken en mensen die ineens aangereden worden. De film had zelfs makkelijk eerder kunnen stoppen.

Maar ik heb om te beginnen al een groot zwak voor gedetailleerde weergaves van de recente geschiedenis, vooral als ze ook een beetje de tijd nemen om het te laten zien. En daar is deze film zeer goed in.

Verder een erg boeiend verhaal over verlies van onschuld en corruptie van de macht. En een afrekening met de waarden van de jaren '70, net als bijvoorbeeld Tilsammans en The Ice Storm. Op een andere manier, dat wel. Call Girl is een thriller. En geen drama of komedie. Zelfs een duidelijke genrefilm eigenlijk.

Pluim voor het vaak geweldige camerawerk van Hoyte van Hoytema trouwens. En voor Pernilla August. Veel pluspunten die het matige einde makkelijk wegpoetsen.

4.0*

Dramatische reconstructie van het bordeelschandaal dat midden jaren ’70 de regering van Zweden vlak voor nieuwe verkiezingen ernstig in verlegenheid bracht, omdat ministers, hoge ambtenaren e.d. regelmatig klant waren van een chique hoerenmadam, die ook minderjarige meisjes als prostituee liet werken.
De film heeft naar mijn gevoel een iets te lange aanloop nodig alvorens tot de kern van de zaak te komen. Maar het tweede deel zit aardig in elkaar en wordt ook best spannend. De film eindigt als de spreekwoordelijke nachtkaars, maar dat is niet zo verwonderlijk want er is vanwege de politieke lading nooit klare wijn geschonken.

Erg saaie combinatie van drama en politieke thriller. De film deed me bij vlagen wel wat denken aan het recente Tinker Tailor Soldier Spy. Die film was net als deze prachtig gestileerd vormgegeven en technisch tot in de puntjes verzorgd, maar inhoudelijk erg statisch en afstandelijk. Erg lang ook. De jaren '70 setting blijft voor mij altijd een pluspunt, maar nergens weet deze film te boeien. Bizarre electronische soundtrack overigens, die meer thuis lijkt te horen in een John Carpenter-film.

Sterk acteerwerk;

Prachtige seventies setting, sfeer en sound;

Tikje lang.

Daarbij moet ik zeggen dat de laatste comments eraan voorbij gaan dat het "drama van de meisjes" in deze film gewoon "zwaarder" weegt. In bv. Tinker Taylor etc. komt een dergelijk drama niet voor naar mijn weten/herinnering. Het drama van pakweg het eerste anderhalf uur is eerder pijnlijk, gevoelig en triest dan schokkend. Het drama van pakweg het eerste anderhalf uur is eerder pijnlijk, gevoelig en triest dan schokkend. Meer erotiek was dan ook absoluut niet nodig. Dat zou misstaan.

Over de spanning in de film kan ik me voorstellen dat men oordeelt dat de echte spanning lang op zich laat wachten. Het is het wel waard: wat een steengoed laatste half uur!

Call Girl neemt haar tijd om een beeld te schetsen van het progressieve Zweden in de jaren zeventig. Incest, pedofilie en zelfs verkrachting horen bij de pas verworven vrijheden, seks met iemand van vijftien moet kunnen. De weergave van deze tijd is sfeervol, tot in de puntjes verzorgd en fijn om naar te kijken.

De rest van de film richt zich op de keerzijde van de ‘vrijheid blijheid’ medaille en dan vooral op een prostitutienetwerk met klanten tot in de hoogste kringen.
Het blijft interessant maar toch ook wat langdradig, het prima acteren en de aankleding niettegenstaande. Misschien ook omdat je op de klompen aanvoelt hoe dit af gaat lopen, wat een akelig gevoel geeft. Het einde overigens oogt wat afgeraffeld en overbodig. Bij een succesvolle samenzwering waarbij machtige personen zijn betrokken geldt immers ook nu nog dat het plebs wordt vermorzeld.

Ijzersterke, schimmige film. Het leek verdomd wel of ie echt in de jaren '70 is gemaakt. Alles klopt qua vormgeving en (onhelspellende) sfeer en vooral die soundtrack ook. Knap werk.

De duistere kant van het progressieve Zweden en de jaren zeventig. Het ziet er uiterlijk vaak nogal onschuldig uit die tijd, in feite meer naïviteit dan iets anders. Ondertussen ging er veel mis.

De gisteren overleden Bram van der Lek pleitte in 1975 ook voor de legalisering van pedofilie in Nederland! Rare tijden díe jaren '70.

Goeie film waarin twee jonge meisjes worden geronseld om als call-girl geld te verdienen. Gebaseerd op een Zweeds schandaal. Het had wellicht wat korter gekund, maar de film blijft onderhoudend door een uitstekende montage en omdat de twee verhaal-lijnen naadloos in elkaar overlopen. Verder een realistische jaren '70 aankleding en uitstraling.

Een goede drama/thriller film...

Een waargebeurd verhaal...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

In Zweden weten ze wel hoe ze politieke thrillers moeten maken, zonder melig te worden. Een goed verhaal waarop kan gebouwd worden is ook hier de basis. De film moet het ook vooral van het verhaal hebben dat niet altijd bijzonder origineel is. Maar wel geloofwaardig en boeiend. Een andere troef is de cinematografie die je meesleurt naar de 70's en het is soms niet te geloven dat deze film uit 2012 is. En dat zeg ik hier uiteraard als een compliment. Ook de muziek drijft met momenten de spanning op.

Verwacht geen happy end, de film probeert bij de originele gebeurtenissen te blijven en daar wordt veel in de doofpot gestoken. Het echte meisje waarop Iris gebaseerd werd was evengoed 14-jaar in het echt. Dat het verhaal dicht bij de originele feiten zat, bewijst de klacht vanuit de nabestaanden van de Zweedse politieker Lennart Geijer tegen de film. De makers hebben zijn scènes wat ingekort, maar meer ook niet. Het zal dan ook grotendeels waarheid zijn.

Een goeie film dus met een boeiend verhaal en goeie acteurs in een passend 70's sfeertje. Vooral vakmanschap en net dat iets te kort om er bovenuit te schieten. Maar vakmanschap is zeker niets slecht.

Deze was onlangs op tv en eens meegepikt. 'k wist niet echt wat te verwachten, maar hij viel goed mee. 'k vreesde nog een beetje dat er niet veel verhaal ging bij zijn, maar dit viel reuze mee.

De film duurt wel redelijk lang, maar saai werd het niet.

De cast deed het prima, net als de soundtrack.

'k vond hem wel het bekijken waard.

Cynische en naargeestige film over een politiek schandaal dat niet helemaal lekker uit de verf komt. Het acteerwerk en de uitstraling van de film zijn knap gedaan. Maar toch voelde ik me nergens echt verbonden met de personages. Alles blijft erg afstandelijk en toch ook wel wat oppervlakkig.

Daarnaast helpt de lengte van de film ook niet mee.

De misstanden die worden aangekaart in deze film zijn echter wel relevant en daarvoor verdiend deze film complimenten onder de streep viel deze me echter toch wat tegen.

Gemiddeld.

Gelikte cinematografie, fijne muziek en een verhaal dat volledig verteld wordt door de gebeurtenissen, niet door dialogen of wat voor uitleg dan ook. Het nadeel is dat het mij niet helemaal duidelijk werd welke politici er nu precies betrokken waren (de rol van de premier met name), het voordeel dat je nooit uit de film wordt gehaald onder het mom van historische accuratesse. Goeie laatste scene ook. Call Girl is een meer dan prima film.

+ Goed geacteerd

+ Boeiend verhaal

- Te lange speelduur

- Personages hadden wat meer uitgewerkt kunnen worden