Wreck-It Ralph (2012)

Leuke animatiefilm, met een origineel plot. Hoewel ik niet zo heel veel games of personages herkende, is het concept alleen al de moeite waard. Vooral Ralph zelf en Fix-it Felix zijn leuke personages. Het verhaal loopt naar het einde toe wel als verwacht, maar storend is dat nou ook weer niet. De film beschikt bovendien over een aardige soundtrack. Zeer vermakelijk.

Deze animatiefilm eens geprobeerd en 'k vond het wel een leuke film en eigenlijk beter dan 'k had verwacht. De film bevat redelijk wat humor en zag er trouwens nog eens goed uit ook.

Het verhaal was ook goed gevonden en wist me tot het einde te boeien.

Ook de stemmen waren goed ('k heb de Engelstalige versie gezien).

'k had wel niet echt een Disneygevoel bij deze film, maar slecht is hij daarom niet.

Jammer.

Niet dat ik er niet van genoten heb, vond het een vrij vermakelijke film an sich. Alleen hoopte ik hierbij toch een hele hoop fun te halen uit verwijzingen e.d. en op dat vlak stelt het erg teleur. Toffe Mortal Kombat characters bijv. als Kano en Smoke komen helaas niet veel verder dan een appearance.

3,5*

Ik vond hem eigenlijk wel leuk. Er zaten een paar leuke grapjes in, en het verhaal was ook erg leuk bedacht. Heel vermakelijk was het, het was niet bijzonder, niet memorabel, maar gewoon een lekker tussendoortje. Ik heb genoten.

Jééézus wat slecht. Rare ''humor'' ook, zo zonder jokes. Een Skrillex-achtig figuur disco laten draaien, ha-fucking-ha! Het is ook al snel gedaan met de trip down memory lane (al is dat voor mij gering, aangezien ik van de N64 generatie ben) en dan vervalt het weer in het zoveelste geklungel richting een cliché einde.

Ik ben geen liefhebber geweest van games, nooit geweest eigenlijk. Dus zal ik denkelijk wel wat verwijzingen missen. Gelukkig ken ik er genoeg van om iets mee te pakken. Disney zorgt voor een nieuwe wereld na Toy Story met dit keer gamefiguurtjes. Dat geeft weer eens een originele setting en je ogen krijgen voldoende materiaal om in het begin met interesse te blijven kijken. Maar gaandeweg wordt het toch wel wat voorspelbaar. Wreck-it-Ralph is zeker niet slecht gemaakt, maar kan ook niet helemaal overbluffen. Geen idee of dit lang zal blijven hangen...

Zoals Onderhond al eerder schreef is Wreck-It Ralph op zijn best als hij kan steunen op zijn concept. De gamewereld, de vele verwijzingen en enkele aanverwante stilistische elementen (zoals de houterige bewegingen van de Nicelanders) zijn erg leuk. En dan is het toch jammer dat in de tweede helft de film vervalt in een wat standaard verhaaltje en dat de steeds wisselende setting vervangen wordt door slechts één setting (en niet echt een geweldige setting ook nog). Het is bijna het complete verkooppunt van de film weghalen.

Toegegeven, ook de tweede helft werkte nog wel. Het is misschien ietwat voorspelbaar, maar de personages spreken aan (de helden dan, de schurk was niets bijzonder) en er blijft een fijn gevoel voor humor in zitten, vooral de relatie die langzaam ontstaat tussen Felix en die militaire vrouw is best een vondst. Het is pas tijdens het wat standaard en oninteressante eindgevecht dat Wreck-It Ralph kwalitatief pas echt begint te slippen. Maar daar gaat gelukkig genoeg leuks aan vooraf om dit één van de betere Disneys van de afgelopen jaren te maken, zelfs al is dit nog lang niet het niveau van de top.
3,5*

Nogal een atypische Disney dit. De eerste helft vond ik nog het leukst vanwege het videogame-concept en an sich een leuke opzet van het verhaal. Maar in de tweede helft wordt Wreck-It Ralph erg ADHD-achtig. Dat schreeuwerige snoepdecor plus de afwikkeling van het plot trok mij minder.

Wreck-it Ralph... Een voor mij tot voor kort onbekende naam in het moderne disney-gamma, en ik moet zeggen, dit was een zzer aangename verrassing! het is op een niveau zoals ik dat van Disney ook verwacht had.

Het kijk heel leuk weg en ik vind ook het thema heel leuk. Constant zat ik met een lach op m'n gezicht te kijken, me afvragend: wie verzint zoiets!? Het verhaal is heel absurd en de kleuren en actie spatten van het scherm. Op een gegeven moment werd het zelfs iets té omdat het grootste deel van het verhaal zich in Sugar Rush afspeelt, ik had graag nog wat meer arcades van de binnenkant gezien.

Hij komt lang niet aan het niveau van de Disney's meesterwerken uit de 'eind 80's-begin 90's'-periode maar wel een leuke snelle wegkijker na een stresserende dag

-> 3,5*

Redelijk. De film is vermakelijk en onderhoudend, toch had er volgens mij meer ingezeten. Zowel qua inhoud en humor, maar ook qua thema. De manier waarop oude games in de film voorkomen vond ik een beetje mager, veel verder dan Q-Bert en Pacman komen ze niet echt. Zonde, want er bestaan genoeg oude games die in deze film terug konden komen. De poging om jeugdsentiment op te wekken vond ik dermate niet echt gelukt.

Inhoudelijk vond ik het redelijk doorsnee, buiten het thema om blijft er weinig over. Wel fraai gemaakt en zoals ik al zei vermakelijk en onderhoudend, en leuk voor kinderen. Daarmee kom ik op 2,5 a 3 sterretjes.

Disney Feature #56

Nadat Disney met Tangled bewees dat het visueel weer mee doet met de grote jongens, laat het met Wreck-It Ralph zien dat het zelfs weer trendsettend kan zijn. Want hoewel we al ruim dertig jaar met computergames worden bestookt lijken weinig filmmakers hier iets mee te doen. Een paar terug werd er met "Gamer" een dappere poging gedaan maar de animatiestudio's hielden vooral vast aan dieren en prinsessen.

Totdat we dus kennis maakten met Wreck-It Ralph: zowel verhaaltechnisch als visueel één van de beste Disney's van de afgelopen twintig jaar. Sommigen vinden het aantal verwijzingen naar bestaande computergames te beperkt maar ik vind het juist knap dat de makers een eigen wereld proberen vorm te geven. De races bijvoorbeeld hadden in mijn optiek al meer dan genoeg overeenkomsten met Mario Kart. Dat ze even goed veel speelser en boeiender waren dan in Cars 2 zegt denk ik erg veel over Pixar's inspiratieloze vervolgdeel.

Het land "Sugar Rush" heeft op zijn beurt wel iets van een Super Mario Galaxy level maar blijft niettemin fantasierijk en met veel oog voor detail in elkaar gezet. Ook is er goed te zien dat HD zijn intrede heeft gedaan. Overigens is het idee 'achter de façade kruipen' niet nieuw, de ruimte waar de computerkarakters elkaar ontmoeten deed mij erg denken aan de deurenfabriek in Monsters Incorporated. Ook in die film gebeurt er veel meer dan het menselijk oog waarneemt.

Met 108 minuten behoort deze film tot de langste die Disney heeft gemaakt maar omdat er meerdere verhaallijnen langs elkaar lopen vliegt de speelduur voorbij. Jammer genoeg is er vaak te weinig wisselwerking tussen de mensen- en computerwereld. De keren dat het wel gebeurde (Ralph die Vanellope ziet racen, de arcadegamer die zijn game ziet ontsporen etc.) staken verdraaid goed in elkaar, hier had nog meer uitgehaald kunnen worden. In alle andere opzichten staat Wreck-It Ralph als een huis.

4,5*

Wreck-It Ralph

Disney maakt naar mijn mening altijd wel leuke films. Wreck-It Ralph was daar 1 van en ik heb erg van deze animatie film genoten. Als de 'kwaaddeling' in een videospel word hij niet geliefd in zijn eigen land. Hij gaat op verkenning uit en komt zo achter allemaal dingen. Even later mogen de meesten hem toch en is het 1 grote familie lijkt het wel.. Ik vond het verhaal erg leuk en het concept kon ik ook heel erg waarderen. Dus een erg leuke animatie film voor jong en oud. De karakters waren ook leuk bedacht en de film loopt lekker op zijn rolletjes.

4.5*

Een goede animatie/avontuur/komedie/familie film...

Mooi verhaal...

Uitstekend mooi gemaakte animatie...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Up, Up, Down, Down, Left, Right, Left, Right, B, A, Start

We zijn de laatste jaren wel wat verwend met nostalgische films rond games. Een tijd geleden kwam Pixels nog op de markt, maar het was Disney met Wreck-It-Ralph die de eerste stap zette. Een film die al langer op mijn verlanglijstje stond, maar het was er nog steeds niet van gekomen om hier eens voor te gaan zitten. Gelukkig bracht een recente televisie-uitzending de oplossing en ging ik me met volle goesting nog eens onderdompelen in de wondere wereld der arcades.

Alleen zonde dan ook dat Wreck-It-Ralph uiteindelijk wat teleur stelt. Het begin is overduidelijk het beste aan de hele film. Veel knipoogjes naar de meest uiteenlopende games (de Street Fighter personages, All your base are belong to us uit Zero Wing, Aerith Lives uit Final Fantasy VII, ...) die het voor liefhebber erg leuk maken om te zien. Halverwege wordt er echter verhuisd naar Sugar Rush (een karting game die nogal dicht bij Mario Kart aanleunt) en dan blijkt het vet wel wat van de soep te zijn. De knipogen verdwijnen en een ietwat simpel plotje rond King Candy en Vanellope komt in de plaats. Zonde eigenlijk, want daarmee verliest de film voor een groot deel ook zijn concept. Vanaf dan zakt de film dan ook als een kaartenhuisje in een storm in elkaar en is het afwachten of Disney niet te diep gaat vallen. Gelukkig is er hier en daar nog wel een opflakkering (de beruchte Konami code onder andere), maar het blijkt te weinig te zijn om de film te redden.

Veel bekend volk dat hier komt opdraven. John C. Reilly heeft zo'n enorm herkenbare stem dat het moeilijk is om hem los van zijn persoon te zien, maar hij is een goede keuze voor Ralph. De combinatie met Sarah Silverman, al moet ik daarbij wel zeggen dat ik sowieso een zwak heb voor haar, is goed en zorgt nog wel voor wat amusante scènes. Wat ik daarjuist zei over Reilly geldt ook voor Jane Lynch, maar die valt jammer genoeg compleet door de mand als Calhoun. Leuke rolletjes nog voor Alan Tudyk als King Candy en Ed O'Neill als Mr. Litwak. Visueel nog wel degelijk trouwens. Ook hier een paar leuke visuele dingetjes (de houterige bewegingen van de Nicelanders was een leuke touch) die het geheel nog wel kijkbaar maken.

Mjah, moet zeggen dat ik hier toch wel meer van verwachtte. Ik blijf Disney de moeite vinden, maar hier slaan ze toch wat de bal mis. En dan te zeggen dat het allemaal zo mooi begon... Het vervolg zou al in de maak zijn blijkbaar, maar het zou mooi zijn als er terug wat meer gehopt wordt door de verschillende arcade klassiekers.

Nipte 3*

Deze computeranimatie is een kleurrijk schouwspel wat op alle fronten garant staat als een zeer geslaagde film voor jong en oud. Alle details van diverse video games zijn geweldig om te zien waarbij sommige nostalgie pur sang. De stemmen kloppen, de animatie is sterk, de humor zeer geslaagd en het verhaal zeer onderhoudend.

Goeie film waarin een personage van een computerspelletje genoeg heeft van zijn rol als de bad-guy. Een origineel gegeven dat ook zeker leuk uitgewerkt is. Vooral de eerste helft, hierna blijft de film wel vermakelijk maar is het verhaal wat meer standaard. Kleurrijk, fantasievol en avontuurlijk.

Een leuke Pixar met een verrassende insteek (i.e. hoe gaat het eraan toe in een spel). Karakters zijn goed uitgewerkt (met inhoud), graphics zijn super en ook de moraal is (zoals steeds) weer aanwezig, net als de plotwending, de prinses, … Een typische Pixarfilm dus zonder dat het als een verplicht nummer aanvoelt. M.a.w. een Pixarfilm zoals geen ander... en tegelijkertijd ook wel!

“What's going on in this candy-coated heart of darkness?”

Leuk. Wreck It Ralph is weer een sterke animatiefilm uit de stal van Disney, en na een rustig begin komt de film pas echt los als Ralph terecht komt in de wereld van Sugar Rush. De animatie ziet er geweldig uit, er zit actie in, humor, wat sentiment, en de band tussen Ralph en Vanellope is erg sterk uitgewerkt. Reilly en Silverman zijn geweldig als stemacteurs. Er is een kleurrijk scala aan personages en subplotjes, maar Ralph en Vanellope vormen wel het hart van de film.

Origineel en verfrissend.

De film begon sterk (en nostalgisch!),

maar verloor toch halverwege zijn kracht.

Tempo ging omlaag en de echte humor bleef uit.

Maar richting de ontknoping kwam de swung er weer in.

Al met al prima van genoten! *3,5

Recentelijk Ralph breaks the internet gezien in de zalen, dus mocht deze ook niet ontbreken. Ik vond deze eerste film toch net wat minder dan het tweede deel. Weliswaar wel knap gemaakt en met de nodige creativiteit in elkaar geknutseld. Erg nostalgisch ook met de arcadegames die je vandaag de dag nog kan aanschouwen in de lunaparken op de kermissen. Fijn ook om al die slechteriken in een soort rehab-reünie bij elkaar te zien. Sterk begin van de film met onder meer de uitdieping van het karakter Ralph.

Ongeveer halfweg zakt de film wat in elkaar en de gehele Sugar rush wereld kon me gestolen worden. Letterlijk te zoet en te sentimenteel. Naar het einde toe kwam de film terug naar een hoger niveau. Grafisch zag het er ok uit en zoals gezegd werd ook de boodschap duidelijk weergegeven. Bij momenten uiteraard super voorspelbaar. Al bij al zeker van genoten, maar zeker geen onvergetelijke animatiefilm. Gewoon degelijk.

Disney slaagt erop nieuw in een formule te bedenken die voor zowel ouders als kinderen aantrekkelijk is. Wreck-It-Ralph [John C Reilly] is een karakter uit een Arcade Game dat mij meteen deed denken aan een kruising tussen Donkey Kong [1981] en Rampage [1986]. De held van het spel is 'Fix-It-Felix' [Jack McBrayer] die als taak heeft de vernielingen die Ralph aanricht te repareren. Ralph is zijn rol als slechterik echter beu en snakt naar het respect en de vriendschap die hij als held zou kunnen krijgen. Wanneer hij uit verveling een bezoek brengt aan de wereld van het racespel 'Sugar Rush', raakt hij bevriend met Vanellope [Sarah Silverman], een racer die net als hij een buitenbeentje is. Zouden de twee elkaar kunnen helpen?

Een grappige formule vol verwijzingen naar arcade games die bij ouders waarschijnlijk verborgen herinneringen oproept (hoe kon ik Tapper [1983] vergeten zijn? John C Reilly en Silverman zijn uitstekend gecast en de film heeft een positieve boodschap zonder ooit belerend te zijn. Het is jammer dat het verhaal in het laatste half uur wat uit de bocht vliegt (sic!), maar er valt meer dan genoeg te genieten.

De film voor een 2e keer gezien en ik moet zeggen dat hij me nu stukken beter beviel. Ik herken me nu eigenlijk niet in de kritiek die ik eerder gaf. De film kijkt lekker weg en dit keer verveelde ik me geen moment. Ik had ditmaal ook geen moeite met de stemmen van Sarah Silverman en John C. Reilly, die prima bij de karakters passen. Wel blijf ik erbij dat het karakter van Ralph zelf matig is geanimeerd, met z'n babyface. Het verhaal is best geinig, maar doet wel denken aan Toy Story. Maar dan wel op een goede manier.

Voor de herziening vond ik Wreck-it Ralph één van de mindere Disney's, maar nu ik hem voor een 2e keer heb gezien scoort hij een stuk hoger. Soms kan een herziening na een aantal jaar de kijk op een film volledig veranderen.

Frisse Animatie / Komedie film (toevallig afgelopen donderdag gezien op de televisie via SBS9) met allerlei personages uit klassieke computerspellen als "Pac-Man", "Q*Bert" en "Sonic the Hedgehog", maar ook uit het modern ogende "Hero's Duty". De actie speelt zich af in, vaak vrolijk gekleurde, gamewerelden.

In een speelautomatenhal ontmoeten personages uit videospellen elkaar na sluitingstijd om de dag door te nemen. Ralph (stem van John C. Reilly, die precies de juiste intonatie weet te gebruiken en dat zorgt ervoor dat je Ralph binnen de eerste tien minuten van de film zal gaan waarderen) is de 291 kilo zware heetgebakerde slechterik, die in het spel "Fix-It Felix Jr." (dat doet denken aan het originele "Donkey Kong") alles vernietigt. Hij wordt daarom door de andere personages van het spel met de nek aangekeken en vooral door Gene (stem van Raymond S. Persi). Om zijn imago op te krikken besluit Ralph nu zelf maar eens de heldenrol in een ander spel, te weten "Hero's Duty", te vervullen en dat met onverwacht gevolg.

"Wreck-It Ralph" heeft, zoals het een goede animatiefilm betaamd, qua humor meer dan genoeg in petto. Eigenlijk begin je de film al met een glimlach te kijken en die blijft de volle honderd minuten aanwezig. Of het nu de opening is met een leuke psychologische sessie met Ralph en zijn collega slechteriken, de triomftocht in "Hero’s Duty" (daar maakt Ralph kennis met de stoere vrouwelijke sergeant Calhoun, met de stem van Jane Lynch, met een verleden) of de kartrace in "Sugar Rush" (daar ontmoet Ralph de jonge Vanellope von Schweetz, stem van Sarah Silverman, die zo haar eigen problemen ondervindt en met veel pijn en moeite ontstaat er uiteindelijk een mooie vriendschap tussen de brede Ralph en de kleine en oh zo schattige en grappige Vanellope), alle werelden bieden genoeg vermaak en worden fraai in beeld gebracht en geregeld bevat het verhaal ook aandoenlijke en hartverwarmende momenten.

"Wreck-It Ralph" is met zijn vele verwijzingen naar de tijd van de arcadehallen uit de jaren 80 (zo zie je o.a. de spelpersonages Ryu en Ken uit "Streetfighter II" na een lange werkdag samen een biertje drinken in de bar van arcadeklassieker "Tapper") nostalgisch genoeg voor oudere kijkers en daarnaast vrolijk en grappig genoeg voor het jongere publiek (daar wordt ook slim op ingespeeld, door het toevoegen van liedjes van popsterren als Rihanna met "Shut Up And Drive").

Al met al is "Wreck-It Ralph" een knap en origineel staaltje werk van Disney. Misschien dat ik ooit ook nog eens het vervolg "Ralph Breaks the Internet (2018)" ga bekijken, maar Animatie films zijn niet bepaald mijn favoriete genre.

Creatieve film van Disney met een zeer vlot eerste halfuur. De combinatie tussen verschillende games pakt erg vermakelijk uit en de excentrieke personages versterken dat, al kent John C. Reilly soms iets te kinderachtige trekjes. Specifiek het karakter van Sarah Silverman komt leuk voor de dag en de chemie tussen haar en Reilly is er vrijwel meteen. Het spijtige is dat hun relatieontwikkeling verder erg kort door de bocht wordt uitgewerkt omdat het verhaal redelijk vluchtig de nieuwe fases en gebeurtenissen zonder ademruimte uit de doeken blijft doen. Daartegenover staat een gedetailleerde animatie, een entertainende inhoud en een doeltreffende finale. Duidelijk één van de leukere werkjes waar het grote productiebedrijf mee aan is komen zetten.