Klip (2012)

1,5 uur lang seks voor je kiezen. Op een gegeven moment was ik er wel klaar mee en ging het me storen, hoewel ik er best goed tegen kan. Al snel had ik het 'Ja, nu weet ik het wel' gevoel en daar kon ik niet meer van ontsnappen. Ik werd ook niet meer verrast, het kabbelt maar verder op dezelfde manier zonder dat er iets gebeurde. Ja, seks, zuipen en dansen. Qua verhaal vond ik het dan ook niet veel soeps. Had meer uitgehaald kunnen worden, mijn inziens. Beetje krols tegen een muur aanrijden en met je blote billen voor de camera poseren doet 't hem niet voor mij.

Isidora Simijonovic is inderdaad een prachtig meisje om te zien, en haar acteerwerk is veelbelovend voor de toekomst. Voor haar leeftijd doet ze het erg goed, weinig meisjes die het haar na zouden (kunnen) doen. Haar thuissituatie is redelijk goed in beeld gebracht. Het hele 'psychologische' aspect had voor mij dus iets beter uit de verf mogen komen, maar enfin.

Redelijk.

Servische cinema.

Het mooie meisje Simijonovic was slechts veertien jaar tijdens het schieten van dit controversiële werkje. Het doet de smaak op de tong nog iets bitterder smaken, want vrolijk wordt je sowieso niet van dit drama met expliciete seksscènes. Een huiveringwekkend goede kindactrice dus, die gelukkig werd vervangen door een volwassene tijdens de echte seksscènes. Een schrale troost, want het ziet er allemaal erg rauw en realistisch uit. En uitzichtloos.

Dat de Servische cinema niet vies is van porno weten we al langer. Maar hier ligt de lat wel erg laag. Zo laag zelfs dat je jezelf gaat afvragen waar het nog toe dient. Het verhaal over twee pubers die alleen maar internetseks kunnen hebben met elkaar, zelfs als ze samen zijn, is behoorlijk droevig. Hoe realistisch dit misschien ook aanvoelt, en ondanks de Tiger Award, blijft dit werkje echter voornamelijk hangen vanwege de schokkende werking. En dat alleen is niet voldoende.

Redelijk.

Met dank aan Filmfreak voor het recensie-exemplaar.

Mooi dat dit soort cinema nog bestaat, terwijl je op voorhand al weet dat je op verzet stuit. Dat was zo toen Nagisa Ôshima het introduceerde, en nu ruim 36 jaar later gebeurt het nog steeds. Dit keer bij de Servische Maja Milos.

Toen ik Klip zag wist ik al weer dat ik hier op bepaalde posts zou stuiten die de plank volledig mis zouden slaan. Zo voorspelbaar. Hoe Milos seks toont is zoals het is en daar heb ik altijd veel bewondering voor. Het is niet eens zo dominant aanwezig, het is een middel en geen doel en Milos gebruikt het zeer effectief.

Isidora Simijonovic is echt een powerhouse in deze film. Wat mij betreft zelfs de performance van 2012 en als je er dan bij stilstaat dat ze bij het schieten nog maar 14 was maakt het haar performance alleen maar sterker. Zo magnifiek in de non-verbale segmenten maar ook haar seksuele bewustheid is zwaar indrukwekkend. Sterk.

Geen geforceerde narratieve structuren, geen perfecte personages zonder enige character flaw maar gewoon uit het leven gegrepen, niet sensationeel maar wel treffend en confronterend. Geen duivelse ouders maar gewoon een gezonde thuisbasis in een ongezonde situatie. Isidora Simijonovic's personage begreep ik volledig en zeer treffend geplaatst in de moderne jeugd van nu met de i shoot myself trend. Die mobile footage tussendoor is ook een magnifieke artistieke keuze, krikt de immersieve beleving flink op. Ook een zeer onorthodox en bevredigend einde trouwens. Top.

Prachtig coming of age drama, met de nodige thema's als zelfontdekking waar seksuele exploratie getoond wordt zoals het is. Realistisch, rauw, aangrijpend en vertederend. Zo hoort coming of age te zijn. Milos is er één om in de gaten te houden (zelfde geldt voor Simijonovic) en mijn vertrouwen in de Servische cinema is weer hersteld.

De film eindigt met de mededeling dat er geen minderjarigen betrokken waren bij de grafische seksscènes. Wat mij betreft is heel de film nep. Een groepje losgeslagen middelbare scholieren is geobsedeerd door seks, drugs en alcohol. De jongelui zijn vrijwel continu bezig met neuken en pijpen, terwijl ze en passant snuiven en zuipen alsof dat allemaal gratis is. En alsof er geen politie is in Servië, is er in geen velden of wegen een gezagsdrager te bekennen, ook niet als ze voor de lol een klaslokaal grondig verbouwen. Een nepverhaal derhalve dat enkel dient als kapstok voor het tonen van veel expliciete seks. Maar ook hier geldt: overdaad schaadt.

Mijn waardering voor deze film geldt daarom enkel het acteerwerk, al vind ik het bedenkelijk dat men een meisje van 14 de hoofdrol laat spelen in zo’n verhaal.

Naar aanleiding van het terugzien van enkele fragmenten begon er toch het een en ander te kriebelen.

Ik herinner me dat er naderhand, op het IFFR, een Q&A was met oa de regisseuse en de actrice die de hoofdrol vertolkte (sympathieke mensen, maar dat terzijde..) waar ik me toch wel enorm heb zitten ergeren, want werkelijk alle vragen hadden betrekking tot de ''explicit scenes'' en wat precies het idee daarachter was, echt genant, alsof mensen nog nooit een seks-scene hadden gezien ofzo. Maar in die zin ook wel extra interessant omdat het, bedacht ik me later, voornamelijk 30 plussers waren die hun jeugd hoogstwaarschijnlijk heel anders hebben ervaren en zich er blijkbaar geen voorstelling van kunnen maken hoe erg de moraal onder de jeugd is veranderd. Het is immers een film die, als ik het goed begrepen heb (?) over de pornoficatie van de hedendaagse jeugd gaat? Film zelf is sterk in de geest van Larry Clark, stel je een soort Kids anno 2013 voor, maar dan nog heftiger, flitsender en directer met alle deprimerende kilheid die samengaat met een oostblok-productie. Moet hem eens herzien voor een hoger cijfer want vond hem destijds ''iets TE over de top'' maar verwacht wel op z'n minst een halfje meer...

Veels te expliciete scenes. Bedoel als je dan toch porno erin stopt maak dan goeie porno, niet zo half werk. Verder wel heel erg overdreven allemaal, lijkt mij niet een heel erg realistische voorstelling van de werkelijkheid, al doet de stijl en de vorm van de film wel zo aan alsof het dat wel is. De cast was overigens meer dan prima, daar lag het zeker niet aan. Nee, het was denk ik vooral shoqueren om het shoqueren. Het is dat het camera en cinematografisch werk ontzettend sterk zijn, anders had ik em denk ik nog geen 3 sterren gegeven.

Meiden van Holland meets Finals.

Ik weet niet goed wat ik hier van moet vinden. We volgen het leven van de mooie Jasna, een meisje dat duidelijk aan het puberen is en alles doet om er maar bij te horen. De expliciete sex-scenes zijn 1 keer leuk, maar daarna wordt het allemaal wel erg repeterend. Het stelt eigenlijk allemaal niet zoveel voor.

Maja Milos heeft de rol van Jasna, voor de film, uitgelegd aan haar ouders. Deze begrepen het zei ze. Wat begrepen dr ouders? Dat er geld te verdienen viel voor ze? Welke ouders willen nou zien dat hun minderjarige dochter er als een cokesnuivende breezerslet bijloopt.

Milos wilde waarschijnlijk shockeren met deze "Klip", maar daar is wel wat meer voor nodig.

Het einde is ook krankzinnig natuurlijk. En wat ik hieronder al las, is het onbegrijpelijk dat er in geen velden of wegen gezagsdragers te vinden zijn die optreden tegen deze "vriendengroep".

Ook de ouders hebben niks in te brengen.

Nee, Klip is heel even interessant te noemen, maar vervalt daarna te veel in herhaling van zetten en wordt erg saai. Wel een knappe rol voor zo'n jong meisje, maar daar blijft het dan ook verder bij.

Regisseur Maja Milos schetst op een erg rauwe realistische manier een generatie die een groot tekort heeft aan liefde, tederheid en verbondenheid en zijn toevlucht zoekt in drugs en kille gevoelloze seks dat overigens op een behoorlijk expliciete en gortige manier in beeld gebracht wordt. In de eindscène gaat de regisseur misschien net een stap te ver. Uiteindelijk best wel een goed arthousewerkje: droog observerend, triestig weergegeven en uitzichtloos. Geslaagd.

Weer eens een film over de jongeren van nu, met vooral licht nihilistische trekjes. Op zich typeer je de jeugd daar goed mee, het zijn immers jongmensen die vaak weinig anders kennen dan het heden, niet denken aan de toekomst, de sleur niet kennen en vooral de tijd proberen te doden met plezier maken. In dit geval veel seks en veel drugs. Of dat iets typisch Servisch is of dat dat ook zo onder Nederlandse jongeren zo gebeurt, geen idee. Het is in ieder geval niet mijn jeugd. Niettemin is het wel een mooi portret geworden, al vond ik het net aan te overdreven.

Het spel is prima, vooral de de jonge doch zeer aantrekkelijke Simijonovic. Soms is ze iets te bits naar haar ouders en omgeving -want zeker met zulk een zieke vader komen ze toch wel een beetje uit hun eigen droomwereld?-, maar ze weet ook een mooi breekbaar meisje neer te zetten dat zich een houding probeert te geven. Een houding die voor even, op bezoek bij de weeskinderen (?), wordt doorbroken in een oprechte en mooie scène. Verder fijn gefilmd met mooie kleuren, goede passende muziek, schitterende aftandse Oostblok-locaties vol vervallen beton en graffiti en leuk gebruik van de camera's op de telefoontjes die zowel inhoudelijk als esthetisch mooi passen. De film duurt wel iets te lang, vooral doordat er niet echt een verhaal is en de opeenstapeling van losse scènes eigenlijk constant hetzelfde is, maar verder wel genoten. 3,5*.

Tja, je moet er maar van houden denk ik.

Van wat ik tot nu toe gezien heb van de Servische cinema lijken ze het vooral erg interessant te vinden om zoveel mogelijk perversiteiten in hun films te verwerken. Beetje een vies volkje lijkt me. Klip moet waarschijnlijk doorgaan voor één of ander sociaal-geëngageerd drama, maar is naar mijn beleving niet veel meer dan een tot 1,5 uur gerekte pornofilm.

De film volgt het relaas van een stel ordinaire mokkels, waarvan enkel het hoofdpersonage aardig acteerwerk aflevert. Zo hier en daar wat duf familiedrama, maar voor de rest is pijpen, neuken, snuiven en spuiten zo'n beetje het enige wat de klok slaat in dit broddelwerkje. Het had nog wat kunnen worden mocht de look van de film wat aparter zijn, alleen weet de film ook op dat gebied niks degelijks te brengen. Soundtrack is me amper opgevallen, en visueel is het oersaai. Zelfs de scenes in de club, die zich vaak wel lenen om visueel uit te pakken, waren suf en inspiratieloos.

Ik snap werkelijk niet waar het appeal ligt van dit soort films. Dat er een hoop breezersletjes zonder zelfrespect rondlopen op de wereld wist ik al, en deze film slaagt er voor mij absoluut niet in om dat onderwerp op een ook maar ietwat aparte of meeslepende manier te benaderen. Wat dat betreft doen films als deze me wat denken aan Gummo. Niet choquerend, niet intrigerend, maar vooral heel saai, zonder enig oog voor filmische kwaliteiten. 1,0*.

Gisteren gezien, en ja... wat moet ik ervan zeggen? Goed, eerst het gevoel: Ik werd toch, en zeker na een nachtje slapen met een betoverend gevoel achter gelaten, alsof het in eerste instantie gewoon als een dromerig sprookje binnenkwam, maar ondertussen is dat sprookje wel behoorlijk bevlekt en bevuild met een flinke dosis fucked up momenten. Maar dat was ongetwijfeld ook de bedoeling van deze film.

Het lijkt erop dat Servië een liefhebber is van indie-films uit Amerika; met titels als Tilva Ros, Life and Dead of a Porn Gang en dan ook deze, kom je de gefiltreerde, crappy en ondertussen wel behoorlijk dromerige doch realistische manier van filmen en een te verhaal vertellen wat ook tussen mooi en lelijk schommelt. Clip lijkt ook weer zo'n film te zijn die weer eens wilt vertellen, dat, net zoals de media continu weer aansmeert, de jongeren, pubers en adolocenten, boven de volwassenen en senioren, altijd weer de losgeslagen, rondneukende, cokesnuivende, comazuipende, rondhangende, bushokjes vernielende, door computerspelletjes en porno beïnvloede maniakken zijn, zonder enige uitzondering of een blik in de levenssituatie, maar toch gaat de film wel ietsje dieper dan je eerst zou denken, maar daar kom ik later op terug.

We maken hier kennis met Jasna, een pubermeid die in de experimenteer-modus zit en worstelt met de eindeloze depressieve sfeer in haar huis, aangezien haar vader op sterven ligt. Om te beginnen vond ik dit al een mooi en vrij herkenbaar voorbeeld; buitens huis met haar vriendinnen lijkt ze in eerste instantie nog de optimistische, zorgeloze trien, en thuis lijkt het er net op alsof ze weer terug in een diep dal zakt, want ja, daar is geen leven met coke, drank, drugs, en losbandige machojongens, die het ideale plaatje lijken en krijg je weer teveel tijd om na te denken om wat je buiten de deur allemaal uitgevreten hebt. Ongetwijfeld door de invloeden van de videoclips exhibitioneerd Jasna ook regelmatig voor haar smartphone. Achja, wie experimenteert er, zeker op die leeftijd, nou niet met hun seksuele identiteit? Dat deed ik toch ook? (alhoewel de smartphones, en het internet nog altijd de grote onherroepelijke valkuilen kunnen zijn) De film wil echter wel heel moeilijk worden wanneer het overgaat met de liefde voor studiegenoot Djorde. Enigszins kon ik, de hele film door, de betovering van Jasna voor de stoere, rebelse, Djorde gewoon voelen. Die scene dat Jasna in een melige dronken bui een beetje over straat met haar telefoon plaag/scandeer-filmpjes voor Djorde maakt is het hoogdepunt ervan. Echter, het feit dat die Djorde gewoon een ontzettend gestoorde, zuipende, snuivende, agressieve klootzak is, en Jasna eigenlijk gebruikt voor spelletjes die erg dicht in de buurt van masochisme of verwaarlozing komen gooit pernament roet in het eten, om dan nog te zwijgen dat ze van zwart naar wit veranderd wanneer ze met weeskinderen gaat werken, en speelde het ook met mijn gedachtes; je schommelt continu tussen walging van het feit dat het gebeurd en de bewondering van Jasna. De troosteloze plaatjes van de achterbuurt van Belgrado, dat naast de bewoonde wereld ook nog een hoop sporen van de oorlog heeft, vormen ook een rauwe doch intrigerende achtergrond. De Kolenkitbuurt is er een rijkeluisbuurt bij vergeleken. Simijovic vond ik verder gewoon ook ronduit erg goed en realistisch acteren. Bijna de hele cast wel eigenlijk...

Over de seksscenes ga ik niet politiek correct doen. Het schijnt trouwens dat de naakt/seks-scenes zijn gedaan met body doubles, atributen en protheses, dus waar maken we ons weer druk over? En ik ga ook niet voor Simijonovic invullen of dit wel of geen goede rol is geweest voor haar. Ze heeft haar carriére als actrice voortgezet, dus het moet wel niet zo heel erg zijn. Bovendien is een land met een serieuze geschiedenis en een andere mentaliteit altijd nog anders dan een kwetsbaar kikkerlandje dat al geneigd is om het albumhoes van Nevermind, jaren 70 coming of age films/boeken, naakte kinderen op een eeuwenoud schilderij, of bepaalde naaktfoto's in de oude Snoecks boeken, of uberhaupt al het genuanceerd denken erover, over een kam te scheren met de praktijkjes van Robert M. Zelfs Amerika lijkt er soms nog toleranter bij en dan noem je al een uiterst voorbeeld.

En het sterke van allemaal is, om even terug te komen op de situatie van Jasna; aan het einde is het wel duidelijk waarom Jasna haar familie niet belangrijk vind, en haar uitweg liever buitenshuis zoekt. Ergens ook wel terecht ook, ook al zijn haar beslissingen fataal geweest. De conclusie van de film is wel doodziek.

En ja... ik geef het toe als 25 jarige, Jasna zag er zeker niet verkeerd uit voor haar leeftijd. (die body double in bad al helemaal niet) Ooooh, wat zeg ik nou?

Voor de rest moet ik nog even de film voor mezelf nuanceren. Maar dat het een kunstwerk die realistisch wilt blijven en je met gemengde gevoelens achterlaat, en ook zeker de sfeer ademt van Korine, van Sant, Araki of Larry Clark, mag wel gezegt worden en die zal je ook zeker niet vergeten.

4,5*

deze film is de toekomst van jong naar ouder worden ,jongere die dit lezen sorry maar kijk niet dag en nacht op die stomme mobiel en leer eens weer PRATEN ....waar je ook komt ;wachtkamer,supermarkt,op straat, fiets en zelfs auto.....flikker dat ding eens weg !!!!! en praat !!!!!

Dat de VPRO het aandurft deze film uit te zenden op Nederland 2 (NPO 2) en niet op NPO 3, het kanaal voor de jeugd immers... Het zal wel met de netmanagers te maken hebben, eens temeer een pleidooi voor een referendum voor afschaffing van de STER.

KLIP is een genre film. Het genre is ontluikende jeugd. Nou daar had je er vroeger heel veel van en als je die nu terugziet zie je de vertegenwoordiging van geest door de censuur. Rebel With Out A Cause, Elvis Presley, het sop is de kool niet waard. Een vechtpartijtje hier of daar en een kusje gesteelt, daar was de film dan wel mee af. Ik kan me dan ook goed voorstellen dat een vrouwelijke regisseur in 2011 daar een eigentijdse draai aan wil geven. Gedreven door een voortdurend doordenderende trein van stommiteiten die de jeugd zichzelf aandoet. En wat is er dan mooier dan de mobiele telefoon, die alles vastlegt, ook al je intieme momenten. Wat dit betreft exelleert deze film in de opvoedkundige waarschuwing dat je niet je prive leven als pornograaf op je mobieltje moet vastleggen. Wanneer de hoofdrolspeelster plotseling -als school opdracht- in een kinder opvang tehuis moet opdagen wordt haar telefoon door de kindertjes afgepakt. Gelukkig zijn ze te druk en te opgewonden en komen ze er niet achter wat er aan beeldmateriaal op die telefoon staat... Het is impliciet de boodschap van de film die verder alleen maar gewag maakt van puberaal gedrag in drank, drugs en sex. De sex is nogal expliciet en volgens de aftiteling door 18+ acteurs geensceneerd, maar daardoor wel goede voorlichting voor pubers. Daarom snap ik het uitzendtijdstip van de VPRO op NPO2 ook niet, deze film had gewoon na het jeugdjournaal op NPO 3 moeten worden uitgestraald. Of op SBS6. Het schijnt een regiedebuut te zijn, dus dan is de kans groot dat de film autobiografisch is, en dan praten we in Nederland over de gedramatiseerde documentaire. Schoolpleinscenes die zo in het wereld archief van West Side Story momenten kunnen worden bijgezet. Een bijzonder somber verhaal over ontluikende seks, dat is misschien wel een nieuw genre in deze eeuw. Feministisch? Ja. In 2017 (nu) lijkt me dit wel een werkje dat je aan pubermeisjes kan laten zien om ze te waarschuwen voor de gevaren van het leven in deze tijd van je leven. De pornografiese benadering is veel bekritiseerd maar zonder die toevoeging raakt de boodschap kant nog wal. Door na te doen wat is voorgekouwt bereikt het meisje haar doel niet. Een reeelere boodschap kan ik mij niet voorstellen. Ze probeert verliefd te worden op een hork van een agressieve lul die haar voortdurend negeert. Uiteindelijk zegt hij haar dat ze beter moet leren pijpen. Het is de treurigheid van het bestaan, en daar heb je als 14 jarig meisje niks aan. Genre film dus, ontluikende pubertijd, daarin erg geslaagd. Veel prijzen gewonnen. Terug te zien zonder ondertitels (Servische film, onverstaanbaar) op Pornhub. Uitzending gemist van de VPRO werkt niet (rechtenkwestie waarschijnlijk). Genoeg informatie voor een Hollandse remake.Een nieuwe Turks Fruit wellicht?

Prachtfilm! Over gevoelens en hoe daar mee om wordt gegaan; hoe om liefde wordt gesmeekt... En een heel logisch einde!

Over slettengedrag in de kanslozenzone van de periferie van de samenleving erkens achter de Balkan. Als meiden door hun omgeving niet gestimuleerd worden (alles is asgrauw, zij dragen fluorescerende bubblegum jassen) vervallen ze in slettengedrag; puur voor aandacht en de spanning omdat die er verder niets is. Nou ja, dan weet u dit ook bestaat.

In het begin vond ik de film al helemaal niets. Een film over een oversekste puber leek het vooral. Allemaal heel erg leeg en emotieloos. Ook hoe alle mensen met elkaar omgingen. Een hele nare film. Maar als dat de bedoeling van de maker was, dan was zij daar wel goed in geslaagd. Er zat ook helemaal geen inhoud in en de film ging verder ook helemaal nergens over leek het. Maar gelukkig ruim over de helft begon zich toch iets van een verhaal af te tekenen en leek mijn volharding om deze vervelende film verder te kijken toch beloond te worden. De scene in het weeshuis was zelfs eigenlijk best mooi. De hoofdrolspeelster kreeg ineens een symbolische spiegel voorgeschoteld. En zowaar, ze begon wat menselijke trekjes te vertonen. Dus het kon toch nog wel wat gaan worden met de film. Maar uiteindelijk was het allemaal toch nog steeds niet ver genoeg uitgewerkt toen ineens de aftiteling begon. Nee, vervelende film die me met een naar en onbevredigend gevoel achterlaat. Ik krijg ook weinig sympathie met Serviërs als ik deze film zie.