Flight (2012)

Ik wist nooit zo goed wat ik van deze film moest verwachten. Denzel Washington was destijds genomineerd voor een Oscar, maar verder heb ik nooit veel van het verhaal meegekregen. Ik wist dan ook niet dan het meer om de nasleep van een vliegtuigcrash zou gaan, dan om de crash zelf. Het gegeven zelf is op zich best interessant, maar de uitwerking is verre van geweldig.

Het eerste half uur is het best. Het aanloopje en de uiteindelijke crash zelf, zijn best spectaculair en prima in beeld gebracht. Daarna begint het drama, dat uitmondt in een vrij voorspelbare afloop. Hoewel Washington niet slecht acteert, kon ik maar vrij weinig sympathie voor hem opbrengen. Eigenlijk vond ik het maar een enorm arrogante klootzak, die bij het minst of geringste weer naar de fles grijpt. Dat laatste wordt door Zemeckis ook iets teveel gebruikt, waardoor het herhalende op een gegeven moment zelfs licht begint te irriteren. De rest van de cast doet het overigens niet slecht. De bijrol van John Goodman is wellicht wat misplaatst, maar ik vond hem toch wel bijzonder grappig.

Jammer ook dat Zemeckis er richting het einde op een niet al te subtiele manier nog even een moraal doorheen moet drukken. Ik vond dat allemaal net teveel van het goede, als optelsom bij de rechtszaak, waarvan de uitkomst niet zo heel moeilijk te raden was. Ik had gehoopt dat Flight beter zou bevallen, maar het viel best tegen. Zemeckis kan zijn ei vaak beter kwijt als hij veel mag fantaseren. In dit soort realistische dramaverhalen is hij blijkbaar toch een stuk minder goed.

2,0*

Flight is toch niet wat ik er van verwacht had. Denzel Washington werd geprezen voor deze rol, maar ik heb hem toch al beter gezien. En ook Kelly Reilly en Don Cheadle waren niet meer dan randfiguren. John Goodman was wel opvallend, maar toch een vreemde eend in de bijt. Het verhaal draait niet helemaal over de vlucht zelf, maar eerder over alcoholisme. Op zich is het wel een goed vraagstuk om alcoholisme af te wegen tegenover een heldendaad. Goed idee dus, maar of dit de beste manier is om dat weer te geven. Dan is een film als Requiem for a dream over verslaving veel sterker. Denzel Washington's personage geeft wel de symptomen weer van een alcoholist. De ontkenning, tegen zichzelf en iedereen liegen, op zichzelf leven, ... en uiteindelijk gewoon niet zonder het spul kunnen ten koste van veel dingen. Maar toch mis ik de echte verslaafde Whip. Nu was het eerder een dronken piloot die liegt om een rechtszaak te ontlopen.

De film heeft z'n goeie momenten en Washington probeert er nog wel wat van te maken. Maar het is toch wel wat voorspelbaar. En ook die 'It's God's will' scenes zijn er soms te veel aan.

Wat een begin! Het eerste half uur was erg sterk en spannend

Daarna begon het dramagedeelte en dat was natuurlijk minder indrukwekkend, zelfs een beetje langdradig. Naar het einde toe was het wel weer beter.

De cast deed het zeker niet slecht en de muziek was ook wel te pruimen.

Een sterk begin en einde, jammer dat het midden een beetje langdradig was. Misschien hadden ze er daar beter een half uurtje in geschrapt. Al bij al toch het bekijken waard.

Goede film met een erg sterke rol van Denzel Washington.Daarnaast wist regisseur een goede combinatie van drama,thriller en wat comedy op het doek te brengen.Wat dat laatste betreft vond ik Goodman toch wel vrij hilarisch.Wel jammer van het wat moraliserende einde,dat had ik toch liever wat anders gezien.Verder geen klagen over deze heerlijke 'Flight'.

Niet onaardig drama (geen idee waarom hij te boek staat als thriller) die je niet moet gaan zien vlak voordat je het vliegtuig instapt. Jammer dat er werd gefocusd op het alcoholmisbruik en de halve romance met Reilly- ik had toch meer een vuil spel verwacht van de fabrikant tegenover de vliegmaatschappij, maar uiteindelijk was de ramp weinig meer dan een vehikel om Denzel tot inkeer te laten komen.

een zootje ongeregeld waarbij de makers twijfelen tussen de weg die ze wouden inslaan. gaan we voor een hoog rock en rol gehalte vol personages met een hoek af of een zeetzoem clichédrama. toch is de film geen flop met dank aan de terecht genomineerde Washington voor deze rol die alles uit z'n personage haalt. spijtig genoeg - op Goodman na - is de rest van de cast maar zwak, zelfs cheadle speelt op het platte af. de vlucht op zich was wel echt een topper. spijtig dat daarna enkel Washington nog het niveau kon aanhouden en de rest volledig in elkaar zakte.

Een beetje vreemd allegaartje, dat vrij ongemakkelijk een heel scala aan films wil zijn.

Het eerste deel in het vliegtuig is vakkundig in elkaar gezet, daarna vervalt de film helaas in een soort drama (met een romantisch subplotje dat, gezien de toch al ruime lengte van de film, totaal overbodig is - dit soort dingen doe je eigenlijk alleen als het een waargebeurd verhaal is, om toch nog bij de werkelijkheid te blijven) met wat vreemd-komische momenten en tegen het einde toe wordt het nog een soort half-half rechtbank-drama. Daarbij ook nog een vrij lange zit, waardoor je de tijd echt zit weg te tikken...

Toch doet Denzel het erg goed, de andere acteurs leken er wat bij elkaar geraapt. Een hele slechte film is het niet, maar een 2e kijkbeurt wordt het never nooit natuurlijk.

film reviews in 100 woorden: Flight (in 100 woorden) - filmreviewsin100woorden.blogspot.be

Flight is een aangrijpend en realistisch drama over één man en zijn alcoholverslaving. De film begint met een spectaculaire vliegtuigcrash maar wanneer Whip (Washington) Nicole (Reilly) leert kennen gaat het verhaal enorm achteruit. De focus ligt net iets te hard op zijn verslaving en relatie met Nicole en TE weinig op de strijd tussen hem en de media. Pas in de laatste 15 minuten wordt de film terug interessant. Don Cheadle en John Goodman zijn leuk, Denzel Washington is fantastisch maar toch kon hun acteertalent deze film niet redden. Uiteindelijk is Flight eentonig en kon mijn aandacht echt niet bijhouden.

2.5*

Een goede rol van de 'Chocolate Man'.

De film begint als een rampenfilm met een erg spannende scene in de lucht en ontwikkelt zich later in een verslavingsproblematiek drama.

Erg onderhoudend. Gewoon prima. 3,5*.

Middelmatig.

Typisch Oscarvoer, zo lijkt het. Flight heeft een goed openingshalfuur, maar vervalt dan wel erg snel in een lamlendig Hollywoodritme waarbij alles toch zo moeizaam gaat. Een interessante scène hier en daar kan niks beginnen tegen de verplichte genresprongetjes zoals die scène met het gebroken gezin.

Denzel Washington is ook zo'n acteur die ik nooit écht goed vind. Hij probeert hier nog wat subtiliteit te brengen, maar ik vind hem daarvoor net iets te veel tics hebben. Onder meer Kelly Reilly en Melissa Leo hebben nog ondersteunende rollen, maar John Goodman is de enige die ik leuk vind - al past (de terugkeer van) zijn personage totaal niet in de film.

Robert Zemeckis is een goed regisseur, maar hier houdt hij zich te veel aan de genreclichés vast. Op de crash na is Flight vrij armoedig. Alles voelt Hollywoodiaans aan: oerdegelijk maar ook vrij saai drama, met degelijk acteerwerk en waar verder niets aan te ontdekken valt.

2,5

Indrukwekkende film met goede sfeer. Je voelt de spanning. Enne...alcoholisme is verre van ouderwets. Het is veel erger geworden met de tijd maar veelal gedeeltelijk geaccepteerd

Het eerste half uur is spectaculair, al is het wat dik aangezet t.a.v. het karakter Whip. Het is vervolgens nog een lange zit richting het moralistische einde, waarbij we een hoop ellende de revue zien passeren. Je wordt als kijker een beetje moedeloos van het steeds weer (koppig) teruggrijpen naar de fles. De bijrollen zijn te mager om hier wat tegengas aan te geven, behalve die van Reilly, die echter zelf ook de nodige problemen heeft.

De vreemde bijrol van Goodman zorgt voor wat humor, maar het past niet in het verhaal. Denzel weet nog net sympathie op te wekken bij de kijker.

Fraaie film met een zeer indrukwekkend eerste uur, en daarna voldoende diepte en scherpte om ook nog boeiend te blijven, met als enige minpuntje die niet bij de toon van de film passende rol van John Goodman. Sommige mensen hier vinden het einde wat te zoetsappig, maar dat zou voor mij pas ècht het geval zijn geweest wanneer Whip de (gevangenis)dans was ontsprongen en daarna op eigen kracht alsnog zijn leven was gaan beteren (om dan op een goede morgen de deur open te doen en Nicole op de drempel te zien staan). Nee, ik vond het wel een mooi slot, met de treffende uitspraak "It was as if I had reached my lifelong limit of lies", daar kan ik me wel wat bij voorstellen. En Denzel Washington was weer perfect.

Zeer goed openingshalfuur, dat zag er realistisch uit. Ik vind het alcoholprobleem in de film eigenlijk een dooddoener. Anders had het meer een film zoals Sully geweest die ik uiteindelijk een heel stuk beter vind. Dronken een vliegtuig besturen, ik denk niet dat zoiets kan, hoe goed je het ook verbergt. Meerdere mensen hebben het in de film door en toch vliegt hij. Dat hij daarbij het vliegtuig redelijk veilig aan de grond zet en er "maar" 6 doden zijn... het blijft een ramp. Ook al was het defect mechanisch, dat was niet het enigste probleem.
Er was ook het probleem van het dronken zijn. Het lijkt me vrij onrealistisch dat geen enkele andere piloot van de 10 geteste simulaties het zou gehaald hebben als hij het zelfs dronken kon. Laat staan dat hij nog een piloot was want blijkbaar iedereen leek het te weten.

De moralistische boodschap had echt wel anders gekund vind ik. Dit past niet in dit soort films.
Na het sterke eerste halfuur kent de film nog hier en daar een goede scène of valt er wat te lachen, maar al bij al is het een te lange zit. Het einde vond ik nogal ongeloofwaardig.

Zemeckis.

Het eerste half uur weet hij vlotjes door te komen. Wat actie, een paar indrukwekkende scenes, lekker Hollywoodiaans vlot. Maar daarna keert de film en wordt het eigenlijk een verslavingsdrama, met hier en daar wat rechtbankinvloeden.

Drama dus, en da's niet meteen meneer Zemeckis' beste kant. Het is dat Washington en Reilly het meer dan behoorlijk doen, want de film zelf bevat amper een greintje subtiliteit. Die combinatie zorgt ervoor dat het nooit echt goed wordt, maar dat de film ook nergens echt instort.

't Is wel een best lange zit, zeker omdat het drama nooit echt van de grond komt en het rechtbankgegeven nu ook weer niet zo spannend was. Waar Zemeckis houdt de vaart er wel in en kan wanneer nodig rekenen op z'n acteurs.

Zeker niet slecht, maar ook echt niet goed.

2.5*

Geweldige film over Washington die eerst als een held onthaald wordt maar naderhand toch wat problemen blijkt te hebben. Fijn rol van Washington die zich als een steeds groter lul gaat gedragen en zich in zijn rol en probleem wentelt en er zich steeds dieper in lijkt te willen begraven in plaats van in te zien. De titel van de film slaat wat mij betreft dan ook niet op de 'vlucht' die hij tot een goed einde leidde, maar juist meer op zijn 'vlucht' voor zijn eigen problemen en verantwoordelijkheden. Geweldig hetzij kort rolletje van Goodman. Mooi soundtrackje ook met oa meerdere keren The Stones, Bill Whiters, Marvin Gaye enzovoort. En verdomt nog aan toe, hij gaat op het einde weer op de 'vlucht', want wat doet dat drinken met je? Het piekeren verzachtte. Hij wordt weer op de rit geholpen door Goodman, hij lijkt er mee weg te komen maar 'cheesy' wellicht, hij kiest toch voor een publieke biecht en hetgeen rechtmatig is. Tja, ik vind dat wel mooi.

Prima film, degelijk.

Film die inderdaad zoals hier al meermaals werd aangehaald op zijn best is het eerste half uur met de vliegtuigcrash. Sterk in beeld gebracht en best spannend. Nadien moddert het wat aanmet een weinig overtuigend plot over een alcoholverslaving en de zoektocht wie verantwoordelijk was voor het ongeluk. Deed me in die mate ook wat denken aan Sully met Tom Hanks van regisseur Clint Eastwood.

De hele opzet was ook vreemd met de dronkenschap en zwaar overschreden maximum promille alcohol. Om dan een vliegtuig te besturen, zo kalm te blijven de crash tot een goed einde te brengen, neen. Ook eigenaardig dat de omgeving van Whip, collega’s en oversten, hem nooit eerder hebben gesanctioneerd/ berispt voor zijn probleem. Zowel de selectieproeven als de regelmatige op te volgen testen lijken me een obstakel te zijn met dergelijke verslaving. Desalniettemin een sterke Denzel Washington die er het maximale uithaalt. Goodman’s rol vind ik weinig passend in het verhaal. Verder wat saai en voortbordurend op voorspelbaarheid en clichés. Jammer, er zat meer in.

“You're a hero, man! You will never pay for a drink for as long as you live.”

Sterke film. Vooral de verhaallijn met Denzel Washington is erg goed uitgewerkt, en de scenes in het begin in de cockpit zijn spannend en geweldig gefilmd. De manier waarop er daarna wordt omgegaan met Whip’s alcoholisme en de schuldvraag is ook erg sterk, en het overdreven sentiment blijft gelukkig achterwege. De andere verhaallijn rond Kelly Reilly vond ik wat minder goed uitgewerkt, maar het past wel in de film en Reilly is fantastisch in een moeilijke rol. Flight is al met al een indrukwekkende film over een persoonlijk drama met grote gevolgen.

Piloot Whip Whitakers [Denzel Washington] drankverslaving en drugsgebruik is een publiek geheim onder zijn bemanningsleden, maar valt niet langer te verbergen wanneer zijn vliegtuig neerstort. Hoewel er lof is voor het feit dat Whip met zijn ervaring en instinct het leven van 96 van de 102 passagiers en bemanningsleden weet te redden, start het Openbaar Ministerie een onderzoek naar hem wegens nalatigheid. Met hulp van zijn leidinggevende [Bruce Greenwood] en een sluwe advocaat [Don Cheadle] lijkt hij er zonder kleerscheuren vanaf te komen, maar confrontaties met collega’s die aan boord waren confronteren Whip met de gevolgen van zijn roekeloze gedrag. Net als in Cast Away opent Zemeckis met een ijzingwekkende reconstructie van een vliegtuigramp en weet hij een topprestatie uit de hoofdrolspeler te halen. Washington won terecht meerdere prijzen voor zijn rol (de Oscar ging dat jaar naar Daniel Day-Lewis), maar de overige rollen zijn minder goed uitgewerkt en Goodmans bijdrage als Whips vriend en dealer is nutteloos.

Destijds in de bios gezien en nu herzien op bluray. Blijft een mooi drama met sterke rollen van de cast. Denzel als alcohol- en drugsverslaafde piloot Whip Whitaker die op spectaculaire wijze het vliegtuig aan de grond weet te brengen. De kalmte en rust die hij uitstraalt in de cockpit tijdens de crash en de ontroerende scene tijdens de hoorzitting is de Oscar nominatie meer dan waard. John Goodman als zijn vriend en dealer speelt ook leuk: ''I'm on the list, baby''. Minpuntje vond ik het het zijplotje met Nicole, vertolkt door Kelly Reilly die hij in het ziekenhuis leerde kennen. De hele romance voelde ongeloofwaardig en overbodig aan. Had mij betreft zo eruit geknipt mogen worden, waardoor ook de speelduur wat korter had geweest. Verder goede bijrol van Don Cheadle als advocaat Hugh Lang die hem probeert te helpen. Hoogtepunten van de film zijn voor mij de crash en de hoorzitting. De mooie piano score werd verzorgd door Alan Silvertri.

Lang: The FAA and the NTSB took 10 pilots, placed them in simulators, recreated the events that led to this plane falling out of the sky. Do you know how many of them were able to safely land the planes? Not one. Every pilot crashed the aircraft, killed everybody on board. You were the only one who could do it!

Het eerste kwartier van Flight is indrukwekkend en Denzel Washington speelt een uitstekende hoofdrol, maar regisseur Robert Zemeckis verslikt zich in een grote hoeveelheid uitgekauwde dramatiek. Weinig plotinsteken binnen deze film zijn namelijk vernieuwend en slagen er daardoor niet in om de kijker gepast in het verloop mee te nemen. Dat er vervolgens een speelduur van 138 minuten aan vast moet zitten is dan ook beslist geen pluspunt, maar Zemeckis houdt het tempo er gelukkig aardig in en de film eindigt sterk. De makers mogen Washington flink bedanken, aangezien hij dit geheel zonder twijfel op sleeptouw heeft genomen. John Goodman als komische ondersteuning had echter achterwege gelaten kunnen worden.

"Yeah, come on inside. I'll shoot you inside."

Alcohol en drugs, wat ben ik blij dat ik daar doorheen m'n leven weinig of geen problemen rond kende. Drugs sowieso al nooit, ook geen joint/weed/cannabis/marihuana (waarom zoveel woorden daarvoor?). Helemaal niets van issues kan ik niet zeggen, zo liep ik op m'n 18e twee afgebroken voortanden op door fietsen met wat te veel op. Het gekke daaraan wil dat ik het niet eens had voorgehad, was ik gewoon zo thuis gekomen, me niet storend aan wat m'n ouders zouden denken. Maar 'k besloot nog wat door te rijden tot ik vanzelf wat zou ontnuchteren. Tot ik dan 500 meter verder bedacht "Ah, screw it, ze moeten het maar verdragen voor die ene keer dat dit eens voorvalt.". Ik maakte een bocht van 180 graden en werd vermoedelijk enkele minuten later weer wakker met gestold bloed aan de mond en m'n twee konijnentanden pas echt scherpe snijtanden geworden. Niet dat ik erna alcohol 100% afgezworen heb of zo, maar het aantal keren in beschonken toestand kan ik sindsdien toch echt wel op 1 hand tellen, en denk dat het aantal vingers ook niet standaard hoeft te zijn om het te kunnen bijhouden erop.

Nu, er is een verschil tussen in beschonken toestand en helemaal conform de legale voorschriften. Zo had ik nu dik 10 jaar geleden mogelijks ook wel eens meer op dan toegelaten om nog een wagen te besturen, en prijs ik me zeer gelukkig dat ik toen die voetganger die op een donkere baan halfweg de baan liep (I Know What You Did Last Summer toestanden) tijdig bemerkte en kon ontwijken. Normaal zou ik daar niet eens gereden hebben, maar 'k had me laten overhalen om nog enkele vrienden thuis af te zetten na ons nachtje in de pub. Daags erop heb ik hen dan ook laten weten dat ik nooit nog mee zou gaan in het rondjes drinken als ik met de wagen ben, laat staan nog mensen gaan thuis brengen zo, want ik besefte dat dit erge gevolgen had kunnen hebben. Zij waren echt dronken, hadden niet eens opgemerkt dat ik zo had dienen uit te wijken voor een plotse voetganger. Maar ik was gealarmeerd. Je zou het maar eens voorhebben dat je net boven de toegelaten promille blaast bij een dodelijk ongeluk, en je hangt enorm. Daar hoef je dus niet eens een problematisch drinker voor te zijn. Bij deze vanaf toen ook altijd nog zorgvuldiger omgegaan met alcohol, en drink het de laatste jaren ook steeds minder, al meen ik dus dat het sinds m'n 18e ook nooit echt veel is geweest.

Nog even een tussenbruggetje makend voor ik naar de film overga. Toen ik nog thuis woonde, had iemand die ik kende een zware morfine-verslaving. Die reed zowaar met de lijnbus. De man stierf uiteindelijk door in het ontwenningscentrum aan de medicatie te komen en een overdosis te nemen. In een job waarbij je tientallen of honderden passagiers te vervoeren hebt, vind ik het pas helemaal bizar te kampen met een drank- of drugsverslaving. Ik voelde me die ene keer toen ik nachtelijks vrienden naar huis bracht na een avondje doorzakken al verantwoordelijk voor die paar kerels bovenop dat van anderen in het verkeer (hoe weinig toen ook, op dat uur), laat staan dat dit op dagelijkse basis zou gebeuren. Rond dat issue een film ophangen, boeit in feite wel.

Wel krijg je door zo'n film een beetje het Journaal-achtige. Bij rampen gaat het in de eerste berichtgevingen ook altijd over "oh, hoe erg" en paar berichtgevingen later worden de zondebokken gezocht. Dan krijg je verhalen van "ja, het is altijd wat met die maatschappij" of "de persoon in kwestie stond gekend als een roekeloos persoon", of wat dan ook. De modder achter de feiten, of tussen de feiten. In de film was dit wel een veelzeggende dialoog:
- "Gaat jouw vakbond dit overleven, Lenny? En belangrijker, hoeveel gaat dit mij kosten?"
- "Er zijn zes doden gevallen."
- "Nee, vier. De twee crewleden tellen niet mee... Tenminste, ze krijgen niet zo'n schadevergoeding als de passagiers. Ze vallen onder de verzekering die de vakbond heeft geregeld. Ze doen gevaarlijk werk."
En dan gaat het over het drank- en drugsgebruik van de piloot, dat gecounterd wordt door "al lang niet meer gekallibreerde apparatuur" en dus onbekwaam uitgevoerde test, enz... Jakkiebah. Waar ik dan vooral moeite mee heb, is hoe zo'n man dan plots levenslang riskeert en er over de geredde mensen alleen kan worden gepraat door anderen die erbij waren, en het achter de schermen vooral veel juridisch getouwtrek wordt.

Wel sterk geacteerd van Denzel Washington alweer. Ongetwijfeld method acting. Dat zo'n figuur als personage dan überhaupt nog zeer bevallige deernen kan scoren, mij een raadsel. Maar het is en blijft een piloot en dus man in pak, zeker? Ik vind Flight uiteindelijk een behoorlijk goeie aangrijpende film, maar voor dit soort verhalen kan je dus ook gewoon bij Het Journaal en bijhorende duidingsprogramma's terecht. Voor de AA-meetings en het hele geneuzel van "ik heb geen probleem" en zich proberen vrijgepleit krijgen met "het toestel deugde niet", hier en daar zieltjes winnend en anderen net nog meer tegen zich in het harnas jagend, biedt deze film wél een meerwaarde.

Al vind ik het zo wel best een lange zit geworden, 30 à 45 minuten te lang (net als mijn betoog, een alinea of 3 à 4 te lang). De figuur van drugsdealer Harling [John Goodman] erbij ging me er wel over. En religie komt er zo nu en dan ook wel wat te zeer in doorpriemen voor me (gelukkig niet zo erg als in On a Wing and a Prayer (2023)). Zo kan ik er alles bij mekaar toch ook geen topfilm van maken, al maakte de prachtige speech aan het eind (aan z'n medegevangenen: "for the first time in my life, I'm free") en het contact met z'n zoon ("the most fascinating person that I've never met", terwijl meteen erna nog een vliegtuig overvliegt) nog wat goed. Dus toch weer apart hoe hoog deze film wel scoort. Al is de innerlijke tweestrijd tussen held die toch vele levens redde op die noodlottige dag en de junk die anderen in gevaar brengt met z'n verslavingsproblematiek wel een interessant gegeven. Ik hou het denk ik bij een 3 (mits een stuk korter ware dit wel 3,5 geweest).

Bijpassende songs (ja, metal zorgt ook zo voor de nodige fix ):
Megadeth - 502
Megadeth - Addicted to Chaos
Megadeth - Use the Man
Megadeth - Prince of Darkness
Annihilator - Don't Bother Me
Annihilator - Road to Ruin
Metal Church - Betrayed
Metal Church - Cannot Tell a Lie
Exodus - The Toxic Waltz
Exodus - Bonded by Blood