Sightseers (2012)

Zo leuk zie je films zelden, heerlijk gestoord, anderhalf uur lang genieten met een dikke smile op je gezicht. Er gebeuren gruwelijke dingen, maar zelfs dát is leuk. Kortom, Hannibal's tip van de maand.

Echt geniaal.

Ik had al wel wat verwacht van Wheatley, maar dit was toch wel meer dan dat. Prachtig wrang, en prettig gestoorde film. Het is een soort Bonnie & Clyde in de Highlands, met een stel onmetelijke verstoorde persoonlijkheden die om welke reden dan ook langs allerlei oersuffe trekpleisters gaan. Je krijgt vanaf minuut één medelijden.

De humor is echt fantastisch, het verhaaltje eigenlijk in zekere zin best triest, en visueel is het bij vlagen geweldig. Het camerawerk is vaak erg sterk, maar Wheatley blinkt vooral uit in de editing. Zoveel ontzettend leuke scenes gezien, ik denk dat de kills er nog nooit zo grappig hebben uitgezien als in Sightseers. Wheatley brengt alles echt fantastisch in beeld. En dan het simpele maar oh-zo wrange en ironische einde. Kon niet beter eigenlijk.

Heb er nog een nachtje over geslapen maar ga toch voor de 4.5*. Wheatley

Briljant

Lang geleden dat ik zo gelachen heb. Moeilijk uit te drukken waarom, maar de kills hoe gruwelijk ze ook waren van het geflipte duo deden een flinke aanslag op mijn lachspieren. Ik heb meerdere malen in een deuk gelegen. Ja, zo moeten komedies gemaakt worden hoewel ik het meegemaakt heb - ik werk in een filmhuis - dat bezoekers de zaal voortijdig verlieten omdat zij niet meer tegen het bloed konden. Zij verstonden onder komedie dus duidelijk iets anders. Nou, mij mogen ze met dit soort komedies doodgooien.
Het acteerwerk van het gestoorde duo was zonder meer voortreffelijk en op visueel vlak was het ook allemaal dik in orde. Ik heb tijdens de film zitten twijfelen of ik deze film een 3,5* of een 4,0* zou geven maar het einde vond ik zo geniaal en komisch dat ik toch voor een 4,5* ga.
Sighseers is voor mij een van de beste komedies van de afgelopen 10 jaar.

4,5*

Mwah... Bij zo'n film, waar het vooral draait om de humor en het shockeren in plaats van het filmisch werk, moet je wel met goede, geslaagde grappen komen en leuke situaties. En heus, die waren er wel. Maar helaas niet genoeg. Hoewel hier en daar de humor van erg hoog niveau was, was daar tussendoor vaak voorspelbaar van het irritante soort en traag... Veel te traag voor het kaliber film als Sightseers.

Het is niet zo sterk als The Kill List, maar het scheelt niet eens veel. Misschien toch met een halfje verhogen, want Wheatley is toch wel heel goed. Zijn vertrekpunt blijft Brits sociaal realisme, maar dit keer speelt hij met lollige scenes over de relatie tussen een bezitterige moeder en een dame die daar te lang aan is blijven hangen, met het heerlijk burgerlijke campingleven en met toeristische uitjes als het trammuseum en het potloodmuseum. En het is een slasherachtige-film waarbij de daders de hoofdpersonen zijn en niet de slachtoffers. Wheatley heeft gevoel voor timing en voor de maffe kant van de werkelijkheid en maakt gruwelijke scenes grappig. Weer een fijne film. Zijn debuut moet ik ook maar eens opzoeken.

Dik 3.5*

Geweldig filmpje.

Niet onbelangrijk ook, aangezien de UK cinema tegenwoordig wel leuke genrefilms aflevert, maar weinig doet buiten de grenzen van het door genres toegelaten. Wheatley trekt zich daar weinig van aan en gaat lekker mixen.

Comedy, drama en horror vinden elkaar op originele wijze. De trieste Britse setting, de zwarte humor en redelijk crue moorden volgen elkaar vlotjes op, toch is het vooral de combinatie van elementen die deze film zo leuk maakt.

Ik blijf er bij dat deze film het niet echt in zich heeft om een groot publiek te bereiken, ik zie het eerder als een cult favorite die een positieve invloed zal hebben op films in de komende jaren. Aangeraden voor mensen die een beetje van het platbetreden paadje willen afwijken.

4.0* en een uitgebreide review

Dit is totaal een andere film dan het grimmige Kill List en ook een interessante mengelmoes van genres.

Ik kon eerlijk gezegd ook vrij weinig met deze film, al kende de film wel zo zijn momenten. Sowieso vormen Chris en Tina een erg opmerkelijk koppel dat in de meest rare situaties terecht komt, wat vrijwel altijd geconcludeerd wordt met een bloederige kill.

De zwarte humor moet je wel liggen en op zich ben ik daar niet vies van, maar dit is toch weer een heel ander soort. Misschien is het beter te begrijpen als je Brits bent. Voor mij was het dan ook in veel gevallen 'hit and miss', al zitten er wel een paar sterke scènes tussen die uitstekend in beeld worden gebracht. Met name hoe de fietser in zijn pod dood gaat en om het einde vooral niet te vergeten.

Al met al een film waar ik toch gemengde gevoelens over heb, maar waar ik me toch wel enigszins mee heb kunnen vermaken. En aangaande de discussie of deze film geschikt is voor het 'mainstream publiek', ik vind van niet. Daar is deze film me toch net iets te obscuur voor.

Kleine 3,0 sterren.

Het is wat tattoobob zegt : de humor moet je liggen, en dat zat er voor mij niet in. Twee psychopaten op moordreis, daar gaat het wat over, net als Bonnie & Clyde, maar dan absurdistisch en met Britse zwarte humor. De personages zijn zo bizar en abnormaal dat je ze gelijk wat kan doen zeggen en uitvoeren... het voelt allemaal geforceerd aan en met weirdo-figuren is het altijd makkelijk scoren. Met de inhoud kon ik niks, maar de regie van Wheatley was echt heel fraai.

Grimmige maar tegelijkertijd onderkoeld grappige zwarte komedie over een maf stel dat een nietszeggende roadtrip gaat maken door engeland per caravan, daarbij een spoor van lijken achterlatend. Steve Oram en Alice Lowe zijn beiden geweldig in de hoofdrollen. De haast documentaire-aanpak van regisseur Ben Wheatley werkt uitstekend en het getoonde milieu wordt overtuigend in beeld gebracht. Visueel vaak erg fraai, mede door de prachtige beelden van het landschap. Wheatley ontpopt zich na het eveneens sterke Kill List tot een regisseur om in de gaten te houden.

​Een caravan vakantie door Engeland langs campings vol ergernissen, oersaaie trekpleisters als het Potlood Museum en het weer is ook niet om over naar huis te schrijven. Troosteloosheid van typisch Britse makelij waar je uiteraard niet vrolijk van wordt, maar voor Wheatley het ideale fundament om eens flink wat pikzwarte humor op te laten landen.

En dat gaat op absurde, gortdroge, en ook brute, bloederige wijze. De moeder is goed voor de eerste rake grappen, daarna schitteren Oram en Lowe met hun deadpan delivery, naturelle interactie en, zoals Soft Cell en Gloria Jones dat zo fraai noemen, tainted love. Het hondje doet ook nog een duit in het zakje. Een bonte mix, maar gevuld met lekkers.

Vooral de geniale timing en de heerlijk zwarte humor. En natuurlijk ook de manier waarop - heel onverwachts eigenlijk - Tina "groeit" in de relatie. Grappig, mooi gedaan, goed gespeeld. En met een prima soundtrack. En verder niet te veel nadenken, anders zie je er alleen maar een slap aftreksel van C'est Arrivé près de chez Vous (1992) in.

En veel meer ga ik er geloof ik maar niet over zeggen - er staan al veel te veel spoilers in deze draad.

In het begin kwam het verhaal nogal traag op gang en vreesde ik voor een saaie avond.

Na afloop vind ik het een bijzonder leuke film.

Gitzwarte humor, leuke muziek en een (voor mij toch) onverwacht einde. Ik kijk uit naar Ben Wheatley's volgende film.

Erg fijne film weer van Wheatley. Ditmaal veel meer komedie, maar Wheatley is een van die regisseurs die zowel horror als komedie uitstekend onder de knie heeft. Fijn.

3,5*

Langere recensie:

Sightseers (2012, Ben Wheatley) - dvd - cultmoviesreviewed.com

Verrassende film over een Brits stel dat met vakantie in eigen land gaat. Ze zien er in hun fletse kleding en Volvo met caravan erachter uit als een ultra burgerlijk stel en gedragen zich deels ook zo. Tijdens de trip bezoeken Chris en Tina musea, gaan ze uit eten en maken ze nieuwe vrienden. maar inwendig kookt Chris zo nu en dan.

Dat vind ik één van de weinige lichte overeenkomsten met Kill List., personages waarbij meer aan de hand is dan dat je op het eerste oog zou denken.

Sightseers is een prima film met aangename onderkoelde humor.

De film begint technisch behoorlijk slecht, met de scene bij die monsterlijke moeder. Heel matig camerawerk en belabberd acteren. Toen al de neiging om hem af te zetten.
De muziek en vooral de muzak is vaak irritant.
Op een enkele scene na, niet echt grappig. Mensen doodmaken is niet per definitie om te lachen. Op die gimmick leunt de film wel zwaar.
De triestetroosteloze regenachtige sfeer is wel een pluspunt.

Een gitzwarte komedie inderdaad, dit Sightseers. De humor lag me helaas totaal niet.

Het komt langzaam op gang, waardoor het begin nogal saai is en ik had ook geen idee waar het naar toe zou gaan, dus wat dat betreft is de film erg origineel en onverwachts. Vanaf het punt dat Tina mee gaat moorden, zijn er wel wat leuke gebeurtenissen, maar echt grappig wordt het nooit. Nee, meer dan een glimlachje om het einde (wat ik wel tof vond) kwam er bij mij niet af. En omdat de grauwe, regenachtige sfeer en de 2 acteurs me ook niet konden bekoren, bleef er niet heel veel over.

*1.5

Niet slecht.

Al had ik net iets meer van verwacht. Vooral qua humor valt deze wel een beetje tegen. Zo heel erg grappig vond ik het allemaal niet.

Visueel niks op aan te merken, zag er allemaal uitstekend uit. De manier waarop sommige toevallige passanten om het leven kwamen wordt netjes in beeld gebracht. Mooie plaatjes ook van het landschap.

Grappig ook om zien hoe Tina zich langzaam maar zeker manifesteert in de relatie en uiteindelijk zelfs de bovenhand neemt. Einde is wat dat betreft gewoon perfect!

Aardige film waarin een nieuw verliefd koppeltje voor het eerst samen op vakantie gaan met de caravan. Deze morbide zwarte komedie weet verassend uit de hoek te komen, maar valt hier en daar wel wat in de herhaling. Alice Lowe en Steve Oram (samen ook verantwoordelijk voor het script) vormen een leuk koppel hier.

Dat was nog eens een vreemde trip.

Het Engelse landschap is echt een personage op zichzelf, en lijkt vaak precies afgestemd op de gemoedstoestand van de hoofdrolspelers. Het landschap en alle verschillende toeristische attracties waren voor mij als buitenmens prachtig, en ik kon wel sympathie opwekken voor het stel. Het is erg aandoenlijk om te zien hoe Chris en Tina met elkaar het weer en de tegenslagen ontberen, met alle bijkomende ups en downs van het moorden De acteurs zijn echt goed op elkaar afgestemd., en het script is dan ook geschreven door Alice Lowe en Steve Oram (de twee hoofdrolspelers) die daarvoor een soortgelijke scène als stand-up speelde.

Sightseers als pure komedie bestempelen is misschien wat te sterk, want de humor is echt wel gitzwart met weinig echt expliciete, grappige personages. Het grappigst zijn misschien nog wel nog de moorden met Chris' commentaar erbij. De dialogen zijn trouwens echt puur goud, en er schijnt lustig wat geïmproviseerd te zijn op de set, leert de leuke making of op de Blu-Ray ons. Het eind van de film is er weer zo één waarvan je denk te weten wat het is om alsnog voor een aardige verrassing te zorgen waarna het ook lekker afgelopen is.

Al met al een unieke filmervaring. Genieten is een sterk woord, maar ik daag mensen uit om niet gefascineerd te kijken naar deze vreemde film.

Whitley verrast me voor de 2de keer met zijn filmstijl en al helemaal om wat hij nu weer neer heeft gezet. Kill List was voor mij een behoorlijk aangename verrassing die me op den duur deed verstijven van angst. Down Terrace was helaas gewoon een grote misser van hem. Nu komt hij met zijn eigen independent-stijl terug met de maffe zwarte komedie Sightseers.

Iedereen kent nog wel die Belgische psychopaat uit Vet Hard, die, zo tussen de neus en lippen door, wel eventjes iemand moest vermoorden en daarna gewoon weer doodgewoon verder ging met zijn dag alsof er niks is gebeurd. Dit is een film in het meervoud ervan. Tina is een 34 jarige neurotische vrouw die al haar hele leven word betuteld door haar zeurderige moeder. Wanneer haar moeder van de plannen weet dat Gina op trektocht gaat met de wispelturige, maar in eerste opzicht keurige, beleefte Chris, is het hek helemaal van de dam. Maar dat negeert Tina, want ze is nu inmiddels wel oud genoeg om haar eigen boontjes te doppen. Afin, dit gaat een avontuurlijke tocht worden van Engeland naar Schotland, per caravan. Chris garandeert dat Tina een hoop inspirerende dingen gaat zien en het is dus de bedoeling om zo veel mogelijk cultuur op te snuiven, en om de verloren jeugd van Tina in te laten halen.... maar toch onbewust toch iets meer.

Chris rijd op een gegeven moment "per ongeluk" iemand dood, maar daar trekt hij zich verder niks van aan en ook Tina ligt daar geen moment wakker van. Maar die ongelukjes komen er op den duur wel steeds vaker, en meestal ook lekker expliciet, en Chris weet het ook altijd op een slimme manier af te handelen door niet verdacht te worden. Maar Tina lijkt zich daar helemaal niks van aan te trekken... Sterker nog, daarvoor houdt ze teveel van Chris en hij heeft er immers ook voor gezorgd dat het hondje van die ene backpacker, het hondje van Tina word, aangezien die erg veel deed denken aan haar vroegere hondje, die wel op een hele absurde wijze om het hoekje ging. Het feit om je geliefde gewoon te accepteren zoals hij is, word hier ook wel erg letterlijk in genomen. Wanneer echter Tina haar impulsen niet kan beheersen en ook begint te moorden is het weer een ander verhaal. Chris vind haar manier gewoonweg te platvloers en onburgerlijk... waarschijnlijk. De hypocrisie word hier ook lekker in je gezicht gesmeerd.

De grappen in deze film zijn gewoon heerlijk in your face. Whitley weet ook hier een prima sfeertje neer te schetsen en vooral veel aandacht te besteden aan de kiekjes en de reis-shots, waarbij dit ook niets meer is dan een sfeervolle roadmovie, met de vele mooie shots van Engeland en de hooglanden van Schotland. Het Indie-gevoel is ook sterk aanwezig. Het lugubere uit Kill List doet hier ook nog wel eens de kop om de hoek steken, voornamelijk met die droom/nachtmerrie-scene's. Ook die rol van Martin was verfrissend. Het einde was ook echt GE-WEL-DIG!

Weer erg verrast door Whitley.

4,5*

Wat er grappig is aan een stel dat mensen op gruwelijke wijze vermoord ontgaat mij.

Nu zou ik het humor aspect van deze moorden misschien beter kunnen waarderen ware het niet dat ze zo bloederig en realistisch in beeld werden gebracht.

Wel vond ik het acteerwerk en de shots best goed.

Al met al had ik deze anderhalf uur beter kunnen besteden..

Wat voor mij Sightseers echt tot een grappige film maakte waren niet zozeer de moorden. Dat is vooral een leuk contrast. Veel van de humor kwam vooral voort uit wat de twee hoofdpersonen zeiden, hoe ze hun acties verdedigden en hun bizarre relatie. Geestig is dat het aan het begin een logisch koppel lijkt, maar je al minstens voor de helft doorhebt dat als er twee personen niet voor elkaar gemaakt zijn het die twee zijn. Helaas zijn ze te wanhopig om het zelf te zien. Sightseers is dan ook niet alleen een zwarte komedie door het geweld, maar doordat het op een komische manier erg ongemakkelijk is om naar dit duo te kijken. Ze hebben iets aandoenlijks en zijn zelfs een tikkeltje charmant op het eerste gezicht, maar al snel ben je blij dat ze in het weekend niet op bezoek komen.

Zou deze film gewerkt hebben zonder de moorden? Ik vermoed van wel. Niet dat er iets mis mee is, ze versterken de humor zelfs. Het spreekt voor Wheatley's talent dat hij deze combinatie tussen geweld en bizarre karakterstudie zag, maar ook dat hij zijn personages zulke karakters en dialogen weer mee te geven. Alice Lowe en Steve Oram hebben hier geen makkelijke rollen, maar maken er echt wat van. Vooral Lowe heeft de bijna onmogelijke taak om medeplichtigheid en later deelname aan moord zo te brengen dat het haast op liefdadigheid lijkt, maar ze doet het perfect. Oram is vooral een meester van misplaatste verontwaardiging. De vage manieren waarop hij haar probeert duidelijk te maken waarom ze niet gekwalificeerd is om te moorden vormden een hoogtepunt.

Erg apart geschoten verder. Niet op een overdadige manier, maar het bijna documentaire stijltje het ene moment en het dan weer sterk gestileerde deel het andere zorgen voor een rare mix. Misschien dat de film daarom wat rommelig overkwam op mij, wat soms wat afdeed aan de humor. Verder wel erg leuk.
Dikke 3,5*

Tamelijk onweerstaanbare zwarte comedy waarin het niet al te hippe stelletje Chris en Tina een weekje gaan kamperen...en ondertussen een spoor van dood en verderf achter zich laten.
De kills zouden niet misstaan in een splatter-horror!

Dit was een speciaal filmpje, maar 'k was wel aangenaam verrast. De cast was prima gekozen, ze kwamen erg overtuigend over. Verder maakten de mooie kiekjes van het landschap, het geheel compleet.

Het aparte verhaal en dito humor moet je wel wel bij nemen, maar voor mij werkte het wel.

De moeite!

Prima komedie over een nogal vreemd stel die een ietwat kneuterige vakantie doorbrengen, toeristische attracties als het Potloodmuseum aandoend. Hoewel de film soms wat inkakt en de ideeën gaandeweg een beetje op raken is het toch over het geheel genomen een erg geinige film, een leuke wisselwerking tussen beide hoofdrolspelers die weinig voor elkaar onder doen, en grappige dialogen. Leuk kort optreden van de zwartgallige moeder ook ("I don't like you!")

Als je van droge zwarte humor houdt zeker een aanrader.

Na Kill List wederom een geslaagde film van Wheatley. Ben benieuwd naar zijn andere werk.

Ik wist niet zeker wat ik kon verwachten toen ik aan deze film begon. Ik dacht dat hij nogal suf zou uitpakken, maar na de eerste kill met de caravan komt de zwart humor pas echt naar voren, en begint de film op gang te komen. Leuk prentje die me geen moment verveelde, soms wat voorspelbaar, maar nooit storend.

Meer misdaad dan komedie.

Komt daarbij dat de misdadigheid eerder gruwelijk wordt voorgesteld.

En toch blijft ge naar dit filmke kijken. Al was het maar om de geslaagd laconieke rolinvulling van Steve Oram en Alice Lowe.

Een aangename verrassing! Ik ging deze film in zonder te veel af te weten van het plot en daar was ik onder het kijken blij mee.

De film weet te verrassen en kijkt door de prachtige natuurbeelden ook nog eens zeer plezierig weg. Het blijft ondanks de donkere aspecten een luchtige film met een cast die sterk acteert en je meermaals op het verkeerde been zet, tel hierbij de vrij korte speelduur op en je krijgt een erg vermakelijk geheel zonder dat de film gaat slepen.

Geslaagde roadtrip!

Dit is een film die je gewoon op je moet laten afkomen, heerlijke zwarte humor. I love it!

4*

Ik kende Ben Wheatley vooralsnog alleen van de nogal vervreemdende, experimentele quasi-horrors Kill List en A Field in England, dus toen ik deze komedie van zijn hand voorbij zag komen, was ik wel benieuwd. En het was erg vermakelijk. In Sightseers zien we het wat kneuterige, onzekere stel Chris en Tina die met de caravan gaan toeren door Engeland. Op naar kneuterige plekken als een trammuseum en een potloodmuseum, maar ook naar allerlei natuurspots. Ondertussen zien we het liefdespaar al snel eerst per ongeluk, maar daar na ook met opzet en vaak zonder goede reden en op bloederige wijze, het moorden ontdekken, al zijn ze het niet altijd met elkaar eens over de details en de doelwitten. Erg vermakelijke wat zwartige humor met een duidelijke Britse saus, en naast de fraaie beelden van Engeland ook leuke en goed ingevulde rollen van Steve Oram (ook goed in een compleet andere rol in A Dark Song) en Alice Lowe. Precies wat ik nodig had na al dat contemplatieve gedoe van eerder dit weekend.

Ik vond dit een bijzondere film, prima geacteerd. Alleen kon ik het niet 'Laugh out loud funny' vinden, zoals op de hoes vermeld staat. De eenzaamheid en frustratie wordt treffend verbeeld en je zal als vrouw maar zo'n vriend hebben, met een karakter dat velen ergens in hun vriendenkring (of dichterbij ...) zullen herkennen, al is het hopelijk dan maar een flinterdun deel daarvan.