Sightseers (2012)

Wat een leuk, absurd filmpje is dit. Een zeer geslaagde zwarte comedy.

Het leuke aan de film is dat het je steeds weet te verrassen met de wendingen die het neemt. De geweldig droge humor is de kers op de taart. Een paar keer heb ik met ongeloof zitten lachen. Acteerwerk is onderhoudend genoeg en je ziet dat de acteurs plezier hebben in hun rol. Echt sympathie voel je niet voor hen, maar dat is ook niet de bedoeling.

Sightseers gaat de geschiedenisboeken niet in, maar het is een heerlijk onderhoudend en quirky filmpje geworden.

Ik vind dit een van de betere films die ik gezien heb. Inkt en inktzwarte humor, bijna niet meer grappig maar daardoor precies goed! Een bepaald niet vlot stelletje gaat op vakantie en begaan af en toe een ongelukje...gaat van kwaad tot erger, of moet ik soms zeggen van erger tot kwaad?

Voor als je wel eens in Engeland op vakantie bent geweest heel erg herkenbaar qua campings, types, kneuterige musea etc. die je daar tegenkomt. Het klopt helemaal... en types als de twee hoofdpersonen kom je daar ook tegen, brrrrr!

Oei, echt grappig vond ik het niet. Of ik begreep deze Engelse zwarte humor niet echt. Het leek wel een "Natural Born Killers" duo, die een Engelse streek teisterden. Het einde vond ik dan weer subliem (ook al zag ik het van mijlenver aankomen)

2.5*

"I just want to be feared and respected, is that too much to ask?"

Deze film van de Britse filmmaker Ben Wheatley stelde ik, omdat het een film in het komedie-genre was, steeds maar uit. Echter nu ik hem heb bekeken blijkt het uitstel voor komedie ongegrond! Tjonge wat was dit fijn en ik heb toch meerdere keren hard kunnen lachen! Hm, maar ik denk ook dat deze film bij lange na niet een standaard Rom-kom is.

Tina en Chris zijn verliefd op elkaar en gaan, tegen de wil van Tina’s overbeschermende moeder, met Chris zijn caravan op pad voor een zogenaamde 'erotische expeditie' door Engeland. Dit voert hen langs suffe toeristische attracties als een tram- en een potloodmuseum maar Chris bezit daarnaast ook een wat macabere hobby waarin het morele kompas afwezig lijkt.

Tina houdt van Chris, dus past ze zich aan en op den duur gaat ze zelfs het gedrag van Chris overnemen. Hoe speciaal is Chris nog, nu Tina hetzelfde doet? Het zet hun onderlinge relatie onder druk. Waartegen is de prille relatie van Chris en Tina uiteindelijk opgewassen? De film is zeg maar geruststellend burgerlijk en ongelooflijk truttig

Tina en Chris worden gespeeld door Alice Lowe en Steve Oram volgens internet blijken ze al jaren in talloze sketches deze personage gespeeld te hebben. Via regisseur Edgar Wright (Alice speelde in Hot Fuzz ook een Tina en Steve zat in Kill List) kwamen ze in aanraking met regisseur Ben Wheatley En werd deze film een feit! Ja de chemie tussen Lowe en Oram als tortelduifjes is absoluut geloofwaardig!

De film bezit een zeldzame vorm van humor die het best valt te omschrijven als kruisbestuiving tussen de ouderwetse Britse humor van Monty Python en gitzwarte humor uit de films van de Deense regisseur Thomas Anders Jensen. Echter wel met wat meer bloed... en extreme uitspattingen. Die gaan met een absurde vanzelfsprekendheid en kalmte gepaard, wat onwillekeurig op de lachspieren werkt. En de filmmakers verdienen zonder meer een dikke pluim voor het gekozen einde: er was geen beter slot mogelijk geweest dan deze. Heerlijke film!

Grimmig, droogkomisch en absurdistisch, maar het duurde vooral erg lang voordat deze genrecombinatie van Sightseers me kon bekommeren. Regisseur Ben Wheatley heeft interessante projecten gedirigeerd en daar is dit ook zeker zo'n voorbeeld van, ik heb in ieder geval geen soortgelijk resultaat gezien. Een film die het duidelijk moet hebben van het onvoorspelbare verloop en de bizarre personages, maar dat verloor hier redelijk snel z'n charme. Pas richting de laatste 10 minuten kon ik langzaam gaan lachen, maar toen was de film min of meer voorbij. Het is daarnaast ook niet zo dat Wheatley de diversiteit aan locaties nu zo aantrekkelijk in beeld brengt of bijzonder uitpakt met de gewelddadigheden, ik kon eigenlijk niet inzien waarom een geheel als deze zoveel kan losmaken in andere kijkers. Het is zeker een uniek dingetje en daar leek Wheatley ook wel op uit te zijn, maar het vormt evenzeer een film die ik binnen een aantal dagen volledig ben vergeten.