V/H/S (2012)

Matige horror-anthology van vijf korte verhaaltjes met found footage.

Het concept leek in eerste instantie een vrijbrief voor lelijk geschoten homevideo’s, maar gelukkig bleef dat beperkt tot Adam Wingard’s materiaal dat alle filmpjes aan elkaar verbindt.

Het eerste filmpje ‘Amateur Night’ van David Bruckner heeft een vervelende opbouw en kon mij niet echt boeien. Bovendien wordt hierbij gebruik gemaakt van een soort first person cam wat nogal geforceerd op mij over kwam.

Als tweede is Ti West aan de beurt met 'Second Honeymoon'. Zijn input vond ik het sterkst, mooie opbouw zonder al teveel poeha, maar wel effectief.

'Tuesday the 17th' van Glenn McQuaid is wat minder subtiel en moet het meer van de effecten hebben. 'The sick thing that happened to Emily when she was younger' van Joe Swanberg is een webcam video in de stijl van Paranormal Activity.

En het laatste filmpje '10/31/96' is van Radio Silence, een collectief van filmmakers dat net als in het eerste filmpje gebruik maakt van een first person cam. Helaas hebben zij ook de tijd genomen om wat CGI toe te voegen wat de kwaliteit niet ten goede komt. Al met al is het eindresultaat wel afwisselend genoeg, maar niet hoogstaand. Deze poging voegt ook bar weinig toe aan het subgenre.

Hadden ze Tsukamoto nou maar gebeld...

Vrij vreemde film, maar wel 1 die ik na een tijdje ben gaan waarderen. De film is vrij apart omdat het zeer rommelig is met al die videobanden die constant een ander verhaal vertellen. Daar door is het allemaal wat lastig om te volgen. Het is tegenwoordig een vrij populair horrorsubgenre, de found footage films met gevonden beeldmateriaal, veelal op videobanden gemaakt met handcamera's van vrij matige kwaliteit. Helaas begint VHS vrij stroef en vrij saai.

Helemaal als ik terug denk aan nieuws in de media dat mensen in Amerika kotsmisselijk werden van het kijken van deze film. Marketingtrucjes natuurlijk, maar het sloeg nergens op. Gelukkig kent de film wel vrij veel spannende scenes waarbij gore en bloed behoorlijk aanwezig is. Maar spannend? Nee. Nouja, tot het einde dan. De delen met het webcamgesprek en het einde van de film in het verlaten huis vond ik bij vlagen nog wel creapy en zeker de moeite, ondanks ietswat gedateerde effecten. Had de hele film maar die constante spanning, dan had ik er een hoger cijfer voor gegeven. Nu is het zeker een voldoende waard, maar het had meer kunnen en moeten zijn gezien een vrij sterke trailer.

3*

Zeker het kijken waard. Film heeft zijn creepy en wat bijzondere momenten.

Begon wat stroef in het begin met de inbrekers en vooral met de erg trillende camera waardoor het kijken hiernaar voor mij echt als onplezierig werd bevonden. Maar gelukkig verandert dit allemaal wanneer ze eindelijk eens besluiten om de verscheidene videobanden te gaan kijken.

Uiteindelijk worden er vijf videobanden bekeken, waardoor je dus vijf filmpjes voorgeschoteld krijgt. De filmpjes vond ik allemaal op zich wel de moeite waard, ik schrok me soms best rot en dat is sowieso een pluspunt als je een horror kijkt. Plus de acteurs in elk filmpje vond ik goed gecast en er werd gelijk al een bepaalde sfeer neergezet die ik als kijker wel kon voelen.

Dikke 3,5 sterren en laat je vooral niet afschrikken door het amateuristische begin.

Over het algemeen best gaaf. Het is wel wisselvallig natuurlijk met vijf video's, of eigenlijk zijn het er zes waarvan het hoofd-plot (de jongens die een VHS moeten vinden) het slechtst is. Een inderdaad te chaotische intro met irritante, Beasty Boys-Sabotage-wannabe personages. Dit begin (van Adam Wingard) is doorbijten tot en met de eerste video, die ook nog weinig indruk maakt vanwege dezelfde kwalen (2,5*). De tweede video (van Ti West) is gelukkig wel goed; rustige opbouw, aardig verhaaltje en een mooie climax (3,5*).

De derde ligt me ook wel. De enige die volledig bij daglicht is geschoten, in een gave omgeving (bos), rechttoe rechtaan en vermakelijk omdat de killer zo onduidelijk is (3,5*). De vierde (skype)video houdt de aandacht ook vast maar mist z'n doel (spanning), ken ze onderhand wel, die spookkindjes (2,5*).
De laatste tape pakt dat beter aan: een goed, zenuwachtig einde, alleen teveel effecten (waarvan de armen uit de muur de meest flauwe zijn). Vraag me wel af hoe deze videoband bewaard zou moeten zijn (vermorzeld door een trein) maar goed (3*).

Wat V/H/S dat beetje extra geeft is de rode draad die volgens mij inhoudt dat de opdrachtgever van de jongens (misschien de 'dode' man die niet dood is), hen naar zijn huis lokt, hun eigen dood laat filmen en dus een nieuwe video aan zijn collectie kan toevoegen. Dat einde had wel een stuk spannender moeten zijn; te afgeraffeld en het heeft te maken met die irritante personages waardoor je geen enkele empathie hebt, dom aangepakt.

Daarbuiten heeft V/H/S als sterke troef dat je telkens uitkijkt naar een nieuwe tape, en dat het een aantal keer goed opveert. Da's dan wel weer knap voor de langste handheld/found footage horror
(116 minuten) die ik ben tegengekomen.

Lekker filmpje hoor! Ik vond niet alle verhalen even boeiend, maar als geheel is V/H/S zeer geslaagd te noemen. Prima afwisseling van suspense en gore.

Normaliter ben ik niet zo van het found footage genre, maar V/H/S is verpakt in een interessante stijl dat je met een wrange nasmaak achterlaat. Vrij disorted allemaal, zoals ik ze graag zie!

De verhaallijn dat om de vijf korte verhalen heen is gebreid vond ik niet erg sterk. De kracht zit echt in deze vijf verhalen, waarbij ik tevens vond dat het eerste en de laatste het beste waren.

Positief verrast moet ik zeggen!

4*

Toch weer een intrigerende 'found footage' horror. Omnibussen fascineren mij altijd en ook hier werkt het concept naar behoren. Het uitgangspunt is verder erg fijn en maakt vrij baan voor vijf horrorfilmpjes die variëren in kwaliteit, maar waarvan het meerendeel doet wat het wil doen: angst aanjagen. Vooral het eerste en het laatste verhaal vond ik hierin ontzettend goed werken. Het laatste deel, waarvan ik overtuigd was dat ie door Ti West was geregisseerd (is niet het geval), is echter het hoogtepunt van het geheel. Het derde filmpje, met de vier jongeren in het bos, is verreweg het minst interessante verhaal. Erg genoten.

4*

Normaal ben ik niet zo van de horror films maar deze film is daar een uitzondering op.
De korte verhaaltjes houden de film boeiend en ook al ontwijkt deze horror film niet alle clichés was het ook niet hinderlijk.

Wat ik wel jammer vind is dat er eigenlijk geen clue achter de film zit, iedereen gaat dood en thats it
Het beste verhaal is zonder twijfel de eerste, die rol was haar op de ogen geschreven kun je wel zeggen
Ook het gedeelte met het skype gesprek was spannend en mysterieus, al was het einde wel weer te makkelijk.

Normaal geen horror fan dus, maar heb me hiermee prima kunnen vermaken.
3,5*

Een geweldig ritje.

Film waar ik een lange tijd naar heb uitgekeken. Hoge verwachtingen die volledig zijn ingelost.

Ik wist niet dat het vijf verschillende verhalen waren, het bovenste plot sprak mij al meer dan genoeg aan en hoewel geen fan van omnibussen is deze toch wel erg mooi uitgewerkt.

Het begint al meteen erg sterk met een groep gasten die vrouwen op straat bespringen gewapend met een videocamera en ervoor zorgen dat haar borsten op film komen te staan. Dit allemaal voor geld voor een bepaalde porno site. Dit wordt weer opgenomen op een cassette van een die kerels waardoor je tussendoor nog andere beelden te zien krijgt. Dan moeten ze ergens inbreken en een bepaalde video vinden waar ze gigantisch veel videobanden aantreffen en ze besluiten om er een aantal te gaan kijken en zodoende krijg je zelf vijf andere verhalen te zien.

Sowieso zijn alle verhalen onvoorspelbaar en doen ze toch andere dingen dan die je verwacht. Het eerste filmpje vind ik waarschijnlijk wel het sterkste. Geregisseerd door David Bruckner die The Signal heeft gemaakt wat ik ook een erg toffe film vind. Dit filmpje heeft een sterke spanningsopbouw en speelt lekker met je verwachtingspatroon. Het is redelijk voorspelbaar maar wat het uiteindelijk doet heb je toch nog nooit gezien in een horrorfilm. Het einde is geweldig waar visueel ook genoeg te genieten valt.

Het laatste filmpje is ook echt genieten. Puur rollercoaster ritje. Gaat goed om met de clichés en het is weer totaal onvoorspelbaar wat er gaat gebeuren.

De filmpjes ertussenin vind ik net zoals de bovenste users minder maar nog steeds vermakelijk. Het gaat wel weer om met dezelfde thema's zoals: voyeurisme en macht en past precies in het straatje. Overigens een paar kille bloederige steekpartijen die behoorlijk confronterend zijn en visueel ook weer genieten.

Duidelijk een groep mensen die met het genre om kunnen gaan en met deze film al veel meer laten zien op horror gebied dan Hollywood de afgelopen tien jaar heeft gedaan. Ik zie er ontzettend veel visie en passie in terug.Het hand-held camerawerk voelt realistisch aan net zoals de acteurs en de dialogen. Meest creatieve horrorfilm die ik heb gezien en hopelijk gaan we nog veel van hun horen.

Een must voor horrorliefhebbers maar ook voor filmliefhebbers die houden van eigenaardige films die buiten de lijntjes kleuren, hun eigen ding doen, lekker onconventioneel bezig zijn. Ben sowieso een fan van het hand-held gebeuren en deze gaat er erg goed mee om.

Geweldig.

Onversneden prul.

Oh oh wat was dit slecht. Nu had ik er al niet veel van verwacht, maar van Wingard verwacht ik meestal toch wel wat. Ook hij stelt hier gewoon volop teleur.

Die kotsverhalen zijn vooral lachwekkend, het camerawerk is nog wat extreem amateuristischer dan doorgaans in die found-footage films, maar daar moet je ondertussen toch wel tegenkunnen lijkt me. Vond het hele VHS-look gebeuren ook redelijk vervelend, zeker omdat elk filmpje ook zowat met dezelfde gimmick kwam (oudere beelden er doorheen).

Maar dat is uiteindelijk niet het grootste probleem. Waar ik me vooral aan gestoord heb is de selectie aan kansloze jeugd die in deze reeks kortfilms voorbijkomt. Echt élk kortfilmpje heeft een hoop onuitstaanbare losers in de hoofdrol, de regisseurs in het overkoepelende filmpje als triest dieptepunt. Echt niet te harden.

Verder zijn de filmpjes zelf ook niet van hoog niveau. Het eerste wordt pas op het einde wat boeiend, jammer genoeg duurt het veel te lang alvorens we daar aankomen. Aan het tweede filmpje is helemaal geen zak aan. Derde short is eigenlijk de enige die echt wat met het VHS gegeven deed, vond ik dan ook het best, al ontbrak het volledig aan spanning jammer genoeg. Vierde is alweer een dieptepunt met lachwekkende clou en het vijfde was eigenlijk het eerste dat qua sfeer iets wist te scheppen. Alleen had er echt veel meer mee gedaan kunnen worden.

Een kansloze selectie aan prulhorrortje, de uitvoering is lachwekkend slecht en hoewel er een paar solide ideetjes inzaten om goeie horrorfilms uit te puren wordt er veel te weinig mee gedaan. En wat de cast betreft ... jammer dat het om fake filmpjes ging.

1.5*

Gemengde gevoelens.

Als er één iets is waar ik een hekel aan heb bij found footage films, dan is het wel trage opbouw. En in omdat deze film uit 6 films bestaat, is er dus zes keer een trage opbouw. Het eerste filmpje, en ook de "hoofdfilm" was het saaist van allemaal. Hierin gebeurde er erg weinig. De personages waren een voor een erg oninteressant en op het laatst gaan ze gewoon dood.

Het tweede fragment was al iets beter. Dit was best spannend en vies, maar dat was dan ook alles. Ook dit kent een erg trage opbouw en ook hier zijn de personages niet leuk. Het derde deel is het minste van al. Het einde ervan trok echt op niks.

Het vierde was ook best saai. Maar dan, het vijfde en zesde deel. Die waren het spannendst. Vooral de voorlaatste. In dat filmpje werd het erg spannend en zelfs goor. Die vreemde twist op het einde was ook best leuk. 2,5*

Interessant project, waarbij negen verschillende regisseurs betrokken zijn. De film betreft een verzameling van found-footage filmpjes, losjes bij elkaar gehouden door een simpele raamvertelling. Alle filmpjes hebben aspecten die creepy en fascinerend zijn, maar als geheel is de film flink te lang en niet bijster boeiend. Bijna twee uur lang naar extreem schokkerige cameravoering kijken is ook niet bepaald aan te raden. Gelukkig zijn er hier en daar inventieve momenten om de aandacht er nog net bij te kunnen houden. Sporadisch zijn de filmpjes best ranzig, overigens, met veel naakt en smerig in beeld gebracht geweld. Tja, die goede oude VHS-tijd...

Niet wat ik ervan verwacht had

Hoge verwachtingen zijn doorgaans een killer. Ook voor V/H/S blijkt die vlieger helaas weer op te gaan. Ik had al verschillende beelden, trailers, verhalen en recensies gelezen en keek hier dan ook al langere tijd naar uit. Des te vervelender is het als de verwachtingen dan niet waargemaakt worden.

Dit lag absoluut niet aan de opzet, deze sprak me namelijk aan en ik hield er van tevoren rekening mee dat er sprake van meerdere regisseurs is zodat de kwaliteit wisselend zou kunnen zijn. In zijn eerste gedeelte leken mijn verwachtingen nog waargemaakt te gaan worden. Hoewel de opzet van het verhaal niet bijster sterk was bleek het mijn interesse wel te wekken en was ik erg benieuwd naar wat er uiteindelijk met de groep in het huis zou gaan gebeuren. Ook het eerste filmpje wat door de groep bekeken werd (er zijn er 5 van verschillende regisseurs in totaal) viel beslist niet tegen en vond ik erg goed gedaan. Het idee is goed en ook ijzersterk uitgewerkt waardoor ik ook goede hoop had dat de andere filmpjes mij ook zeker niet teleur zouden gaan stellen. Helaas is dit nu net wat ze wél deden.

Het tweede filmpje ging nog wel maar eindigde vrij onduidelijk en er gebeurde tot aan het einde dan ook vrij weinig. Het derde en vierde filmpje kwamen ronduit slecht en goedkoop op mij over en waren dan ook vele malen slechter dan het eerste filmpje. Het laatste filmpje kwam wel weer wat beter uit de verf, maar kwam ook niet in de buurt van de eerste. Ook het verhaal wat als een rode draad tussen de tapes doorliep overtuigde uiteindelijk niet en met de opgewekte interesse werd ook te weinig gedaan, ik had het allemaal wat sterker verwacht en het eindigde voor mij dan ook behoorlijk teleurstellend. Mijn beoordelingen voor de korte films is als volgt:

Film 1: 4,0*

Film 2: 3,0*

Film 3: 1*

Film 4: 1,5*

Film 5: 2,5*

Het verhaal om de tapes heen leek zoals ik al eerder zij wel interessant te worden maar tevens had ik ook hier meer van verwacht. Alles bij elkaar genomen is V/H/S absoluut niet slecht, en het eerste filmpje is zelfs erg goed, maar alles bij elkaar genomen is het helaas niet geworden wat ik ervan verwacht had.

3,0*

Ook ik had iets anders verwacht van deze film!!!
Als concept zeg ik ja, maar qua uitwerking zeg ik nee.
Ik wist van te voren niet waar ik naar ging kijken en ik moet zeggen dat het geheel mij wel erg aansprak in het begin.
Je krijgt een verhaal te zien dat je door de film heen doet leiden, vervolgens krijg je 5 individuele filmpjes te zien. Opzich een erg leuk idee, maar ook een erg grote valkuil.
En dat is hier duidelijk het geval. Elke keer moet je weer in het verhaal komen en gezien niet ieder verhaal even sterk is, werd het soms saai/ eentonig. Aan de andere kant wist ik totaal niet wat me elke keer weer te wachten stond.
Maar doordat de verhalen zo kort zijn is er ook totaal geen tijd om enige vorm van emphatie te krijgen voor de personages.
Niet alles is slecht, acteerwerk is prima en weet wel een redelijk overtuigend over te komen.
Wat mij het meest heeft kunnen bekoren is film 1 en 5 ....... De "rode draad" van het verhaal viel in mijn ogen erg tegen. Het begon erg sterk maar verviel in cliche's en plotholes ik bedoel...waarom videobanden bij een lijk gaan bekijken als je ze ook mee naar huis kunt nemen!!!
Gore is ook voldoende aanwezig en leuk in beeld gebracht.
Ik ben zeker een fan van found footage films, maar deze is zeker niet een van de beste die ik ooit gezien heb.
Van mij een 2,5*

Moest me net als veel anderen even door het begin heen worstelen omdat het onhandige en schokkerige camerawerk me aardig begon te irriteren. Gelukkig vinden de jongens daarna de eerste videoband en begint in mijn ogen een redelijk origineel in elkaar gezette film. Vind de 5 filmpjes stuk voor stuk het kijken waard (de 1 uiteraard meer als de ander) en het overkoepelende verhaal is prima. Het is allemaal niet hoogdravend of heel verrassend maar voor fans van het genre (zowel de found footage fans als de gore fans) is V/H/S prima vermaak.

3,5*

Weinig interessant experiment waarin enkele nieuwbakken horrorregisseurs alle registers opentrekken met het found footage concept. Enkele veelbelovende namen meldden zich voor dit project, helaas bezoedelden zij hiermee hun repuatie. Want laten we eerlijk zijn, V/H/S grossiert in ideeënarmoede en waanzinnig irritante personages. De visuele poespas wil ik nog wel voor lief nemen, omdat het nu eenmaal inherent is aan dit "genre". De creativiteit die net kenmerkend hoort te zijn voor dergelijke experimenten, ontbreekt volledig en dat is nefast voor het eindresultaat. En heb ik al gezegd dat de personages werkelijk waanzinnig irritant zijn? Ik kan me moeilijk voorstellen dat deze barry's een dwarsdoorsnede zijn van de Amerikaanse jeugd. Alhoewel...

oeh, wat een heerlijk onguur filmpje..

voor mij werkte het found-footage concept juist heel goed.

Het kreeg daardoor een spannende lading.

De film is opgedeeld in vijf delen, deel drie deed totaal geen recht aan de film.

Ik snap ook niet dat ze die er tussen gedaan hebben.

Juist omdat de andere delen wel van een aardig niveau waren.

Het acteerwerk was ijzersterk. Dat moet ook wel als je het found-footage concept geloofwaardig wil maken.

Deze film heeft me echt positief verrast! *3.5

Het enige wat ik in het begin dacht was: Waar zit ik in godsnaam naar te kijken? Waarom was dit zo anders dan ik gedacht had? Omdat ik er niet van uit ging dat het meerdere filmpjes waren. Ik volgde het totaal niet en al snel bleek dat ik totaal niet in de stemming was voor een drukke,chaotische en rommelige film als deze. Toch doorgezet, want hè, ik ben een bikkel.

Maargoed, Tape 1: Amateur Night. De eerste paar minuten heb ik in een rare roes zitten kijken. Het beginstuk gaf me Jersey Shore vibes. In de discotheek of auto, met vervelende chickies die keken als neergeschoten wild (Je ziet toch zo al dat dat mens niet spoort?). Mee naar huis, daar nog meer van dat zwakzinnige gedoe, en dan plots... BAM! Weirdness all over the place. Volgens mij heb ik constant de 'Bert' look (Ja, van Ernie) gehad. Achteraf ezien wel de enige die flink indruk achter liet. 4/5

Tape 2: Second Honeymoon. Sam en Stephanie. Wat was Stephanie een vervelend wijf zeg. Daar zou ik geen first, laat staan een second honeymoon mee willen. Maar toegegeven: Toch al wat meer onderhuidse spanning. Vooral op het moment dat het geld gestolen werd, lekker creepy. Verder heeft het verhaal niet veel om het lijf, ze had Sam net zo goed van een klif kunnen duwen. Problem solved. 3/5

Tape 3: Tuesday the 17th. Meh. Dit vond ik niks. 1/5

Tape 4: The Strange Thing That Happened to Emily When She Was Younger. Same, Pure bagger. 0,5/5

Tape 5: 10/31/98 - Radio Silence. Komt weer in de buurt van tape 1. Best aardig te noemen. Vergeleken met de twee voorgangers sowieso een verademing.

Maar wat ik er nou in zijn totaliteit van moet vinden..... Geen idee.Toch wel genoten van drie van de vijf filmpjes, ondanks de eentonigheid en de chaos. Sowieso een voldoende, voor nu. Eerst laten bezinken.

Lekkere enge horror anthologie. Eerste, derde en laatste verhaal zijn het beste. Beter dan Blair Witch of Paranormal Activity. 3,5*/4* voor een uniek filmpje.

Vieze filmpjes.

Van de 8mm van 84C MopIc via de handycam van het succesvolle The Blair Witch Project komt de schokkende camera aan bij dit V/H/S, dat meer magnetische tape belooft dan dat het biedt. Toch krijgt de ouderwetse videocassette een prominente rol toegewezen in dit lugubere werkje dat het subgenre der found footage opnieuw een impuls geeft. Dit door middel van een vijftal korte filmpjes dat doorregen wordt door een zesde; het minst interessante allesomvattende verhaal van een groep irritante kids, dat op zoek is naar een videoband.

Het eerste verhaaltje, omtrent een bril-camera, is gelijk het beste, maar ontbeert eveneens een beetje originaliteit. De langzaam opgebouwde spanning zorgt voor een des te grotere ontlading, die ook nog eens een zenuwslopend staartje kent. Grote klasse. Het tweede filmpje over een huwelijksreis kent nogal wat suspense en zit leuk in elkaar gestoken. Ook hier is het gorigheid troef. Het derde verhaaltje dat zich afspeelt tijdens een trip in het bos is ook sterk maar tegelijkertijd zo waanzinnig dat het wat afbreuk doet aan de spanning.

En van spanning moet dit horrorwerkje, met sterrencast qua regisseurs, het juist hebben in combinatie met de gore. Wat betreft dat laatste zit het de gehele film wel snor en is een sterke maag vereist tijdens de bloederige aangelegenheden. Maar als de vieze filmpjes op zijn minst iets moeten doen is het wel angst inboezemen. Dat zit er bij het zwakke vierde verhaaltje rond een gevaarlijk skype-onderonsje helaas niet echt in en ook verhaal nummer vijf kent een beter gegeven dan uitvoering. Het kippenvel is dan al weer verdwenen.

Uiteindelijke conclusie is dat V/H/S een hedendaagse maar onevenwichtige Creepshow is geworden, die een uiterst sterk begin kent met een drietal gruwelijke kortfilms. Het verhaaltje tussendoor leidt onnodig af en voelt gekunsteld en goedkoop aan. De twee laatste twee filmpjes zijn helaas van beduidend minder niveau dan de eerste drie. Toch is het de continue nare sfeer en lelijke video-look die bijdragen aan een realistische en griezelige ervaring die menig horrorliefhebber zal doen juichen. Was het niveau meer constant en de rode draad minder warrig, dan was dit meesterlijk geweest. Nu rest ‘slechts’ een solide goed.

Goed.

Met dank aan Splendid Films voor het recensie-exemplaar.

My cup of tea.

Werkelijk stompzinnig hoe het horrorjaar 2012 is verlopen. Instant classics worden de grond in geboord en alledaagse niemendalletjes krijgen onterecht veel aandacht. V/H/S is een waardevolle toevoeging aan het genre die, zo het lijkt, de anthology nieuw leven inblaast en tegelijkertijd doorgaat op een moderne trend. Aardig setje regisseurs, maar nog lang niet zo imposant als de lijst aan namen voor S-VHS (2013) .

Begint werkelijk ijzersterk met de wrap-around story verzorgd door Wingard. Fantastische 90's home video crap. Enorm karakteristiek. Doet qua smerigheid (look en taalgebruik) nogal denken aan een August Underground. Daar stevent het uiteraard niet op af, maar de sfeer staat als een huis. Daarop volgend komt als eerste Bruckner aan de beurt. The Signal (2007) was een mixed bag, maar toonde wel veel potentie. Dat komt er nu, tig jaar later, helemaal uit. Interessant concept en dito uitvoering. Één van m'n favorieten qua vormgeving.

De tweede verbaasde me enigszins. Ik had deze niet zo snel aan Ti West gekoppeld. Maar achteraf gezien is het niet eens zo gek dat je iets heel anders krijgt van een regisseur, dan je verwacht. Daar zijn dit soort projecten immers vaak wel goed voor. Hoe dan ook, er valt weinig op aan te merken. Je geduld wordt tot en met deze short wel regelmatig getest, maar de pay off is des te groter. Heerlijk einde en voelbaar pijnlijk. Goed getimed en de opbouw is essentieel gebleken.

Waar de meeste kijkers over lijken te vallen, is het derde filmpje. Maar ook die weet zich fijn te onderscheiden. Misschien wat 'gedachtelozer' dan de voorgaande (en de daarop volgende), maar wel met wat fijne, kleine elementjes. Zo is de verschijning van de killer erg gaaf gekozen en het sound design van een behoorlijk niveau. Wanneer het erop aan kwam, bleek de cast wel wat makkelijk door de mand te vallen...maar ach.

Swanberg (wie?) gaat vervolgens aan de slag met een auditie voor de nieuwe PA. Niet erg origineel, maar het verhaaltje maakt een boel goed. Best wel twisted en érg vermakelijk gebracht. Overtuigd redelijk wat betreft de scares, maar wordt door het laatste filmpje een beetje te kijk gezet hoor. Niet onverdienstelijk!

Last but certainly not least... het Radio Silence team. Blijken toch wel één van de grotere beloftes te zijn, met een recht-toe-rechtaan verhaaltje durven ze keihard uit de bocht te vliegen. Bovennatuurlijk shit wordt met een rotgang op je afgevuurd na het kalme afwachten. Houdt zich niet in en is zowel qua setting als visuele uitvoering top notch. Mijn favoriet iig.

Hou het voor nu op 4 dikke sterren. Het is even afwachten wat de opvolger gaat doen.

Neem twee van mijn favoriete horror-subgenres, de found footage en de anthology-film, gooi ze in de blender, en je krijgt een film die me waarschijnlijk wel kan bekoren. En dat klopt; ik vond dit allemaal erg leuk. Natuurlijk zijn sommige segmenten beter/leuker dan andere, maar over het algemeen laat V/H/S op mij een ijzersterke indruk achter.

Tape 56

Het omringende segment begint met wat puberale kwajongensstreken, maar mondt naar het einde toe uit in een aardig schrikfestijn. De personages zijn wel één-dimensionaal en de reden waarom ze op zoek zijn naar Tape 56 wordt nooit echt duidelijk, maar het is een redelijke manier om de filmpjes aan elkaar te verbinden.

Amateur Night

De eerste video vind ik meteen de sterkste van allemaal. Natuurlijk weet je vanaf het moment dat het vreemde monster-meisje in beeld komt wel hoe het gaat aflopen, maar het gaat in dit geval om de fraaie uitwerking die mij weet te overtuigen. Het meisje in kwestie heeft prachtige indringende ogen, waar bijna wel iets mee gedaan moet zijn, want ze waren wel groot. De speciale make-up effecten zijn erg overtuigend en het bloed vloeit rijkelijk. Verder zijn de personages zó irritant dat je ze met plezier uit elkaar gereten wil zien worden. Ik vond het trouwens cool om te zien hoe de laatste jongen van duizelingwekkende hoogte te pletter viel. Verder was het (au naturel) naakt een welkome aanvulling (het vrouwelijke wel te verstaan ). Een dappere rol van de knappe Hannah Fierman, en wat mij betreft één voor de horror Hall of Fame.

Second Honeymoon

Het onderwerp plaats je niet gelijk bij Ti West, maar de uitwerking is typisch zijn stijl; de build-up is vrij lang, maar de pay off is venijnig en memorabel. De voorspelling van de mechanische waarzegger is vrij cryptisch maar wordt mooi ingelost; je denkt dat het bij de eerste stalker-beelden wel duidelijk is dat iemand het op het stel gemunt heeft en je vergeet dat eerdere moment tot aan de bloederige ontknoping waar de cirkel weer rond is. Het stuk waarin de lesbische lover van het meisje de tandenborstel van haar man in de plee stopt was een beetje nutteloos, maar levert één van de schaarse humoristische momenten van de film op.

Tuesday the 17th

Met een naam als Tuesday the 17th is het geen verrassing dat het hier een insteek op het slasher-genre betreft. Het is knap hoe de makers binnen een kwartier een fascinerend verhaal weten neer te zetten en de moordenaar is uniek. Fraai gedaan hoe de beelden misvormd raken, en hoe de onzichtbare moordenaar vaag in beeld verschijnt om bloederig toe te slaan. Grappig dat het segment eigenlijk een soort vervolg is op een film die nooit bestaan heeft.. De personages zijn standaard slasher, en de moorden zijn bloederig genoeg, maar het is de unieke bad guy en het gebruik van de verstoorde VHS-beelden die hier zo veel toevoegen aan de sfeer. Tuesday is niet alleen een memorabel segment van V/H/S, maar gelijk een van de leukere slasher-films die ik in tijden gezien heb.

The Sick Thing That Happened to Emily When She Was Younger

Het segment van V/H/S waarvan je nooit of te nimmer kan raden hoe het af gaat lopen. Het is het stuk met de leukste schrik-momenten , maar de bron van het kwaad laat zich niet makkelijk raden. Toch had ik wel door dat de man waar het meisje mee praatte niet helemaal koosjer was , maar de pay-off is erg fraai en onverwacht. Er zitten gelukkig ook een paar fraaie special effects in dit deel, en de Dok krijgt de vrouwen trouwens wel erg gemakkelijk uit de kleren. Niet dat we qua naakt veel te klagen hebben in V/H/S, maar hier waren de dames wel érg fraai.

10 / 31 / 98

Een vagere naam kun je niet bedenken, maar dit was na Amateur Night mijn favoriete segment van V/.H/S. Het woord achtbaanrit is misschien wat cliché, maar hier zeker op zijn plaats, en dit filmpje is qua special effects verreweg het vetst. Dit deel heeft de leukste schrik-momenten, zoals de persoon in de spiegel en de armen die uit de muur komen, en het loopt met recht met een klapper af. Een sterk punt om deze memorabele film mee af te sluiten.

Het gebruik van verouderde technologie en de schokkerige camera heeft me in V/H/S nooit dwars gezeten. Ik hou zelfs een beetje van deze stijl. Nee, het found footage genre is voor mij nog steeds niet dood; dit geeft het voor mij zelfs weer een nieuwe impuls.

Het tweede deel schijnt al af te zijn en nog beter dan dit eerste deel. Ik ben razend benieuwd, want dit was al erg, erg leuk. Het begin van een franchise? Wat mij betreft: graag.

Best wel naar allemaal. Vooral wanneer je je bedenkt hoe makkelijk dit ons ook kan overkomen.
Er lijkt een soort thema van vertrouwen in verwerkt of het thema schijn bedriegd. En zoals we allemaal wel weten, schijn bedriegd. In het 2e verhaaltje vertrouwd de man erop dat hij een goede relatie heeft met zijn vriendin, echter niets blijkt minder waar. Dit zou iedere boerenlul kunnen overkomen. Ook het verhaaltje met de webcam. De vrouwen vertrouwen hem, maar ook hier is het puur bedrog. Alleen het eerste verhaaltje wijkt wat af van het thema vertrouwen.

Ik vind alle verhalen goed en de één natuurlijk beter dan de ander. Er zaten geen grote missers tussen. Het 2e verhaaltje is wat saai, maar de climax maakt genoeg goed. Van sommige verhaaltjes heb ik echt helemaal niks begrepen. Maar dat is wel zo realistisch, want de personages in de film begrijpen er net zo weinig van. Toch ben ik wel erg benieuwd wat verhaaltje 4 nou precies is. Het webcam verhaal waarbij het meisje last heeft van poltergeist.

Een geslaagd project!

3,5*

Op de dag dat Wingard met a Horrible Way to Die zijn verschrikkelijke Pop Skull goed maakte, komt ie nu weer met een zeer matige wraparound story op de proppen. Wel tof om Calvin Reeder (The Rambler) erin te zien.

Bruckner's Amateur Night is echt een geweldige opener. Lekker veel lomp vlok, zeer kundig opgebouwde spanning en in het motel gaat het helemaal los. Totale weirdness alom en qua spanning toch erg goed.

Ti West's Second Honeymoon is een zeer waardig vervolg hierop. Zijn longtime friend en geweldig regisseur Swanberg mag nu eens opdraven voor hem en Takal vormen het duo. Erg fijne interactie en ook hier weer een zorgvuldig opgebouwde spanning en met een zeer fijn slot. Zeer kundig geregisseerd weer door West, één van de betere huidige horrorregisseurs.

McQuaid's Tuesday the 17th is een mixed bag. Het volk is leuk. Erg lollige interactie, een rondborstige blondine en een fijne setting. Vind de execution van de horror wat minder. Leuk leentjebuur gespeeld bij Predator ook maar onovertuigend.

The Sick Thing That Happened to Emily When She Was Younger was de reden dat ik de film dan eindelijk ging kijken, want hij was geregisseerd door de regisseur wiens oeuvre ik nu aan het door spitten ben; Joe Swanberg. Het hele geest gegeven in combinatie met skype conversaties en veel swing cam footage maakt dit zeer de moeite waard. Vond het ook een erg suspenseful filmpje. Swanberg overtuigt weer, zeer ondergewaardeerd.

10/31/98 was dan zeer zeer slecht. Waar al de andere filmpjes genoeg kwaliteit hebben - soms hit or miss - is dit toch wel een wanvertoning. Kon ook niet anders omdat hier meerdere regisseurs op zitten, maar ook qua storyboard scheelt er heel veel aan. Ook het horrorelement is van een koude kermis thuis komen. Zeer slecht.

Toch wel een zeer aardige Anthology met een hele interessante regisseurs- en vriendengroep. Erg vermakelijk, alleen jammer van het laatste segment. Al is het bij andere anthologieën nog vee wisselvalliger.

Het concept vond ik leuk maar de uitvoering was niet altijd geslaagd en hetzelfde geldt voor de filmpjes (zeker het filmpje in de bossen sloeg gewoon nergens op, dat filmpje was gelukkig ook erg kort). Ook stoort het dat beelden vrijwel continue schokkerig zijn en verspringen. Ik kan me dan ook best voorstellen dat iemand deze film snel afzet want het kijkt niet echt prettig (als je last hebt van epilepsie dan kun je deze film beter mijden). Van de 5 filmpjes vond ik met name het eerste filmpje (best creepy), het voorlaatste (ook fraaie borsten daarin trouwens, met name die van Liz Harvey) en laatste filmpje best leuk en soms ook wel grof. De filmpjes staan overigens volledig van elkaar los.

Behoorlijke tegenvaller.

De vijf afzonderlijke verhaaltjes zijn overwegend veel te dun als het op inhoud aankomt. De eerste genaamd "Amateur night" scoort bij mij als enige net een kleine voldoende, de rest balanceert tussen slecht tot complete prut. Volledig clou-loos ook en eng is het al bijna helemaal nergens. De personages zijn ook veel te nietszeggend en de gore stelt ook lang niet zoveel voor als vele mensen beweren. Er wordt dan wel eens een darm uitgetrokken maar doordat de personages zo hol worden neergezet laat dat je volledig koud.

Visueel is het een regelrechte bende. Ok, het is natuurlijk een found-footage film en op zich heb ik daar nooit problemen mee, maar hier maken ze het vaak wel erg bont. Overdrijven is wat dat betreft ook een vak... Soms is het net of je met je ogen in een flipperkast vast bent komen te zitten. Vooral in de eerste fase van de film is dat rampzalig en ik had de neiging om de film af te zetten, maar gaandeweg werd het gelukkig wel ietsjes rustiger.

Nee, ik vond het maar een slappe, onsamenhangende soep.

1,5*

Matige film waarin een aantal mannen bij een huis inbreken op zoek naar een bepaalde videoband. De film bestaat uit een 5-tal losse segmenten met 1 totaal overbodig overkoepelend geheel. De 5 verhaaltjes zijn wel leuk om te zien, en bevatten allemaal een goeie twist. Echt spannend of eng wordt het nergens, en het found-footage gebeuren is inmiddels achterhaald.

Een film waaraan ik mij ergerde: de barslechte (om met het taalgebruik van de film te zeggen “f..king” bad) dialogen, de gewild erbarmelijke beeldkwaliteit en montage, een aaneenschakeling van beelden waarbij een script vaak zoek is en de cameraman voortdurend denkt “schudden voor gebruik” . Van de stuntelige vertolkingen zullen me waar zwijgen. Voor mij is dat een nieuw dieptepunt in de horror-cinema en een film die ik categoriek afraad op blu-ray te kopen. Ik had bij het bekijken van V/H/S voortdurend zin om de fast-forward knop in te drukken maar heb het toch niet gedaan om de film een rating te kunnen geven.

Uiterst verrast door deze horror-omnibus, dat het ook niet moet hebben van de speciale effecten. Het is meer gewoon goedkoop camerawerk met de juiste kleuren wat het allemaal erg realistisch aanvoelend maakt. De montage is ook gewoonweg om je vingers bij af te likken en alles oogt lekker vlot. De verhalen zijn allemaal ook een voor een lekker weird en veel momenten waren enorm goed getimed en elk einde is erg verrassend.

Het hoofdverhaal: Tape 56 is een prachtige opening (die ook tevens verantwoordelijk is voor de rest van het omnibus). Prachtig geregisseerd door Adam Wingard (waar ik helaas niet de kans krijg om Pop Skull een keer te kunnen zien) en het begint al meteen helemaal geflipt. We volgen een groepje losgeslagen jongeren die elke streek (voornamelijk bij een nietsvermoedende vrouw de kleren van de lijf af te scheuren) op camera vastleggen en uiteindelijk willen ze inbreken bij een oude man, waar een hoop geld schijnt opgeborgen te zijn. Echter doen ze een schokkende ondekking dat de man dood in de stoel zit tegenover een ruisende televisie en het huis is helemaal bezaaid met videobanden. De jongeren kunnen hun nieuwsgierigheid niet bedwingen en proberen er eens een paar uit.

Amateur Night: Wat was dit een prachtig, en heerlijk independent aanvoelend schouwspel zeg en weet ook gewoon, door de geflipte montage, trippy kleuren en de snelle camera-bewegingen (waardoor je soms nog wel eens amper kan zien, maar wel kan horen wat er gebeurd) gewoon de kijker behoorlijk te overtuigen. Alles word hier perfect opgebouwd, een groepje jongeren die stomdronken en stoned zijn die nemen een paar meiden mee naar een hotel, ware het niet dat een van die meiden, genaamd Lily, wel heeeele rare, onmenselijke trekjes heeft, maarja, die jongeren zijn zo dronken en denken alleen maar aan hun lust. Eenmaal in het motel aangekomen gaat het feestje ook heel anders uitpakken. En ik kan verzekeren, er zitten hier toch echt wel doodenge momenten in, en dit hoofdstuk is behoorlijk weird. Dat found footage-stunt werkt op die manier toch ook echt altijd. Vooral die scene onderaan de trap was echt zenuwslopend en die Lily zag er van dichtbij toch echt wel erg twisted uit. En het word nog weirder, vele malen weirder. De naam Lily is ook overduidelijk hier van afgeleid http://nl.wikipedia.org/wiki/Succubus.

Dit filmpje is alvast goud waard: 5,0*

De tweede: Second Honeymoon is ook een parel, en is geregisseerd door Ti West, waar ik ook de erg goed gemonteerde The Roost van ken. Ook hier is ie weer lekker campy aan het kloten met de montage en we volgen nu een gelukkig stelletje dat een huwelijksreis maakt door het midwesten van Amerika. In het motel gebeuren er echter vreemde dingen, terwijl het stelletje ligt te slapen en de camera word, zonder dat ze het merken door iemand anders overhandigt. Het begint ook allemaal erg onvoorspelbaar en prima opbouwend en is opnieuw weer realistisch. Je zou ook denken dat die ene lifster, die Sam niet mee wou nemen het op hun heeft gemunt, wat eerst een standaard verhaal zou lijken. Maar Sam's vrouw schijnt die lifster toch nog wel beter te kennen dan je zou denken, gevolgd door de laatste seconde van de film, die ik toch echt wel de best getimede, en sterkste seconde vond van het hele deel, wat ook de spijker op de kop slaat.

Ook 5,0* (gaat de goede kant op)

Thursday the 17th vond ik het minste van allemaal. Mede omdat dit ineens wel een erg voorspelbaar verhaal is en de jonge actrices/acteurs hierin gewoon erg irritant en oninteressant overkwamen. Het is ook inderdaad een beetje leentjebuur van Predator, maar hierin oogt alles wel heel erg goedkoop en onrealistisch, alsof het met een oude computer er nog allemaal is bijgeplakt. Het einde zou ook best verrassend kunnen zijn, maar die zie je ook mijlenver al aankomen. Wel moet dit deel het hebben van een flinke portie gore.

2,5*

(Tussen de filmpjes door word er nog een beetje overgeswitcht van die groep jongeren in dat huis, naar een andere flashback over hoe twee agenten (?) de schokkende ontdekking doen, en het aardig begint te spoken in dat huis)

Het een a laatste filmpje The Sick Thing That Happened To Emily huppeldepup.... gaf weer vol gas. Dit keer is het niet echt een found footage, maar gewoon een volledig Skype gesprek tussen de zekere Emily en haar vriendje James over een vreemde bult in haar arm. Al snel begint het ook ineens te spoken in Emily's appartement en de film gaat ook hierbij verdacht veel de Paranormal Activity kant op. De spanning is ook weer flink te snijden en James moet van een afstandje toekijken, hoe Emily de bovennatuurlijke dingen in haar huis ervaart. Maar ook hierin is weer niets zoals het lijkt en word het ook wel duidelijk waarom James zogezegd "per ongeluk" de bovennatuurlijke dingen niet heeft gefilmd via zijn webcam.
Het einde hiervan is ook lekker eng.

4,0*

En zo de laatste 31/10/98, en dit is nog wel de bizarste en de waanzinnigste hoofdstuk van allemaal. Een groepje vrienden besluit een oud huis te kraken om daar lekker losbandig Halloween te gaan vieren, maar al gouw komen ze erachter dat het een huis van een sekte is. En dan word het allemaal nog veel erger: Er komen zelfs handen uit de muur en ook de ouderwetse bovennatuurlijke krachten komen hier aan bod. Je zou haast denken dat het eerstgenoemde een flinke afknapper zou zijn omdat dat erg kinderachtig overkomt, maar dat is het evengoed verre van. En dat ook allemaal dankzij, zoals ik het hierboven omschreef, het manier van filmen en de waanzin waar de hoofdpersonages in belanden waardoor alles toch weer realistisch aanvoelt. Ook dat stukje op die treinrails was een waardige afsluiter. Gewoonweg weer erg lekker geflipt en allemaal weirde shit.

Ook de afsluiter van Tape 56 was doodeng.

Ik ben gewoonweg erg verrast. Ik hou sowieso wel al van films die Independent aanvoelen en waarbij ijverig word gerotzooid met de montage waardoor het lekker geflipt en realistisch aanvoelt en je het als een soort roes ervaart. V/H/S is het wat dat betreft gewoon meer dan gelukt met zijn gevarieerde selectie hoofdstukken (waar dan sommige eindes wel op hetzelfte neerkomen. Gewoonweg een aanrader voor alle horrorfans...voor als je eens iets anders wilt.

Benieuwd naar deel 2, die ik ook pas gekocht heb.

4,5*

V/H/S doet een dappere poging om wat toe te voegen aan het handycam genre en slaagt slechts gedeeltelijk.

Als geheel scoort de film een voldoende, maar het overlappende verhaal dat de filmpjes aan elkaar zou moeten verbinden overtuigt net niet genoeg en de verschillende shorts wisselen ook van kwaliteit.

De film duurt relatief lang, maar doordat het om shorts gaat weet de film een pijnlijk euvel van dit genre te omzeilen en dat is langdradigheid. De afwisseling houd de boel draaiende en telkens heb je geen flauw idee waar elke short naar toe kan gaan. Dit resulteert in een aantal what the fuck momentjes en houdt de film spannend, ondanks een paar anti-climaxjes.

Ik had er wellicht wat meer van verwacht, vooral qua bindend verhaal verwacht ik van het tweede deel minder rommelig.

3,0*