Pacific Rim (2013)

Je kunt toch vrij duidelijk zien aan de fysieke problemen die Elba's personage heeft opgelopen na het jaren besturen van zo'n Jaeger in zijn eentje (en die ook zijn dood zullen worden) dat een enkel persoon niet goed in staat is om ongeschonden uit zo'n ervaring te komen, twee personen kunnen dit wel.

Gewoon weer even lekker genieten van een simpele film. Groot, groter, grootst zo kan deze film wel omschrijven. Als je nog niet genoeg had na Transformers 3 dan is dit nog een lekker extraatje. Dun verhaaltje, zeer voorspelbaar, maar dat mag de pret niet drukken. Goeie actie film.

"Big loud fun" zoals James Berardinelli het noemt. Fraai uitziende robots, fantastische monsters, mooie fotografie en geweldig set design, met name de onwaarschijnlijk gedetailleerde Shatterdome, allemaal zó overdonderend dat het minimale plot en de dunne karakters niet storen. Heerlijke blockbuster.

Het is niet een beetje over de top, maar zwaar over de top

Special effects waren dan weer meer dan voldoende en soms ook slecht.

Gelukkig dat er in de film af en toe "rustmomenten" zaten na weer een spectaculair gevecht. Dat betreft zeker geen klagen. Wel jammer dat er in het verhaal soms "gaten" zitten van vele jaren.

Ondanks de film ruim 2 uur duurt, blijft deze boeien van begin tot einde. Is een waar spektakelstuk en heb ervan genoten. Daarom 3,5 *

Wow, wat een spektakel.

Heerlijke film die je weinig rust gunt.

Heb met een smile op me gezicht gekeken.

Geweldig creature design.

Deze film smaakt naar meer!!!!!

Dit wordt waarschijnlijk de slechtste film die ik dit jaar zie. In een opwelling gekeken. Gewoon, omdat we zin hadden in wat lukraak geweld en onzin. Zelfs dat viel tegen. Erg weinig actie en vooral dat hele lange middenstuk was vreselijk saai. Er gebeurt werkelijk niets. Daarnaast zit dit verhaal vol met plotholes. Waarom hadden die machines niet wat meer schietwapens?
Wat me echter eigenlijk het meest wringt in dit soort films, is dat er werkelijk niets origineels aanzit. Een wat emotioneel verhaaltje ovr twee broers (waarvan er een al snel wordt gedood, drama, drama.....) een tough-guy die een soort dramatische geschiedenis heeft, belachelijke heroiek, een ronduit lachwekkene speech, doorspekt met cliche-heroische uitspraken, rete-slechte acteurs, gekke scientist (deze keer zelfs twee).En als dan tenminste de special effects nog oke waren, maar zelfs dat niet. Er werd nog een poging gedaan om tekort komingen te verdoezelen met rook en water, maar het heeft gewoon niet geholpen. Dit was lachwekkend en nog niet eens vermakelijk.

Een behoorlijke meevaller dit. Ik was vooraf bang, dat deze Pacific Rim net zo’n beetje zou gaan worden als Transformers, maar gelukkig bleek dat niet het geval te zijn.

Qua cast en acteerwerk hield het in ieder geval niet over en behalve de erg leuke rol van Perlman was er op dat gebied weinig memorabel. Gelukkig steekt Guillermo del Toro niet al te veel tijd in het drama en alle gebeuren daaromheen en komt de nadruk vooral te liggen om de actie, die er erg goed uit ziet. Het design van de Jaeger is erg mooi en daarnaast zien de Kaiju’s er ontzettend dreigend en indrukwekkend uit. Als die twee dan ook nog eens de strijd met elkaar aangaan, krijgen we een geweldig visueel spektakel te zien dat op sommige momenten best meeslepend is.

Ja de actie is op momenten echt subliem en maakt van Pacific Rim een zeer genietbare blockbuster. Het is wel jammer dat het verhaaltje eromheen volgens het vaste recept wordt uitgewerkt en totaal geen verrassingen kent. Al maakte dat hier verder ook niet zoveel uit, omdat de personages nogal leeg zijn en het acteerwerk niet al te best. Del Toro is in ieder geval een regisseur, die wel weet hoe hij een vermakelijke film moet afleveren. Voor een goede verhaallijn met sterk acteerwerk hoef je dit ook zeker niet te gaan kijken. Voor spectaculaire actie, waarbij de 3D zowaar ook eens een keer redelijk goed wordt benut, ben je bij Pacific Rim misschien wel aan het goede adres.

Hier mogen ze wel een vervolg op maken. Liefs over een jaar of drie, vier, als er weer een stukje meer mogelijk is en het liefst ook door del Toro zelf.

3,5*

Verbazingwekkend dat dit een del Toro film is.

Het gaat me te ver om de film compleet af te kraken, want het ziet er allemaal wel goed gemaakt uit.

Maar een del Toro film?? neehee!!

Totaal niet!

Ik vind dat de sfeer van de mans werk totaal niet aanwezig is.

Leuk om een keer gezien te hebben, al had ik hier toch wel ietsje meer van verwacht.

Behoorlijke misser, deze film. De actie was nog redelijk, maar het verhaal is heel erg plat en, man, wat wordt er veel geschreeuwd in deze film (er wordt geen normaal woord gezegd, veel onnodig verbaal vertoon). Moest erg aan Battle Los Angeles denken, en dat was geen positief punt. Film krijgt dan ook zelfde score, 2,5 * max.

Vandaag voor een 2e keer gezien. Zeker een goede film, betere van dit jaar tot nu toe. Mooie actiescènes vooral het gevecht met Otachi en Leatherback, ze zijn echt spannend en bruut. Design van de jaegers en kaiju was perfect. Verder vond ik iedereen goed acteren. Ook de wetenschappers vond ik amusant. Soundtrack is ook subliem. Wat ook goed was is dat de cockpit van de Jaegers praktische sets waren en geen CGI. Een sequel vind ik onnodig de breach is namelijk dicht. Zeg nu zelf waar zou Pacific Rim 2 over moeten gaan opnieuw een invasie van kaiju?

Film doet eigenlijk in alles denken aan een typische Michael Bay film.

Actie is vermakelijk en ziet er prima uit, maar de rest is echt afschuwelijk.

Personages en acteerwerk matig, sfeerloos, nul humor, vreselijke clichés en sentimentele crap van de onderste plank.

Ik zie trouwens niet echt wat die Hunnam toevoegt aan het rijtje Sam Worthington, Channing Tatum, Liam Hemsworth allemaal 1 pot nat die jonge acteurs.

Het kan zijn dat ze je niet aanspreken, maar zeggen ''allemaal 1 pot nat die jonge acteurs'' is erg impulsief gezegd. Ik zie zo vaak acteurs waarvan ik weet dat veel beter kunnen dan dat. Dat ligt niet aan de acteur, maar aan het script/film. In een blockbuster als deze wordt niet heel erg van je verlangd dat je een soort rol neerzit zoals bijvoorbeeld Daniel Day-Lewis dat doet waar maanden aan voorbereiding aan vooraf gaan. Wat Charlie Hunnam hier laat zien, kun je niet vergelijken met wat hij doet in de serie Sons of Anarchy. De ene acteur is uiteraard beter of minder slecht dan de andere, maar jij zegt gewoon maar wat in het wild weg.

Alsof ik ga zeggen dat Dream Theater domme simpele 13 in een dozijn metal is omdat ik ooit is 2 nummertjes van ze heb gehoord. Ik weet inmiddels dat het kwalitatief en technisch zeer goed in elkaar zit, maar ik vind het nog steeds kut muziek. En Charlie Hunnam doet jou niet niets, maar hij heeft wel de kwaliteiten van een goed acteur. Over bijvoorbeeld Channing Tatum kan ik niet veel zeggen.. Tot nu toe ben ik niet erg onder de indruk van hem.

Persoonlijk vond ik hem erg tegenvallen. Leuk om een keer gezien te hebben maar meer ook niet.

Deze film is werkelijk waar een lust voor het oog, net als meerdere films uit deze categorie van de laatste tijd.

Maar verder scoort hij in mijn ogen toch minder....het verhaal en de spanning is niet over naar huis te schrijven.

En voor een film die(volgens mij)alleen in 3d in de bios is geweest(dus ook in 3d bedoelt is om naar te kijken denk ik)vind ik het op 3d gebied weinig spektakel hebben.3d vind ik overigens altijd een pluspunt dus afbreuk aan de film doet het zeker niet,alleen ik had meer 3d verwacht voor zo,n film.

Verder een verstand op nul film en genieten van de mooie beelden!!

Ik vond het ook prachtig gemaakt, het verhaal op zich stelt natuurlijk niks voor maar het is gewoon mooi om te zien hoe ze het gemaakt hebben. Maar ja er zijn ook van die zuurpruimen die het helemaal niks vinden en die het totaal niet kunnen waarderen, tegen die zou ik willen zeggen, ga dan maar een Omar Sharif film kijken of een zwart/wit film is misschien nog beter.

Kijkt aardig weg, maar typisch gevalletje amerkaanse over de top, heroische saamhorigheid film, met een slecht verhaallijn,voorspelbaar, blabla etc.

Spoilers Phantom01 !!

Mooi en afstandelijk.

Het zit em er waarschijnlijk in dat zowel de robotten als de monsters zo groot zijn dat het het gevoel van verhoudingen in de war schopt. De karakters in de film hebben de diepte van winterwortel en, ook nog, del Toro is een regiseur die werkelijk alles visueel wil uitpersen. Er gebeurd gewoon teveel op het scherm. Tot zo ver het slechte nieuws.

On the good site: tis weer eens wat anders. Kruising tussen Transformers/Godzilla. Special effects zijn top en er gaat veel stuk. Conclusie, geen topper maar puur popcornvermaak

3,5 sterren

Als kleine kettingzaag keek ik elke week reikhalzend uit naar de volgende aflevering van de Power Rangers. Of nou ja, vooral naar de gevechten dan. Want wees eerlijk, wie interesseerde zich nu eigenlijk in al die slecht geschreven onzin eromheen? Met die simplistische en erg platte karakters. En akkoord, de gevechten waren dan wel amusant, maar zelfs de grootste fan moet toegeven dat ze voortdurend hetzelfde waren. Redelijk saai vormgegeven monsters slaan wild om zich heen, maar ontploffen altijd na een paar minuten vechten. Nee, vernieuwing was in ieder geval niet echt aan deze jeugdserie besteed. En het feit dat je wist dat de serie altijd wel met een mierzoet subplotje en een veel te voorspelbaar slot zou komen, maakte het weliswaar vermakelijke, maar niet al te hoogstaande televisie.

En dan Pacific Rim. Oftewel, de Mighty Morphin Power Rangers van Guillermo del Toro.

Naast dat beide met de afkorting PR aangeduid kunnen worden, zijn er best wat overeenkomsten te vinden. Uiteraard het feit dat gigantische monsters en robots het tegen elkaar mogen opnemen in gevecht, maar ook dat alles wat daarbuiten gebeurd echt alles behalve interessant is. Want ook al heb ik meer dan twee uur naar ons hoofdkarakter gekeken, hij heeft werkelijk geen enkele indruk achtergelaten. Weet z'n naam niet eens meer. Laat staan die van de rest van de karakters. Die overigens ook perfect in een Power Rangers aflevering zouden passen. Die twee dokters zijn met hun veel te overdreven, bijna klucht-achtige spel duidelijk voor de comic relief, maar slaan steevast de plank volledig mis. Ze hadden zo de theme van Bulk en Skull onder al hun scènes kunnen zetten. En dan heb je met die veel te arrogante snob ook dé perfecte cliché highschool bully te pakken. Ik snap dat karakters niet het belangrijkste zijn in een film over robots en monsters die met elkaar op de vuist gaan, maar iets meer nuance en subtiliteit had daar toch wel gemogen. Zowel in scenario als in spel.

Dan maar doorspringen naar waar Pacific Rim (schijnbaar) vooral om gaat; de lompe gevechten tussen robots en monsters. Spektakel genoeg en de special effects zijn prima. Maar toch had ik van een man als Del Toro verwacht dat hij helemaal los zou gaan op het design van deze monsters. Wie kan zich niet de wezens uit Pan's Labyrinth herinneren. En dan krijg je hier een groep wel erg saai vormgegeven beesten. Ik bedoel, je verwacht een episch beest uit categorie 5 aan het slot van de film en je krijgt een uit de kluiten gewassen haai, die niet echt heel veel te doen krijgt en vooral niet toffer is dan zijn voorgangers. Ook de robots zijn qua design niet echt overdonderend en daar dacht ik toch wel dat Del Toro zich zou onderscheiden. Het blijft allemaal maar wat tam, waardoor het zelfs een beetje suf wordt. Maar goed, eerlijk is eerlijk; de film levert ondanks dat wel alleraardigst vermaak. Pacific Rim is wat dat betreft precies die andere PR: Dom, matig geschreven, flauw en vaak ronduit bespottelijk ... maar het blijft toch amusant.

2,5 sterren.

Wat een hoop mumbo jumbo.

Sommige films leunen op één supernatural "gimmick". Neem een kerel die tegen muren omhoog kan klauteren als een spin. De rest van de setting in Spider-Man is (redelijk) normaal. Sommige films hebben twee gimmicks. Hoogstens drie. Pacific Rim heeft wel 20 van die "gimmicks" en de wereld die we zien, is verre van normaal. Jaegers, Kaiju, driften, de oorlog, Wall of Life, die scheur, etc. Pfff. Vermoeiend.

Het is dan de kunst om de kijker in korte tijd zo goed mogelijk in het verhaal te praten. En dat lukt Pacifc Rim heel goed. Het doseert precies de juiste hoeveelheid informatie op de juiste momenten en in het juiste tempo. Na een half uur / drie kwartier zit je er helemaal in en slik je de rest van de film voor zoete koek. Je kijkt dan naar een monster die een robot van 200 meter hoog door een wolkenkrabber heen flikkert, waarna de robot het monster terugmept met een olietanker. Dat alles zonder dat je denkt: what the fuck. Dat is nou een goed verteld verhaal en een prima opgebouwde setting.

Hoewel je sommige verhaalwendingen van ver voelt aankomen is het toch een spannende achtbaanrit. De gevechten zijn mooi en omlijst met goede muziek en geluidseffecten waardoor je echt meevoelt. Echt een gave film voor een grote TV en een degelijke homecinema-set.

Op sommige momenten laat het toch wat steekjes vallen. De houterig acterende Japanse chick, die slechter engels spreekt dan Bolo Yeung, bijvoorbeeld. Of de karikaturale Russen, Chinezen en Australiërs compleet met nep-accenten.

En inhoudelijk schort er ook één en ander aan. Zo doen de twee wetenschappers (naar mijn mening iets te clownesk, net als de bijrol van Ron Perlman) onderzoek naar het hoe en waarom van de aliens. Je denkt dan dat Pacific Rim iets verdergaat dan het oppervlakkige "ze komen en willen ons dood hebben" waarin veel andere films blijven steken. Ik wil altijd graag de achtergronden weten.
Maar helaas, we komen er wederom bekocht vanaf. We zien weinig van hun oorsprong. De aliens willen weer eens hetzelfde als in o.a. Signs, Oblivion en Independence Day: de mensen doodmaken, aarde leegroven en naar de volgende planeet. Gaap! Het is ook wel jammer dat de robot de aliens op het laast niet nog even de middelvinger gaf (gemiste kans).

Leuk popcornvermaak, visueel prachtig, beter dan verwacht. Maar inhoudelijk een beetje makkelijk en bij vlagen puberaal.

3 sterren

SFX extravaganza met enorme battle bots en gigantische monsters. Wat dat betreft een throwback, maar het heeft ook de drive van avontuurlijke jeugdfilms van weleer. Is vooral te merken aan de typetjes die hier rondlopen. Eenvoudig vormgegeven hoofdrollen met gemakkelijk behapbare emoties, terwijl de bijrollen met mild excentrieke typetjes een luchtige noot toevoegen. Toegankelijk en sympathiek bedoeld met een moraaltje dat iedereen ziet, voelt en snapt, maar de film geen moment in de weg zit.

Bepaalde clichés mogen binnen dit sfeertje natuurlijk niet ontbreken. Net als het baby drama, al kliedert Del Toro daar wel wat te vaak mee aan. Verder doet het verhaaltje wat het behoort te doen: de actie in de steigers zetten. Buitensporig uiteraard, het is een understatement, maar zowaar nog eens overzichtelijk en gecoördineerd. Heel wat fijner dan veel van de hysterische chaos die je tegenwoordig vaak voor de kiezen krijgt. Minpuntje zijn de boksmoves, dat had best wel wat creatiever gemogen.

Waar Del Toro vooral op scoort, is het audiovisuele. Zo dreunt er nogal wat door de speakers. De kleuren in combinatie met de belichting, decors en designs; het is tot en met de wijk in Hong Kong een lust voor het oog. De eerste Kaijus ogen nog wat log, maar dat bezwaar verdwijnt naarmate ze meer tegenkomen en met een zwak voor mechas ben je hier helemaal op je plek. De film heeft zo z'n gebreken, maar Del Toro's hand, overgave en passie voor het genre is in elke vezel van Pacific Rim voelbaar.

begint met een redelijk sterk gegeven, maar stort in als zand als het een suffe knokfilm begint te worden. misschien nog eens 100 miljoen erbij en nog meer knokken, of misschien eerst eens een goed verhaal schrijven. Del Toro, OLE , lijkt gewoon weer een nieuwe Michael Bay Transformers.

Ziet er mooi uit, film is ook wel onderhoudend maar zonder verhaal, vol cliché's en overacting. Verstand op nul zetten en dan heb je toch een leuke spannende avond.

Wellicht kun je eerst nadenken wat het concept forum inhoudt en als je dan nog steeds denkt dat je mening, hierboven, hout snijdt, me uitleggen waarom mijn reactie nergens op slaat. Volgens mij is het mijn goed recht dezxe film slecht te vinden, zeker aangezien ik daarvoor argumenten aandraag. Die ontbreken in jouw post vooralsnog...........Je domme sneren laat ik verder maar onbeantwoord.

Dit was een beetje too much "YEAH AMERICA" voor me eigenlijk..

Haven't you heard Mr. Beckett? The world is coming to an end. So where would you rather die? Here? or in a Jaeger!

Dit was een onderhoudende relaxerende verstand-op-nul film waar je onderuitliggend in je knusse zetel van kunt genieten na een stressvolle werkweek. Dat wil dus wel zeggen dat je een oog moet dichtknijpen voor het vreselijk inhoudsloos verhaal en de bij momenten abominabele acteerprestaties. De hele film schreeuwt een "We will prevail"-houding uit over de hele lijn. Voor een moment had ik een echt "Top Gun" déja-vu moment wanneer het tot mislukken gedoemd koppel zegevierend terugkeert na een dramatisch gevecht met 2 Kaiju's, waar ze dan ook nog een goedkeurend knikje krijgen van een aartsrivaal die de mannelijke helft van dit koppel uitermate haat en liever ziet verdampen op deze wereld. Maverick en Iceman knikten waarschijnlijk goedkeurend bij dit moment. De overtollige speech door Stacker deed me denken aan Bush op de puinhopen van de Twin Towers en klonk zo belachelijk patriottistisch als wat. De hele film was trouwens een ode aan “The Transformers” die een potje gingen vechten met Godzilla-achtige buitenaardse wezens. De bewegingen die de Jaegers maakten waren trouwens al ruimschoots aan bod gekomen in "Real Steel" in het recent verleden. De voorspelbaarheid was overduidelijk. Zeker nadat mijn vrouw al in het begin zei : "Ach nee, wedden dat één van die tweelingbroers het niet zal halen?" En 5 minuten later was het al zover. Dat het eindspektakel de volgende verplichte Holywoodiaanse richtlijn zou volgen was ook geen verrassing : stervende ex-Jaeger offert zich op zodanig dat de held en heldin op het laatste nippertje er in slagen om hun robot door de verbinding te krijgen en dan als kers op de taart floept de dood gewaande held het water uit.

Wat hield dan deze film overeind ? De verrekt gelikte en prachtig in beeld gebrachte vechtscènes. Dit was telkens puur genieten. Zowel in als onder water zag het er fenomenaal uit. Maar overweldigend waren de delen waarbij het gevecht zich voltrok op het vasteland. Hierbij werden vrachtwagen,containers en mammoettankers als Matchboxwagens rondgeslingerd, samengeperst als malse broodjes en gebruikt als vernietigend slagwapen tegen de dinosaurusachtige monsters. De CGI ziet er dus schitterend uit behalve dat het soms wel moeilijk te onderscheiden is wat er gebeurd bij close-up momenten. Zonder de special effecten zou een film als Pacific Rim moeilijk te realiseren zijn. Dit is voor mij dus de ultieme vertoning wat je met computerbeelden kunt creëren in een overtuigende en realistische manier. Het heeft me dus allemaal uitermate geboeid en heeft geen moment mijn aandacht verloren.

Waar ik enorm verrast over was, is het feit dat ondanks dat er overduidelijk een romantische spanning was tussen Raleigh en Mako, men toch niet gevallen is voor het aloude cliché om ze als 2 tortelduifjes in elkaars armen te laten vallen. Dat zou dus een kokhalzend rilmoment geweest zijn voor mij.
Daarnaast vond ik de twee totaal geschifte wetenschappers zo vreselijk vervelend en overdreven spelend, dat ik ze op laatste eigenlijk wel best goed vond. En zeker als ze triomferend naast elkaar staan na de eindzege met hun zenuwachtige trekjes en een debiel glimlachje. De humor was niet enorm sterk aanwezig, maar het moment dat Hannibal Chau zijn blufferige speech houdt over het feit dat hij wel wist dat de baby-Kaiju niet lang meer te leven zou hebben omdat de longen nog niet ontwikkeld waren, en hij dan toch uiteindelijk opgeslokt werd door deze laatste , vond ik dus wel grappig

Een spektakel op CGI-vlak rondom een uitermate leeg verhaal ...
3,5*