Pacific Rim (2013)

Hele toffe zomer blockbuster. Een heerlijk luidruchtig brok testosteron met zoals ik hier al eerder zei een magnifieke score van Djawadi. Toegegeven, ik ben een grote fan van Ramin Djawadi. Ik ben erg verbaasd dat Hunnam nu pas als protagonist in een triple A blockbuster gepresenteerd wordt, bewijst al seizoenen met Sons of Anarchy enorm veel gewicht op zijn rug kan nemen. Ook Elba en Kikuchi zijn ook meer dan prima.

Voor de rest moet Pacific Rim het niet echt hebben van de cast, want de karakters zijn één voor één blockbusterclihé's. De corebusiness zit 'm natuurlijk in de actiescenes en die zijn echt erg goed. Erg goed gechoreografeerd, intens opgezet en ondanks ze zich by the books ontvouwen, blijf je toch aan het witte doek gekluisterd met optimale concentratie. Design van de Jaegers ziet er heel goed uit, Kaiju's vond ik zelf iets minder overtuigend maar nog steeds zeer solide. Met robots heb ik dan best wel veel, met monsters iets minder. Erg benieuwd hoe de film in Japan ontvangen wordt.

Ook de eindclash is by the numbers maar Pacific Rim doet wat je van een zomer blockbuster verwacht. Helaas ook de typische blockbuster humor en ook nooit heb je het idee dat je naar een Del Toro film aan het kijken bent. Is dat erg? Verre van. Erg genoten, echt pure degelijkheid en dat Pacific Rim verhaaltechnisch niets verrassends doen is helemaal geen punt. Djawadi's score is samen met de actiescenes de meal ticket van Pacific Rim en die smaken bijzonder goed. Ideale zomerblockbuster, en ga vanavond mijn favoriete blockbuster Transformers maar weer eens opzetten.

Pacific Rim doet wat je ervan verwacht.

Pacific Rim kent een heerlijke intro die je gelijk in de film brengt dankzij het heftige begin en de meesterlijke muziekscore. De score pompt je bloeddruk omhoog en je krijgt gelijk zin in de rest van de film. Het wachten op het volgende gevecht duurt erg kort en met een flinke portie adrenaline weet del Toro jou gedurende de hele film aan het scherm gekluisterd te houden. Ondanks een ietwat moeizamer vervolg waar we de ontzettend stereotype personages verder leren kennen vliegt de film voorbij en is het laatste uur weer een lust voor het oog om naar te kijken.

Doordat Del Toro weet wat jij als kijker wilt zien vergeef je hem ook dat hij eigenlijk met een plot vol gaten werkt. Het is allemaal redelijk onlogisch wat er op het scherm gebeurd. Toch maakt dit geen reet uit, want de actie is ontzettend vet en de Jaegers zijn ontzettend stoer. De creature designs zijn iets minder creatief, ze lenen daarvoor iets teveel van de dierenwereld(hamerhaai, octopus, gorilla).

Toch zijn ze behoorlijk angstaanjagend en weten ze met de prima CGI overtuigend over te komen.

Helaas was het 3D element zoals eerder aangegeven compleet overbodig, maar what else is new. Ik was te druk met genieten van de film om me er aan te storen. Wel is dit element en het ietwat clichèmatige karakters en het verloop van het verhaal waarschijnlijk een concessie die nodig was om dit dure, maar fijne project uit de grond te boren.

Erg genoten en een volgende kijkbeurt zal er zeer zeker binnenkort bij in zitten. Na Man of Steel de tweede zomer blockbuster die mij met brute actie omver heeft geblazen!

4,0*

De welvarende westerlingen krijgen het weer aan de stok met iets kwaadaardigs. Ze stellen een team samen om de bevolking van een ondergang te redden. Erg gaaf natuurlijk, deze reusachtige machines, die door het water lopen alsof de Titanic-ramp nooit plaats had hoeven te vinden. En hoewel het vandaag de dag redelijk absurd zal overkomen wanneer deze Jaegers ingeschakeld worden voor de verdediging van de kustlijn wordt het toch weer acceptabel overgebracht. Dan heb ik het natuurlijk niet over het groepje helikopters die als transport dienen want dit leek ietwat onwerkelijk. Maar het synchronische mechanisme waarin de bestuurders met harnassen en elektronica zijn bevestigd zorgde voor veel overtuiging. Wel had ik de afzonderlijke leden nog wat meer willen zien (Typhoon en Cherno Alpha) want zij kregen slechts ongeveer een minuutje om te kunnen schitteren. Ook vond ik de tegenstanders er iets te lelijk en ongeïnspireerd uitzien (hagedis-achtige beesten met lichtblauwe accenten). Verder ietwat jammer dat die Aziatische meid niet echt sexy was.

Voor een blockbuster kan ik niet klagen maar toch weer jammer dat het maximale resultaat niet wordt bereikt terwijl de middelen wel aanwezig zijn.

Prima als zomers vermaak, maar had veel beter kunnen zijn.

de film verdiend 1 erg grote pluim, een keer niet dat langdradige gezeik wat de setting uitlegt. het verhaal is zo simpel als het maar kan zijn en wordt dan ook in een paar minuten verteld.

de actie is erg vermakelijk, goede editing die alles vlot maar toch overzichtelijk houdt. Maar het acteerwerk, de dialogen en de 'humor' was allerminst goed te noemen. gelukkig is de film op die manier in elkaar gezet zodat het niet zo storend is, want voor je het weet zit je weer in een geweldig gevecht. Ik vond de Jaegers erg cool design hebben, maar die monsters vond ik er maar matig uitzien. Toch had ik een gevoel bij deze film alsof het me niet zo boeide wat er nou zou gebeuren, wie de gevechten nou won of verloor, de actie was cool en dat was wat ik wilde zien.

Had gehoopt dat deze film iets meer zou zijn dan monsters vs robots, helaas was dit niet zo. gelukkig hebben de makers dit ingezien en je ook echt veel gevechten gegeven die zeer vermakelijk zijn. Maar ik had iets beters gewild.

Robots vs Monsters.

Ergens had ik gedacht dat del Toro iets meer zou doen met dit gegeven. Maar wie dat verwacht komt bedrogen uit. Del Toro verhoogt hier eigenlijk alleen de CGI en grootste actie lat.

Het begint best fris. We zien even snel de geschiedenis van de wezens en hoe het slecht ging en weer goed en uiteindelijk weer bergafwaarts. Dan begint het verhaal met de matig acterende Hunnam die een bad ass piloot is van 1 van de robots "Jeagers" Qua verhaal komen alle cliches wel even langs (zij het in sneltreinvaart) broer gaat dood in epische battle, Hunnam stopt ermee en word terug geroepen want ze hebben hem nu echt nodig! Ik kan de cliches prima hebben, bij Del Toro kan ik me voorstellen dat men misschien iets meer verwacht, hoewel zijn grotere Hollywood producties (zij het als regie of producent) daar ook weer niet extreem in uitblinken. Maar hij maakt het hierna in de film ook nog wel erg bond. Alles komt wel langs en alleen Day weet zijn rol met de nodige lol in te vullen.

Del Toro weet de actie wel naar een jawdropping niveau te brengen. De monsters, de robots het ziet er grootster uit dan ooit in een blockbuster. De film zit er vol mee en ik keek me ogen toch wel ernstig uit. Had toch wel het idee dat we naar een nieuwe mijlpaal op dat gebiedt aan het kijken waren. Vooral de grootsheid van de monsters en de robots is nog een stapje hoger dan een Transformers. Daar moet de film het eigenlijk vooral van hebben. Charlie Day redt ook een hoop en maakt de film een flink stuk luchtiger, andere acteurs hadden zichtbaar meer moeite met de toon te vinden. Hunnam en Kikuchi bijvoorbeeld.

Had qua verhaal wel wat meer mogen afwijken van de Hollywood standaard, maar qua epische actie een must see.

3.5 sterren.

Heel overdonderend. Heerlijke no-nonsense actiefilm, waarbij je niet veel moet nadenken. Begin is sterk, in het middenstuk kakt het wat in, maar een bijzondere lange en heerlijke finale.

Natuurlijk veel clichés, maar er valt ook af en toe wat te lachen en uiteindelijk heb ik wel genoten.

"Haven't you heard? It's the end of the world. Where would you rather die? Here or in a Jaeger?"

Vanochtend in Imax 3D gezien en wat een geweldige blockbuster zeg. De film doet precies wat het moet doen en is een heerlijke orgie van actie, explosies en knarsend metaal.

Het verhaaltje neemt gelukkig niet al teveel tijd in beslag, alleen het minieme wordt uitgelegd gedrenkt in een paar welbekende clichés en stereotype personages. Wel vond ik het leuk om te zien hoe de band tussen Mako Mori en Stacker Pentecrost (geweldige rol van Idris 'Stringer Bell' Elba) wordt uitgelegd.
Er zit wel een langzame middenstuk in voor de actie weer losbarst, maar dit wordt goed opgevangen met luchtige humor in de vorm van Charlie Day als de ietwat excentrieke Dr. Newton Geiszler en het was echt genieten geblazen om Ron Perlman weer te zien.

Wat betreft de actie zit je helemaal goed. Het robot- en creature design ziet er prima uit, al zagen de Jaegers er net iets beter uit dan de Kaiju's. De gevechten worden groots in beeld gebracht en in combinatie met de pompende score zorgt dit alles voor een zeer intense beleving. Het kwam op mij erg episch en adrenalineverhogend over.

Al met al een zeer geslaagde blockbuster, deze film moet je echt op het grote doek gezien hebben voor de ultieme beleving. Ik snap niet waarom sommige mensen zichzelf tekort doen met een goedkope CAM-rip. Ga dat zien mensen en blijf wel even zitten bij de eindcredits voor een extra scène waarin je Ron Perlman zichzelf uit een Kaiju ziet snijden, wat een bad ass blijft hij ook.

Dikke 4,0 sterren voor een uiterst verfrissende film.

Wat een onzin dit... Wil toch even vermelden zonder te spoileren (dit is gewoon feitelijk onjuiste info) dat deze film zich NIET in 2 werelden afspeelt.

Verder een heel prima actiefilm, en dan ook wel een 100% actiefilm. Denk dat van de 131 minuten speelduur, minstens 120 minuten pure actie is. Overigens erg goed uitgevoerd en denk ook niet dat de makers veel andere ambities hadden. Een van de betere recente actiefilms, heb mij erg goed vermaakt. 4 sterren.

Na een dik half jaar ongeduldig wachten was dit niet de film waar ik op hoopte. Het probleem, te veeleisend en daarnaast hebben ze een aantal ideeën niet goed uitgewerkt. De film opent goed en geeft ons eigenlijk een voorproefje op wat er komen gaat. Vervolgens verloopt het allemaal vrij vlot tot de film ineens een beetje inzakt en er worden twee lolbroeken aan ons geïntroduceerd waar ik niet echt op zat te wachten. Om te beginnen is Charlie Day een heel vervelend mannetje en krijgt iets te veel aandacht. Zijn medespeler Burn Gorman is dan gelukkig een stuk beter te verdragen. Maar door dit soort ongein verlangde ik steeds meer naar de gevechten tussen de Jaegers en de Kaiju's.

De knokpartijen tussen Jaegers en de Kaiju's zijn erg indrukwekkend en soms wil je het bijna uitbrullen van geluk. Het zijn er alleen niet veel, maar daarentegen duren ze vaak wel lekker lang. Een ander nadeel is dat de Jaegers erg op hun donder krijgen. Ik snap dat de makers van de film ons de indruk willen geven dat de Kaiju's zeer sterk en de dreiging (letterlijk) gigantisch moet zijn, maar laat de Jaegers dan ook flink ass kicken. Gebeurd ook wel, maar in mijn beleving niet genoeg. Van sommige Jaegers verwacht je heel veel, maar zodra ze worden ingezet voor combat, leggen ze al heel snel het loodje. Een gemiste kans en het draait uiteindelijk allemaal om de Gispy Danger. Het hangt dus weer erg af van de Amerikanen. Eigenlijk zit er maar één echt spectaculair lang gevecht in de film. De finale is oké, maar had veel beter gekund en eigenlijk beter gemoeten.

Het verhaaltje er omheen is best origineel. Op sommige vlakken misschien zelfs te origineel. En dan heb ik het over dat de Kaiju's vroeger de Dinosaurussen waren!! Nee, ook dat had voor mij niet nodig geweest. Hoewel het verhaal niet het meeste belangrijke is, vond ik het toch wel redelijk goed bedacht. De cast is prima. Charlie Hunnam en in het bijzonder Idris Elba doen het meer dan goed. Rinko Kikuchi is een beetje vreemd, maar wel lekker en Ron Perlman is zoals (bijna) altijd cool. Ook de score is een vermelding waard. Deze is van hoog niveau en past perfect bij de film!

In het kort, de gevechten zijn indrukwekkend, de CGI is zeer goed, de score is heerlijk, goede cast, maar daarnaast ook een handjevol gemiste kansen. En natuurlijk Charlie Day... Zijn stem!

Net geen 4 sterren!

Na Iron Man 3 is dit de beste Blockbuster die ik dit jaar heb gezien. De actie scenes zijn duidelijk te volgen en leuk om te zien. het verhaal is goed maar zal geen prijzen winnen hoewel ze het grote cliché van America saves the day weten te vermijden (deze film is wat internationaler)

Fout maar redelijk vermakelijk. Het is vrij voorspelbaar en geregeld had ik zoiets van waarom hebben ze dat niet eerder gedaan (tijdens gevechten). Maar het ziet er wel strak uit en ik vond de muziek ook wel gaaf. De cast is lekker hysterisch en overdreven. Zeker Charlie Day en Ron Perlman. Maar laat Del Toro nou maar weer eens iets van het niveau Pan's Labyrinth maken.

3*

Dit was samen met de laatste Star Trek toch wel de bioscoopfilm waar ik dit jaar het meeste op zat te wachten. Het Kaiju genre is vooral schattig om te zien, maar heeft vrij weinig echte spectaculaire films voortgebracht, terwijl ik del Toro toch behoorlijk hoog heb zitten als het aankomt op respectvol omgaan met genres en helemaal met betrekking tot creature design. Helemaal in dit laatste opzicht zat het met de film helemaal goed: grote angstaanjagende creaturen, die ondanks verscheidene invloeden, nergens op complete kopieen van Japanse Kaiju films lijken. Hier komt ook nog eens bij dat de Jaegers zelf er ook gewoon erg cool uitzien en op leuke wijze per land verschillende uiterlijks hebben.

Wat me nog het meeste beviel, was het feit dat Pacific Rim in tegenstelling tot wat ik verwachtte, nergens zomaar een domme monsterfilm is. Er lopen een aantal zeer interessante personages rond en hun achtergrondverhalen zijn veel sterker dan ik zou verwachten. Ik blijf het wel spijtig vinden dat iemand als Charlie Hunnam de hoofdrol moet vertolken, want hij lijdt uitzonderlijk onder het Sam Worthington probleem: fysiek imposant, maar kan zich qua acteerwerk matig redden en komt vooral weg met dit soort rollen door het feit dat men zich meer focust op de special effects dan op het acteerwerk. Goed, zo erg als Worthington zou ik hem ook weer net niet noemen, maar ze hebben beide allebei een bepaalde acteer'kwaliteit' die hen gewoon bijzonder oninteressant maakt. De oogverblindende Rinko Kikuchi spreekt dan wel harig Engels, zij zet op overtuigende wijze de gekwetste Mako Mori neer en haar personage is verreweg het meest aangrijpend neergezet. Idris Elba is daarnaast een acteerkanon die echt vaker in films gebruikt mag worden.

Qua script en uitwerking zal ik vast niet de enige animeliefhebber geweest zijn die hier behoorlijk wat Neon Genesis Evangelion invloeden in herkende zoals de verscheidene trauma's die het besturen van de Jaegers/Evangelions met zich meebrengt, hoe iedereen constant op zijn hoede moet zijn voor aanvallen van evoluerende Kaiju's/Angels en hoe men in sync moet zijn met zijn medepiloot/voertuig via neurale links. Dit is geen probleem, omdat del Toro er in dat opzicht voor mij als eerste in slaagt om een geslaagde vorm van een live-action manga/anime verfilming in het mechagenre neerzet. De actiescènes zijn groots en vol vernietiging, terwijl de emoties van de piloten goed uitgediept worden. Is het verhaal heel speciaal? Nee, verre van, maar ik verwacht van een film met grote monsters en robots die elkaar bestrijden nu ook weer geen Oscar-winnend materiaal, zolang de film buiten de actie nog enkele goede personages heeft (wat hier het geval is), ben ik al lang blij.

Buiten de fantastische actie en goed geschoten 'sense of wonder' (de prachtige shots waarbij de Jaegers langzaam in volle glorie verschijnen) scenes, duurt Pacific Rim echter nog wat te lang en kent het wat ongepaste comedyelementen. De twee wetenschappers zijn op zich wel grappig, maar zorgen tegelijkertijd ook voor enkele tenenkrommende momenten die vooral ongepast voelen. Nee, dan is Ron Pearlman de enige die een sterkere komische rol neerzet en ook weg komt met wat flamboyante onderdelen die verder bij andere personages niet werken. Doet me er aan denken: blijf tot na de credits zitten!

Pacific Rim had met een andere hoofdpersoon/bijpersonages een veel betere film kunnen zijn, maar voorlopig wil ik del Toro vooral toejuichen voor het feit dat hij een fantastische blockbuster heeft neergezet waar wel degelijk meer diepgang in zit dan de critici nu al willen toegeven. Absoluut de moeite waard!

Soms heb je van die films die je in de bioscoop bekijkt en waar je achteraf als een kind zo blij naar buiten loopt, omdat je zo enorm hebt genoten van het spektakel. Pacific Rim is zo'n film.

De combinatie Guillermo del Toro + mechs + grote monsters is een aparte, maar het werkt ontzettend goed. Del Toro lijkt ook goed te snappen hoe een blockbuster in elkaar hoort te steken. De intro is kort, de verhaallijn niet te gecompliceerd en de Jaegers & Kaiju's zijn de sterren van de film. De aanwezige acteurs en actrices doen allemaal hun ding, de ene maakt meer indruk als de ander, maar ze zijn allemaal vervangbaar. Deze film draait om het spektakel van de gigantische gevechten en spektakel is wat we krijgen! De effecten en het geluid zijn weergaloos en dit is 1 van die weinige films na Avatar waarbij ik het 3D aspect behoorlijk erin verwerkt vind.

Alles kan kapot en gaat ook kapot. Heerlijk! Dit zijn van die films waar je als klein kind over fantaseert. Grote monsters die elkaar bestrijden en alles slopen. Del Toro heeft er best wel creatieve dingen mee gehad. De monsterdesigns zijn uitstekend en de Jaegers mogen er ook zeker wezen. Allemaal erg indrukwekkend. Het verhaal mag vrij plat zijn, maar ik vond de theorie dat de Kaiju's van de dinosaurussen afstammen (wat de eerste generatie was die wilde aanvallen, maar heeft gewacht omdat de tijd niet geschikt was) wel goed gevonden. Uiteindelijk ontkomt Pacific Rim niet aan een paar jammerlijke clichés, met voorop het einde met de kernbom waarbij ze het natuurlijk allebei overleven.

Toch ziet alles er zo goed uit en kijkt het zo lekker weg, dat is zulke zaken al snel kan vergeven. Dit is een blockbuster zoals een blockbuster hoort te zijn. Bombastisch, episch en indrukwekkend. Ik hou sowieso wel van rampenfilms met grote monsters, zoals onder andere Godzilla en Cloverfield. Pacific Rim gaat er nog eens ruim overheen. Kom maar op met dat vervolg!

4*

PS: Leuke (bij)rol van Ron Perlman

Na het zien van deze film is één ding heel duidelijk voor mij geworden: ga niet een film kijken omdat je een grote naam ziet langskomen! Deze grote naam is uiteraard Guillermo del Toro. Na het zien van een trailer zag ik het eigenlijk al aankomen: dit wordt een saai en inspiratieloos misbaksel. Maar ja, ik dacht ook: het is wel Guillermo del Toro die regisseert en dat is nou niet bepaald een man die je geen kans geeft, zelfs niet met zo'n film. Zoals een stemmetje in mijn hoofd al eerder zei: zelfs del Toro kan deze Transformers meets Godzillas niet goedmaken. Ervan afgaande dat het sowieso praktisch onmogelijk is om deze film enigszins diepgang en betekenis te geven.

De cast is aardig nietszeggend en voegt vrijwel niets toe aan deze film. Aan de andere kant: slechte acteerprestaties voor een slechte film, dat is dan wel goed gebalanceerd. De acteur (ik ga niet eens de moeite doen om zijn naam op te zoeken) die de rol speelt van een van de twee professors is uitermate irritant. Irritante en gebrilde mannetjes in films die op suikerwater lopen moet je in een film heel gauw van kant maken om mij nog te bekoren. Eerste pluspunt van de film: Ron Perlman speelt zoals altijd weer een geweldige rol, hoe klein die ook mag zijn. Hij is in Pacific Rim helemaal in zijn element en staat samen met de acteur die de admiraal speelt duidelijk boven aan de lijst met de acteerprestaties in deze film. De hoofdpersonen spelen absoluut saai en zonder verve een personage die je meteen vergeet na het kijken van de film. Rinko Kikuchi speelt een schattig en pittig vrouwtje en is het leukst om naar te kijken.

Laatste pluspunt van deze film: de CGI effecten. Die zijn werkelijk waar schitterend. Duidelijk de meeste tijd van deze film is doorgebracht achter de computer en dat is te merken. Maar ieder voordeel heeft zijn nadeel en er wordt veel te veel gegooid met CGI effecten enkel om de film beter te maken. Automatische faal in mijn boekje. De overdaad aan special effects voegde helemaal niets toe en werd weer lekker door je strot geduwd (tevens 3D maar in deze film had het wel een beetje meerwaarde). De monsters die uit de computer zijn gerold zijn in het begin prachtig om te aanschouwen: totdat je later merkt dat ze gauw hun creativiteit verloren hebben en bijna identieke monsters op het scherm hebben getoverd. En wat duurt het allemaal lang zeg! Anderhalf uur is meer dan zat voor dit soort films.

Ik vind deze film echt geen voldoende waard. Er is een "über" standaard film afgeleverd die je IQ naar een lager niveau haalt. Er wordt met geen enkele passie geacteerd en de film is zo volgepompt met CGI dat die net op Mike Tyson lijkt die uit zijn lijf scheurt van de anabolen. Deze film mag van mij een snelle en gruwelijke dood sterven om een voorbeeld te zijn voor andere films van hetzelfde kaliber. 2 sterren voor Pacific Rim!

Redelijk.

Ik heb het niet zo voor robots. Ze ogen vaak erg lomp en log en ook de Jaegers zijn niet bepaald vinnige actiemachines. De Kaiju's zijn al iets leuker, maar de geboden actie mist voor mij toch iets. Hele steden worden gesloopt, robots aan stukken gescheurd en monsters in mootjes gehakt, maar ik mis dat explosieve dat de adrenaline net wat meer gestimuleerd had.
Het verhaaltje dat om de actie heen geschreven is, is zoals verwacht vrij ongeïnspireerd maar het zijn de "komische" passages die erg hard op de zenuwen werken.
De finale is gezien het schitterende tussengevecht aan de teleurstellende kant (en ook het perfecte voorbeeld van een ander manco: soms lijken Kaiju's onverslaanbaar, dan weer zijn ze eraan voor het gevecht begonnen is), maar laat de deur naar een tweede deel wel open.

De cast die weinig werk te verrichten heeft is net goed genoeg. Idris Elba heeft présence genoeg om enige ruggegraat te bieden en ook Ron Perlman krijgt een rolletje dat hem op het lijf geschreven is. Charlie Hunnam en dat Aziaatje zijn nogal aan de flauwe kant, maar het is wanacteur Charlie Day die ontzettend irritant voor de dag komt.

Guillermo del Toro kan zich met de Kaiju's best uitleven. De designs zijn gelukkig wat afwisselend en voorzien van zeer deftige CGI (die in de finale opeens lelijk is). Van de robots ben ik niet zo zot: ze lijken er ook identiek uit te zien. Door de omvang van beide partijen en de keuze om zowat elke actiescène in zee te laten plaatsvinden missen de gevechten soms wat overzicht, al valt dat in vergelijking met wat het had kunnen zijn wel mee.

Een eventueel vervolg zal ik niet aan mij voorbij laten gaan, maar Day mag dan wel meteen opgevreten worden.

3

Tja Pacific Rim...,

De reden van mijn bioscoopbezoekje was een combinatie van een sociale verplichting en toch nog wel enigszins interesse in Del Toro. Toch had ik al het idee dat het een gevalletje 'tegen beter weten in' zou gaan worden, aangezien dit nou niet mijn favoriete type cinema is. En de meeste zaken waar ik dan op doel en waar ik mij aan stoor, bleken inderdaad ook in deze film weer ruim aanwezig.

Dat het verhaal vaak op hetzelfde neerkomt bij dit soort bombastische blockbusters valt mee te leven, maar waarom moet het zich dan altijd helemaal uitrollen middels de bekende clichématige elementen en in dezelfde volgorde? 'Emotionele' gebeurtenis met piloot in het begin, paar jaar later toch weer nieuwe kans krijgen, introductie van een vrouw voor de tenenkrommende romance, etc. etc. En dan dat eindshot, vreselijk werkelijk! Nee ik snap gewoon niet waarom bepaalde clichés niet eens doorbroken kunnen worden. Komen de mensen dan niet meer naar de bios? Ik had nog hoop met Del Toro maar helaas.

Om te beginnen heb ik mij behoorlijk gestoord aan zo'n driekwart van de cast. Niet alleen het, bij vlagen, zeer matige acteerwerk was daar debet aan, maar ook weer die stereotypering van personages hier. Neem nou dat 'onderzoeksteam', verschrikkelijk zeg. Die kerel met die (ontzettend karakterisitek gevonden, pfff...) stok in zijn hand en dan als klap op de vuurpijl nog Charlie Day ... Een schoolbord met formules, want dat gaat niet met computers anno 2017? Nee, wat een onnozele en weinig toevoegende karakters waren dit zeg.
Verder is de hoofdpersoon niet heel storend, maar wel compleet inwisselbaar.

Ook moet je hier absoluut niet heengaan als je ook maar enige diepgang in het verhaal eist; platter dan dit wordt het niet. Opzich is dat niet heel erg bij zo'n film, maar om dan met vondsten aan te komen als 'de Kaiju stamt af van de dinosaurussen' is natuurlijk wel heel droevig. De dialogen zijn ook erg matig en vlak geschreven overigens.

Natuurlijk zijn er nog wel wat goede punten te noemen. De actie spat wel van het scherm af en wordt ook realistisch in beeld gebracht door het fijne camerawerk, al ziet het er vaak uit of je naar een videogame zit te kijken. Sounddesign meer dan in orde en ook het ontwerp van de film (de grote wezens) is alleraardigst, met name van de Jaegers. Nee technisch heb ik er niet veel op aan te merken, al is het mij ontgaan waarom het in 3D moest. Maarja..., what else is new?

Nee, Del Toro weet echt wel hoe je een blockbuster in elkaar moet zetten, maar aan mij is deze hersenloze zooi niet besteed. Ik had van Del Toro stiekem toch meer verwacht.

1,5 *

Man, wat een vreselijke tegenvaller was dit. Ik verwachte een adrenalineverhogend spektakel, maar los van wat toffe scènes baadt Pacific Rim in ontelbare verkeerde keuzes.

Om te beginnen is de cast om te huilen. Hunnam ziet eruit als een opgeblazen Zach Braff en weet de film geen moment te dragen. Zo ook de rest van de cast niet. Meestal geen ramp in een dergelijke film, maar Del Toro maakt de fout deze mensen te lang in de spotlight te zetten. Na een flitsend begin worden we namelijk een dik uur lang verveeld met oninteressante randzaken.

Maar waar Del Toro pas echt de mist in gaat is met de actie. Deze wordt echt bizar slecht in beeld gebracht. De camera zit veel te vaak te dicht op de actie waardoor je het overzicht volledig kwijtraakt. Pacific Rim kent een paar erg stoere scènes, zoals de mooi belichte showdown in de straten van Hong Kong, maar Del Toro is duidelijk geen actieregisseur.

Ik had verwacht dat dit ver verwijderd zou zijn van een gemiddeld Michael Bay-spektakel maar pijnlijk genoeg weet Del Toro zich maar weinig te onderscheiden van eerstgenoemde. Clichématige personages en slecht in beeld gebrachte actie voeren namelijk ook hier de boventoon.

2,5*

Geweldige Film. Ik zou me niet laten afhouden door de negatieve reacties hier, dat zijn waarschijnlijk van die doorgewinterde filmliefhebbers die op den duur op elk detail gaan letten..

Nee, voor de mensen die zo nu en dan naar een leuke, spannende film willen is dit echt een aanrader. Het is wel even een zit, maar hierdoor is het juist niet afgeraffeld.

Het enige waar ik dan over zou vallen is het acteerwerk van bepaalde acteurs, maar dat mag de pret absoluut niet drukken. Het is echt een bioscoopfilm, thuis zal de belevenis een stuk minder spectaculair zijn. Ik en mijn vrienden hebben waarlijk genoten van de film!! Petje af voor de makers!!

Mijn eerste bericht op Moviemeter, terwijl ik al jaren lid ben. Het is er dan toch van gekomen.

Pacific Rim was één grote, aangename verrassing. Natuurlijk moet je de hele film met een flinke schep zout nemen, maar de plotholes, clichés en platte karakters maken er juist een hele amusante boel van. Alle pretentie is uit het raam gegooid en dat maakt het een feestje om naar te kijken. Dat kan ook niet anders met quotes als 'Today we cancel the apocalypse!'.

Ik heb veel gelachen.

Ik vraag me af waarom Del Toro zo'n film maakt, terwijl hij ook juweeltjes als El Espinazo del Diablo heeft gemaakt. Geld? Of gewoon zin in iets anders?

hallo

je moet wel van deze film houden maar ik vond hem dus grandioos de actie was bijna continu, de monsters fantastisch in beeld gebracht , ik vond het geweldig

Deze afgelopen maandag in Antwerpen gaan zien. Hij draaide er nog beperkt en slechts in 2-D.

Aardige blockbuster, die wel ongeveer levert wat je er van te voren van kunt verwachten.
Begin en laatste drie kwartier zitten vol spektakel, daar tussen is het wat minder, zeker de scènes met de twee wetenschappers. Vooral die ene (Burn Gorman als Gottlieb) met de wandelstok is echt verschrikkelijk!
Dat had van mij allemaal wel wat sneller en vlotter gekund.

Van de acteurs is duidelijk Elba met het meeste charisma en ik had zijn rol nog wel wat groter willen hebben, terwijl Hunnam en Kikuchi een aardig actiekoppel blijken te zijn. De gastrol van Ron Perlman, was ook zeker de moeite waard, maar had toch liever gehad dat hij een van de hoofdrollen had gehad. Beetje zonde zo'n klein rolletje.

De SFX en actie zijn overtuigend en spectaculair en valt niet veel op aan te merken.
Einde en afrekening waren weer te makkelijk en matig (om over geloofwaardigheid van overleven hoofdkarakter nog maar te zwijgen).

Leuk, spectaculair en aardig vermaak, maar geen klassieker.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Pacific Rim deed me denken aan de anime Neon Genesis Evangelion. Het heeft bijna exact zelfde verhaal met de mega monsters die uit de oceaan rijzen en codenamen krijgen; en de bemande robots dmv synchronisatie met het neurostelsel.

Wat dat betreft wel heel mooi en grootschalig nagebootst in Imax. Het 3D effect was weer eens bagger.

Rinko Kikuchi vind ik een mooie vrouw, she kicks ass.

Desondanks had het verhaal teveel clichés en was erg voorspelbaar, met alle stereotype karakters van dien.

3*

Een verdomd lekkere zomerknaller!

Actie was indrukwekkend. Ik lees hier dat veel mensen de actie niet goed konden volgen omdat het veel in het donker was, ik zelf had hier weinig last van. Was ook blij dat de film niet constant actie was, zoals bijvoorbeeld, transformers 3. Er werd genoeg tijd genomen voor het verhaal. Acteerwerk was prima, ook Charlie Day stoorde me niet, al was die nou ook niet echt een verrijking te noemen. Dit integendeel tot Ron Pearlman, die een erg leuke,stoere rol neerzet.

3D was ook best aardig, kan niet tippen aan het niveau van Prometheus, maar was wel een aantal stappen beter als bij Wrath of the Titans.

Al met al; een hele lekkere blockbuster!

Je hebt altijd een paar van die beperkte journalisten die zo snel en hijgerig mogelijk middelmatigheid naar grote hoogten proberen op te hypen.

Flinke teleurstelling, dit. Het had zo mooi kunnen zijn, maar jammer genoeg houdt het weer eens helemaal op bij de CGI.

Je zou denken dat Hollywood eindelijk weer een beetje wakker zou zijn geschud na het succes van The Avengers (dat drijft op personages i.p.v. actie), maar ze gaan gewoon weer door met dit soort zielloze tijdverspilling.

Alleen die twee professors waren de moeite waard. De rest van de personages hebben helaas niks te bieden. En al helemaal niet het enige vrouwelijke personage... wat een slappe zakkin.

Del Toro kan beter. Toch?

Pacific Rim voldoet aan je verwachting. Veel bombastisch spectakel en actie. Het verhaal stelt niet veel voor, maar dat is ook niet de reden dat je deze gaat bekijken. Wat ik wel jammer vind, is dat al zeer snel in de film het "wapen" van de mensen wordt ingezet tegen de monsters. Persoonlijk had ik het leuker gevonden als dat even geduurd had. Nu word je direct al het grootse spectakel voorgeschoteld, zonder enige opbouw. De film piekt daarmee te snel. Echter blijft de film verder wel boeien en verveelt geen moment. Zoals eerder aangegeven zijn de nerds inderdaad wat irritant. De 3d effecten zijn goed, maar voegen niet veel toe.

Ondanks de paar minpuntjes, een prima vermakelijke film, die het beste in de bioscoop tot zijn recht komt. 3.5

Pacific Rim is een pure bioscoopfilm.

Deze film komt het best tot zijn recht als je op het puntje van je bioscoopstoel met een bak popcorn erbij en zo'n lullig 3D-brilletje op je neus bij elke rake klap de grond onder je voeten voelt trillen. Het plot is minimaal, en karakterontwikkeling blijft oppervlakkig, maar daarvoor ga je hopelijk niet naar een film als Pacific Rim.

De monsteractie is echt spectaculair. Ik kan er niet veel nuttigs over zeggen: de special effects zijn prachtig, en de Kaiju zijn een goed voorbeeld van dingen die nooit of te nimmer met praktische effecten gemaakt hadden kunnen worden zonder er lachwekkend uit te zien. Er is genoeg variatie wat monsters betreft, en bij de beelden van gevechten op land en in het water zat ik echt gefascineerd te kijken. Er is trouwens wat te veel actie in het water: de grote confrontatie in de stad was visueel veel mooier en interessanter. Maar de spectaculairste scène vond ik die met de vliegende Kaiju.

Zoals ik al zei, de personages waren ondergeschikt aan de vette actie. Het enige waardoor de hoofdrolspeler en zijn grote rivaal uit elkaar te houden waren was dat één van hen een Australisch accent had: voor de rest leken het wel klonen van elkaar. De love interest van onze koene held was zeker wel knap en ze stond af en toe wel haar mannetje, maar meestal leek het wel een verwend klein meisje en vond ik haar bloed-irritant. Charlie Day's personage is net zo'n vervelend geval als zijn personage in het al net zo hysterische It's Always Sunny in Philadelphia, en zijn collega wetenschapper was misschien nog wel vervelender

Idris Elba en Ron Perlman spelen de enige interessante personages. Elba was een stereotype stoere gast, maar hij wist in elk geval wel te overtuigen. En Perlman is Perlman: del Toro houdt er wel van om hem vette rollen in zijn films te geven, en dat is des te beter voor ons als kijker. Ik vond het trouwens wel jammer dat die Russen er zo gemakkelijk aan gingen.Van hen had ik graag wat meer gezien.

Andere films hadden eerst rustig de eerste aanval laten zien, maar dat laat men hier lekker achterwege en de eerste Kaiju laten gelukkig niet lang op zich wachten: je wordt als kijker snel op de hoogte gebracht van de situatie om daarna meteen in het diepe gegooid te worden. Pacific Rim gaat alle plotelementen netjes af, van onderlinge problemen naar "verrassende" ontwikkelingen, maar zoals ik al zei, als je voor Interessante personages of een intrigerend plot naar PR gaat kom je van een kouwe kermis thuis.

Ik wist gelukkig wat ik kon verwachten en heb me daarom uitstekend vermaakt. Oh, en de 3D was lang zo slecht nog niet. Ik ben benieuwd wat er zonder deze gimmick en bovendien op een TV-scherm van Pacific Rim overblijft, maar voor de bioscoopervaring geef ik in elk geval een dikke voldoende.

Vroeger als klein jongetje hield ik van drie series: The A-Team, Transformers en Power Rangers. Van die eerste wil ik eigenlijk de film niet zien, die tweede verkrachtte Michael Bay vakkundig, en die derde doet me vooral denken aan deze Pacific Rim, grote monsters die vechten tegen grote robotten. Dat maakt het echter geen goede film.

Om verhaal lijkt Del Toro niets te geven. Niet enkel vanwege alle clichés die de film kent (en dat is echt niet allemaal een ode aan de B-film), maar de hele geschiedenis van de monsters wordt snel weergeven (nochtans jammer aangezien ik dat vaak het meest interessante vind) om direct bij de laatste slag te belanden en en dus enkel monsters en robots te zien. De personages zijn dan ook vlak en zijn het benoemen niet waard, op een aardige chemie tussen Hunnam en Kikuchi na, en een prima bijrol van Ron Perlman, die precies lijkt te weten in wat voor film hij speelt. De rest lijkt het allemaal iets te serieus te nemen.

Maar uiteindelijk draait het om de gevechten, daar wacht je op tijdens de rustige scènes, en die actie? Ja, die valt gewoon tegen, Ik vind het mooi om grote wezens te zien vechten, om gebouwen in puin te zien veranderen en om schepen door de lucht geworpen zien te worden. En dat zit er allemaal wel in, maar daar blijft het bij. Alsof Del Toro dacht dat dat beetje puin genoeg was, en verder vergat ook maar iets toe te voegen met zijn regie. De actie is daarnaast niet altijd even overzichtelijk gefilmd en gaat op den duur zelfs vervelen (de film duurt echt een halfuur te lang), en waarom regent het toch de godganse tijd? Enkel de muziek kan ik goed hebben die nu eens pompt, en dan weer angstaanjagend toetert. Goed dus. Ook Hong Kong ziet er fraai uit, zoals eigenlijk het hele production design. Maar dat zijn randvoorwaarden, de basis, waar het om draait, is gewoon slecht.

De 2,5* die ik geef is eigenlijk veel te hoog, maar het is een soort nostalgie. En dat doet een mens af en toe goed. Maar voortaan een betere film zou leuk zijn.

Blijkbaar is het woordje "flut" in Nederland een scheldwoord?!?!?

Hieronder de aangepaste versie!

Na een half uur al afgehaakt...wat een ontzettend slechte film. Ben dol op sciencefiction films, maar dit gaat werkelijk nergens over! Een 1 voor de moeite...

Sterke film van del Toro en visueel een genot om te ervaren. Het verhaal wordt niet te ingewikkeld gemaakt, dat is voor iedereen te volgen, maar de actie staat centraal.

Vooral de Jaegers zien er erg stoer uit, en de gevechten mogen er ook zijn. Alhoewel er wat mij betreft best wat meer gevechten in de stad hadden mogen plaatsvinden, in plaats van in het water,

is het schitterend om mee te maken.

De soundtrack is fenomenaal, een welkome toevoeging aan de film.

Jammer genoeg konden alle acteurs me totaal niet bekoren, maar dan ook geen een. Gelukkig is dit geen filmdrama zodat ik me daar al snel overheen kon zetten.

Verder is de aanwezigheid van de soms puberale humor ook totaal ongepast, voor een film als dit geldt maar één ding en dat is keihard knallen.

Gelukkig doet de film dat driekwart van de tijd ook en is het visueel en audiovisueel een waar genot. De korte scene na de aftiteling kon me dan ook nog wel bekoren..

Ruim voldoende.

Opzicht best een fraaie bombastische spektakelfilm en zowel visueel als ook de uitvoering waren gewoon goed maar het hele verhaal eromheen stelde weinig voor en zat ook vol met clichés en typische sentimentele onzin waar de Amerikanen zo van smullen. Ook de cast vond ik eigenlijk povertjes met als dieptepunten Rinko Kikuchi en de twee achterlijke wetenschappers die totaal niet grappig waren (wat dat betreft was Ron Perlman nog het leukst). Maar slecht is deze film zeker niet want buiten het fraaie visuele gedeelte bevat de film ook best veel aardige actie en kijkt de film zeg lekker weg. De film had wel iets weg van Transformers meets Independence Day.