A Thousand Words (2012)

Een goeie en aparte film die ik een combinatie vond van humor, drama en wijsheid.

Origineel bedacht hoe de 1000 blaadjes aan de boom symboliek staan voor de les die Jack ondervind om - enorme ratel die hij is - zuiniger en betekeninsvoller met zijn woorden om te springen.

Ik had al lang geen film meer met Eddie Murphy gezien en ik moet zeggen dat hij het nog altijd kan, hij zet hier een geslaagde rol neer zowel als komische gekke-bekken-trekker en serieus personage.

Mooie film dus met de wijze boodschap.. zeg meer met minder woorden.

3,5 sterren

Ten eerste, de poster is foei-lelijk...

De film is vermakelijk, weet subtiel om te springen van drama naar humor en de vaart blijft er goed inzitten.
Voorspelbaar is deze film zeer zeker, maar dat maakte de film er voor mij niet minder door.
De film kende in mijn ogen zeker een aantal valkuilen, met namen het forceerde gesprek tussen Murphy en diens eega, maar ook de iritante assistent in het speciaal de scene in het restaurant waar hij het woord moest voeren.
Nou begrijp ik dat deze dingen (voor de makers) noodzakelijk waren om het verhaal op gang te houden, maar voor mij waren ze net iets over the edge.
Op zich is het verhaal wat verteld wordt erg leuk bedacht en in beeld gebracht.
Soms hier en daar is de score iets te nadrukkelijk aanwezig en probeerd dan juist de emoties bij de mensen eruit te trekken ( was ook niet nodig geweest).
Murphy vond ik erg leuk doen in de film, zonder eens zichzelf in het belachelijk te trekken.
Ik heb me prima vermaakt met deze film.
Van mij een 3,0*

Waardeloze film! Wist niet dat 90 min nog zo lang konden duren...

Saai en totaal niet grappig

jeetje,weet die murphie me hier toch even te verassen.

wat een ontzettende goeie ballans tussen humor en drama.

ik denk dat de meeste film fans het er over een zijn dat murphy de laatste jaren

echt shit films maakte.had hem opgegeven.wel zonde van deze ooit zo,n grootheid.

las van de week dat hij de meest overbetaalde acteur van dit moment is.'

maar zoals gezegd,dit is een echt een ontzettende mooie film.

aanrader.

Beetje je een duizend in een dozijn Eddie Murphy film. Het begin is best leuk en ook het einde vond ik nog aardig (hoog drama gehalte), maar het hele middenstuk slaat nergens op en is ook zelden grappig (irritant is een beter woord). Eddie Murphy heeft best een aantal leuke films gemaakt maar ook vele slechte, deze komt eerder in de buurt van het laatste. Gezien de cast had men er eigenlijk iets beters van moeten en kunnen maken.

Ben altijd een fan geweest van Eddy M.

Hij haalt hier niet het niveau van Beverly Hills Cop of The Golden child, maar het is in ieder geval stukken beter dan Nutty Professor of Dr.Doolitle.

Een mooie mix van komedie en drama.

3*

Aan de reacties hier te lezen vindt het merendeel dit een matige film, of zelfs een baggerproduct. Hier ben ik het slechts deels mee eens.

Ik heb me namelijk wel vermaakt.. Eddie Murphy is een type dat je moet liggen: hij is even grappig, maar op een gegeven moment ben je hem zat en kan hij zelfs op de zenuwen gaan werken. De eerste 10 minuten vond ik dan ook over de top, maar dan belanden we bij het plot, dat de film redde: het idee van een boom waar bladeren vanaf vallen, iedere keer dat je spreekt, vind ik intrigerend en het is mooi uitgewerkt. In zijn pogingen op allerlei andere manieren dan door te spreken te verklaren wat hij wil, zet Murphy wel degelijk een goede acteerprestatie neer. In het begin is het nog grappig, maar later in de film komen we in een emotioneler gedeelte dat ik wel kon waarderen: Murphy beseft dat hij zuiniger moet leven en zorg moet dragen voor wat echt belangrijk is. Een moraal die goed wordt gebracht en gelukkig duurt de film met 90 minuten precies lang ( of kort ) genoeg.

Stuitende bijrollen van Murphy´s assistent en de man die Sinja speelt, dat helaas wel. Ook de reacties van Murphy´s vrouw waren aardig ongeloofwaardig. Toch heb ik me vermaakt, en het ging zelfs zo ver dat ik op een gegeven moment ook angstvallig mn mond hield. Doel bereikt. 3,5*

leuke komedie met een ernstige ondertoon en ook een zeer menselijke film. Murphy schittert hier als in zijn gloriedagen en ziet er nog steeds enorm scherp en fit uit. Moet ook denken aan zijn bekakte chef, ik heb ook zo iemand met dezelfde looks en stijl als chef gehad bah. Zulke komedies mag Murphy nog maken, hij is nog steeds grappig, Niemand kan zoveel expressie leggen in zijn gelaatsuitdrukkingen als Murphy. Het verhaal is voorspelbaar en bij momenten heb ik wel een traan weggepinkt, zoals bij zijn bezoeken aan zijn demente moeder, ik moest vaak terugdenken aan mijn eigen situatie. Sorry ma dat ik er niet meer kan zijn voor jou. 4 sterren

geen onaardige film maar zeker geen hoogvlieger. Misschien wel éen van de betere uit de laatste jaren van Murphy.

Verwacht je zeker niet aan een flauwe komedie zoals Norbit of dergelijke. De film zou je meer kunnen bestempelen als een familiefilm/tragikomedie waarin een duidelijke boodschap verworven zit. Waar de film nog lekker als komedie begint met een heerlijke egoïstische en egocentrische Murphy veranderd de film stelselmatig naar een soort drama.

Dit is zowel het sterke als het zwakke punt van de film. Enerzijds is het leuk dat dit meer is dan een 'domme komedie' zoals Murphy, Sandler, Vaughn, Ferrell en andere de laatste jaren uit hun mouw schudden. Anderzijds heb je na de komische eerste helft geen flauw idee dat er in het laatste deel amper te lachen zal zijn. Al een geluk dat ik op zich dat laatste deel wel kon smaken en ook Murphy dat best nog goed aanpakte.

Toch was de film net iets te wisselvallig in z'n moppen en is de geloofwaardigheid er niet om de laatste akte in een dramatischere toon te brengen.

A Thousand Words is zeker geen slechte film maar ook zeker niet dé film die Eddie Murphy terug op de kaart zet. Wel aardig maar niet overweldigend.

A Thousand Words

Ik heb vanmiddag toch maar eens besloten om A Thousand Words optezetten. Een Murhpy film die ik nog niet kende en ik was toch wel benieuwd naar de film. In eerste instantie dacht ik dat dit een over gedramatiseerde en romantische film zou zijn wat toch echt niet zo bleek. Ja, Drama had ik alles in zijn hand maar ik heb geen enkel glimpje van een heftige romantische scene kunnen vinden (misschien op het einde). Ik ben A Thousand Words vrijwel ingestapt met alleen de omschrijving van Netflix, wat misschien sommigen weten net al te uitgebreid is en alleen hoog nodige informatie in word gezet, soms maar 1 t (/m) 3 zinnen vertaald. Dus dat was al een hele verassing.

Ik kwam makkelijk door het verhaal heen. Eddie Murphy speelt een rol van een zakenman die als een inkoper bij een uitgeverij werkt. Wanneer hij een commercial op de TV ziet van een soort spirituele indiaan die een goed product blijkt te hebben gaat hij op bezoek. Hij krijgt een deel maar prikt zich tegelijkertijd ook aan een boom. Wanneer hij thuis komt blijkt er een aardbeving aan de gang, maar er komt opeens een boom uit de grond gesprongen. Dankzij deze boom zijn Murphy en de boom 1 geheel, en eigenlijk 1 leven. Maar, Murphy krijgt maar 1000 woorden om te zeggen aangezien er "1000" blaadjes aan de boom hangen, dat denken ze althans. Dus bij alles wat hij zegt, bij elk woordje valt er een blad naar beneden. Dit brengt zo de goede komische momenten met zich mee en dat kon ik erg waarderen. Uiteindelijk waren de bladeren op en ging hij wat goede dingen doen voor de mensheid, een magische spreuk en alle bladeren zaten weer aan de boom.

Het verhaal is simpel bedacht maar prima uitgewerkt, samen met het concept, allemaal gewoon prima. Acteerwerk vond ik van de meesten geslaagd en daarom heb ik een prima tussendoortje gehad dankzij A Thousand Words.

3.0*

Een betere film met Eddie Murphy.

De vallende bladeren in deze film, kunnen worden vastgekoppeld aan het talent van Murphy. Zijn succes was met name in de jaren '80 duidelijk zichtbaar. Dit met o.a. Beverly Hills Cop (1984) en Coming to America (1988). Door de jaren heen werden zijn films matig. Het thema concentreerde zich grotendeels op dikke personen. Voorbeelden zijn o.a. The Nutty Professor (1996) en Norbit (2007). Deze film onder leiding van Brian Robbins, is helaas nog geen grote verbetering. Toch is hij ongetwijfeld het bekijken waard.

De film werd in 2008 opgenomen, maar kwam pas in 2012 in de bioscopen. In Amerika was de opkomst dramatisch, en men besloot om de film grotendeels in Europa direct op DVD uit te brengen. Naast de vlotte babbel van Murphy, is hij wel in staat om zijn personage te voorzien van diepere emoties. Dit is wel een belangrijk pluspunt.

Ondanks dit pluspunt waren de critici niet overtuigd. De film werd genomineerd voor 3 Razzies. Murphy werd genomineerd als zijnde slechtste acteur.

2,5 *

Niksig.

Eens in de zo veel tijd slaat Murphy de plank flink mis. Het is dat het midcentury modern house zo mooi was, viel er toch nog wat te genieten, maar voor de rest was dit niet best.

Eén grote cliché draak met foute muziek en een omslachtig vergezocht verhaal om tot de kern te komen. De goeroe straalde niks uit en de sidekick hulp was niet grappig. Speelduur was ondanks de 90 minuten toch nog te lang.

Matige film over een praatgrage boekenverkoper die nog maar een beperkt aantal woorden te zeggen heeft. Op zich een aardige gimmick voor een volbloed komedie. Echter is deze film dat niet. Het dramatische gedeelte werkt niet echt. Qua komedie is het hier en daar nog wel vermakelijk en Eddie Murphy is op zich prima gecast.

Vervelende komediefilm met een Eddie Murphy die veel te veel bekken trekt en hoge stemvolumes gebruikt. Het maakt dat A Thousand Words bij vlagen werkelijk geen doorkomen aan is en de kantelpunten op dramatisch vlak komen vervolgens te laat. Het is voor de kijker vooral frustrerend om te zien hoe dommig deze volwassen personages overkomen en alhoewel het concept optimaal wordt benut, wil dit nergens voor enige sympathie zorgen. Kerry Washington is overigens totaal ongeschikt in de rol als moeder en regisseur Brian Robbins laat alles vooral overkomen alsof niemand over enige vorm van intelligentie beschikt. Het laatste kwartier is redelijk, het overige gedeelte verre van.