The Magic of Belle Isle (2012)

Freeman doet het altijd goed bij mij. Ik hou van die man. (Hier mis ik een hartjessmiley.) Elke film waarin hij speelt wil ik zien. Gewoon al vanwege hem. 9 van de 10 keer zit het dan ook wel goed, de films waarin hij speelt stellen me zelden teleur. Deze The Magic of Belle Isle is weer één van zijn films die ik absoluut in mijn collectie wil hebben.

Zowel Freeman als moeder en dochters O'Neil doen het geweldig. (Het bovenstaande plot klopt niet, het is niet één dochter maar het zijn er drie!)

Virginia Madsen is een fantastische vrouw om te zien. Lief, zorgzaam, knap.. Ze straalt uit dat ze een mooi mens is. Zéér prettig om naar te kijken. Heerlijk om naar zulke 'pure' personen te kijken, zelfs de kinderen acteren uitmuntend. Het is bijna alsof het gewoon mensen zijn die bij jou in de straat wonen, zo geloofwaardig spelen ze. De personages zijn echt en komen tot leven, wat kun je nog meer wensen?

Kenan kwam me vaag bekend voor, blijkbaar is hij van Kenan & Kel, daar gaat wel licht een belletje rinkelen, maar ik kende hem vooral van Stan Helsing. Ook hij viel me reuze mee.

Maar Morgan steelt toch wel -wederom- de show. Die mag kan iets overbrengen wat ik moeilijk kan beschrijven. Een soort kracht en zelfvertrouwen, maar tegelijkertijd ook angst en onzekerheid. Prachtig om te aanschouwen.

Zeer fijne, rustig opgebouwde chemie tussen de twee. Leeftijdsverschil? Ja, nog best groot ook. Storend? NEE! Het is er niet minder geloofwaardig door.

Als je een film verwacht waar telkens iets gebeurt ben je bij deze aan het verkeerde adres. Het kabbelt rustig voort en je leert de personages goed kennen, maar verder kan het als 'saai' ervaren worden. Komedie? Ook niet echt, op de gebruike Freeman droge grapjes na.

Mooi, rustig en puur drama. 4.0*

P.s: Ik wil ook zo'n lieve witte hond. Wat een lieve lubbus!

Zuur en zoet.

Rob Reiner heeft inmiddels de pensioengerechtigde leeftijd bereikt, maar kan nog jaren door. Zo blijkt. Want de regisseur, van onder andere The Bucket List, weet wederom de tranen te trekken. Er wordt van dik hout planken gezaagd en het voorspelbare drama ligt er duimendik bovenop, maar soms mag iets mierzoet smaken. Met gevaar voor gaatjes. Helemaal als een zure Freeman zichzelf te buiten mag gaan aan geschmier vanuit een rolstoel, tien jaar ouder dan de regisseur.

De eens zo mooie Virginia Madsen komt er iets meer bekaaid af. Niet vanwege haar goede performance, dat moge duidelijk zijn. Het is gewoon jammer om te zien dat het eens zo sexy zusje van Michael, tegenwoordig de botox-spuit hanteert. Zoiets blijft raar. Onnodig ook. Leuk is dat ze middels deze film toch nog even knipoogt naar de klassieker Electric Dreams, waarin buren en muziek ook al zo’n aardig koppel vormde. Hier echter zoetsappiger dan ooit.

Tsja. Een beetje ijskonijn ontdooit vanzelf van zoveel warmte. Een haardvuur wordt het nooit, maar men voert de temperatuur geleidelijk op en de kijker wordt langzaam in zwijmelstand gezet. Als vervolgens de kindacteurs, geheel volgens het boekje, het hart stelen van de oude cynische Freeman zal zelfs de stoerste kerel even slikken. En dat is knap, want meer formulevorm past er eigenlijk niet in een film. En gladder kan het eveneens niet. But who cares? Zoet is lekker.

Zeer goed.

Met dank aan Paradiso voor het recensie-exemplaar.

Ik ben een groot fan van Morgan Freeman en wist daarom ook bijna zeker dat ik deze film goed zou vinden.....

Helaas.. de film is best vermakelijk.. maar ik had zoveel meer verwacht, het komt allemaal langzaam op gang...... eigenlijk komt het voor mijn gevoel helemaal niet op gang en heeft de film van begin tot eind hetzelfde eentonige tempo... Het onderwerp sprak mij aan alleen is het naar mijn idee niet helemaal juist uitgewerkt, ik voelde helemaal geen emotie tijdens de film, geen traan gelaten. Wel heb ik in totaal 3x gelachen om Carl.

Helaas, een 2.5!

Vooral niet mijn genre, maar wat een uiterst vermakelijke film.

De uitspraken van Monte kennen een bijna filosofisch niveau.

Een geweldige rol door Freeman en het meisje Finnegan.

Een mooie film met hier en daar fijn ingesluimerde humor.

Ik vond hem eigenlijk niet zo mierzoet zoals hierboven veel vermeld wordt.

3.5

Redelijke feelgoodfilm, Morgan Freeman als wijze oude man kan natuurlijk nauwelijks mislukken. Duurt helaas behoorlijk lang terwijl het einde al vroeg duidelijk wordt. Waarom er zo luchtig wordt gedaan over een oude man die op een kinderfeestje met pistool begint te schieten snapte ik niet helemaal. En het verwaande tienermeisje dat alleen aandacht heeft voor haar telefoon en eigenlijk naar de grote stad wil is echt te cliché. De film bevat meer van dat soort clichés.

Grijze middenmoot.

The Magic Of Belle Isle bevat alles wat een Hollywooddrama moet hebben en kleurt dan ook fijntjes tussen de lijntjes: oude man met alcoholprobleem (hoewel dat allemaal nog goed meevalt) leert een op papier aandoenlijk gezinnetje kennen, iets wat het vuur in hem opnieuw aanwakkert.
Op zich kan dergelijk zoets nog wel meevallen - The Bucket List vind ik bijvoorbeeld wél geslaagd -, maar hier mist het van alles een beetje. De hele opzet draait een beetje rond de pot, geen enkele scène steekt er bovenuit en de personages zijn mij te dik aangezet.
Het doel van tranentrekken wordt ook niet bereikt, want wanneer het einde aanbreekt wordt er nog scène aan vastgeplakt zodat het feelgood in het kwadraat wordt.

Morgan Freeman - voorzien van een nieuw gebit - is oké, al kan hij mij niet meer verrassen. Ik heb door de jaren heen behoorlijk wat van hem gezien en dan komt er onvermijdelijk slijt op mijn enthousiasme. Hier heeft hij welgeteld één scène waarin hij zijn talent laat zien. Voorts is het maar een beetje de sympathieke oude man uithangen zoals hij nog maar 1567 keer gedaan heeft.
Het vrouwelijk deel van de cast vind ik evenwel nog een stuk minder overtuigend. De twee oudste dochters zijn wreed irritant en missen enige vorm van subtiliteit. Virginia Madsen laat voortaan beter de botoxspuit achterwege, want dat onnatuurlijk gespannen gezicht leidt zwaar af.

Verder kijkt het allemaal gezapig weg. De locatie is wel leuk en zo van die dingen, maar onvergetelijk is dit absoluut niet.

2,5

Rob Reiner kan bij mij niets fout doen. Ik vind al zijn films tot nu toe heerlijk. Ik ben blij dat hij nu in die lekkere zoetsappige genres stapt, want je ziet aan alles dat hij zich hier als een vis in het water voelt.

Een goede zet is natuurlijk Morgan Freeman, de beste man kan weinig fout doen. Ook hier zet Freeman weer een sympathieke rol neer als Monte Wildhorn, een norse, cynische oude man die vanwege tegenslagen het schrijfwerk heeft opgegeven. Een rol die je niet vaak ziet van Freeman. Erg fijn om te zien, ook al duurt het niet lang. Langzamerhand smelt de beste man en raakt hij bevangen door het sprookjesachtige Belle Island en de prachtige buurvrouw en haar leuke kinderen. Trouwens allemaal prachtige rollen van Madsen, Carroll, Fuhrmann en Pierini.

De rest van de bewoners zijn ook erg leuk, met de gekke, doch sympathieke Carl Loop die voor vertederende momenten zorgt.

Ondanks dat hij een redelijk conventionele regisseur is, weet Rob Reiner ook hier weer dat heerlijke zorgeloze sfeertje neer te zetten. Dat deed hij ook al in zijn vorige film, Flipped. Misschien was die verassender en frisser, maar ook met the Magic of Belle Isle weet hij weer een prachtige(en erg zoete) feel good film op zijn repertoir te zetten.

Voor de zoetekauw!

4,0*

And more please...

Dit zijn niet echt mijn type films waarbij het draait om een gezin (in dit geval alleen de moeder) met kinderen en waarbij het sentimentele ook nog een belangrijk aspect heeft. Zowel op het gebied als komedie en drama vond ik de film nergens echt geslaagd. Het is dankzij Morgan Freeman en Virginia Madsen (altijd leuk om te zien) dat ik deze film nog heb kunnen uitkijken. De rest van de cast kon me niet bekoren met als dieptepunten alle kinderen. Omdat deze film werd uitgezonden op Film 1 heb ik hem toevallig gekeken.

Aardige film over een oude, nukkige schrijver die de zomer doorbrengt in een zomerhuisje en bevriend raakt met de buren. Wat aan de trage en brave kant, en aangezien er niet al te veel gebeurd is het soms wat aan de saaie kant. Echter is het een plezier om Morgan Freeman hier aan het werk te zien in een goed geschreven en leuke rol.

Een leuke komedie/dramafilm...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Wel leuk bekende acteur Morgan Freeman ...

En ook een bekende actrice Virginia Madsen ...

Mooi HD kwaliteit...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Reiner.

De man is levendgeworden nostalgie. The Magic of Belle Isle mag zich dan afspelen in de moderne tijd, behalve een halve referentie naar een onhandige smartphone merk je er weinig van. Mnee, kindjes op de buiten, een oude man als buur en een zonnige zomervakantie.

Enter Morgan Freeman, de immer innemende oude opa. In het begin wat nors, maar hij bloeit helemaal open naar gelang de film vordert. Zo ook de kindjes, die uiteraard goede vriendjes worden met opa Freeman. Je hoeft niet veel films gezien te hebben om het verloop van deze Belle Isle aan te voelen.

Mijn stijl is het niet echt. Het ligt er allemaal iets té dik bovenop bij Reiner, is het is ook allemaal iets te gelikt en afgeborsteld, waardoor het een wat flauwe nasmaak krijgt. Maar heel vervelend is de film nu ook weer niet, daarvoor wordt het zomerse sfeertje toch net iets te guitig weergegeven.

2.0*

Lieve familiefilm waarin een verbitterd man de nodige tederheid vindt die hem weer op de rails kan zetten en het mooie is wel dat hij van zijn kant ook een gunstige weerslag op gang brengt.

Sentimentaliteit kunt ge uit dergelijke films niet bannen. To take or to leave.

Het thema is niet nieuw, dus behoorlijk voorspelbaar en veel hangt dus af van de spelers en in deze "Magic of Belle Isle" kan gerekend worden op de klasse van Morgan Freeman die perfect sarcasme en wijsheid verwoordt.

Ook de jongeren zijn goed in hun American style van heel snugger te zijn.

Een 3,5 heb ik er wel voor over.

Ontspannen(de) film over een uitgebluste schrijver en diens alleenstaande buurvrouw en haar drie kinderen die om uiteenlopende redenen allemaal hun leven weer op de rails moeten zien te krijgen. Vooral de enigszins filosofisch getinte dialogen zijn van een hoog niveau. Bovendien zorgen Freeman en de hond voor kostelijke intermezzo’s. Naast de schier onverslijtbare, altijd betrouwbare Freeman zetten ook de jonkies prima acteerprestaties neer.

Prototype van een goedgevoel film met af en toe een kippenvelmomentje. Hoewel geen absolute topper, vond ik het toch jammer dat de film afgelopen was. Ik was dit gezelschap en hun verhaal nog lang niet beu.

Mooie komedie met de juiste dosering drama. Geweldig geacteerd, zelfs de kleine meisjes. Tja en Morgan, wat kun je daar nou over zeggen? Alleen al de stem van die man is legendarisch...

Geen moment verveeld. Sterker nog, had er nog langer naar kunnen kijken als ie al niet was afgelopen..

Ja een prachtige film.

Heb altijd wel een zwak voor die laidback Americana zomersfeer, maar deze gaat wel te sterk over het Hallmark soap randje. Komt ook een beetje door het camerawerk en de muziek denk ik. Zelfs de af en toe best geslaagde humor kan daar te weinig tegen in brengen.

Daarnaast vond ik de relatie tussen de karakters van Madsen en Freeman helemaal niet geloofwaardig eigenlijk.