The Magic of Belle Isle (2012)

Morgan Freeman

En van Rob Reiner. Ben wel bang voor zoetsappigheid, waar nog een laag suiker overheen gegooid wordt.

Trailer (YouTube)

Helemaal niets meegekregen van deze nieuwe van Reiner met Morgan Freeman tot ik de trailer zag, maar het ziet er best aardig uit. Mede door de aanwezigheid van Freeman zal hij ongetwijfeld de moeite waard zijn.

Freeman doet het altijd goed bij mij. Ik hou van die man. (Hier mis ik een hartjessmiley.) Elke film waarin hij speelt wil ik zien. Gewoon al vanwege hem. 9 van de 10 keer zit het dan ook wel goed, de films waarin hij speelt stellen me zelden teleur. Deze The Magic of Belle Isle is weer één van zijn films die ik absoluut in mijn collectie wil hebben.

Zowel Freeman als moeder en dochters O'Neil doen het geweldig. (Het bovenstaande plot klopt niet, het is niet één dochter maar het zijn er drie!)

Virginia Madsen is een fantastische vrouw om te zien. Lief, zorgzaam, knap.. Ze straalt uit dat ze een mooi mens is. Zéér prettig om naar te kijken. Heerlijk om naar zulke 'pure' personen te kijken, zelfs de kinderen acteren uitmuntend. Het is bijna alsof het gewoon mensen zijn die bij jou in de straat wonen, zo geloofwaardig spelen ze. De personages zijn echt en komen tot leven, wat kun je nog meer wensen?

Kenan kwam me vaag bekend voor, blijkbaar is hij van Kenan & Kel, daar gaat wel licht een belletje rinkelen, maar ik kende hem vooral van Stan Helsing. Ook hij viel me reuze mee.

Maar Morgan steelt toch wel -wederom- de show. Die mag kan iets overbrengen wat ik moeilijk kan beschrijven. Een soort kracht en zelfvertrouwen, maar tegelijkertijd ook angst en onzekerheid. Prachtig om te aanschouwen.

Zeer fijne, rustig opgebouwde chemie tussen de twee. Leeftijdsverschil? Ja, nog best groot ook. Storend? NEE! Het is er niet minder geloofwaardig door.

Als je een film verwacht waar telkens iets gebeurt ben je bij deze aan het verkeerde adres. Het kabbelt rustig voort en je leert de personages goed kennen, maar verder kan het als 'saai' ervaren worden. Komedie? Ook niet echt, op de gebruike Freeman droge grapjes na.

Mooi, rustig en puur drama. 4.0*

P.s: Ik wil ook zo'n lieve witte hond. Wat een lieve lubbus!

Een film die al zoetsappig begint en daarna niet teleurstelt! Een beetje de sfeer van Stand By Me. Morgan Freeman is prima gecast, Virginia Madsen idem. Subtiele humor, rustig verhaal.

Ben toch wel benieuwd, Freeman is en blijft een geweldige acteur + Reiner stelt me zelden teleur.

Mierzoet drama dat het goed zal doen op een avond voor de tv op RTL 4 de cast haalt de film nog een punt omhoog.

mierzoet idd. goed recept als je slecht kan slapen

Prachtige tranentrekker, mijn vrouw geeft de sterren.

Film die het moet hebben van degelijk acteerwerk en dat zit wel goed dankzij met name Morgan

Freeman. Maar ook de rest van de cast,zelfs de kinderen doen het naar behoren.

Verhaaltje is inderdaad behoorlijk zoet.

Dankzij het eerder genoemde degelijke acteerwerk wordt het net niet saai.

Voldoende. 3*

Valt tegen. Het acteerwerk is prima maar het (zoete) verhaal is gewoon niet interessant genoeg. Het is een komisch drama maar ik heb er niet om kunnen lachen of huilen (bij wijze van spreken). Het kabbelt allemaal in een traag tempo voort zonder dat er echt iets boeiends gebeurt. 2,5 ster voor het acteerwerk

Super feel good en mij wisten ze daarmee prima in te pakken ondanks dat alles natuurlijk redelijk voorspelbaar is!

Wederom een prachtige rol van Morgan Freeman of je het verhaal nou goed vind of niet de man blijft en is een geweldige acteur.

3.5 sterren

Zeer genietbaar.

Morgan Freeman stelt nooit teleur en ook hier niet. Een rol die op zijn lijf geschreven is. Het verhaal is idd mierzoet en voorspelbaar, maar dat hindert niet. Hij kijkt lekker weg en dat is ook te danken aan Virginia Madsen. Prachtvrouw met een heerlijke uitstraling en de chemie tussen haar en Freeman is voelbaar.

Zoals Eline al zei, het zijn 3 dochters en niet 1 waarmee hij in contact komt en met de jongste twee is de chemie aanwezig, alleen de oudste dochter viel mij wat tegen. Kwam ook door dat ze duidelijk aan het 'puberen' was. Finnegan wordt niet gespeeld door Madeline Caroll zoals hierboven wordt vermeldt, maar door Emma Fuhrmann.Wel een talentje, dit meisje!

Er zitten wel wat schoonheidsfoutjes in de film die mij opvielen: Freeman die binnen 10 seconden tot twee maal toe om een nieuw 0.5L blikje bier vraagt. Niemand drinkt zo snel!!!! Freeman die in bed ligt (duidelijk zonder shirt) en 3 seconden later aangekleed in zijn rolstoel de kamer in rijdt. Knap met zijn handicap.... Of is dit de 'true magic of Belle Isle'?!

Anyway, duidelijk niet voor het grote publiek gemaakt, maar wel een feel good movie op niveau, buiten de schoonheidsfoutjes dan!

Zuur en zoet.

Rob Reiner heeft inmiddels de pensioengerechtigde leeftijd bereikt, maar kan nog jaren door. Zo blijkt. Want de regisseur, van onder andere The Bucket List, weet wederom de tranen te trekken. Er wordt van dik hout planken gezaagd en het voorspelbare drama ligt er duimendik bovenop, maar soms mag iets mierzoet smaken. Met gevaar voor gaatjes. Helemaal als een zure Freeman zichzelf te buiten mag gaan aan geschmier vanuit een rolstoel, tien jaar ouder dan de regisseur.

De eens zo mooie Virginia Madsen komt er iets meer bekaaid af. Niet vanwege haar goede performance, dat moge duidelijk zijn. Het is gewoon jammer om te zien dat het eens zo sexy zusje van Michael, tegenwoordig de botox-spuit hanteert. Zoiets blijft raar. Onnodig ook. Leuk is dat ze middels deze film toch nog even knipoogt naar de klassieker Electric Dreams, waarin buren en muziek ook al zo’n aardig koppel vormde. Hier echter zoetsappiger dan ooit.

Tsja. Een beetje ijskonijn ontdooit vanzelf van zoveel warmte. Een haardvuur wordt het nooit, maar men voert de temperatuur geleidelijk op en de kijker wordt langzaam in zwijmelstand gezet. Als vervolgens de kindacteurs, geheel volgens het boekje, het hart stelen van de oude cynische Freeman zal zelfs de stoerste kerel even slikken. En dat is knap, want meer formulevorm past er eigenlijk niet in een film. En gladder kan het eveneens niet. But who cares? Zoet is lekker.

Zeer goed.

Met dank aan Paradiso voor het recensie-exemplaar.

Verschrikkelijke film. Mijn haren gaan recht overeind staan van dit soort drama's.

Ik ben een groot fan van Morgan Freeman en wist daarom ook bijna zeker dat ik deze film goed zou vinden.....

Helaas.. de film is best vermakelijk.. maar ik had zoveel meer verwacht, het komt allemaal langzaam op gang...... eigenlijk komt het voor mijn gevoel helemaal niet op gang en heeft de film van begin tot eind hetzelfde eentonige tempo... Het onderwerp sprak mij aan alleen is het naar mijn idee niet helemaal juist uitgewerkt, ik voelde helemaal geen emotie tijdens de film, geen traan gelaten. Wel heb ik in totaal 3x gelachen om Carl.

Helaas, een 2.5!

Prima film met opnieuw een prachtige neergezette rol van Morgan Freeman. Blijft in mijn ogen toch 1 van de beste acteurs in dit genre.

Het begin van de film, waarin Freeman met lekkere botte opmerkingen zijn depressieve karakter vorm geeft, was voor mij het beste gedeelte. Daarna wordt het allemaal wat zoetsappiger maar het blijft leuk.

rustig kabbelende freeman film. nice

Was toch niet de Feelgood-movie, die ik had verwacht. Daarvoor was het een beetje te zoetsappig, het verhaal.

Wel goede one-liners van Freeman. Leuk

Aardige film

Vooral niet mijn genre, maar wat een uiterst vermakelijke film.

De uitspraken van Monte kennen een bijna filosofisch niveau.

Een geweldige rol door Freeman en het meisje Finnegan.

Een mooie film met hier en daar fijn ingesluimerde humor.

Ik vond hem eigenlijk niet zo mierzoet zoals hierboven veel vermeld wordt.

3.5

Een feel, feel, feel, good movie,...

Maar zeker niet verkeerd,...

3**

Redelijke feelgoodfilm, Morgan Freeman als wijze oude man kan natuurlijk nauwelijks mislukken. Duurt helaas behoorlijk lang terwijl het einde al vroeg duidelijk wordt. Waarom er zo luchtig wordt gedaan over een oude man die op een kinderfeestje met pistool begint te schieten snapte ik niet helemaal. En het verwaande tienermeisje dat alleen aandacht heeft voor haar telefoon en eigenlijk naar de grote stad wil is echt te cliché. De film bevat meer van dat soort clichés.

Grijze middenmoot.

The Magic Of Belle Isle bevat alles wat een Hollywooddrama moet hebben en kleurt dan ook fijntjes tussen de lijntjes: oude man met alcoholprobleem (hoewel dat allemaal nog goed meevalt) leert een op papier aandoenlijk gezinnetje kennen, iets wat het vuur in hem opnieuw aanwakkert.
Op zich kan dergelijk zoets nog wel meevallen - The Bucket List vind ik bijvoorbeeld wél geslaagd -, maar hier mist het van alles een beetje. De hele opzet draait een beetje rond de pot, geen enkele scène steekt er bovenuit en de personages zijn mij te dik aangezet.
Het doel van tranentrekken wordt ook niet bereikt, want wanneer het einde aanbreekt wordt er nog scène aan vastgeplakt zodat het feelgood in het kwadraat wordt.

Morgan Freeman - voorzien van een nieuw gebit - is oké, al kan hij mij niet meer verrassen. Ik heb door de jaren heen behoorlijk wat van hem gezien en dan komt er onvermijdelijk slijt op mijn enthousiasme. Hier heeft hij welgeteld één scène waarin hij zijn talent laat zien. Voorts is het maar een beetje de sympathieke oude man uithangen zoals hij nog maar 1567 keer gedaan heeft.
Het vrouwelijk deel van de cast vind ik evenwel nog een stuk minder overtuigend. De twee oudste dochters zijn wreed irritant en missen enige vorm van subtiliteit. Virginia Madsen laat voortaan beter de botoxspuit achterwege, want dat onnatuurlijk gespannen gezicht leidt zwaar af.

Verder kijkt het allemaal gezapig weg. De locatie is wel leuk en zo van die dingen, maar onvergetelijk is dit absoluut niet.

2,5

3,5 ster voor deze fijne, goed wegkijkende film en 0,5 ster daarbovenop voor wederom een overtuigende rol van Morgan Freeman. Rasacteur die eigenlijk nooit teleurstelt.

Rob Reiner kan bij mij niets fout doen. Ik vind al zijn films tot nu toe heerlijk. Ik ben blij dat hij nu in die lekkere zoetsappige genres stapt, want je ziet aan alles dat hij zich hier als een vis in het water voelt.

Een goede zet is natuurlijk Morgan Freeman, de beste man kan weinig fout doen. Ook hier zet Freeman weer een sympathieke rol neer als Monte Wildhorn, een norse, cynische oude man die vanwege tegenslagen het schrijfwerk heeft opgegeven. Een rol die je niet vaak ziet van Freeman. Erg fijn om te zien, ook al duurt het niet lang. Langzamerhand smelt de beste man en raakt hij bevangen door het sprookjesachtige Belle Island en de prachtige buurvrouw en haar leuke kinderen. Trouwens allemaal prachtige rollen van Madsen, Carroll, Fuhrmann en Pierini.

De rest van de bewoners zijn ook erg leuk, met de gekke, doch sympathieke Carl Loop die voor vertederende momenten zorgt.

Ondanks dat hij een redelijk conventionele regisseur is, weet Rob Reiner ook hier weer dat heerlijke zorgeloze sfeertje neer te zetten. Dat deed hij ook al in zijn vorige film, Flipped. Misschien was die verassender en frisser, maar ook met the Magic of Belle Isle weet hij weer een prachtige(en erg zoete) feel good film op zijn repertoir te zetten.

Voor de zoetekauw!

4,0*

And more please...

Haalt t helaas niet bij zn voorganger Flipped.

Ook nogal wat foutjes hier en daar, maar niet heel storend.

Sentimenteel famiedrama kan ik normaal gesproken niet tegen, maar dit vond ik toch wel een lekkere film. Rob Reiner laat je nooit zitten, en Morgan Freeman kán gewoon niet slecht acteren.

Dit zijn niet echt mijn type films waarbij het draait om een gezin (in dit geval alleen de moeder) met kinderen en waarbij het sentimentele ook nog een belangrijk aspect heeft. Zowel op het gebied als komedie en drama vond ik de film nergens echt geslaagd. Het is dankzij Morgan Freeman en Virginia Madsen (altijd leuk om te zien) dat ik deze film nog heb kunnen uitkijken. De rest van de cast kon me niet bekoren met als dieptepunten alle kinderen. Omdat deze film werd uitgezonden op Film 1 heb ik hem toevallig gekeken.