Joven y Alocada (2012)

Tsja.

Dat aan het einde de mededeling komt dat het 'waar gebeurd' is komt al niet heel erg als een verrassing meer - de plotwending op driekwart of zo van de speelduur voorspelt dat al ietwat. Niet heel geloofwaardig, vind ik. Maar het kan ook wel zijn dat ik het niet gesnapt heb.

Best een aardig filmpje, nergens heel bijzonder maar wel met een fijn sfeertje en rustig kabbelend. Lekker fris en zonnig gefilmd in een wat beter milieu van Chili - een land dat je eerder associeert met de dorpjes uit een film als Madeinusa (dat overigens dan weer Peruaans is) maar dat kan ook mijn verkeerde beeld zijn. Verder best met een aardige plot, al vind ik de uitwerking niet altijd even sterk. Zeker tegen het eind vroeg ik me af waar de film nu heen ging. Daarnaast zitten er ook wat saaiere langdradige scènes tussen. Wel leuk weer eens MSN te zien en die stukjes met dat blog zijn prima. Sowieso is dit een film om je Spaans op te halen op thema's die tijdens de lessen nooit besproken worden. Verder ook fijne seksscènes die nergens te lang duren en genoeg bloot laten zien om niet braaf te zijn, maar ook geen richting exploitatie gaan. Dat de hoofdrolspelers vrij aantrekkelijk zijn helpt ook wel mee dat die scènes de moeite waard zijn. Rodríguez speelt verder lekker naturel en overtuigt. 3,0*.

Het ligt voor de hand om je ontzettend op te winden over de beperkte visie van de religieuze geloofsgemeenschap waarin de hoofdrolspeelster tegen haar zin verkeert. Over de domheid ervan en over de tirannie die er van uitgaat. Over de vrijheidsbeperking die haar overkomt omdat zij er deel van uitmaakt. Over de oneerlijkheid ervan. Over de hypocrisie en de arrogantie ervan. Over het slachtofferschap dat er het gevolg van is. Ja, de opwinding over dat alles ligt voor de hand en overkwam me dan ook met giftige uithalen. Het voelde trouwens heerlijk om even lekker verontwaardigd ongefundeerde reacties te spuwen in de richting van het scherm. Een aanrader.

De stoomontwikkeling duurde niet lang. Al snel trad de kalmte weer in en werd meer perspectief toegelaten bij het verorberen van de beelden. De stand van zaken? De ouders zijn gelukkig nog steeds nare personages waar je een heerlijke hekel aan kunt hebben. De libertijnse dochter die in eerste instantie al mijn medelijden ontvangt, blijkt toch niet zo engelachtig te zijn als haar uiterlijk doet vermoeden. Datzelfde geldt voor haar vriendenclubje. Bijna iedere jongere in de film is erg egocentrisch en manipulatief behept en eigenlijk alleen maar bezig met het nastreven van de eigen pleziertjes. Eigenlijk zijn ze allemaal behoorlijk vervelend en verwend. De enkeling die trouw blijft aan de regels van het geloof en zich niet te buiten gaat, wordt daarom amper gerespecteerd maar juist uitgedaagd om dat wel te doen. Kun je je daar weer over opwinden...

De film maakt het zich nogal gemakkelijk door de invalshoek op seks te leggen. Hierdoor is geen ingewikkelde polemiek nodig om dingen te verduidelijken. De seks spreekt in woord en gebaar en laat zien hoe fout en hypocriet en gemeen de aanhangers van het evangelische geloof zijn. Op den duur voelt dat nogal leeg en hopeloos aan.

Gelukkig is de seksuele actie behoorlijk dampend. De hoofdrolspeelster is lichamelijk gesproken een verrukkelijk wezen. Haar vriendin evenzo. De uitleving van de pleziertjes levert enkele warme scènes op. Prettig voor het oog. Ze maken de film niet minder leeg maar wel een stuk leuker en smeuïger om naar te kijken.

Over de agitatie uit het begin van de film, hebben we het dan allang niet meer. Waar ging dat ook al weer over?

Joven y Alocada

Leuk. Joven y Alocada is een frisse coming of age film met ook een donker randje. De film heeft veel expliciete en seksueel getinte monologen/msn chats (nostalgie) en scenes maar het laatste gedeelte, en de worsteling van een jonge vrouw met haar geloof en haar extreem religieuze ouders, zorgt ook voor een menselijk en dramatisch tintje. De film heeft een vlotte, eigenzinnige en frisse vibe, en actrice Alicia Rodriguez is ijzersterk in een moeilijke rol.