My Days of Mercy (2017)

Blijkbaar een nogal vergeten / onopgemerkte film...

Onopgemerkt en dat is jammer deze film verdient meer. Een inhoud die blijft open staan voor discussie. Sterk geacteerd.

In My Days of Mercy is de doodstraf een belangrijk thema. Twee vrouwen leren elkaar bij een demonstratie van voor- en tegenstanders kennen. Ze vinden elkaar leuk maar hebben om persoonlijke redenen een verschillende mening over de doodstraf. Wanneer de vrouwen lichamelijk en geestelijk toenadering tot elkaar zoeken, vormt de controverse een mogelijke en interessante splijtzwam.

Door de doodstraf te verbinden met lesbische gevoelens, raakt de film een tweede thema. De inkleuring van beide personages is helaas niet erg subtiel en nogal clichématig. De één is openlijk lesbisch met een branieachtige uitstraling. De ander is heimelijk lesbisch en is van sjabloonachtige conservatieve komaf. De karakterisering is wat gemakkelijk en simplistisch en die is weer van invloed op de zwaarte die het onderwerp doodstraf in de film heeft. Dat thema wordt uiteraard behandeld, maar wordt veel meer gebruikt als kapstok voor een liefdesaffaire dan als serieus controversieel thema.

De twee actrices zijn leuk en doen het goed. Ellen Page en Kate Mara zijn de namen. De beide dames staan als producers op de filmrol en schijnen in het echte leven non-seksueel bevriend te zijn. Die vriendschap zal hebben geholpen, want in de film belichamen ze hun liefde voor elkaar op overtuigende wijze.

Aardige film, maar het ligt er allemaal zo dik op. Zo voorgekauwd. Maar goed, als je erin slaagt dat enigszins te negeren, hou je een aangename film over. Een film met drama en feelgood. Een film die lekker wegkijkt zonder dat je last hebt van teveel diepgaande aandacht voor de elementaire thema’s die in de film aanwezig zijn.

Een in potentie erg sterk drama komt maar gedeeltelijk uit de verf omdat het twee thema's behandeld. De doodstraf en homoseksualiteit. Hierdoor raakt de film af en toe uit balans, doordat er telkens aan een van de twee onderwerpen moet worden gedacht. Wel jammer, want de film is bij vlagen erg krachtig en het einde is ook echt subliem. Alleen wat mij betreft had het lesbische thema wat minder naar de voorgrond gemogen. Hoe graag ik er ook naar kijk. Dat voelde meer als een verplicht nummertje aan omdat.... Euhh.. Ja.. Geen idee eigenlijk.

Jammer, want hier schuilt een ontzettend sterk drama in, die er slechts bij vlagen uitkomt. Echt slecht wordt het natuurlijk nooit, maar ik had het nog aangrijpender willen zien naar mijn smaak.

Ik vond het wel een mooie film. Al vond ik de actrice Eliot page niet geschikt voor deze film. Ergens vind ik haar geen mooie vrouw. Ze kijkt altijd zo sip. Ook in andere films. De titel had toch anders kunnen zijn, want de film ging meer over de gevangenis/doodstraf van de vader. En het einde had ik toch anders verwacht. En wat was de echte waarheid? Had de vader zijn vrouw vermoord, of was het toch iemand anders???