Project X (2012)

Fuck American Pie, Suberslecht en Hangover! This is tha shit.

De eerste keer dat het concept echt goed wordt uitgevoerd, compleet doorgedraaid. Een soort videoclip van 88 minuten.

4,5*

Erg over-the-top, maar wel vermakelijk. Het zal je maar overkomen!

De film begint mer een hoog piemel/vaginagrap gehalte, maar wanneer het feest werkelijk begint, wordt het lachen geblazen. De meest vergezochte dingen gebeuren. Het verhaal is zeker niet speciaal en is soms zelfs langdradig. Maar de sjieke muziek en het vele vrouwelijk schoon maken het wat luchtiger waardoor het niet zo opvalt.

3*

Geweldige komedie over een verjaardagsfeest wat compleet uit de hand loopt en uitloopt tot totale chaos en anarchie.

Het is een lange tijd geleden dat ik zo vaak heb moeten lachen bij een film maar bij deze is het weer gelukt. Het eerste half uur is eigenlijk best flauw en ook zeer puberaal en je hebt dan zoiets van "dit kan toch niets worden". Maar als dan het feest eenmaal begint gaan alle remmen los en dan werkelijk letterlijk en figuurlijk. Het feest begint nog enigszins rustig maar begint al snel uit de hand te lopen middels enorm veel heerlijke jonge meiden (velen ook topless), leuke figuren (o.a. de beveiliging) en veel geflipte en feestende figuren.

Ik moet zeggen dat dance muziek niet bepaald mijn genre is maar in deze film werd het perfect toegepast inclusief passende beelden (vaak fraaie topless meiden). Toen het feest omsloeg in complete chaos (was echt geweldig) veranderde de muziek en werd het geweldige nummer "Battery" van Metallica gedraaid (trouwens de verjaardagsrap was ook ijzersterk ). Het einde was ook best goed en gelukkig niet zo heel cliché.

De best wel onbekende cast deed het trouwens meer dan uitstekend, zeker de drie hoofdrolspelers en met name Oliver Cooper. Al met al was dit een zeer geslaagde komedie die m.u.v. het begin gewoon genieten was.

Deze sprak me wel aan, maar hoge verwachtingen had 'k er niet bij. Het is niet meer, maar ook niet minder, dan dat 'k er van verwacht had.

Een leuke partyfilm, die het niet echt moet hebben van het verhaal, maar van de verschillende gebeurtenissen. Het einde is er natuurlijk zo over, maar dit was natuurlijk te verwachten, ze hebben zich totaal niet ingehouden. Ook de reactie van de vader op het einde vond 'k niet echt realistisch, maar soit.

De film zal natuurlijk niet meteen een Oscar winnen, maar daar gaat hij ook niet voor.

Het camerawerk was opnieuw een handycam, maar hier vond 'k het wel passend.

Wil je een partyfilm zien, ben je hier wel aan het goeie adres, wil je een film met een diepgaand verhaal, kies je beter een andere.

je kan hem verglijken met american pie,hangover.

maar zoals ze aan het einde al beweerde,this is the most epic party ever.

heb heel wat films gezien maar kwa party is dit de meest anarchistische ooit!

ik weet niet welke film meer uit de hand liep terwijl je getuigen bent.KICKEN!

wat een feest om naar te kijken

Nogal flauw, en qua cinematografie irriteert de handheld camera mateloos. Acteren? Niet op deze planeet. En zeker de eerste helft / driekwart van de film is echt teveel een uitgetreden pad aan het platwalsen - en het zijn alleen maar de Amerikaanse cliche's die er langskomen. Dan is een Europees feest dat uit de hand loopt toch wel wat anders.

Maar in de laatste tien of zo minuten kan ik er dan nog net iets leuks in zien. Ah, en de muziek klopt wel.

Eerste uur vond ik eigenlijk wel best amusant. Echt cool (sfeer, muziek, cinematografie) of grappig vond ik het allemaal niet, maar zeker fun. Laatste half uur deed me dan weer wat denken aan de overdreven The Hangover-toestanden en beviel me een stuk minder. Kleine 3,5*.

Zeer eens met Zandkuiken!

Het eerste uur was erg vermakelijk, lekker pretentieloos feestvieren! En die close ups van die hond waren erg grappig! Helaas wel weinig opzienbarende muziek ( Eminem, serieus? Steve Aoki & LCD Soundsystem waren daarentegen wel tof ). Tegen het einde wordt het allemaal veel minder leuk, ik had veel meer verwacht van de climax. Een dikke fail voor die dwerg en die drugsdealer die de boel in de hens zette. Ik moest zelfs even denken aan de Flodder films. Zo ver zakte de film ineens weg. 3,5*

Give me back my fucking gnome!

Ik had de laatste tijd veel goede geruchten gehoord over Project X maar het was nu niet meteen een film die ik perse wou opzetten. Ik verwachtte een high school film waar een groepje nerds een zot feestje organiseren en de boel wat uit de hand loopt. Been there, done that maar gisteravond kwam ik met een kameraad terug van een wel erg saai feestje en besloten we nog een filmpje op te zetten. De keuze viel op Project X en jongens toch, wat zat ik verkeerd!

Het sterke aan de film is sowieso de opbouw. Het begint allemaal redelijk standaard (het been there, done that gevoel was dus nog hard aanwezig) maar Nourizadeh weet het feestje langzaam en geloofwaardig op te bouwen tot een wel erg chaotische avond. En juist daar zit de kracht want Project X gaat verder dan enige soortgelijke film die ik heb gezien. Heel de buurt wordt gesloopt, er komen vlammenwerpers aan te pas, auto's worden getrasht, ... Mijn God, wat was me dat heerlijk om naar te kijken! Op zich bevat de film nog wel erg veel clichés (zoals de aanwezigheid van Kirby die natuurlijk na zoveel jaren een koppel wordt met Thomas op de dag dat hij werkelijk elke college griet kan krijgen en dat lijkt faliekant af te lopen) maar bij dit soort films stoort dat eigenlijk een stuk minder dan je zou verwachten. Project X is op dat gebied een rollercoaster die net op het einde nog eens eventjes compleet ontspoort en dat is wel erg leuk. Soundtrack was wel erg wisselend maar altijd fijn om eventjes Battery van Metallica door de luidsprekers te horen gallen.

Geweldige personages ook. Toen Oliver Cooper de eerste momenten als Costa op het scherm verscheen irriteerde ik me enorm aan het personage. Leek wat een goedkope afrip van Jonah Hill in Superbad te zijn en het douche gehalte was me echt net iets te hoog. Vreemd genoeg merk je daar na een tijd niets meer van en begin je eigenlijk sympathie voor het ventje te krijgen. Maar het is eigenlijk de combinatie van de drie (Cooper dus met Thomas Mann en Jonathan Daniel Brown aan zijn zijde) die ervoor zorgen dat dit een erg leuke zit wordt. De drie komen erg geloofwaardig over als losers in het begin maar weten hun evolutie ook geloofwaardig te brengen. Voor de rest natuurlijk erg veel vrouwelijk schoon maar de show wordt toch nog gestolen door Rick Shapiro als T-Rick. Heerlijk over the top figuur die op de meest random momenten terug verschijnt. En die buurman met zijn creepy snor was nog geniaal trouwens.

Een feestje dat wel erg uit de hand loopt en waar het ene na het andere idiote personage (die falcon punch dwerg!) zijn intrede doet, dat is wat Project X is. Het resultaat mag er in ieder geval zijn want Nourizadeh levert een heerlijke film af die nergens verveelt. Die sequel mogen ze laten want dit kan volgens mij echt niet meer overtroffen worden.

Dikke 4*

Over de film: Ik vond het feest echt lijp om te zien en heb me erg vermaakt.

Ik kreeg de film als tip van een vriend, die zei dat als je deze gekeken heb, zelf ook zin in een feest hebt. En hij heeft gelijk. Wat is nouw mooier om aan een film over te houden?

Ze hebben er een mooi kunststuk van gemaakt, door je met zo'n gevoel achter te laten!

Zeker een aanrader voor mensen die wel oog en oor naar feestjes hebben

P.S zeker niet voor onder de 16 ouders!

Sorry kinderen

Aangenaam filmpje die ook nog eens overtuigend en echt over kon komen, iets waar veel films in dit genre in falen.

Project X is zowel een serieuze film als een comedy, het heeft een veel serieuzere aanpak als pakweg een American Pie film.
Het feest wordt goed weergegeven en natuurlijk vanzelf sprekend gaat bijna niks zoals gepland.
Het einde is natuurlijk wel voorspelbaar en de vader niet echt realistisch hoe hij reageert als heel zijn huis en auto in puin liggen.

Project X is vermakelijk en zeker de moeite waard, verwacht er niet teveel van en laat het op je af komen. Geen hoogvlieger maar ook zeker geen tegenvaller.

3*

Niet helemaal mijn soort film. Het enige dat je ziet zijn feestende tieners, op zich erg leuk natuurlijk. Maar helaas zijn het wel Amerikaanse tieners, en laten dat nou net het soort party people zijn die de tenen doen krommen. I was like, dude, OMG etc. Het vliegt je om de oren.

Verder is het wel geinig te zien hoe de avond verloopt, met de kabouter en politie scène's als hoogtepunten. De laatste 10 minuten zijn dan weer een groot minpunt.

2,5*

Leuke film!

Vlak voor het feest begon zat ik me af te vragen of de film wel zou kunnen boeien, maar zodra de muziek aan werd gezet ging het feest en de film volledig over de top. En dat op een positieve manier.

Een film als deze wordt alleen leuk als alles tot in het absurde gaat en gelukkig zijn de makers daar in geslaagd. Dankzij de manier van filmen (die binnen het verhaal eigenlijk nergens op slaat) komt de chaos ook goed over, dus dat was wat mij betreft absoluut niet storend.

Drie sullen die een party organiseren om hun populariteit te verhogen: dan weet je onmiddellijk dat het zwaar uit de hand zal lopen. En dat gebeurt hier ook, met epische proporties. Heb al veel films in dit genre gezien, maar deze overtreft ze allemaal. Zelden zo hard gelachen om een film en tegelijkertijd met heimwee teruggeblikt naar mijn eigen schooltijd. Instant klassieker, meer woorden maak ik er niet aan vuil.

Hij lag al een tijdje op de plank maar gezien de recente ontwikkelingen werd het maar eens tijd hem eindelijk op te zetten.

Project X is, zoals de trailer al deed vermoedden, vrij origineel en gaat dan ook verder dan menig ander film. Het feest loopt ontzettend uit de hand en dat is dan ook vrij vermakelijk om te volgen. Jammer genoeg krijgen we toch weer een voorspelbare afloop. We hadden het kunnen weten, het ging namelijk om drie nerds, maar toch hoopte ik, juist omdat Project X nou juist eens anders (lees: brutaler, cooler) leek, dat de drie slungels wél eens een flink van bil zouden gaan tijdens hun party. Maar helaas blijkt ook deze nerd een echte loser die niet weet te kiezen tussen zijn jeugdvriendinnetje en dé chick van de party. Zonde, want ik had er echt vertrouwen in. Een volgend origineel punt, althans, tegenwoordig zien we het steeds vaker; de handheldcamera. Over het algemeen een leuk gegeven en ook hier een prima toevoeging. Niet in alle scene's is hij gebruikt, maar dat is vrij logisch aangezien het lastig is met zo'n camera de grootsheid van de party te laten zien.

Ondanks deze bron van ergernis (begrijp me goed, er is genoeg bloot te zien, daar niet van) is Nima Nourizadeh's debuutfilm een ontzettend originele kijkervaring die mede door de prima soundtracks een vrij aardige score weet te halen.

3*

De film is precies wat je er van kan verwachten. Het feest loopt totaal uit de hand (al had het van mij zelfs nog meer overdreven gemogen. ) Zo'n feest wil ik nog wel eens meemaken in mijn leven.

Gewoon een hele leuke film.

De enige reden dat het echt uit de hand loopt is dat er een kunstgreep wordt toegepast door een man met een vlammenwerper de buurt in te sturen. Totaal over de top natuurlijk. Maar niet minder grappig.

Een hoog gemiddelde, dus met een behoorlijke verwachting begonnen. Maar wat een tegenvaller.

Het begint al met de keuze voor cameravoering, waarin een steeds onzichtbare Dax filmt. Dat kan - het heeft immers soms als found foutagefilms goed uitgewerkt. Maar in deze prent wordt het en niet juist en niet consequent doorgevoerd. Ten eerste hoor je soms iemand praten terwijl er wel gemonteerd wordt (steeds vanuit net verschillende standpunten gefilmd) maar de persoon praat wel door waardoor dat per definitie niet kan zijn opgenomen door slechts één camera. En zeker later zijn er zoveel shots dat het nooit meer één kan zijn, maar alle camera’s zijn wel met schokkerig beeld en dezelfde kwaliteit. Had het of consequent en correct doorgevoerd, of doe iets anders. Nu wekt het enkel ergernis op. Daarnaast ziet de fotografie er ook niet mooi uit. Nergens een shot of beeld dat echt mooi is. Dat had je in pakweg Cloverfield wel heel vaak, met mooie groene tinten erin.

Dan zijn er de spelers. Thomas Mann –met zo’n naam kan je al niet meer stuk eigenlijk- als hoofdrol is prima. Hij speelt onzekerheid, angst, wanhoop en vrolijkheid na wat bier en een pilletje prima en leidt de film dan ook. De rest is gewoon matigjes maar doet je verder ook weinig. En dan is er nog Costa, het type dat je in een steegje niet zou vertrouwen, iemand die je aan de deur jou iets niet laats verkopen, iemand waarvan je pukkeltjes over je hele lichaam krijgt, zoals ook Will Ferrell in Elf en Sean William Scott in American Pie. Bij deze Costa had ik constant de neiging zijn zachte wangen tegen een bakstenenmuur te drukken en hem dan over een aantal meters daarlangs wrijven, zoveel irritatie wekt hij op. En dat werkelijk een hele film lang. Maar alle humor bij hem slaat daardoor dood, alles wat leuk bedoeld is wordt zo pijnlijk niet grappig (zoals helaas ook wel meer ‘grappen’ in de film).

Het feest, eenmaal begonnen, is dan wel aardig en komt overtuigend over. Eerst de drukte, dan de drank, dan de inname van het huis en almaar wordt het erger. Dat is een prettige opbouw, waardoor je het einde dat nogal over the top is wel slikt, maar ook best grappig vindt. Knap gedaan. Ook de muziek paste prima en was soms best mooi gemixt waardoor je steeds verschillende effecten had hoe je dat kon beleven. Maar daarmee is al het goede wel genoemd.

Vergelijk dit eens met American Pie, ook met smakeloze grappen en feestjes of zaken die uit de hand lopen: maar dat is echt superieur aan dit stuk prul, vooral door het stuk charme dat het heeft en de sympathie die de film oproept. Bij deze niets van dat alles. 1,5*.

Zwaar geslaagde film! met veel genot gekeken naar deze film, aan de buis gekluisterd!

Muziek was erg goed, veel grappige momenten, en het vrouwelijk schoon is ook niet mis

Ook het verhaal is niet mis, op was cliché momenten na op het einde, maar dat hoort gewoon bij de film, ook is er goed geacteerd, dus ik zit te twijfelen tussen een 3.5 en een 4, maar ga toch voor de 3.5.

Waar is dat feestje? Hier is dat feestje!

Wat een leuke film was dit zeg, waar overduidelijk de jongentjes en meisjes die naar Haren gingen hun inspiratie hebben vandaan gehaald. Ook dit komt op hetzelfte neer. We krijgen te maken met een nogal sub assertieve Thomas die jarig word, en al met zijn 3 vrienden Costa , Dax (die alles vastlegt) en JB klaar zit voor zijn verjaardag. De ouders hebben er wel vertrouwen in, vader meer, moeder minder en eisen dat Thomas zich strikt aan de regels houd en niet meer dan 5 mensen uit mag nodigen en dat alles heel moet blijven. Thomas heeft er wel vrede mee, Costa weer wat minder, Thomas moet natuurlijk eens een keer uit zijn schulp komen en populair worden, dus zijn oplossing is volledig tegen de regels in te gaan en iedere gek die hij maar maar te lijf loopt uit te nodigen, achter de rug van Thomas om.

En inderdaad, voor Thomas het weet streven er honderden en uiteindelijk duizenden wilde jongeren op Thomas huis af om eens flink los te gaan. De zwembad word in beslag genomen voor blote meiden, en het is een groot zuipoord geworden, alles lijkt nog onder controle te zijn, maar helaas: op den duur gaat het volledig uit de hand lopen, wat ook steeds erger, erger en ook letterlijk en figuurlijk erger word. En ja, hoe kan Thomas dit nog geheim houden voor zijn ouders die van niks weten.

Wat ook gewoonweg voor memorabele momenten gerant staat, bv met dat de eerste ongelukken al plaats vinden en de eerste dingen in het huis al worden gesloopt, die lilliputter was echt GEWELDIG!!! (de auto van vaders moest heel blijven ), die tuinkabouter met xtc-pillen, dat uiteindelijk niet alleen de tuin en huis, maar ook de hele straat word gemolestreerd, en het kan nog veel overdrevener, dat die T-Rick zijn tuinkabouter komt ophalen met een vlammenwerper, WHAAAAAAAAAAAAAAAA!!! En voor we het weten is de straat net een tweede Rotterdam geworden tijdens "het bombardement". Hoe het ook wend of keert, het gaat echt onherroepelijk fout in deze film en dit was niet de bedoeling van Thomas.

De volgende dag kunnen we nog even nagenieten van alle ellende en schade die er is aangericht door slechts een verjaardagsfeestje. Erg gelachen ook bij die scene waarbij vader en Thomas toekijken hoe de auto uit hun zwembad word gevist. En achja, ondanks Thomasschuld en schadevergoedingen heeft voor de rest van zijn leven, een straf, detentie en weet ik het allemaal? Maakt toch niet uit: hij is nu wel populair geworden. Zijn meissie vergeeft het hem ook nog dat hij is vreemdgegaan, dus wat kan er voor Thomas nog stuk?

Ja, weer even een hele andere found footage film ipv horror. Helemaal gelukt in mijn ogen en je moet ook niet al te serieus zijn om deze film te zien.

4,0*

Miljaar, niet slecht. Het acteerwerk rammelt wel her en der en de hoofdpersonages komen

aanvankelijk niet per se innemend over, maar naarmate de film vordert lijkt het middelmatige

begin langzaamaan weggespoeld te worden. Het feestje zelf is wellicht het beste of toch

alleszins een van de meest overtuigende die ooit op film zijn vastgelegd. Als kijker wordt je

als het ware ondergedompeld in alle smakelijke en minder smakelijke liquiden die op bijeenkomsten van dat allooi al eens tevoorschijn komen.

Geen censuur en de keuze om het merendeel met de camera in de losse pols te schieten was in restrospectie de enige goede keuze. Het draagt veel bij aan het realisme. Af en toe gebeuren er wel een paar overdreven dingen, zoals bijvoorbeeld de hele affaire met die dwerg, maar over het algemeen een uiterst appetijtelijk en tot op een zeker niveau herkenbaar feestje. Het einde is tevens waanzinnig.

3.50

Aardige film waarin drie vrienden een feestje thuis organiseren wat nogal uit de hand loopt. En dat is nog zacht uitgedrukt. Zeker leuk om te zien hoe het feest groter en groter wordt, en het ziet er allemaal vrij realistisch uit (vooral ook door de manier van filmen). Maar echt grappig is het niet, en tegen het einde wordt het eerder verontrustend. Met gemak 3.0 sterren.

Titel verraadt één of andere thriller, maar in de plaats krijgen we een "komedie" over een waanzinnige, chaotische en "dramatische" fuif.

Zo zie je maar tot wat de schrik "to be coldshouldered" of "the importance of being important" en het versturen van invitaties langs het Web, kan leiden.

Met een dikke korrel zout te nemen, natuurlijk, en wie dat doet beleeft wel een plezierige film, niet zonder enige cynisme.

Het is een aardige film, die helaas wat onderuit gehaald wordt door een aantal minpunten. De belangrijkste daarvan is dat het een komedie is of wil zijn, terwijl het volgens mij veel sterker was geweest als drama (met komische elementen).

Vooral het einde vind ik daarin zwak. Het krijgt dan een soort luchtige feel over zich die ik heel misplaatst vind gezien alles wat er gebeurd is. Heel het huis ligt in puin, de auto wordt uit het water getakeld, pa is wat boos, maar vraagt toch soort van bewonderend hoeveel mensen er waren, en Thomas moet nog eens zeggen hoe awesome het allemaal wel niet was. Seriously?

Daarna nog het stukje met Kirby dat voor mij totaal niet ter zake doende was, en de wat grappende afronding met de tv-shows en hoe het afgelopen is met de jongens. Tja. Hij kan wel zeggen dat z'n leven verneukt is en dat hij voor eeuwig in debt is, maar de film lijkt toch vooral te willen laten zien hoe cool het desondanks allemaal wel niet is - en noem me een opoe, dat vind ik gewoon vreemd.

Ook vond ik het jammer dat de film zo'n figuur als T-Rick met een fucking vlammenwerper nodig had om het nog verder te laten escaleren. Erg veel met het feest heeft dat niet meer te maken. Had het dramatischer gevonden als er op een andere manier brand was ontstaan, of een ongeluk. En wat doden ofzo, maar goed, dan wil ik dus eigenlijk een heel ander soort film zien dan die het geworden is, en uiteindelijk moet ik het doen met de film die het wél is.

Die was verder aardig. Ben altijd wel fan van handheld-camera's. Het feestgedruis ging me ook een stuk minder tegenstaan dan ik vantevoren had verwacht, het is allemaal best knap in beeld gebracht, en de muziek is vaak lekker. En de hoofdrollen zijn aardig goed gecast, Costa is natuurlijk een verschrikkelijk jong, maar dat is dan ook de bedoeling. Ook Thomas speelt zijn rol erg overtuigend.

Vond het aardig leuk om te kijken, maar qua toon een wat gemiste kans.

heel kleine 3,5*

Vermakelijke film, maar ( helaas ) zeker niet onrealistisch, gezien de situatie in Haren.

Ik zeg helaas, omdat de manier waarop bijv. de klagende vader in deze film wordt getaserd totaal idioot is. Het gedrag van de meeste jongeren is absurd, ik vond het in de film allemaal zeer vermakelijk, maar als het mijn huis was zou het een ander verhaal zijn.

Wanneer je het echter allemaal niet te serieus neemt, vermaak je je wel, al irritteert het karakter Costa ( Oliver Cooper ) wel de gehele film. De film haalt zichzelf echter onderuit door een aantal storende onwaarschijnlijkheden. Allereerst het gedrag van de vader, die 'zoiets gewoon niet van zijn jongen had verwacht', Thomas had dit toch niet in zich' . Vervolgens vraagt hij even hoeveel mensen er dan wel niet waren, knikt even, de auto wordt opgetakeld, en that's it. Geen enorme boosheid, meer onverschilligheid. Een ongeloofwaardige reactie. De moeder wordt helemaal niet meer in beeld gebracht.

Corby ziet Thomas rotzooien met een andere meid maar na een simpel praatje is ze toch weer om, en heeft de film een 'happy end'. Onnodig, ongeloofwaardig. Ook de heroineverkoper met de vlammenwerper was totaal niet nodig. Wanneer er brand was uitgebroken door een ongeval was dit vele malen echter overgekomen.

Ook de algemene moraal viel me tegen. In plaats van een statement af te geven, door te laten zien hoe het niet moet, is de conclusie dat het eigenlijk gewoon 'awesome' was... Juist... een heel huis tot de grond toe afgefikt, auto weg, een rotzooi van jewelste, en het was 'awesome'. Thomas lijkt ook wel erg blij te zijn met het feit dat iedereen op school hem nu wel mag.

Het plan van de film was goed, de uitvoering matig. 2,5 *

Vond er niet zo heel veel aan. In Nederland was de film toch wel een beetje een hype onder de jeugd. Maarja, hij viel me tegen zeg, het feest viel ook wel weer mee hoe groot het was. Ook was de film voorspelbaar en saai.

mwah..

Sterke, realistische prent over puberale avonturen waarbij er maar één allesomvattend motto is: YOLO. Natuurlijk sterk overdreven, maar de opbouw in de film is goed uitgewerkt, de jonge personages zijn realistisch en de chaos van de avond wordt ook voortreffelijk uitgebeeld, mede door het gebruik van verschillende handheld camera's etc.. En het hele doel is tenslotte om het ultieme feest te verbeelden, inclusief drank, drugs, muziek, vrouwen en veel vrienden. De slotscènes (tussen vader en zoon en Thomas en zijn meid) zijn vrij onnozel, maar dat doen niet echt af aan de culturele impact en statuur van de film. 4*

Feestjes. Het zal vast veel over mij als persoon zeggen maar ik heb er weinig tot niets mee. Heb het vaak genoeg geprobeerd en doe, voornamelijk om andere te plezieren, nog steeds af en toe een poging, maar in negen van de tien gevallen eindigt het toch telkens weer met mezelf die, ondanks goed gezelschap, wat lomp, al leunend op één been zwijgzaam in een groepje staat, zich bewust op de achtergrond houd en dus maar wat mee knikt/lacht of ergens alleen in een hoekje eindig, me keer op keer weer afvragend wat al die mensen hier nou zo leuk aan vinden en ik juist niet? Is het omdat ik amper drink, moeite heb om uit mezelf los te komen of sociaal gewoon niet zo goed ben? Ik weet wel dat als het een concert/festival betreft waar een of meerdere goede artiest/band(s) aan het werk is/zijn, ik het wel altijd heel gezellig vind. Maar zodra het gedaan is met de muziek zie ik mezelf, na het verplichte napraten, liever naar huis gaan dan dat ik nog uren blijf hangen om wat na te vieren. Best een rotgevoel want hoe leg je dat aan mensen uit die zich wel vermaken en dit gevoel dus waarschijnlijk niet kennen? Nee, zo'n feestje zoals in deze film zou dan ook totaal niets voor mij zijn. Al zag het er van een veilige afstand wel vet uit.
Heb me destijds niets van de hype aangetrokken, pas na het hele Haren-gebeuren toen je dagenlang nergens een nieuwssite of facebook-pagina kon openen waar geen kopje met de titel van deze film bovenaan stond, werd ik toch wel lichtjes nieuwsgierig. En ja, ik moet toegeven: het was leuk en vermakelijk genoeg maar wat dit soort flauwe komedies meestal extra fijn voor mij maken zijn als ze op z'n minst één sympathiek hoofdpersonage hebben die al de aanzet tot flauwigheid en poep en plas-grappen rechtvaardigen, herkenbaar maken/een hart geven (zoals bv Jim in American Pie dat deed) en dat is hier toch wel een flink gemis. Want werkelijk niemand in deze film leek over een IQ hoger boven de 60 te beschikken. Bij een Porky's of gemiddeld hersenloos (80's) vehikel valt dit prima goed te praten aangezien je dan altijd weet dat je je verstand op nul kunt zetten, maar dit was een groot deel van de tijd te serieus van toon om het niet ook zo te benaderen. Dat hele feest bijvoorbeeld is best lachen maar gaat op een gegeven moment zo over de top, dat de geloofwaardigheid er toch al snel vanaf ging. Was bereid om het de makers, mede dankzij de originaliteit (het found footage concept gebruiken voor een ander genre dan horror) en het feit dat ik toch een paar keer flink in een deuk heb gelegen, ruimschoots te vergeven maar als ze dan eindigen met de jongen die nog even een heel ernstig gesprek heeft met zijn ouders en soon to be girlfriend nadat de nacht ervoor de halve buurt af gefikt is en we ook nog vernemen dat het gebaseerd is op waargebeurde (?) feiten dan wil dat toch niet helemaal lukken. Toch een mooie (3*)

Het kon mij gewoonweg niet bekoren. Lastig te verklaren, maar het greep me gewoon niet. De muziek, de opbouw naar het feest en dat allemaal gepaard met matige grappen. Het hondje aan de ballonnen was heel erg leuk, maar dat soort momenten waren er veel te weinig. Daarnaast leek het bij vlagen meer een documentaire of reclamefilmpje voor een feest en dat allemaal gepaard met muziek die totaal niet werkte. Ik ga niet hoger dan 1.5* geven.

Wederom een project X feest wat gigantisch uit de hand loopt. Gelukkig niet op die manier zoals deze feesten in het verleden de media wisten te bereiken. Uiterst veel cliché maar toch aangenaam verrassend en zeker geslaagd.