Project X (2012)

Hoe ze er toch in slagen van een film van anderhalf uur te maken met een scenario van 3 regels. Flauwe moppen, blote tieten, hopen drank en drugs, over-the-top-plotwendingen. Wat er interessant is aan deze film weet ik echt niet. En diegenen die zeggen dat hij 'realistisch' is moeten me dat echt eens uitleggen. Toch niet omdat we het 'avondje' beleven vanuit Dax' camerastandpunt? Overigens mijn favoriet personage, denk ik.

Het hoge gemiddelde is me een raadsel. Ik heb hem uitgekeken maar op een paar grappige momenten na (hond aan de balonnen, dwerg in de oven ) is dit een film die mij niets doet en in mijn ogen weinig tot niets voorstelt.

Hilarische reactie van riefenstahl hierboven. Jezelf aan dergelijke stereotypering schuldig maken getuigd gelukkig wél van een enorm hoog niveau.

Enfin, ik vond dit filmpje, tegen mijn verwachtingen in, best aardig. Allicht zorgt de wijze van filmen ervoor dat je echt het gevoel hebt onderdeel uit te maken van de joligheid. Toegegeven; de dames gingen wel erg makkelijk uit de kleren (heeft ook zo z'n doel natuurlijk), en de muziek bestaat veelal uit basale hitjes en makkelijke keuzes, maar wat wil je ook. Het was vermakelijk genoeg.

Aldus gewoon leuke filler, niks meer en niks minder. De zure oude mannetjes; die van het allooi dat graag over de 'degeneratie van de jeugd' spreekt, kunnen hier beter wegblijven. Kleine 3,0*.

Project X

Soms krijg je wel eens zin om een film te herzien. In dit geval was dat voor de zoveelste keer Project X. Ik denk dat ik deze film al wel zo'n 3 á 5 keer heb gezien in 3 jaar (voor mij aardig veel), en toch verveeld de film mij helemaal niet erg. Zo af en toe raak je er wel eens naar uitgekeken, dat self-made footage die ze gebruiken in de film. Maar, ook dit zorgt er niet voor dat je, je gaat vervelen in de film en je heerlijk door blijft kijken.

Qua acteer werk valt het altijd wel mee, de cast is nou ook niet super goed in acteren in Project X maar toch vermaak ik me erg. Ik vond vooral het concept erg leuk en ik kan er eigenlijk geen beeld van krijgen dat door zo'n film als dit een real life versie was gekomen in Haren, toch ook wel geinig want je ziet veel herkenbare beelden die ook in de film gebeuren. Het verhaal was prima te doen en de soundtracks waren ook heerlijk. Ik blijf bij mijn stem.

3.5*

Aardig filmpje, prima vermaak, het maximale uit het onderwerp gehaald.

Maar daar blijft het dan ook bij. Prima om een saaie avond mee door te komen,

maar meer ook niet. *3.0

Best party ever!!

Heerlijk wat met het concept found footage is gedaan. Leuk om het niet een keer in een horror setting te zien. Begin is een beetje een slow start, maar eenmaal het feest begint, staat een geweldige experience je te wachten. Door de beelden, het geluid en de muziek heb je echt het gevoel alsof je middenin het grootste feest ooit bent beland. Geweldig ook hoe alles geleidelijk aan van rustig naar kwaad tot erger gaat. Al ging de climax dan net even weer te ver naar mijn smaak. Voor de rest een erg gave beleving. Leuk feestje.

De negatieve recensies verbazen me. Als je van een diepgaande film, met een mooi uitgewerkt verhaal houdt dan zou je toch moeten weten dat je deze film gewoon niet moet kijken.

Naar mijn mening is de film geslaagd. Het weergeeft de aanloop en verloop van een feest. Een awsome feest! En mensen die beweren dat het niet realistisch is, hebben gewoon niet hard genoeg gefeest. (Of hadden hier geen behoefte aan).

Het doet me denken aan die geweldige tijd als tiener, met ontzettend veel en gezellige feestjes die hier en daar soms wat uit de hand liepen en waar ik soms met vrienden met een glimlach op terugblik.

Kutfilm. Nog nooit zo'n irritante film gezien. Goed feest, seks en drugs, maar dat zijn dan ook de enige hoogtepunten vind ik. Zeer slecht opgenomen.

Hahaha, wat een waanzinnige geniale nachtmerrie is dit. De opbouw van dat uitgelopen high school-feestje wordt echt heel mooi uitgevoerd. Eerst vond ik het nogal matigjes en leidde dat handheld-gedoe nogal af. Maar vanaf die dwerg in de oven, zat ik met een brede grijns deze film te kijken en die werd alleen maar breder

Op aanraden van een vriend toch maar eens gekeken. Ik weet eigenlijk niet zeker of ik deze al gezien had. Hoe dan ook, het is een beetje een cultfilm wat het thema "hoe geef ik een epic party" betreft. Ik voelde na een tijdje echt mee met de eigenaar Thomas. Die verantwoordelijkheid en de schrik dat er iets kapot zou gaan zou er bij mij ook inzitten. Natuurlijk het feest werd veel groter dan gedacht, door allerlei reclame waar hij niks van wist. De hoge waarderingen zijn denk ik vooral te danken aan de vele tieten die te bewonderen zijn. Ik bedoel voor het camerawerk moet je de film niet zien. Al denk ik dat de handycam juist zijn meerwaarde heeft binnen deze film. Nu had ik meer het gevoel alsof ik er zelf bij was.

Voor de rest is het wel een vrij vette party. Verdraagzaamheid van de buren is natuurlijk ook ver zoek (heel realistisch), enkel als ze zelf mee komen feesten is er natuurlijk niks aan de hand. Aan de andere kant kan ik het wel begrijpen dat ze pissed worden want het was allemaal er net over en de boel liep uiteindelijk helemaal uit de hand. De dag zelf verwittigen is ook veel te laat.

De muziek is denk ik typisch 2012. Sommige schijven waren wel vet, anderen weer wat minder maar zo is het op elk feestje. Het einde is ja een beetje cliché natuurlijk en de reactie van de vader is wel heerlijk. I just didn't think you had it in you... Hij komt er eigenlijk nog vrij goed vanaf, zo'n avond vergeet je van je leven niet!

“I'm gonna go have a long cry, and then start calling some lawyers.”

Project X. Een feest dat drie buitenbeentjes organiseren blijkt een groot succes. Iets te groot, met totale anarchie tot gevolg. De acteurs doen het best aardig en de opbouw naar het feest is goed gedaan, maar het gaat natuurlijk om het feest zelf. Ik zou zeggen, trek een biertje open en laat alle gekte op je af komen. Ik heb genoten, en de combinatie van feestende tieners, absurde en anarchistische situaties en lekkere muziek (en oké, schaars geklede dames) levert een vermakelijke chaos op. Met zelfs een vlammenwerper. Het iets te sentimentele einde is de film vergeven.

Super film. Heb me dood gelachen.. zoveel onzin en ergens ook heel lief..

Ge-wel-dig.

Lang geleden wel gezien, maar stond me vreemd genoeg niet echt meer bij. Onterecht, want dit is gewoon een fantastisch en hilarisch stukje cinema. Misschien is het ook een beetje heimwee. Niet dat ik zulke feesten heb meegemaakt, maar wel feestjes die zwaar uit de hand lopen door toedoen van teveel substanties . Die tijd ligt achter me, maar door dit soort films wordt de nostalgie weer opgewekt. Helemaal door de clipvideo achtige filmstijl en dito muziek.

Duurt eigenlijk te kort en het einde is iets minder, maar is toch zijn beste in het soort. 4,5*.

Redelijk amusant.

Al duurt het veel te lang alvorens het écht leuk wordt. Het feestje zelf vond ik eerder een muffe bedoening. Typisch Amerikaans college gedoe met veel drank uit plastic bekertjes, dwaas volk en flauwe muziekjes. Anderzijds is het wel al iets dat we in dit nieuwe millennium een film als deze hebben, hoeven we niet meer naar 80s meuk ala Ferris Bueller te verwijzen.

Het wordt pas echt leuk wanneer het feestje compleet ontspoort en de film het realisme compleet achter zich laat. Vooral die gast met de flamethrower is hilarisch. Jammer genoeg is dit al redelijk dicht tegen het einde aan. Het geeft de film nog wel een extra boost, maar het einde is toch net wat te kort voor een echt hoge score.

Verder cult natuurlijk, omdat je met een film als deze alleen maar kan verwachten dat er een paar debielen het zélf ook een keer willen proberen. In dat opzicht is dit gewoon een erg slim en goed uitgevoerd filmpje. De docu-stijl past hier ook gewoon erg goed, waardoor het net allemaal iets intenser wordt.

Geinig voor een keertje, maar het duurt iets te lang alvorens het écht leuk wordt. En dan is het jammer genoeg ook zo weer gedaan.

3.0*

Bij dit soort films voel ik altijd een soort plaatsvervangende schaamte, alsof ik de hoofdpersoon ben die uiteindelijk onvermijdelijk de confrontatie met zijn ouders aan moet gaan. Uiteindelijk is wat dat betreft het einde bevredigend: vader vindt zijn zoon eigenlijk wel cool, en op school is hij ineens van een nobody in een held veranderd. Maar goed, het verloop is degelijk, zoals verwacht loopt het steeds meer uit de klauwen met de nodige humor in de vorm van domme bijfiguren. Maar met name het camerawerk is sterk: het overtuigt als found footage, maar ondertussen zijn de camerabewegingen van hoge kwaliteit. Een film zonder veel pretenties, maar die de beloften waar maakt. 3,5*.

Waanzinnige film.

Absoluut uniek in z'n soort.

Toffe herziening. Vooral de finale valt enorm op. Destijds vond ik Project X al een tamelijk lollige film, maar de herziening heeft daar net een extraatje bij weten te schuiven. Van het enthousiaste acteerwerk (Oliver Cooper geeft echt alles) naar het langzaam escaleren van het feest zelf dat wordt vastgelegd op camera, alles aan dit concept draagt z'n eigen steentje bij. Het mag dan wel relatief voorspelbaar en bij vlagen erg banaal zijn, maar eenmaal regisseur Nourizadeh de intensiteit opkrikt is daar weinig over te klagen. Het is in ieder geval alweer even geleden dat ik een komediefilm spannend heb gevonden, of dat nou de bedoeling is of niet.

In de jaren 10 van deze eeuw werden veel found footage films geboren. De meest daarvan bedienden het horrorgenre. Er werd echter ook gezocht naar mogelijkheden om found footage binnen andere genres te introduceren. Een voorbeeld uit het komische genre is Project X. De film werd een succes en leverde iets van 100 miljoen Amerikaanse dollars op. Heel opmerkelijk gezien het geringe budget waarmee de film tot stand kwam. Ook heel opmerkelijk omdat de belangrijke personages werden gespeeld door onbekende namen.

Het was overigens niet alleen een budgettaire kwestie dat de makers afzagen van bekende namen. Een andere reden (maar dat is gemakkelijk gezegd als je geen budget hebt) was om de film van een authentieke sfeer te voorzien. Dat werd bereikt door mensen als het ware van de straat te plukken. In dat kader is het grappig om te constateren dat de meeste personages in de film gewoon de naam dragen van de acteur. De grens tussen feit en fictie vervaagt daardoor enigszins, aldus de makers. Misschien werkt het inderdaad zo. Het kan. Ik twijfel aan de effectiviteit van zo’n simpele filosofie. Laat ik dus maar zeggen dat de film momenten heeft die er authentiek uitzien.

De film gaat over een feest dat gigantisch uit de hand loopt. In die escalatie zit de attractiviteit van de film. De aanloop naar de escalatie gebeurt in kleine stapjes. Zodoende kun je lang meegaan in de gekte en gebeurtenissen en situaties gedurende lange tijd als relatief normaal beschouwen. Tot opeens het moment daar is dat je denkt: “ja, nu is het uit de hand gelopen”.

Er is moeite genomen om wat verhaallijntjes in de gekte te verwerken. Bepaalde verhaaltechnische elementen keren om de zoveel tijd terug en bieden wat houvast in de gekte. Die wederkerende elementen maken van de film iets meer dan een simpele feestfilm over een uit de hand gelopen tienerparty. Project X is een film die de kijker behalve vertier ook verdieping brengt. De film slaagt er zelfs in om de belangrijkste personages te voorzien van een tableau met angsten, illusies, driften en verwachtingen. Klinkt goed, maar stel je er vooral niet teveel van voor. Dunnetjes is het allemaal wel.

De film is een komedie. Valt er wat te lachen dan? Het antwoord is ja als je van grove en platte grappen houdt. Verwacht niet veel vrouwvriendelijkheid. Verwacht ook geen respect voor de kleine medemens. Verwacht vooral veel feestgedruis, gezuip en gekke acties van gekke feestgangers. Verwacht verder maar niet teveel. Ach, het stelt allemaal niet heel veel voor. Het kijkt gewoon wel lekker weg.